I SA/Bd 269/23

Spółka A. I. sp. z o.o. w T., będąca deweloperem, wniosła o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie ustalenia, czy przy odpłatnym zbyciu nieruchomości wniesionej aportem do spółki, będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu w wysokości wartości rynkowej tej nieruchomości. Wartość ta odpowiadała sumie podwyższanego kapitału zakładowego i kapitału zapasowego utworzonego z agio, oraz całej wartości emisyjnej wydanych w zamian za aport udziałów. Spółka opisała stan faktyczny, w którym w 2014 roku objęła udziały w podwyższonym kapitale zakładowym, pokryte wkładem niepieniężnym w postaci nieruchomości o wartości rynkowej znacznie przewyższającej wartość nominalną wydanych udziałów. Nadwyżka ta została odniesiona na kapitał zapasowy (agio). Spółka traktuje wydatki na nabycie gruntu jako koszty bezpośrednio związane z przychodami, które aktywuje do celów podatkowych w momencie osiągnięcia przychodu ze sprzedaży lokali. Wnioskodawca zadał pytanie, czy przy zbyciu nieruchomości wniesionej aportem, kosztem uzyskania przychodu będzie jej wartość rynkowa. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Organ wskazał, że kosztem uzyskania przychodów z tytułu zbycia przedmiotu aportu jest wartość nominalna wydanych za wkład udziałów, a nie wartość rynkowa obejmująca agio. Organ odwołał się do przepisów ustawy o CIT, w tym art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b), oraz do historycznego brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. Spółka zaskarżyła interpretację, zarzucając błędną wykładnię przepisów i niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania, argumentując, że organ niezasadnie uzależnił wysokość kosztów od historycznego brzmienia przepisów dotyczących przychodu wspólnika, a kosztem powinna być wartość rynkowa nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę. Sąd podzielił stanowisko organu, uznając, że kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości wniesionej aportem jest wartość nominalna wydanych za ten aport udziałów. Sąd podkreślił, że kosztem uzyskania przychodów są wydatki rzeczywiście poniesione przez podatnika, a nie wartość ekonomicznego ekwiwalentu. Sąd uznał również, że art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. dotyczy skutków po stronie wspólnika wnoszącego aport, a nie spółki otrzymującej aport, i nie ma podstaw do stosowania go w drodze analogii w tym zakresie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający