I SA/Bd 336/23

I SA/Bd 336/23 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2023-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Joanna Ziołek
Tomasz Wójcik /przewodniczący sprawozdawca/
Urszula Wiśniewska
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
stwierdzono bezskuteczność czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2422
art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. c, art. 35 ust. 1, art. 34 ust. 2, art. 27 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) Sędziowie sędzia WSA Urszula Wiśniewska asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2023 r. sprawy ze skargi Gminy S. na informację Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 29 maja 2018 r. nr UM02-65170-UM0210031/18; WS-I-W.052.17.31.2018 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności
Uzasadnienie
G. S. (dalej także: Gmina, Skarżąca), na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 34 ust. 2 i art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2022 r., poz. 2422 ze zm.) – dalej: "u.w.o.w." – zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego informację Zarządu Województwa [...] (dalej także: organ, Zarząd Województwa) z dnia [...] maja 2018 r. w sprawie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji "[...]" w ramach konkursu ogłoszonego dla operacji typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich objętego PROW na lata 2014-2020 zarzucając naruszenie:
. § 8 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. poz. 1737 ze zm.) – dalej: "rozporządzenie" – poprzez nieprzyznanie punktów za spełnienie kryterium wyboru operacji tj. liczba organizacji pozarządowych, które mają siedzibę w gminie, w której będzie realizowana operacja, i które swą działalność rozpoczęły co najmniej rok przed ogłoszeniem naboru wniosków o przyznanie pomocy oraz są wpisane w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w ewidencji stowarzyszeń zwykłych, wynosi w przeliczeniu na 1000 mieszkańców,
. § 11 ust. 2 ww. rozporządzenia poprzez ustalenie, że wniosek G. S. o przyznanie pomocy na realizację operacji "[...]" nie uzyskał co najmniej 16 punktów.
W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie, iż G. S. spełniła kryterium określone w pkt 11 zaskarżonej decyzji oraz § 8 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia i tym samym uzyskała liczbę punktów wymaganych do przyznania pomocy na realizację przedmiotowej inwestycji zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzenia.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 4 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Bd 853/18 stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności oraz uznał uprawnienie G. S. do umieszczenia operacji: "[...]" na liście podmiotów spełniających kryteria wyboru operacji typu "Inwestycje w obiekty spełniające funkcje kulturalne" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej organu Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 maja 2023 r. sygn. akt I GSK 845/19 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Bydgoszczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm., dalej: "ustawa COVID-19"). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2023 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] września 2023 r. (por. t. II, k. 368 akt sądowych). Wcześniej Skarżąca została poinformowana także o dostępie do informacji o sprawie w wykazie spraw sądowych e-Wokanda pod wskazanym adresem internetowym oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie w terminie 10 dni od dnia doręczenia pisma, którego to prawa Skarżąca skorzystała przedstawiając swoje stanowisko w piśmie z dnia [...] sierpnia 2023 r.
Należy zaznaczyć, że dopuszczalność rozpoznania spraw na posiedzeniach niejawnych w czasie obowiązywania obostrzeń związanych z epidemią COVID-19 była rozważana przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. akt II FSK 1230/21 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – podobnie jak orzeczenia przytaczane w dalszej części uzasadnienia), a wyrażone w nim poglądy tut. Sąd podziela.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sprawując tę kontrolę sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg m.in. na akty, czynności, bezczynność, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634) – dalej także jako "p.p.s.a." – stosując określone w tej ustawie środki. Natomiast zgodnie z art. 1 i art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Taką właśnie ustawą szczególną jest ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, która w art. 35 ust. 2 przewiduje, że m.in. w przypadku pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 u.w.o.w., podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy oraz podmiotowi, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza, przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Na tej zatem podstawie poddane zostało zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] Departament Rozwoju Obszaru Wiejskich w T. z dnia [...] maja 2018 r., stanowiące informację o odmowie przyznania G. S. pomocy finansowej na zrealizowanie operacji "[...]" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego PROW na lata 2014-2020.
Zaskarżona czynność podlega kontroli Sądu pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, które stanowią regulacje powołanych wyżej: ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r.
W rozpoznawanej sprawie Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania i poddziałania, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. c u.w.o.w., tj. wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury, i powiązanej infrastruktury. Jednoznacznie wskazuje na to treść złożonego wniosku z dnia [...] marca 2018 r. Do odmowy przyznania tej pomocy znajdują zatem zastosowanie regulacje wskazanego przez organ art. 35 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4 i 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.
W pierwszym rzędzie wskazać należy jednak na skutki, jakie dla oceny niniejszej sprawy wynikają z faktu uwzględnienia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt I GSK 3861/21 skargi kasacyjnej Zarządu Województwa od wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 4 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 853/18, i w konsekwencji tego uchylenie tego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. Zgodnie bowiem z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ponadto przepis ten wyklucza oparcie skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tych względów sąd ponownie rozpoznający sprawę i będący związany wykładnią przepisów przedstawioną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może dokonywać własnej ich interpretacji, a wydane rozstrzygnięcie musi uwzględniać zaprezentowaną przez NSA ocenę prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu NSA wykładni prawa jedynie w wyjątkowych sytuacjach, w szczególności, gdy stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego należałoby stosować przepisy prawa odmienne niż wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Przez ocenę prawną, o której mowa w przytoczonym art. 190 p.p.s.a. należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego ciążący na sądzie ponownie rozpoznającym sprawę, może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, co w niniejszym przypadku nie ma miejsca. Z tych też względów w ramach obecnego, ponownego rozpoznania sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może dokonywać nowych, własnych ocen prawnych dotyczących kwestii będących już uprzednio przedmiotem rozważań czynionych przez Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w sprawie wyroku kasacyjnym, a wyrażone w nim poglądy prawne, muszą zostać w pełni zaakceptowane, ze wszystkimi wynikającymi z nich konsekwencjami prawnymi.
Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej czynności w postaci odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach poddziałania objętego programem określonym w ustawie wykazała, że rozstrzygnięcie to narusza prawo w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Zarządu Województwa co do tego, że organ samorządu województwa nie odpowiada za przygotowanie formularzy wniosków adekwatnych do kryteriów operacji danego typu. Formularz jest opracowywany przez agencję płatniczą zaś samorząd województwa jedynie udostępnia już opracowany wzór formularza. W rozpoznawanej sprawie organ wywiązał się zaś z obowiązków wynikających z § 13 rozporządzenia. Ponadto w odniesieniu do uchwały Zarządu Województwa z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w sprawie ogłoszenia naboru wniosków NSA zauważył, że jej informacyjny charakter nie stoi na przeszkodzie, aby na jej podstawie, w szczególności załącznika do niej, można doprecyzowywać jakie dokumenty, powinny być dołączone do wniosku, celem weryfikacji poszczególnych kryteriów, w tym zapisanego w § 8 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia. Jednocześnie Sąd kasacyjny podkreślił, że w kontekście art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 34 ust. 2 u.w.o.w. organ nie musi poszukiwać dowodów, które miałyby świadczyć za przyznaniem stronie uprawnienia. Obowiązek udowodnienia istotnych faktów – w tym przypadku spełnienia kryterium z § 8 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia – spoczywał zatem na Gminie. Stanowisko w powyższym zakresie – niezależnie od wynikającej z art. 190 p.p.s.a. zasady związania sądu, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania wykładnią dokonaną przez NSA – Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela. Należy zwrócić natomiast uwagę, że zasadniczą przyczyną uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji było nieprawidłowe uznanie uprawnienia Gminy do umieszczenia wnioskowanej operacji na liście podmiotów spełniających kryteria wyboru operacji, a także dostrzeżone mankamenty uzasadnienia zaskarżonej do sądu informacji organu. W tej ostatniej kwestii NSA podzielił ocenę sądu pierwszej instancji. Powyższe uniemożliwiło, jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny, zastosowanie art. 184 p.p.s.a. i oddalenie skargi kasacyjnej, uznając, że zaskarżony wyrok mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd będąc związany powyższymi ocenami i zaleceniami wskazuje, że w informacji z dnia [...] maja 2018 r. Zarząd Województwa w zakresie wskazania przyczyn odmowy przyznania pomocy finansowej Gminie na realizację inwestycji (operacji) "[...]" podał, że w odniesieniu do poszczególnych kryteriów, przewidzianych w § 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, przyznał następujące ilości punktów:
1) 4 punkty – za kryterium dotyczące wykorzystania obiektu na prowadzenie zajęć artystycznych, nauki języków obcych, zajęć opiekuńczo-wychowawczych lub innych inicjatyw społecznych wskazanych we wniosku o przyznanie pomocy, które będą miały charakter stały lub będą się odbywały cyklicznie, lecz nie rzadziej niż raz w miesiącu, przez co najmniej 9 miesięcy w danym roku w okresie trwałości operacji, o którym mowa w art. 71 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1303/2013,
2) 1 punkt – za kryterium dotyczące podstawowego dochodu podatkowego gminy, w której będzie realizowana operacja, w przeliczeniu na mieszkańca, obliczanego zgodnie z przepisami o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, opublikowanego przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych do stosowania w roku, w którym nastąpiło ogłoszenie o naborze wniosków o przyznanie pomocy,
3) 0 punktów – za kryterium dotyczące zastosowania rozwiązań, które są innowacyjne co najmniej w skali województwa, w tym rozwiązań organizacyjnych, technicznych lub technologicznych, które zapewnią warunki dla tworzenia wysokiej jakości oferty kulturalnej dostępnej dla zróżnicowanych grup odbiorców,
4) 3 punkty – za kryterium dotyczące wyposażenia obiektu budowlanego będącego przedmiotem operacji w mikroinstalację, która będzie zapewniała pokrycie co najmniej w 50% zapotrzebowania tego obiektu na energię elektryczną lub cieplną, albo wyposażenia go w mikroinstalację, która zapewnia pokrycie co najmniej w 50% zapotrzebowania tego obiektu na energię elektryczną lub cieplną,
5) 1 punkt – za kryterium dotyczące powstania i utrzymania miejsc pracy przez okres trwałości operacji, o którym mowa w art. 71 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1303/2013, albo utrzymanie miejsc pracy przez ten okres w przeliczeniu na pełne etaty średnioroczne,
6) 1 punkt – za kryterium dotyczące gęstości zaludnienia w gminie, w której realizowana jest operacja, ustalona według najnowszych na dzień ogłoszenia naboru wniosków o przyznanie pomocy wynikowych informacji statystycznych ogłaszanych, udostępnianych lub rozpowszechnianych zgodnie z przepisami o statystyce publicznej,
7) 0 punktów – za kryterium dotyczące średniej stopy bezrobocia w powiecie, na którego obszarze jest planowana realizacja operacji, w okresie ostatnich 12 miesięcy poprzedzających miesiąc rozpoczęcia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy,
8) 1 punkt – za kryterium dotyczące realizacji operacji w gminie, w której na dzień ogłoszenia naboru wniosków o przyznanie pomocy występuje co najmniej jedna z form ochrony przyrody określona w art. 6 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,
9) 4 punkty – za kryterium dotyczące objęcia operacją jednego obiektu budowlanego,
10) 0 punktów – za kryterium dotyczące relacji kosztu zakupu wyposażenia obiektu budowlanego do kosztów kwalifikowalnych operacji,
11) 0 punktów – za kryterium dotyczące liczby organizacji pozarządowych, które mają siedzibę w gminie, w której będzie realizowana operacja, i które swą działalność rozpoczęły co najmniej rok przed ogłoszeniem naboru wniosków o przyznanie pomocy oraz są wpisane w Krajowym Rejestrze Sądowym albo do ewidencji stowarzyszeń zwykłych w przeliczeniu na 1000 mieszkańców.
Jak zasadnie wskazał WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 4 grudnia 2018 r., w rozpoznawanej sprawie kontroli w zakresie zgodności z prawem podlega pisemna informacja organu z dnia [...] maja 2018 r. stanowiąca czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zatem nie jest skuteczne uzupełnienie jej treści poprzez dodatkowe uzasadnienie dopiero na etapie odpowiedzi na skargę. Podkreślenia wymaga, iż co prawda przedmiotowa pisemna informacja o odmowie przyznania pomocy ze środków PROW z powodu niespełniania kryteriów, nie ma z woli ustawodawcy formy decyzji administracyjnej oraz w tej kategorii spraw stosownie do art. 34 ust. 2 u.w.o.w. nie mają w nich co do zasady zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 107 § 3 k.p.a., w zakresie uzasadnienia. Niemniej jednak nie można pominąć faktu, że zgodnie z art. 34 ust. 2 zd. 2 u.w.o.w. w postępowaniu w przedmiocie przyznania pomocy w ramach wskazanych tam działań i poddziałań stosuje się odpowiednio przepisy art. 27 ust. 1 i ust. 2 u.w.o.w. Organ zobowiązany jest zatem m.in. stać na straży praworządności, w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Nie budzi wątpliwości, iż odmowa przyznania pomocy winna zawierać stosowne uzasadnienie faktyczne i prawne wyjaśniające stronie przesłanki tego rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający kontrolę działania organu zarówno przez podmiot, które ubiegał się o przyznanie pomocy, jak również sąd administracyjny, skoro ustawodawca poddał tę czynność kontroli legalności sprawowanej przez sądy administracyjne. W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonej informacji nie odpowiada tym wymogom, jest ogólnikowe, hasłowe, nie odnosi się do oceny zgromadzonego materiału dowodowego i nie wyjaśnia konkretnych przyczyn przyznania, bądź nie, konkretnej liczby punktów za poszczególne kryteria. Zaskarżona informacja, z uwagi na powyższe istotne naruszenie praworządności, w zasadzie uchyla się zatem od oceny legalności dokonywanej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie można przy tym zasadniczo zaakceptować rozwinięcia uzasadnienia informacji o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy dopiero w odpowiedzi na skargę. Należy przypomnieć, że uchybienia organu w tym zakresie znalazły aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie Sąd ten wskazał, że inne niż powyższe uchybienia Sądu pierwszej instancji (np. nieprawidłowe uznanie uprawnienia gminy do umieszczenia operacji na liście "rankingowej") przesądziły o uchyleniu jego wyroku z dnia 4 grudnia 2018 r., gdyż ich stwierdzenie wykluczyło zastosowanie art. 184 p.p.s.a., który przewiduje możliwość oddalenia skargi kasacyjnej, gdy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu mimo błędnego uzasadnienia. Zdaniem Sądu odczytać to należy w ten sposób, że nieprawidłowości w uzasadnieniu informacji skłaniały Sąd kasacyjny do oddalenia skargi kasacyjnej, co z kolei prowadzi do wniosku, że orzeczenie o stwierdzeniu bezskuteczności czynności było zasadne. Wobec powyższego w ocenie Sądu w składzie ponownie rozpoznającym niniejszą sprawę, uchybienia w zakresie błędnego uzasadnienia informacji ze wskazanych wyżej powodów, jako mogące mieć wpływ na wynik sprawy, także obecnie uzasadniały stwierdzenie bezskuteczności czynności.
Ponownie rozpoznając sprawę Zarząd Województwa uwzględni uwagi Sądu przestawione w niniejszym uzasadnieniu. W szczególności organ będzie miał na względzie wymogi, jakie powinna zawierać informacja w przedmiocie przyznania pomocy finansowej w zakresie jej uzasadnienia.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności.
J. Ziołek T. Wójcik U. Wiśniewska