I SA/BD 28/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał skargę spółki A sp. z o.o. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2021 r. Spółka domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego i merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, w tym zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym za sierpień 2021 r. w kwocie 346 323 zł. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że organ odwoławczy nie naruszył prawa. Sąd uznał, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej prawidłowo zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Uzasadniono to koniecznością zebrania dodatkowego materiału dowodowego, który pojawił się na etapie postępowania odwoławczego i mógł rzutować na ocenę stanu faktycznego, w szczególności kwestię fikcyjnego charakteru działalności spółki. Sąd podkreślił znaczenie zasady dwuinstancyjności postępowania i czynnego udziału strony, wskazując, że organ odwoławczy nie mógł zastąpić organu pierwszej instancji w gromadzeniu i ocenie dowodów, zwłaszcza gdy nowe dowody pojawiły się dopiero na etapie odwoławczym. Sąd odwołał się do bogatej judykatury dotyczącej stosowania art. 233 § 2 o.p. i zasady dwuinstancyjności, stwierdzając, że organ odwoławczy nie miał uprawnienia do merytorycznego rozpoznania sprawy, a przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia było uzasadnione.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego, w szczególności w kontekście stosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organ odwoławczy oraz relacji między postępowaniem podatkowym a karnym.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy zebrał znaczący dodatkowy materiał dowodowy, co uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Może być mniej przydatne w sprawach, gdzie stan faktyczny jest jednoznaczny i nie wymaga uzupełnienia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ odwoławczy, dysponując uzupełnionym materiałem dowodowym, powinien rozpoznać sprawę merytorycznie, czy też prawidłowe jest przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organ odwoławczy prawidłowo przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, ponieważ zebrany dodatkowy materiał dowodowy wymagał dalszej analizy, a naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania uniemożliwiało merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy na etapie odwoławczym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 o.p., przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Podkreślono, że zebrany na etapie odwoławczym dodatkowy materiał dowodowy, w tym nowe dowody dotyczące kontrahentów i członków zarządu, mógł rzutować na ocenę stanu faktycznego, zwłaszcza kwestię fikcyjnego charakteru działalności spółki. Sąd odwołał się do zasady dwuinstancyjności postępowania, która uniemożliwia organowi odwoławczemu zastępowanie organu pierwszej instancji w gromadzeniu i ocenie dowodów, gdy materiał dowodowy jest niekompletny lub budzi wątpliwości.
Czy wyrok sądu karnego korzystny dla strony postępowania podatkowego (np. dotyczący członków zarządu) automatycznie determinuje kierunek rozstrzygnięcia sprawy podatkowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wyrok sądu karnego korzystny dla strony nie musi automatycznie prowadzić do umorzenia postępowania podatkowego lub innego korzystnego rozstrzygnięcia, ponieważ cel i przesłanki postępowania karnego są inne niż w postępowaniu podatkowym. Wyrok skazujący wiąże organ podatkowy tylko co do rozstrzygnięcia, a nie ustaleń i ich oceny zawartej w uzasadnieniu.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że przesłanki wydania wyroku karnego i ocena sądu karnego nie determinują kierunku rozstrzygnięcia sprawy podatkowej. Postępowanie karne i podatkowe mają różne cele i przesłanki, a wyrok karny wiąże organ podatkowy jedynie w zakresie rozstrzygnięcia, a nie ustaleń faktycznych czy ich oceny zawartej w uzasadnieniu.
Przepisy (11)
Główne
o.p. art. 233 § § 2
Ordynacja podatkowa
Pomocnicze
o.p. art. 229
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 127
Ordynacja podatkowa
u.VAT art. 86 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.VAT art. 108 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 54 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 200Z r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 o.p. poprzez przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji z uwagi na konieczność zebrania dodatkowego materiału dowodowego i przestrzeganie zasady dwuinstancyjności.
Odrzucone argumenty
Organ odwoławczy powinien był rozpoznać sprawę merytorycznie i dokonać zwrotu podatku, zamiast przekazywać sprawę do ponownego rozpatrzenia. • Wyrok sądu karnego dotyczący członków zarządu powinien przesądzać o korzystnym rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
Godne uwagi sformułowania
nie jest dopuszczalne stosowanie art. 233 § 2 o.p. z pominięciem art. 229 i art. 127 o.p. • przesłanki wydania wyroku karnego i ocena sądu karnego nie determinują kierunku rozstrzygnięcia sprawy podatkowej • istota dwuinstancyjnego postępowania polega na tym, że organ odwoławczy zobowiązany jest do rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym co do istoty • organ odwoławczy nie może zastępować w czynnościach postępowania organu pierwszej instancji • podejmowane w drugiej instancji czynności dowodowe nie mogą prowadzić do ukształtowania w postępowaniu odwoławczym podstawy faktycznej rozstrzygnięcia co do istoty sprawy znacznie szerszej lub odmiennej od uznanej za udowodnioną w pierwszej instancji
Skład orzekający
Paweł Janicki
przewodniczący
Ewa Cisowska-Sakrajda
sprawozdawca
Grzegorz Potiopa
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego, w szczególności w kontekście stosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organ odwoławczy oraz relacji między postępowaniem podatkowym a karnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy zebrał znaczący dodatkowy materiał dowodowy, co uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Może być mniej przydatne w sprawach, gdzie stan faktyczny jest jednoznaczny i nie wymaga uzupełnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu podatkowym, w tym zasady dwuinstancyjności i relacji między różnymi rodzajami postępowań. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jej analiza jest istotna dla praktyków prawa podatkowego.
“Czy organ odwoławczy zawsze musi rozpoznać sprawę merytorycznie? Kluczowa interpretacja zasady dwuinstancyjności w VAT.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.