I SA/Bd 354/24

I SA/Bd 354/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2024-10-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Joanna Ziołek /sprawozdawca/
Tomasz Wójcik /przewodniczący/
Urszula Wiśniewska
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 210 par. 4, art. 122, art. 187 par. 1, art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 54 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) Protokolant: Starszy asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2024 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia gruntów z naliczania podatku rolnego uchyla zaskarżoną decyzję
Uzasadnienie
I SA/Bd 354/24
UZASADNIENIE
M. G. (dalej także jako: "Skarżąca", "Podatniczka") dnia [...] maja 2023 r. złożyła wniosek z prośbą o zwolnienie z podatku rolnego należącego do niej gospodarstwa rolnego o pow. 3,55 ha, położonego w miejscowości B.-P. o nr [...] Wniosek uzasadniła tym, że użytkowała grunty przez 5 lat i z uwagi na to, że ziemia nie przynosiła jej żadnych dochodów, zaprzestała jakiejkolwiek produkcji rolnej na tych gruntach.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2023 r. Wójt Gminy B. (dalej także jako: "organ I instancji") odmówił zwolnienia w opłacaniu podatku rolnego oraz podatku leśnego.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. M. G. wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy. Sprecyzowała, że zwraca się o zwolnienie z podatku rolnego i leśnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także jako: "SKO", "organ odwoławczy", "Kolegium") decyzją z dnia [...] września 2023 r. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano m.in. że organ I instancji naruszył art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.; dalej także jako: "O.p.") bowiem zaniechał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ponadto organ I instancji wydal rozstrzygnięcie w przedmiocie podatku rolnego oraz podatku leśnego, gdy tymczasem wniosek Skarżącej dotyczył zwolnienia z podatku rolnego. W toku ponownie prowadzonego postępowania Wójt został zobowiązany m.in. do jednoznacznego ustalenia jaki jest przedmiot wniosku o zwolnienie z podatku a następnie przeanalizowania możliwości zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 333; dalej także jako: "ustawa o podatku rolnym") względem Podatniczki.
Następnie Skarżąca - w odpowiedzi na wezwanie organu I instancji – pismem z dnia [...] października 2023 r. sprecyzowała wniosek poprzez wskazanie, że wnosi o zwolnienie jej z podatku rolnego i leśnego od nieruchomości położonej w B. P. o pow. 3,55 ha nr [...] Podała, że nieruchomość stanowią grunty zalesione samoczynnie o pow. 3,32 ha oraz grunty leśne o pow. 0,15 ha, przy czym pas leśny jest powycinany przez ludzi i pozostało tam parę drzew.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] organ I instancji przychylił się do wniosku Skarżącej w zakresie podatku rolnego i w oparciu o art. 12 ust. 1 pkt 7 i ust. 9 ustawy o podatku rolnym oraz na podstawie uchwały nr [...] Rady Gminy B. z dnia [...] grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu zwolnienia od podatku rolnego gruntów gospodarstw wolnych, na których zaprzestano produkcji rolnej (dalej także jako: "uchwala Rady Gminy"), postanowił zwolnić z naliczania podatku rolnego grunty gospodarstwa rolnego położonego w obrębie B. P., gmina B., numer ewidencyjny działki [...], na których zaprzestano produkcji. Zwolnienie to dotyczyło nie więcej niż 20 % powierzchni użytków rolnych całego gospodarstwa rolnego na okres nie dłuższy niż 3 lata. Organ podał, że powierzchnia użytków rolnych M. G. wynosi 3,32 ha, z czego podstawa do opodatkowania wynosi 0,31 ha. Według ustaleń organu na gruntach tych nie jest prowadzona produkcja rolna. Wobec tego 20 % tej powierzchni jest zwolnione z naliczania podatku rolnego, tj. 0,062 ha. Początek okresu zwolnienia rozpoczyna się w pierwszym dniu miesiąca następnego po wpłynięciu wniosku, tj. od [...] czerwca 2023 r. a kończy się [...] maja 2026 r.
Skarżąca w dniu [...] stycznia 2024 r. sporządziła odwołanie od decyzji w sprawie zwolnienia z podatku rolnego i leśnego w miejscowości B. P., gmina B.. W odwołaniu Skarżąca wskazała, że do ustalenia podatku rolnego i leśnego wzięto zapisy z ewidencji gruntów i budynków, natomiast przesłanką zwolnienia jest zaprzestanie produkcji rolnej. Podniosła, że grunty zaniedbane i o niskiej jakości gleb nabyła w 1982 r. Użytkowała je 5 lat i od roku 1987 to jest 36 lat grunty nie są już użytkowane, ponieważ nie przynosiły przychodów. W decyzji nie wspomniano o podatku leśnym, którego także dotyczył wniosek. Odnośnie 0,15 ha lasu podała, że połowa drzew jest rozszabrowana przez ludzi, pozostało parę drzew. Organ podatkowy wziął pod uwagę jedynie art. 12 ust. 1 pkt 5 i 7 ustawy o podatku rolnym. Poza tym jest emerytką z małą emeryturą, skończyła 70 lat. Podatek płaciła regularnie od 1982 do 2023 r., tj. przez 40 lat. Wobec powyższego Skarżąca uważa, że spełniła przesłanki żeby uzyskać całkowite zwolnienie z podatku rolnego i leśnego.
Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] kwietnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ podał, że Skarżąca jest właścicielką nieruchomości, w skład której wchodzą grunty sklasyfikowane jako nieużytki N (0,08 ha), pastwiska trwałe Ps VI (0,10 ha), grunty orne RIVb (0,32ha), grunty orne RV (0,18ha), grunty orne RVI (2,59 ha), sady S-RV (0,13 ha) i lasy Ls (0,15 ha). Skarżąca wniosła o zwolnienie z opodatkowania gruntów podatkiem rolnym i leśnym całej ww. nieruchomości o pow. 3,55 ha, tymczasem wniosek mógł być rozpatrywany jedynie w odniesieniu do gruntów ornych i gruntów oznaczonych jako lasy. Pozostała część gruntów rolnych jest zwolniona z podatku rolnego z mocy ustawy (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym), nieużytki zaś nie podlegają opodatkowaniu ani podatkiem rolnym, ani podatkiem od nieruchomości. Skarżąca od tych gruntów nie płaci żadnego podatku.
W odniesieniu do gruntów ornych organ wskazał, że zastosowano zwolnienie od podatku rolnego zgodnie z ustawą o podatku rolnym i uchwałą Rady Gminy. Wbrew opinii Skarżącej organ I instancji zastosował się do zaleceń SKO, zaś przy podjęciu decyzji wziął pod uwagę przesłankę do zwolnienia z podatku rolnego gruntów, tj. zaprzestanie produkcji rolnej na przedmiotowych gruntach. Zapisy ewidencji gruntów i budynków zostały wzięte pod uwagę w odniesieniu do pozostałych gruntów, tj. nieużytków N, pastwisk trwałych Ps, gruntów ornych RV, gruntów ornych RVI oraz sadów S-RV. Zapisy ewidencji gruntów i budynków pozwoliły na ustalenie, że grunty te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym (są zwolnione z podatku z mocy ustawy).
Organ podkreślił, że okoliczności wskazywane przez Skarżącą, tj. opłacanie podatku przez ostatnie 40 lat oraz to, że jest emerytką z niską emeryturą nie mają żadnego wpływu na zwolnienie z podatku rolnego. Ustawa o podatku rolnym określa szczegółowo przesłanki do zwolnienia z podatku rolnego i te wskazywane przez Skarżącą nie zostały w ustawie wymienione.
Organ podał ponadto, że wniosek Skarżącej w zakresie dotyczącym zwolnienia z podatku leśnego rozstrzygnięty został odrębną decyzją Wójta Gminy B. z [...] grudnia 2023 r., od której Skarżąca nie wniosła odwołania.
W skardze do tut. Sądu Skarżąca wniosła o rozstrzygnięcie sprawy podając, że w 1982 r. nabyła nieruchomość o pow. 3,55 ha, którą użytkowała 5 lat, ale z uwagi na brak dochodów – zaniechała użytkowania. Skarżąca podała, że do tej pory, przez 41 lat, systematycznie płaciła podatki, które były naliczane z ewidencji gruntów i budynków. Podała, że od 38 lat ziemia nie służy jej do produkcji, jest samoczynnie zalesiona i zachwaszczona. Podała, że przeprowadzenie zmiany klasyfikacji gruntów jest dla niej zbyt kosztowne – wskazała na niską emeryturę i wiek (70 lat). Skarżąca nie zgadza się z tym, że ma płacić podatek od nieużytków. Do skargi załączyła decyzję w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego z 2023 r., wypis z rejestru gruntów z 2023 r. oraz dotychczas wydane w sprawie decyzje oraz decyzję o nabyciu gruntów przez Skarżącą z 1982 r., a także decyzję o waloryzacji emerytury z 2023 r.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Pismem z dnia [...] września 2024 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy Skarżąca doprecyzowała, że sprawa dotyczy podatku rolnego i leśnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej także jako: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd rozpoznał skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] na rozprawie.
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę wyjaśnia, że jest obowiązany dokonywać kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonej decyzji w oparciu o akta sprawy, które legły u podstaw wydania przedmiotu zaskarżenia a także stanowiły podstawę sformułowania uzasadnienia decyzji. Mając to na uwadze i analizując akta administracyjne niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że są one niekompletne.
Wskazać bowiem należy, że nadesłane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. akta zawierają dokumenty wskazujące na wymianę korespondencji pomiędzy organami I i II instancji, której przedmiotem było nieprzekazanie organowi odwoławczemu kompletnych akt postępowania przed Wójtem Gminy B.. P. z dnia [...] lutego 2024 r. (k. 13 akt administracyjnych) SKO zwróciło się do organu I instancji o przesłanie całości akt przedmiotowej sprawy wraz z ich spisem bowiem przesłane przez organ I instancji akta okazały się niekompletne. W odpowiedzi na wezwanie organ I instancji przesłał do Kolegium w formie elektronicznej skan dokumentów (k. 14 akt administracyjnych). Wydruk tych dokumentów znajduje się na kolejnych stronach (nienumerowanych) oznaczonych wspólnie jako k. 14 akt administracyjnych.
Wskazać w tym miejscu należy na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej także jako: "NSA") z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, który stwierdził, że skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Pogląd wyrażony w prezentowanej uchwale NSA tut. Sąd akceptuje i przyjmuje za własny.
Z akt administracyjnych wynika jednak, że organ I instancji pismem z dnia [...] lutego 2024 r. przesłał do SKO "skan akt sprawy" (k. 14 akt administracyjnych). Z pisma tego wynika, że zostało ono podpisane podpisem elektronicznym i zawierało dwa załączniki. Na kolejnej stronie akt administracyjnych znajduje się Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia wskazujące na złożenie podpisu elektronicznego pod pismem ogólnym do podmiotu publicznego. Zdaniem Sądu jednak – wobec tezy wynikającej z uchwały NSA z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 - za niewystarczające do rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym należało uznać wydruki załączników do pisma ogólnego organu I instancji z dnia [...] lutego 2024 r. W ocenie Sądu Kolegium rozpoznając sprawę powinno dysponować oryginałami dokumentów lub ich kopiami uwierzytelnionymi w zakresie zgodności z oryginałem. Dokumentów takich ani oświadczeń w zakresie zgodności kopii z oryginałami brak w aktach administracyjnych.
Ponadto Sąd zauważa, że wydruk akt administracyjnych organu I instancji został utrwalony w przekazanych Sądowi aktach administracyjnych w sposób wybiórczy. Z pism kierowanych przez Skarżącą do organu I instancji wynika bowiem, że zawierały one załączniki, których nie ma w aktach administracyjnych. Nie jest przy tym jasne czy brak załączników do pism Skarżącej w aktach administracyjnych wynika z tego, że nie zostały one złożone przez M. G., czy nie zostały one przesłane do Kolegium przez organ I instancji, czy ewentualnie nie zostały one wydrukowane przez SKO i włączone do akt. Załączniki, na które wskazuje Skarżąca w pismach kierowanych do organu z dnia [...] maja 2023 r. i z [...] sierpnia 2023 r., które nie zostały utrwalone w aktach administracyjnych wraz z tymi pismami to: "wypis z rejestru gruntów", "wypis z mapy ewidencyjnej", "pismo Kolegium Odwoławczy z dnia [...].07.2023 r.", "pismo Wójt [...] z dnia [...].07.2023 r.", "Decyzja w sprawie zobowiązania pieniężnego Nr [...] za dnia [...].01.2023". Sąd zauważa przy tym, że o ile w innych miejscach akt administracyjnych można odnaleźć uproszczony wypis z rejestru gruntów (k. 4 akt administracyjnych) to pozostałych powyżej wskazanych załączników, w szczególności mapy ewidencyjnej brak w aktach sprawy. Ujawniony brak załączników budzi wątpliwości Sądu w zakresie dokonania przez SKO ponownej weryfikacji sprawy (w niniejszym przypadku wniosku Skarżącej o zwolnienie z podatku) skoro w aktach administracyjnych przekazanych Kolegium przez organ I instancji nie było załączników do pism Skarżącej składanych jako wsparcie jej argumentacji w toku postępowania.
Niezależnie od powyższego należy przypomnieć, że zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej. Pod pojęciem "akt sprawy" należy rozumieć materiał faktyczny i dowodowy sprawy zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed tymi organami, tj. w postępowaniu zakończonym zaskarżonym aktem lub czynnością (zob.: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Komentarz, Warszawa 2005, s. 425). W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że akta administracyjne, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., przesyłane do kontroli sądowej wraz ze skargą, winny zawierać wszystkie dokumenty obrazujące kolejne czynności formalne i merytoryczne, wykonywane przez organy prowadzące postępowanie w rozstrzyganej sprawie. Akta przedkładane sądowi winny zawierać komplety oryginalnych dokumentów ułożonych chronologicznie, złączonych i ponumerowanych, wyposażonych w kartę przeglądową, czyli "spis treści". Akta winny zawierać oryginały wszystkich dokumentów stanowiących dowody w sprawie, w tym także formalnych. Niespełnienie tych wymagań skutkuje tym, że sąd, nie będąc w stanie wyjaśnić nasuwających się wątpliwości, nie może uznać za udowodnione okoliczności, na które powołuje się organ administracji (por. wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Warszawie z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 2170/07; we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 306/18; w Rzeszowie z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 400/18).
Podkreślić także należy, że akta sprawy, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., oznaczają dokumentację sprawy, na podstawie której organ ustalił stan faktyczny sprawy i wydał rozstrzygnięcie będące przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Należy zatem przyjąć, że przesłane przez organ przy skardze akta sprawy są tymi, które organ posiadał, prowadząc postępowanie zakończone orzeczeniem zaskarżonym do sądu. Przepisy nie nakładają na sąd obowiązku zgromadzenia kompletnych akt postępowania w sprawie toczącej się przed nim, a tylko dokonanie oceny na podstawie akt przesłanych przez organ, a wyjątkowo uzupełnianych dodatkowymi istotnymi dowodami (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1548/06; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 979/18).
Mając powyższe na uwadze brak kompletnych akt administracyjnych przedłożonych wraz ze skargą powoduje, że sprawa wymyka się spod kontroli sądu. Wszak w świetle art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji "na podstawie akt sprawy", co oznacza, że podstawę orzekania stanowi materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2008 r., sygn. akt II FSK 1162/07) oraz, że co do zasady zakazane jest uwzględnianie okoliczności nieznajdujących odzwierciedlenia w aktach sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 grudnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 2099/05). Brak pełnego materiału dowodowego uniemożliwia Sądowi nie tylko kontrolę zaskarżonej decyzji, ale również uniemożliwia zbadanie zasadności zarzutów skargi.
W zaistniałej sytuacji Sąd zobowiązany był do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego z uwagi na stwierdzone naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 210 § 4, a także art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p. mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl przepisu art. 122 O.p. organ administracji podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś zgodnie z art. 187 § 1 O.p., obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Ocena dowodów powinna być dokonana na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 191 O.p.). Zgodnie z art. 210 § 4 O.p., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Należy w tym miejscu podkreślić, że kognicja sądu administracyjnego, której przedmiotem jest kontrola legalności zaskarżonych decyzji, nie pozwala sądowi orzekającemu na dokonywanie samodzielnych ustaleń faktycznych w sprawie, w tym na podstawie domysłów bądź przypuszczeń. Ustaleń tych dokonują określone organy, przy czym dokonane ustalenia muszą znajdować odzwierciedlenie w zgromadzonym przez te organy materiale dowodowym. Ponadto – odnosząc się do stwierdzonego przez Sąd braku w aktach sprawy załączników do pisma Skarżącej z dnia [...] maja 2023 r. i z [...] sierpnia 2023 r.- podkreślić należy, że sąd nie może wyrokować na podstawie wybiórczej dokumentacji przedstawionej mu przez organ, którego orzeczenie jest przedmiotem skargi. Tylko pełne akta administracyjne dają sądowi możliwość wszechstronnego i dogłębnego zbadania sprawy we wszystkich jej aspektach, a następnie podjęcia obiektywnego, zgodnego z prawem rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd nie orzekał w przedmiocie kosztów postępowania, ponieważ Skarżąca nie złożyła stosownego wniosku. Nie uczestniczyła także w rozprawie, stąd też Sąd nie miał możliwości pouczenia Podatniczki o prawie złożenia wniosku o zwrot poniesionych kosztów postępowania na wypadek uchylenia zaskarżonej decyzji i skutkach jego niezłożenia stosownie do art. 210 § 1 p.p.s.a.
Rozpoznając sprawę ponownie SKO uwzględni stanowisko przedstawione powyżej, eliminując dotychczasowe naruszenia prawa, w szczególności rozpozna złożone przez Skarżącą odwołanie z dnia [...] stycznia 2024 r. na podstawie kompletnych akt administracyjnych organu I instancji.
Końcowo należy odnieść się do pisma Skarżącej z dnia [...] września 2024 r. i podniesionej tam tezy, iż organy i Sąd procedują wyłącznie w sprawie podatku rolnego a przedmiotem sprawy jest również podatek leśny. Podać zatem należy, że przedmiotem sprawy rozpoznawanej przez tut. Sąd pod sygn. akt I SA/Bd 354/24 była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] dotycząca podatku rolnego. Decyzja ta zapadła wskutek rozpatrzenia odwołania Podatniczki z dnia [...] stycznia 2024 r., w którym Skarżąca podała: "Odwołanie od decyzji Nr [...] w sprawie zwolnienia z podatku rolnego i leśnego". Jak wskazało Kolegium w zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2024 r.: "wniosek Skarżącej w zakresie dotyczącym zwolnienia z podatku leśnego rozstrzygnięty został odrębną decyzją Wójta Gminy B. z [...] grudnia 2023 roku nr [...], od której M. G. nie wniosła odwołania". Jeżeli Skarżąca uważa, że wniosła odwołanie od decyzji dotyczącej podatku leśnego i w jej ocenie odwołanie to nie zostało rozpatrzone to Skarżącej przysługuje skarga na bezczynność organu, która może zainicjować nowe postępowanie sądowoadministracyjne. Okoliczności powyższe pozostają jednak poza kontrolą Sądu rozpoznającego sprawę dotyczącą podatku rolnego zainicjowaną skargą z dnia [...] maja 2024 r.
Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl