I SA/Bd 374/25

I SA/Bd 374/25 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Halina Adamczewska-Wasilewicz
Joanna Ziołek /sprawozdawca/
Tomasz Wójcik /przewodniczący/
Symbol z opisem
6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2647
art. 26h ust. 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Natalia Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2025 r. sprawy ze skargi K. M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr 0115-KDIT3.4011.107.2025.3.JS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz K. M. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2025 r. wpłynął do organu wniosek K. M. (dalej także jako: "Skarżący") o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony (w odpowiedzi na wezwanie organu) pismem z [...] kwietnia 2025 r.
Skarżący we wniosku podał, że w dniu [...] marca 2024 r. złożył elektronicznie zeznanie podatkowe PIT-37 za 2023 r., w którym skorzystał z odliczeń w ramach ulgi termomodernizacyjnej. Wskazał, że budynek posiadał między innymi 5 połaciowych okien dachowych. Ze względu na wiek i ponad 20 letnią technologię (tylko 2 szyby) okna miały niski poziom izolacyjności cieplnej, a także przeciekały. Przygotowując się do wymiany Skarżący zakupił 5 trzyszybowych okien o bardzo niskim wskaźniku przenikalności cieplnej wraz z kołnierzami w specjalistycznej firmie (faktura VAT [...] za kwotę [...]zł: 4 szt. model [...] o wymiarach 78x140cm i 1 szt. model [...] o wymiarach 55x78cm). Ponadto, zamówił drzwi zewnętrze w firmie [...] faktura VAT [...] za kwotę [...]zł. Po ocenie kondycji pokrycia dachowego stwierdził, że w trakcie modernizacji dokona i jego wymiany. Wieloletnie pokrycie przeciekało, powodując zacieki warstwy izolacyjnej z wełny mineralnej. Ponadto w trakcie demontażu uległo znacznemu zniszczeniu. Nieszczelności orynnowania powodowały zacieki elewacji ocieplonej styropianem, a opierzenie nie chroniło od wiatru. Wszystko to powodowało znaczne ubytki cieplne w pomieszczeniach budynku. W związku z powyższym Skarżący podjął rozmowy z firmą, w której zakupił blachodachówkę, blachę do opierzeń, elementy orynnowania, haki, wkręty, blachowkręty, część łat itp. (faktury VAT nr: [...] – kwota [...]zł wraz z kosztem dowozu materiałów - [...] zł zwrot materiałów; [...] – kwota [...]zł; [...] – kwota [...]zł). Skarżący przeprowadzał remont we własnym zakresie. W trakcie jego trwania musiał dokupić wełnę mineralną (faktura VAT nr [...] – kwota [...]zł) oraz część akcesoriów do montażu blachodachówki i opierzeń, membrana dachowa, taśmy do membrany, wkręty itp. (faktury VAT nr: [...] – kwota [...]zł, [...] – kwota [...]zł, [...] – kwota [...]zł, [...] – kwota [...]zł, [...] – kwota [...]zł, [...] – kwota [...]zł). Łącznie wydatki z tytułu realizacji działań termomodernizacyjnych opiewały na kwotę [...]zł.
Skarżący wskazał, że Urząd Skarbowy w G. w wyniku czynności sprawdzających uznał, iż Skarżący mógł odliczyć wydatki tylko z faktury za stolarkę drzwiową zewnętrzną w wysokości [...] zł i część faktury w wysokości [...] zł za zakup wełny mineralnej.
W uzupełnieniu wniosku Skarżący na pytanie, czy zamontowanie nowej, dachowej stolarki okiennej nastąpiło w ramach prac przeprowadzonych podczas wymiany dachu odpowiedział, że nie. Proces termomodernizacji odbył się według opisanej kolejności. Montaż stolarki okiennej następował przed wymianą pokrycia dachowego, a pokrycie dachowe, opierzenia i orynnowanie w dalszej kolejności, po ocenie ich stanu. Dodał, że wszelkie prace związane z opisaną termomodernizacją rozpoczął i kontynuował po zasięgnięciu opinii w zakresie możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej i możliwości odliczenia poniesionych kosztów z pracownikami Urzędu Skarbowego w G., którzy utwierdzili go w przekonaniu, że takowe odliczenie może poczynić. Dlatego dziwi go zakwestionowane rozliczenie PIT. Wskazał, że na czas składania rozliczenia rocznego PIT za 2023 r. obowiązującą była interpretacja, że poniesione wydatki może rozliczyć w ramach ulgi termomodernizacyjnej, a na dzień sprawdzenia rozliczenia – już nie.
W związku z powyższym Skarżący zadał pytanie: Czy w rozliczeniu rocznym PIT-37 za 2023 r. poniesione przez niego wydatki na wymianę dachowej stolarki okiennej, wymianę poszycia dachowego i orynnowania może odliczyć w ramach ulgi termomodernizacyjnej?
Zdaniem Skarżącego, poniesione wydatki na wymianę dachowej stolarki okiennej, wymianę poszycia dachowego i orynnowania może odliczyć w zeznaniu rocznym PIT-37 za 2023 r. w ramach ulgi termomodernizacyjnej. Poprzez wymianę stolarki okiennej dachowej na wysokooszczędną, trzyszybową o niskim współczynniku przenikalności cieplnej, wymianę poszycia i orynnowania, które powodowały zawilgocenia warstw izolacyjnych znacznie zmniejszyło się zapotrzebowanie na energię cieplną w domu, co odczuł już w sezonie grzewczym 2023/2024. Było to istotne zwłaszcza, że budynek ogrzewany jest niskotemperaturowym, kondensacyjnym piecem gazowym.
W interpretacji indywidualnej z dnia [...] kwietnia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej także jako: "DKIS", "organ", "organ interpretacyjny") uznał stanowisko Skarżącego za prawidłowe w zakresie dotyczącym wymiany stolarki okiennej dachowej oraz za nieprawidłowe w zakresie wymiany poszycia dachowego i orynnowania.
W uzasadnieniu organ podał, że katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2489; dalej także jako: "Rozporządzenie MIR"). Wydatki, które Skarżący opisał we wniosku poniósł w 2020 r. Z tego powodu, analizie podlega wyżej wskazany załącznik do Rozporządzenia MIR w brzmieniu nadanym 21 grudnia 2018 r. Organ dodał, że w ramach tej ulgi podlegają jedynie te wydatki, na które wskazują przepisy wykonawcze, czyli wskazane wyżej Rozporządzenie MIR.
Organ wskazał, że do wydatków uprawniających do odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej zaliczone zostały m.in.:
- materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem (ust. 1 pkt 1 załącznika do Rozporządzenia MIR),
- stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne (ust. 1 pkt 14 załącznika do Rozporządzenia MIR).
Organ podkreślił również, że:
- dach budynku może być uznany jako przegroda budowlana w rozumieniu przepisów uprawniających do uzyskania ulgi termomodernizacyjnej,
- wydzielenie z przestrzeni obiektu budowlanego jest możliwe wyłącznie w przypadku wykorzystania przegród poziomych lub ukośnych, a takimi są m.in. dachy,
- pojęcie przegrody budowlanej nie zostało zdefiniowane w przepisach regulujących proces budowlany oraz w przepisach regulujących sprawy związane ze wspieraniem przedsięwzięć termomodernizacyjnych.
W świetle powyższego, w ocenie organu, wyłącznie wydatki poniesione na docieplenie dachu (rozumianego jako przegroda budowlana) można uznać za wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne, które mogą zostać odliczone w ramach ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; dalej także jako: "u.p.d.o.f."). Wydatki na wymianę/budowę dachu nie zostały natomiast ujęte w Rozporządzeniu MIR. W konsekwencji wyklucza to tego rodzaju koszty z możliwości zastosowania ulgi termomodernizacyjnej.
Nie negując konieczności przeprowadzenia opisanego przedsięwzięcia, na podstawie wyżej przedstawionych okoliczności, organ stwierdził, że zakresem ulgi termomodernizacyjnej – w zakresie wymiany dachu – objęte zostały wyłącznie wydatki, które zostały poniesione – wprost – na jego docieplenie. Zatem wydatków związanych z wymianą poszycia dachowego oraz orynnowania – nie może uwzględnić w ramach ulgi termomodernizacyjnej.
W ocenie organu zasadnicze znaczenia ma fakt, że koszt przedsięwzięcia został opisany na fakturach w podany przez Skarżącego sposób. Aby możliwe było skorzystanie z odliczenia, w zakresie danego wydatku, podatnik powinien dysponować fakturą, która dokumentuje (wprost) jego poniesienie. Ze względu na fakt, że Skarżący posiada odrębną fakturę dokumentującą zakup wełny mineralnej to wydatek ten może odliczyć w ramach ulgi termomodernizacyjnej.
W katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej ujęty został również wydatek na: stolarkę okienną i drzwiową, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne (ust. 1 pkt 14 załącznika do Rozporządzenia MIR).
Zatem wydatki znajdujące się na fakturze VAT nr [...] dot. 5 trzyszybowych okien o bardzo niskim wskaźniku przenikalności cieplnej wraz z kołnierzami i dotyczące opisanego przedsięwzięcia w zakresie wymiany "stolarki okiennej dachowej", zdaniem organu, Skarżący może odliczyć w ramach ulgi termomodernizacyjnej.
W skardze do tut. Sądu Skarżący wniósł o uchylenie w części zaskarżonej interpretacji zarzucając naruszenie art. 26h ust. 1 u.p.d.o.f. i ust. 1 pkt 1 załącznika do Rozporządzenia MIR przez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że kosztów wymiany poszycia dachowego i orynnowania, które ściśle związane były z wymianą stolarki okiennej dachowej nie można odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2 u.p.d.o.f. w ramach realizacji przedsięwzięcia termomodernizacyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Sprawę rozpoznano na rozprawie.
Rozpoznając skargę na interpretację prawa podatkowego, sąd administracyjny kontroluje poprawność merytoryczną dokonanej interpretacji oraz prawidłowość prowadzonego w tej sprawie postępowania interpretacyjnego, a więc zgodność z prawem samej czynności według stanu prawnego z daty jej dokonania oraz legalność postępowania poprzedzającego jej wydanie. Zgodnie z art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej także jako: "p.p.s.a.") przy odpowiednim zastosowaniu art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego (lit. a) lub procesowego (lit. c) w sposób - odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania (lit. b).
Z mocy art. 57a p.p.s.a. w sprawach skarg na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną w jej treści podstawą prawną.
Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej Sąd stwierdził, że narusza ona prawo, a zatem skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej poniesienie przez Skarżącego wydatków na wymianę poszycia dachowego i orynnowania, szczegółowo opisane we wniosku, ze wskazaniem konkretnych wykorzystanych materiałów budowlanych, uprawnia Skarżącego do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26h u.p.d.o.f.?
Organ stwierdził, że dach budynku może być uznany jako przegroda budowlana w rozumieniu przepisów uprawniających do uzyskania ulgi termomodernizacyjnej. Samo pojęcie przegrody budowlanej nie zostało zdefiniowane w przepisach regulujących proces budowlany oraz w przepisach regulujących sprawy związane ze wspieraniem przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Jednak wydzielenie z przestrzeni obiektu budowlanego jest możliwe wyłącznie w przypadku wykorzystania przegród poziomych lub ukośnych, a takimi są m.in. dachy. W świetle powyższego wydatki poniesione na docieplenie dachu (rozumianego jako przegroda budowlana) należy uznać za wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne, które mogą zostać odliczone w ramach ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy PIT.
Jednocześnie podkreślił, że wydatki na wymianę/budowę dachu nie są ujęte w rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2489), zatem ich brak w katalogu wydatków wymienionych w tym rozporządzeniu wyklucza ten rodzaj wydatku z możliwości zastosowania ulgi termomodernizacyjnej.
W ocenie Sądu, dokonana przez organ wykładnia przytoczonych przepisów jest wadliwa.
Zgodnie z art. 26h ust. 1 u.p.d.o.f., podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie kolejnych 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. We wskazanym w powyższym przepisie ust. 10 ustawodawca zobligował ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych do określenia, w drodze rozporządzenia, wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie poprawy efektywności energetycznej przedsięwzięć termomodernizacyjnych oraz ich wpływ na poprawę jakości powietrza. Efektem wykonania powyższej delegacji ustawowej jest wydanie przez Ministra Inwestycji i Rozwoju Rozporządzenia MIR, w którym określono wykaz materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Wykaz ten Minister określił w formie załącznika do wydanego przez siebie Rozporządzenia MIR. W jego pkt 1, wśród materiałów budowlanych i urządzeń, umieścił w podpunkcie 1 materiały budowlane wykorzystywane do docieplania przegród budowlanych, płyt balkonowych, dachów oraz fundamentów wchodzących w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem.
Należy zwrócić uwagę, że przedsięwzięcie termomodernizacyjne, o którym mowa w art. 26h ust. 1 zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 18c u.p.d.o.f., według którego ilekroć w ustawie jest mowa o przedsięwzięciu termomodernizacyjnym – oznacza to przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. - Dz.U. z 2022 r. poz. 438; dalej także jako: "u.w.t.r."). Natomiast w myśl art. 2 pkt 2 u.w.t.r. użyte w ustawie określenie "przedsięwzięcia termomopdernizacyjne" oznacza: (a) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania budynków mieszkalnych (...); (b) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych (...); (c) wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła (...); (d) całkowita lub częściowa zmiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.
Wszystkie zacytowane wyżej regulacje w zaskarżonej interpretacji organ przytoczył, uznając jednocześnie, że wydatki na wymianę/budowę dachu nie są ujęte w Rozporządzeniu MIR, zatem ich brak w katalogu wydatków wymienionych w tym rozporządzeniu wyklucza ten rodzaj wydatku z możliwości zastosowania ulgi termomodernizacyjnej.
DKIS stwierdził jednak, że dach budynku może być uznany jako przegroda budowlana w rozumieniu przepisów uprawniających do uzyskania ulgi termomodernizacyjnej. Podkreślił, że samo pojęcie przegrody budowlanej nie zostało zdefiniowane w przepisach regulujących proces budowlany oraz w przepisach regulujących sprawy związane ze wspieraniem przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Wskazał, że wydzielenie z przestrzeni obiektu budowlanego jest możliwe wyłącznie w przypadku wykorzystania przegród poziomych lub ukośnych, a takimi są m.in. dachy. Uznał, że w świetle powyższego wydatki poniesione na docieplenie dachu (rozumianego jako przegroda budowlana) należy uznać za wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne, które mogą zostać odliczone w ramach ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy PIT.
Z przepisów dotyczących tzw. ulgi termomodernizacyjnej wynika, że odliczenia wydatków od podstawy obliczenia podatku ma prawo dokonać podatnik, który poniósł je w związku z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Skarżący opisując stan faktyczny sprawy wskazał, że przeprowadzone przez niego przedsięwzięcie termomodernizacyjne polegało w pierwszej kolejności na wymianie stolarki okiennej dachowej. Wymiana pokrycia dachowego, opierzeń i orynnowania była rzeczą wtórną, dokonaną po ocenie ich stanu po zamontowaniu okien. Następnie przedstawiając własne stanowisko w sprawie Skarżący zauważył, że poprzez m.in. wymianę poszycia i orynnowania, które powodowały zawilgocenia warstw izolacyjnych, znacznie zmniejszyło się zapotrzebowanie na energię cieplną w domu, co zostało odnotowane już w sezonie grzewczym 2023/2024.
W ocenie Sądu, konstatacja organu sprowadzająca się do stwierdzenia, że wydatki związane z wymianą poszycia dachowego oraz orynnowania nie są ujęte w Rozporządzeniu MIR, zatem ich brak w katalogu wydatków wymienionych w tym rozporządzeniu wyklucza ten rodzaj wydatku z możliwości zastosowania ulgi termomodernizacyjnej - stanowi nieuprawnioną wykładnię wskazanych przepisów (podobnie: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 20 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Go 356/24). Gdyby nawet przyjąć za organem, że wydatki na "związane z wymianą poszycia dachowego oraz orynnowania", nie zostały ujęte w Rozporządzeniu MIR, to z całą pewnością ujęte w nim zostały wydatki na materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem (punkt 1 podpunkt 1 załącznika do Rozporządzenia MIR). Skarżący wskazał zaś jakie materiały budowlane zostały wykorzystane w toku prac związanych z termomodernizacją dachu, tj. m.in. wymianą poszycia dachowego oraz orynnowania - i w tym zakresie nie uzyskał wyczerpującego stanowiska organu. DKIS stwierdził jedynie, że zasadnicze znaczenia ma fakt, że koszt tego przedsięwzięcia został opisany na fakturach w podany przez Skarżącego sposób nie wyjaśniając szerzej tego zagadnienia.
W ocenie Sądu stanowisko zaprezentowane przez DKIS w zaskarżonej interpretacji zostało wydane z pominięciem części punktu 1 podpunktu 1 załącznika do Rozporządzenia MIR, tj. wskazania na materiały "wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem". Organ interpretacyjny nie dokonał w zaskarżonej interpretacji kwalifikacji opisanych przez Skarżącego wydatków pod kątem tego, czy były one wykorzystane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem. W ocenie Sądu było to spowodowane dokonaniem błędnej wykładni art. 26h ust. 1 u.p.d.o.f. w zw. z punkt 1 podpunkt 1 załącznika do Rozporządzenia MIR poprzez pominięcie części tego przepisu Rozporządzenia MIR, a w konsekwencji wadliwe zastosowanie tego przepisu w opisanym we wniosku o interpretację stanie faktycznym.
Rozpatrując ponownie wniosek organ będzie mieć na względzie wskazaną wyżej wykładnię przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał za zasadne podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego i na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację w całości. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.
Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl
J. Ziołek H. Adamczewska – Wasilewicz T. Wójcik