I SA/Sz 112/24

I SA/Sz 112/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-06-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-02-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Jolanta Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Oświata
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1270
art. 252 ust. 1 pkt 1, art. 252 ust. 5 i ust. 6 pkt 1, art. 44 ust. 3, art. 67, art. 211 ust. 1,3 i ust. 5 w zw. z art. 214 pkt 1,
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 21 § 3, art. 81 § 1 w zw. z 81b § 1,  art. 54 § 1 pkt 3 i § 3,
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2017 poz 2203
art. 35 ust. 1, art. 38 ust. 1 ,
Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Furtak-Biernat po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi J. G. i A. G. organ prowadzący Niepubliczne Przedszkole "[...]" w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 grudnia 2023 r. nr SKO/KD/503/2534/2023 w przedmiocie określenia kwoty dotacji oświatowej udzielonej w 2019 r. podlegającej zwrotowi do budżetu, jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 18 kwietnia 2023 r. Prezydent Miasta S. określił
J. G. i A. G. - organ prowadzący N. w S. (dalej: "Strona", "Skarżący"), kwotę dotacji oświatowej udzielonej w 2019 r. podlegającej zwrotowi do budżetu Miasta S. ,
jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości [...] zł
oraz nakazał zwrot ww. części dotacji wraz z odsetkami w wysokości określonej
jak dla zaległości podatkowych.
Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z 25 marca 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W zakresie przyjętego w postępowaniu stanu prawnego, organ odwołał
się do art. 60, art. 61 - 67, art. 251, art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych (Dz.U.2023.1270 tj. ze zm.; dalej: "u.f.p.") oraz art. 104
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U.2023.775 tj.; dalej: "K.p.a.") i art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.2022.2651 t.j. ze zm.; dalej: O.p.).
W dalszej kolejności organ przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania. Wyjaśnił, że Strona złożyła rozliczenia dotacji z dnia 20 stycznia 2020 r., wykazując
że nie wykorzystała dotacji na uczniów w kwocie [...]zł oraz na uczniów wymagających zajęć rewalidacyjno - wychowawczych w kwocie [...]zł.
Wobec Strony przeprowadzono kontrolę wydatków sfinansowanych z dotacji
z budżetu Gminy na realizację zadań realizowanych przez placówkę (Przedszkole)
w 2019 r. W protokole kontroli z 13 maja 2021 r. wskazano, że na ten cel przekazano środki z dotacji w łącznej kwocie [...]zł. Ustalenia oparte zostały o rachunki, wyciągi bankowe, listy płac, dzienniki zajęć i obecności, umowy o pracę, umowy
o świadczenie usług, ewidencję dzieci, statut placówki.
Organ stwierdził w protokole nieprawidłowe wykorzystanie dotacji w wysokości [...] zł , a także nieprawidłowe jej rozliczenie.
Strona wniosła zastrzeżenia do protokołu z 20 maja 2021 r., które zostały częściowo uwzględnione w wyniku czego nakazano jej zwrot dotacji w kwocie
[...] zł (wydatki na wodę i ścieki, paliwo gazowe, usługi kominiarskie i studia podyplomowe), pod rygorem wszczęcia postępowania administracyjnego, o czym organ poinformował w piśmie z 24 maja 2021 r.
Strona w piśmie z 18 czerwca 2021 r. poinformowała, że częściowo zaliczyła wydatki za gaz, wodę, ścieki, usługę kominiarską oraz studia podyplomowe, w rozliczeniu dotacji, gdyż dotyczyły one zarówno Przedszkola jak i części prywatnej budynku,
a w przypadku studiów dotyczyły, także Szkoły. W załączonej korekcie, poza zmniejszeniem wydatków za media i usługi, Strona wykazała dodatkowo wydatki wynikające z faktur: z 25 marca 2019 r. na kwotę [...]zł (N. P. [...] ze S.; tytułem "Przedszkole i piłka"), z 19 marca 2019 r. na kwotę [...]zł (E. Sp. z o.o. w K. ; tytułem materiałów i środków czystości), z 24 kwietnia 2019 r. na kwotę [...]zł ("[...]"; j.w.),
z 3 grudnia 2019 r. na kwotę [...]zł ("[...]" j.w.).
Następnie wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie
określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu (zawiadomienie skierowano
do J. G.). Po jego przeprowadzeniu decyzją z 31 sierpnia 2022 r.
określono Stronie wysokość dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy
w kwocie [...]zł. Decyzja ta została uchylona decyzją SKO z 15 listopada 2022 r.,
nr [...] ze wskazaniem, że przy ponownie prowadzonym postępowaniu organ zawiadomi o wszczęciu postępowania A. G.
oraz przeprowadzi postępowanie dowodowe w zakresie wydatkowania dotacji
na zajęcia dodatkowe, celem ich oceny w świetle art. 35 ustawy o finansowaniu
zadań oświatowych (Dz.U.2017.2203 tj.; dalej: "u.f.z.o.") oraz zasad racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi.
W ponownie prowadzonym postępowaniu w organ I instancji zawiadomił
9 grudnia 2022 r. A. G. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu. Następnie po wezwaniu, organ I instancji uzyskał faktury za zajęcia "Przedszkole i piłka" i zajęcia "Drużyny kangura" (od [...]); za świadczenie zajęć rytmiki i zajęć tanecznych (od D. P. I. ); za wykonanie autorskiego przedstawienia artystycznego (od S. ); za zdjęcia i ramki (od S. Sp. jawna); za materiały szkoleniowe związane z doskonaleniem nauczycieli (od O. sp. z o.o. w P.); za stojak na mapy i dostawę (L. Z. R.); za 100 sztuk paczek świątecznych
(F. D. K.), a także uzyskał umowę o świadczenie
usług w zakresie zajęć ruchowych YOGA (Y. E. P.)
wraz z fakturami i dwie umowy o świadczenie usług w zakresie zajęć ruchowych w celu doskonalenia koordynacji ruchowej i sprawności fizycznej (z A. S. reprezentującym N. P. [...] ze S.). W materiale dowodowym znalazły się, także podania, statut placówki, umowy zawarte z rodzicami dzieci, rozliczenia dotacji.
Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że określając kwotę dotacji, jako podlegającą zwrotowi w kwocie [...]zł, organ I instancji nie uwzględnił, wbrew oczekiwaniom Strony, złożonej za ww. pismem z 18 czerwca 2021 r. "korekty". Stwierdził,
więc że nie doszło do ponownego rozliczenia dotacji przez Stronę, bowiem
nie jest to dopuszczalne.
Organ II instancji podniósł, że postępowanie prowadzone jest z uwzględnieniem przepisów K.p.a., a więc organ administracji jest zobowiązany do zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i wydania decyzji na jego podstawie (m.in. art. 77, art. 104 czy art. 107 K.p.a.). Zdaniem organu II instancji zgodnie z art. 21 § 3 O.p.,
który ma w sprawie odpowiednie zastosowanie, jeśli tak jak w niniejszej sprawie beneficjent dotacji, nie zapłacił zwrotnie kwoty dotacji i nieprawidłowo rozliczył dotację
w złożonym rozliczeniu to organ wydaje decyzję określającą dotację podlegającą zwrotowi. Decyzja taka natomiast zastępuje rozliczenie.
Organ II instancji wskazał, również na art. 6 K.p.a. i powiązał z nimi akt prawa miejscowego, którym na gruncie niniejszej sprawy jest uchwała nr XXXIX/425/2018
Rady Miejskiej w Stargardzie z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie ustalenia trybu
udzielenia i rozliczenia dotacji dla szkół, przedszkoli i placówek niepublicznych
oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz.Urz.Woj.2018.1083; dalej: "uchwała"). Podkreślił dalej, że art. 37, art. 38 u.f.z.o.
oraz uchwała, przewidują jedno rozliczenie i dopuszczają korygowanie w nim błędów na wezwanie organu dotującego, ale nie przewidują korygowania rozliczenia
poprzez wykazywanie innych wydatków pokrytych dotacją czy usuwaniu z rozliczenia wydatków w nim wcześniej wykazanych.
Zdaniem organu II instancji unormowanie zagadnienia rozliczenia dotacji
w przepisach u.f.z.o. i uchwały wyłącza odpowiednie stosowanie przepisów działu
III O.p., stanowiących o deklaracji i jej korekcie. Dodatkowo organ II instancji wyjaśnił,
że ustalenie źródła finansowania wydatku, to jest czy następuje z wpływów z czesnego, czy z dotacji (środki publiczne), jest konieczne w momencie jego ponoszenia i ustalenie to pozostaje niezmienne. Dodatkowo dokument potwierdzający poniesienie wydatku powinien zostać oznaczany poprzez właściwy opis oraz pieczęć i podpis osoby prowadzącej, a następnie powinien zostać uwzględniony w rozliczeniu przygotowanym wg wzoru i złożonym wg ustalonego trybu. Organ II instancji podkreślił, że tylko wydatki opisane zgodnie z uchwałą, stanowią wydatki finansowane z dotacji.
W dalszej kolejności organ II instancji odniósł się do istoty sporu na gruncie analizowanej sprawy. Uznał, że przedmiotem postępowania jest wyjaśnienie wykorzystania dotacji oświatowej, to jest dotacji na każdego ucznia, którą otrzymują przedszkola niepubliczne z budżetu gminy stosownie do art. 17 u.f.z.o., a prawidłowość wykorzystania otrzymanej dotacji oceniana jest stosownie do art. 35 u.f.z.o.
Kwota dotacji podlegająca zwrotowi, jako nieprawidłowo wykorzystana
z racji przeznaczenia dotacji na wydatki nie przewidziane w przepisach, które obejmowały opłaty za wodę i ścieki, za gaz, za usługę kominiarską, za studia podyplomowe,
a także za zajęcia dodatkowe prowadzone przez podmioty zewnętrzne.
Organ II instancji odniósł się do wniosków przedstawionych przez organ I instancji i kolejno przeanalizował zakwestionowane wydatki. Do analizy posłużył mu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, a także właściwe przepisy, co skutkowało stwierdzeniem, że organ I instancji zasadnie określił kwotę dotacji podlegającą zwrotowi jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem (art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p.).
Organ II instancji zaaprobował i przyjęło jako własną argumentację organu I instancji.
W zakresie opłaty za wodę i ścieki, za gaz, usługę kominiarską, organy zakwestionował wydatek z tego tytułu w wysokości odpowiadającej 24,4%
tych wydatków, bowiem w tej części dotyczy on prywatnego mieszkania znajdującego
się w budynku, w którym funkcjonuje placówka. W przypadku gazu nie uznał, także kwoty [...]zł, ponieważ stanowi ona odsetki od niezapłaconej opłaty. Powołał, w tym zakresie
art. 35 u.f.z.o.
W odniesieniu do opłaty za studia podyplomowe organy stwierdziły, że wiedza z zakresu danych osobowych może być związana z działalnością przedszkola,
jednak nie jest związana z działalnością w zakresie kształcenia, wychowania i opieki,
a ponadto funkcję dyrektora placówki, który odpowiada za dane osobowe pracowników, dzieci i ich rodziców, pełni A. G., a opłata za studia dotyczy J. G.. Dodatkowo opłata za studia J. G. nie stanowi wydatku na obsługę administracyjną, finansową czy organizacyjną organu prowadzącego placówkę.
W odniesieniu do zajęć dodatkowych organy uznały, że brak podstawy do finansowania przez gminę zajęć dodatkowych w przedszkolach publicznych stoi na przeszkodzie finansowaniu z dotacji takich zajęć w przedszkolach niepublicznych. Takie finansowanie stanowiłoby przejaw nierównego traktowania podmiotów ze względu na ich publiczny i niepubliczny charakter. Zdaniem organów w podstawie programowej, do której realizowania zobowiązany jest nauczyciel wychowania przedszkolnego, mieszczą się wszystkie elementy niezbędne dla prawidłowego rozwoju dziecka.
Ponadto wskazano, że na dofinansowanie wynagrodzeń nauczycieli realizujących podstawę programową przekazywana jest dotacja przez gminę. Natomiast zapisy umów o zajęcia dodatkowe potwierdzają, ze wykraczają one swoim charakterem poza podstawę programową. O braku możliwości sfinansowania z dotacji zajęć dodatkowych przesądza, także zapis w statucie placówki (§ 35 ust. 3), o tym że zajęcia dodatkowe, poza angielskim, opłacane są z czesnego przez rodziców. Strona nie wykazały,
aby w rzeczywistości opłaty takie nie były finansowane z czesnego, ponieważ wpłaty dotacji i czesnego zasilają ten sam rachunek.
Zdaniem organów cele, na które może zostać przeznaczona dotacja wskazuje u.f.z.o., natomiast sposób ich wydatkowania określa art. 44 tej ustawy. Natomiast
do obowiązków beneficjenta dotacji należy dowiedzenie, że wydatek został sfinansowany dotacją, ponieważ stanowi to podstawowy warunek uznania prawidłowości wykorzystania dotacji. Jeśli zatem Strona kwestionuje zasadność nie uznania wydatków na zajęcia świadczone przez podmioty zewnętrzne m.in. z tej przyczyny, że brak jest możliwości ustalenia z jakich źródeł je finansowano (z dotacji, czy z czesnego), to powinna wykazać dokumentami księgowymi, że dany wydatek był pokryty z określonego źródła wpływów. W opinii organów, to nie ich rolą jest udowadnianie prawidłowości wydatkowania dotacji.
Organ II instancji zaakcentował, że nie jest zgodne z u.f.z.o., w szczególności
z jej art. 126 i art. 44, pokrywanie z dotacji wydatków na różnego rodzaju zajęcia
jako usługi świadczone przez przedsiębiorców, podczas gdy zajęcia te mogą być prowadzone przez nauczycieli zatrudnionych w przedszkolu, do których kompetencji należy realizacja podstawy programowej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Strona zarzuciła organowi II instancji naruszenie:
1) art. 6 oraz art. 75 § 1 w zw. z art. 78 § 1 K.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania bez poszanowania zasady praworządności, co wyrażało się w braku uwzględnienia wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę, których rozpoznanie
miało istotne znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego sprawy w zakresie okoliczności istotnych dla sprawy;
2) art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 81a § 1 K.p.a., jak również art. 10 § 1 K.p.a.
poprzez brak podjęcia przez organy czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz do jej załatwienia tj.:
a) brak przeprowadzenia postępowania dowodowego, nieuwzględnienia wniosków o: przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, dopuszczenie przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron postępowania;
b) oparcie zaskarżonej decyzji na niedostatecznym zebraniu materiału dowodowego, jak również niedostatecznym rozważeniu już zebranego w sprawie materiału dowodowego;
c) zastosowaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w sprawie, w szczególności poprzez dowolne i wybiórcze przeanalizowanie dokumentacji,
która stanowiła jedyny dowód jaki organy zgromadziły w toku postępowania administracyjnego;
d) absolutny brak zapewnienia Skarżącemu czynnego udziału w sprawie
m.in. nieumożliwienie wypowiedzenia się co do przeprowadzonego postępowania, niewyznaczenie rozprawy administracyjnej oraz niepoinformowanie o zamiarze wydania decyzji przez organ II instancji, co uniemożliwiło stronie zajęcie końcowego stanowiska w sprawie;
3) art. 15 w zw. z art. 136 § 1 w zw. z art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez naruszenie
przez organ II instancji zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego poprzez nieprzeprowadzenie samodzielnie w niniejszej sprawie postępowania dowodowego i oparcie się głównie na ustaleniach poczynionych przez organ I instancji, podczas gdy jego obowiązkiem było nie tylko formalne wydanie decyzji w przedmiocie odwołania od decyzji organu I instancji, lecz winno ono zostać poprzedzone merytorycznym zbadaniem okoliczności faktycznych i prawnych sprawy;
4) art. 67 ust. 1 u.f.p. w zw. z art. 81b § 1 O.p., poprzez uznanie, że organ prowadzący nie był władny do złożenia w niniejszej sprawie korekty rozliczenia dotacji oświatowej
za 2019 r., podczas gdy w rzeczywistości uprawnienie to wynika wprost z przepisów prawa, zaś sama korekta została złożona w terminie, a co za tym idzie winna zostać
przez organ I instancji uwzględniona w całości w toku prowadzonego postępowania,
co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego w sprawie;
5) art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, w zw. z art. 252 ust. 1 u.f.p. poprzez ich błędną wykładnię i uznanie,
że wypłacona dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem,
podczas gdy w rzeczywistości została ona wydatkowana na cele wskazane w ustawie
o finansowaniu zadań oświatowych oraz na zadania organu prowadzącego, które mogą być finansowane z dotacji oświatowej, a tym samym dotacja została przeznaczona
na pokrycie wydatków bieżących, które mogą być pokryte dotacją oświatową w związku z realizacją celów z zakresu kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej;
6) § 2 ust. 6 uchwały z 26 października 2021 r. nr XXXII/344/2021 Rady Miejskiej w Stargardzie zmieniającej uchwałę z 27 lutego 2018 r., nr XXXIX/425/2018,
poprzez niezastosowanie i odmowę uwzględnienia dowodów wynikających z korekty rozliczenia dotacji w sytuacji w jakiej takie uprawnienie przewidziane było nawet
uchwałą Rady Miasta.
Mając na uwadze podniesione powyżej zarzuty, Skarżący na podstawie
art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 145 § 3 P.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie przedmiotowego postępowania w całości. Natomiast na podstawie art. 200 P.p.s.a.
w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Skarżący wniósł o zasądzenie od organu II instancji na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata wg norm przepisanych. Ponadto Skarżący złożył wniosek
o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów:
1) protokołu z kontroli problemowej w N.
w S. sporządzonego 22 października 2019 r. przez pracowników Urzędu Miejskiego w S. z Wydziału Audytu i Kontroli - na okoliczność ustalenia,
że ci sami pracownicy Urzędu Miasta S. , którzy przeprowadzali czynności kontrolne za 2019 r., uznali te same wydatki w latach 2017-2018 w całości
za wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem;
2) rocznego rozliczenia dotacji przyznanej na przedszkole w latach 2017-2018
na okoliczność poniesienia w 2019 r. tożsamych wydatków, co w latach 2017-2018;
3) uchwały nr XXXII/344/2021 Rady Miejskiej w Stargardzie z 4 listopada 2021 r.
na okoliczność ustalenia, że Skarżący poza możliwością rozliczenia dotacji oświatowej za 2019 r. na podstawie art. 67 ust. 1 u.f.p. w zw. z art. 81b § 1 O.p.,
byli do tego uprawnieni w zw. z brzmieniem § 2 ust. 6 załączonej uchwały.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie 21 lutego 2024 r., na podstawie art. 106 § 3 ustawy
z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935, tj.; dalej: P.p.s.a.) Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492,
tj. ze zm.) stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem
jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 P.p.s.a.
Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie. W przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c P.p.s.a.). Należy również zauważyć, iż zgodnie
z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest to, czy Skarżący jako organ prowadzący N. w S. prawidłowo wydatkował otrzymane w 2019 r. środki z dotacji oświatowej, z zachowaniem regulacji art. 35 ust. 1 u.f.z.o.
Skarżący, formułując zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego
i procesowego, stoi na stanowisku, że w sprawie brak jest podstaw do uznania,
że wypłacona dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, podczas
gdy w rzeczywistości została ona wydatkowana na cele wskazane w u.f.z.o.,
a tym samym została przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących, które mogły zostać pokryte z dotacji oświatowej, jako realizacja celów z zakresu kształcenia, wychowania
i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej.
Skarżący kwestionował również przebieg postępowania administracyjnego, w tym szczególnie dowodowego. Wobec sformułowania zarzutów o takim charakterze,
w pierwszej kolejności odnieść należy się zatem do zarzutów skargi w zakresie naruszenia przepisów postępowania, gdyż mają one bezpośredni wpływ na prawidłowość ustalenia stanu faktycznego w sprawie, która to prawidłowość determinuje z kolei ocenę procesu subsumpcji.
Przed przystąpieniem do badania sprawy zauważyć należy, że dotacje oświatowe są środkami publicznymi, do których zastosowanie mają przepisy u.f.p., co wynika
z jej art. 60 pkt 1. Natomiast stosownie do art. 67 ust. 1 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 u.f.p., nieuregulowanych tą ustawą stosuje
się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu
III Ordynacji podatkowej.
W ocenie Sądu, analiza akt administracyjnych sprawy pozwala na stwierdzenie,
że postępowanie prowadzone zarówno przez organ I instancji, jak i organ II instancji, przebiegało zgodnie z przepisami prawa. Zauważyć należy, że organy przestrzegały postanowień przepisów postępowania, w tym z zakresu: wszczęcia z urzędu postępowania; zagwarantowania udziału w postępowaniu w ogólności, ale przede wszystkim w poszczególnych czynnościach administracyjnych osobom reprezentującym organ założycielski, a następnie pełnomocnikowi tych osób; wzywania do składania wyjaśnień i dowodów oraz przyjmowała tych wyjaśnień i dowodów; prowadzenia akt sprawy; sporządzania protokołów z czynności administracyjnych z osobistym udziałem stron postępowania; doręczania pism.
Sąd zwraca szczególną uwagę na zarzuty dotyczące odmowy przeprowadzenia dowodów w toku postępowania (na wniosek stron) i przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Z akt sprawy wynika, że zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji rozstrzygnął te kwestie poprzez wydanie postanowień odmownych, w tych przedmiotach. W tym zakresie Sąd stoi na stanowisku, że odmowa przeprowadzenia dowodu w postaci przesłuchania strony na okoliczność prawidłowości wykorzystania dotacji w 2019 r.,
jest poparta twierdzeniami zamieszczonymi w uzasadnieniach decyzji (też postanowień organu I instancji), które wskazują, że w istocie wniosek dotyczył okoliczności stwierdzonych innymi dowodami.
Na podstawie analizy akt sprawy stwierdzić z całą pewnością można, że Skarżący aktywnie uczestniczył w postępowaniu. Potwierdza to obszerny materiał dowodowy, zgromadzony zarówno z inicjatywy samego Skarżącego, jak i z inicjatywy organu. Dostrzec należy, że podnoszone przez Skarżącego w toku postępowania argumenty, zostały w pewnym zakresie uwzględnione (tak po złożeniu "zastrzeżeń do protokołu kontroli problemowej za rok 2019 (...) – pismo z 20 maja 2021 r.). Ponadto w toku postępowania organ założycielski reprezentowany przez J. G. składał wyjaśnienia i dokumenty, co potwierdzają jego osobisty udział w postępowaniu, sporządzone w sprawie protokoły z czynności administracyjnych.
Sąd podkreśla, że działanie z poszanowaniem zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), w myśl której organ ocenia dowody na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, nie daje podstaw
do całkowitego pomijania wniosków dowodowych. Taka odmowa musi być poparta twierdzeniami, ale przede wszystkim musi znaleźć odbicie w materiale dowodowym sprawy, który we właściwy sposób przeanalizowany zostanie opisany w rozstrzygnięciu.
Zdaniem Sądu organy sprostały temu zadaniu i postępowanie w tym zakresie licuje z zasadą swobodnej oceny dowodów.
Sąd stwierdza również, co do żądania Skarżącego przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, że organy działały prawidłowo, w oparciu o przepisy prawa i ich słuszną wykładnię. Wobec tego odmowa przeprowadzenia rozprawy nie wpłynęła negatywnie
na prawidłowość rozpoznania sprawy i nie naruszyła żadnej z zasad postępowania,
w tym szczególnie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu dowodowym
(art. 10, art. 79 k.p.a.).
Analiza akt sprawy potwierdziła, że w sprawie nie zaistniały przesłanki
dla przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z przepisem art. 89 k.p.a. organ administracji publicznej przeprowadzi, z urzędu lub na wniosek strony, w toku postępowania rozprawę, w każdym przypadku gdy zapewni to przyspieszenie lub uproszczenie postępowania
lub gdy wymaga tego przepis prawa (§ 1). Organ powinien przeprowadzić rozprawę,
gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne
dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin (§ 2).
Zasadnie organy podnosiły, że w sprawie nie wystąpiła żadna z ww. przesłanek,
a w szczególności pozytywne rozpoznanie wniosku w tym zakresie ani nie przyspieszyłoby, ani lub uprościło postępowania.
Za niezasadne Sąd uznał zarzuty dotyczące naruszenia art. 6, art. 7, art. 10,
art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 81a § 1 K.p.a., ponieważ twierdzenia Skarżącego w tym zakresie nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Wbrew twierdzeniom Skarżącego w okolicznościach sprawy zostały podjęte wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia zaistniałego stanu faktycznego w kontekście wykorzystania dotacji przez Skarżącego w badanym okresie, w ramach wykazania wystąpienia w sprawie podstaw do żądania zwrotu dotacji (w określonej kwocie)
jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.
Ocena materiału dowodowego została dokonana w oparciu o obiektywne kryteria, a okoliczności sprawy zostały wyjaśnione i przedstawione w wyczerpującym zakresie
w sposób odpowiadający wymaganiom ustanowionym przez przepisy. W konsekwencji wnioski wyciągnięte na ich podstawie są powiązane w logiczną, spójną całość,
w następstwie czego wydane orzeczenie jest prawidłowe.
Na uwzględnienie nie zasługuje, również zarzut naruszenia art. 15 w zw. z art. 136 § 1 w zw. z art. 7 i 77 § 1 K.p.a. (dotyczący postępowania przed organem II instancji). Argumenty podniesione w uzasadnieniu zarzutu nie zostały potwierdzone przez Sąd,
w toku analizy akt sprawy. Organ II instancji, jak wprost wynika z akt sprawy
i uzasadnienia zaskarżonej decyzji, dokonał merytorycznego zbadania okoliczności faktycznych i prawnych, wydał rozstrzygnięcie w oparciu o materiał dowodowy, dał temu wyraz w treści uzasadnienia, a ponadto zagwarantował stronie postępowania udział
w czynnościach z prawem do wypowiedzenia się.
Przechodząc do dalej idących wniosków związanych z prawidłowością rozstrzygnięcia sprawy o zwrot dotacji oświatowej, Sąd zwraca uwagę na istotne
dla rozpoznania sprawy przepisy prawa.
Zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p., dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa
w pkt 1 lub pkt 2. Stosownie do art. 252 ust. 5 i ust. 6 pkt 1 u.f.p. zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego naliczane są począwszy od dnia przekazania
z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie
z przeznaczeniem.
Sąd ponadto zwraca uwagę, że brak jest przy tym definicji legalnej "dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem". Jednakże, w doktrynie przyjmuje się,
że jest to wydatkowanie przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych
w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa (zob. M. Stawiński Komentarz do art. 252. w: Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2019). Także w orzecznictwie ugruntowane
jest stanowisko, zgodnie z którym dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem
to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły,
to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (por. wyrok WSA w Szczecinie z 21 czerwca 2018 r., I SA/Sz 235/18).
Sprawa niniejsza dotyczy tzw. dotacji oświatowej, której środki beneficjent zobligowany jest spożytkować na realizację zadań określonych w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Zatem każdy wydatek, który pokryty został z dotacji, winien być poddany weryfikacji
pod kątem jego zgodności ze wspomnianym przepisem. Brak owej zgodności uzasadnia twierdzenie o jego wydatkowaniu niezgodnie z przeznaczeniem, a w dalszej kolejności
o potrzebie jego zwrotu (por. wyroki: NSA z 23 listopada 2023 r., I GSK 1540/22;
NSA z 15 czerwca 2023 r., I GSK 1091/22; WSA w Białymstoku z 21 maja 2024 r.,
I SA/Bk 137/24; WSA w Gliwicach z 12 marca 2024 r., III SA/Gl 914/23).
Wyznaczone w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. materialnoprawne granice postępowania dowodowego wskazują, że dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26,
art. 28-31a i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania
i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą
być wykorzystane wyłącznie na:
1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły
i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na:
a) wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, w tym na podstawie umowy cywilnoprawnej, w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole
lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie:
- 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa
w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1189) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli,
o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1,
- 150% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa
w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela
- w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych
w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół
i placówek,
b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego,
o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978, z późn. zm.).
Natomiast jak wynika z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U.2024.737, tj.; dalej: "u.p.o.") organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności:
1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych
i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;
2) zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki
i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym;
3) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych
w tym zakresie;
4) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej,
w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351) i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki;
5) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczo-profilaktycznych, przeprowadzania egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych;
6) wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły lub placówki;
7) przekazanie do szkół dla dzieci i młodzieży oraz placówek, o których mowa
w art. 2 pkt 7, z wyjątkiem szkół artystycznych realizujących wyłącznie kształcenie artystyczne, informacji o podmiotach wykonujących działalność leczniczą udzielających świadczeń zdrowotnych w zakresie leczenia stomatologicznego
dla dzieci i młodzieży, finansowanych ze środków publicznych.
Ustawodawca w ww. przepisie zawarł katalog otwarty zadań realizowanych przez organ prowadzący szkołę. Stosownie natomiast do art. 44 ust. 1 u.p.o. szkoły i placówki podejmują niezbędne działania w celu tworzenia optymalnych warunków realizacji działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej, zapewnienia każdemu uczniowi warunków niezbędnych do jego rozwoju, podnoszenia jakości pracy szkoły lub placówki i jej rozwoju organizacyjnego.
Z brzmienia art. 35 ust. 1 u.f.z.o wywieźć można zasadę, według której środki otrzymane m.in. od gminy mogą być przeznaczone wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki. Skoro, więc wydatkowane środki nie służyły działalności szkoły,
tj. kształceniu, nie sposób uznać ich za możliwe do pokrywania z dotacji otrzymanej
od miasta (por. wyrok WSA w Gliwicach z 11 grudnia 2020 r., I SA/Gl 1063/20).
W orzecznictwie sformułowano także pogląd, zgodnie z którym dotacje przeznaczane na realizację zadań szkoły ograniczone są do zakresu ich celowości oraz do bieżących wydatków szkoły. Są one zatem przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki przy czym mogą być wyłącznie wydatkowane na pokrycie bieżących wydatków szkoły. Rola dotacji oświatowej nie polega
na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkołę (przedszkole) bądź jednostkę prowadzącą szkoły, czy też pokrywaniu wszelkich jej wydatków (por. wyroki NSA z: 25 września 2015 r., II GSK 1769/14; 8 maja 2014 r., II GSK 229/13; 19 marca 2014 r., II GSK 1858/12; 26 sierpnia 2014 r., II GSK 1002/13).
Znaczenie dla rozpoznania sprawy ma także to, że to podmiot dotowany
ma obowiązek wykazania związku między wydatkami a zadaniami szkoły/przedszkola (mieszczącymi się w katalogu zawartym w art. 35 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o.), a także udowodnienia kiedy i w jakich kwotach konkretne wydatki zostały poniesione. Bowiem
w sprawach dotyczących rozliczenia dotacji oświatowych, niezależnie od wykładni prawa materialnego istotne jest, czy prawidłowo został ustalony stan faktyczny sprawy, co łączy się regułami dowodzenia w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok WSA
w Gliwicach z 28 czerwca 2023 r., III SA/Gl 32/23).
Uwzględniając powyższe uzasadnionym będzie twierdzenie, że wydanie decyzji
o zwrocie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem zależy od wykazania
przez organ dotujący wykorzystania dotacji na sfinansowanie zadań innych niż te,
na które przyznano dotację (nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być przeznaczona). Mieści się w tym także przypadek, gdy podmiot dotowany nie wykazał, kiedy i w jakich kwotach dokonał określonych wydatków, finansowanych z dotacji.
W ocenie Sądu dotacja wydatkowana zgodnie z przeznaczeniem to taka dotacja, która, została przeznaczona na cele określone w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. i jej wydatkowanie zostało udokumentowane w sposób pozwalający na weryfikację przez organ.
W przedstawionym kontekście, dokonując interpretacji pojęcia "wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem" uznać należy, że polega ono w szczególności
na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona. Dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące danej szkoły lub placówki, które realizować będą zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Wobec tego, zapłata ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona,
czyli na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach u.f.z.o. - niezwiązanych z procesem kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej, oraz zarazem nie stanowiących wydatków bieżących szkoły (przedszkola) lub placówki - winna być kwalifikowana jako wydatkowanie tej części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem.
Nie bez znaczenia dla oceny prawidłowego wydatkowanie dotacji ma stosowanie
art. 44 ust. 3 u.f.p. stanowiącego, że wydatki publiczne powinny być dokonywane:
1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad:
a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów,
b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów;
2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań;
3) w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 czerwca 2017 r., II GSK 2722/15 wskazał, że skoro dotacje pochodzą ze środków publicznych, to sposób
ich wykorzystania jest pod szczególną kontrolą. Dotujący jest zobowiązany
do kontrolowania wydatkowania dotacji, a dotowany - do przeznaczania otrzymanych dotacji tylko na zadania określone w umowie o dotację w terminie w niej określonym
i w sposób tam opisany. Prawidłowość gospodarowania środkami dotacji z budżetów jednostek samorządu terytorialnego podlega ochronie określonej m.in. przepisami odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.
Przytoczone przepisy u.f.p. zobowiązują dotowanego do starannego dokumentowania poniesionych wydatków w celu rozliczenia dotacji. Staranność
w rozliczeniu dotacji obejmuje, także takie dokumentowanie wydatków, jakie przewidują obowiązujące przepisy.
Sąd wskazuje, że uwzględniając powyższe uzasadnione będzie przyjęcie, że organ I instancji mógł badać wykorzystanie dotacji przez Skarżącego, a w razie wątpliwości
był uprawniony do żądania wykazania, że wykorzystał dotację zgodnie z celami określonymi w w/w regulacji prawnej. Brak odpowiednich dowodów, gromadzonych
już na etapie wydatkowania dotacji, mogło stanowić przyczynę uznania, że dotacja
nie została wydatkowana na cele określone w art. art. 35 ust. 1 u.f.z.o., tj. zgodnie
z przeznaczeniem. Podkreślenia wymaga, że przede wszystkim to na podmiocie dotowanym spoczywa obowiązek wykazania wydatkowania dotacji zgodnie
z przeznaczeniem, co wynika także z ogólnych reguł dowodzenia zawartych w K.p.a. Organ dotujący nie jest jednak zwolniony z obowiązku stosowania wyżej wymienionych przepisów K.p.a., jest bowiem współobciążony obowiązkiem dowodzenia wspólnie
z podmiotem dotowanym. Dlatego w pierwszej kolejności organ dotujący bada dokumenty przedłożone przez podmiot dotowany. W razie zastrzeżeń
co do przedstawionej dokumentacji, zwraca się do kontrolowanego podmiotu
o wyjaśnienie nieprawidłowości lub o przedłożenie dowodów potwierdzających wydatkowanie dotacji oraz jego zasadność.
Zgodnie z art. 75 § 1 K.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zaś zgodnie
z art. 78 § 1 K.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Przepisy K.p.a. zapewniają więc stronie możliwość przedstawiania dowodów na poparcie swojego stanowiska. Jeżeli występuje między stroną i organem różnica, co do istotnych dla sprawy okoliczności, strona ma obowiązek (spoczywa na niej ciężar) przedstawienia konkretnych faktów i zdarzeń, potwierdzających jej stanowisko. Biorąc pod uwagę,
że to właśnie strona jest najlepiej zorientowana w okolicznościach faktycznych sprawy
jej dotyczącej, powinna współdziałać z organem w postępowaniu dowodowym,
w szczególności w sytuacjach, w których zaniechanie udowodnienie określonej czynności może skutkować negatywnie dla strony.
W zakresie podstaw prawnych należy, również wskazać na uchwałę
nr XXXIX/425/2018 Rady Miejskiej w Stargardzie z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie ustalenia trybu udzielenia i rozliczenia dotacji dla szkół, przedszkoli i placówek niepublicznych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania
i wykorzystania (Dz.Urz.Woj.2018.1083). W § 3 uchwały przewidziano, że osoba prowadząca sporządza i przekazuje Miastu roczne rozliczenie wykorzystania dotacji. Wzór rozliczenia stanowi załącznik nr 3 do uchwały (ust. 1). Rozliczenie wykorzystania dotacji osoba prowadząca przekazuje Miastu, w terminie do dnia 28 stycznia następnego roku po roku udzielenia dotacji, za okres od 1 stycznia do 31 grudnia (ust. 2).
W przypadku, gdy przedszkole/szkoła/placówka kończy swoją działalność, osoba prowadząca przedszkole/szkołę/placówkę powiadamia Miasto o zakończeniu działalności oraz składa rozliczenie otrzymanych dotacji w terminie 30 dni od dnia zakończenia działalności przedszkola/szkoły/placówki (ust. 3). Dotacje nie wykorzystane do końca roku budżetowego, wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi na konto Miasta
wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych, w terminach i na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych (ust. 4).
Ponadto zgodnie z § 5 ww. uchwały dokumentacja finansowa przedszkola/szkoły/placówki powinna być opisana w sposób umożliwiający ustalenie wysokości wydatków finansowych ze środków dotacji: "Wydatek sfinansowany
ze środków dotacji otrzymanej z budżetu Miasta S. , w .. roku, w kwocie ... zł, dotyczący ... (nazwa i adres dotowanego przedszkola, szkoły, placówki) ..." oraz pieczęć i podpis osoby prowadzącej.
Przed przystąpieniem do rozstrzygania, czy organ prawidłowo postąpił wobec Skarżącego w zakresie zakwestionowanych wydatków, co ostatecznie skutkuje określeniem kwoty dotacji podlegającej zwrotowi, należy rozstrzygnąć kwestię sporną dotyczącą skuteczności korekty rozliczenia dotacji.
W niniejszej sprawie po zakończeniu kontroli Skarżący złożył korektę rozliczenia dotacji, tj. za pismem zatytułowanym "Odpowiedź na wystąpienie pokontrolne [...]" Zaproponował w niej rozliczenie dotacji innymi wydatkami aniżeli wykazał w pierwotnym rozliczeniu, skoro część z nich została zakwestionowana przez kontrolujących. W tym zakresie Skarżący powołał się na prawo do korekty na podstawie regulacji O.p.
Poza sporem jest przy tym, że postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte z urzędu przez organ I instancji 15 czerwca 2022 r. Oczywiste jest więc,
że wniosek o korektę rozliczenia dotacji Skarżący złożył po zakończeniu postępowania kontrolnego, a przed wszczęciem postępowania administracyjnego, ale także
po częściowym uwzględnieniu przez organ wyjaśnień Strony złożonych w piśmie
z 20 maja 2021 r. – "Zastrzeżenia do protokołu kontroli problemowej za rok 2019 (...)".
Sąd zwraca uwagę na przepisy art. 81 § 1 w zw. z 81b § 1 O.p. w zw. z art. 67 u.f.p. i wynikające z nich uprawnienie do skorygowania przez stronę deklaracji, po zakończeniu kontroli podatkowej, a przed wszczęciem postępowania administracyjnego. Podkreślić należy, za organem, że ocena możliwości składania korekt rozliczeń dotacji
(na podstawie art. 81 w zw. z art. 81b § 1 O.p. w zw. z 67 ust. 1 u.f.p.) nie jest jednolicie rozstrzygana w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Fakt, że dopuszczalne było złożenie przez stronę skorygowania rozliczenia dotacji nie oznacza jednak, że złożona przez stronę skarżącą korekta dawała podstawy
do zmiany stanowiska organu w sprawie. Podkreślenia wymaga bowiem, że Skarżący
w ramach przedłożonej korekty rozliczenia dotacji żądał zastąpienia zakwestionowanych przez organ I instancji wydatków innymi wydatkami, które jak wynikało z dokumentacji przedłożonej przez niego wcześniej nie podlegały finansowaniu z dotacji oświatowej. Twierdzenie swoje w tym zakresie argumentował opierając się na założeniu,
że skoro organ I instancji zakwestionował część wydatków wskazanych w rozliczeniu dotacji, to Skarżący przedstawia w ich miejsce inne wydatki, które jego zdaniem zostały poniesione w związku z prowadzeniem przedszkola, a zatem także mogłyby hipotetycznie podlegały finansowaniu z dotacji oświatowej. Takie stanowisko czyni wyjaśnienia strony niewiarygodnymi.
Tego rodzaju "korekta" rozliczenia dotacji, polegająca na "zastępowaniu" w trakcie prowadzonego postępowania potwierdzających wydatki dokumentów uwzględnionych pierwotnie przez organ prowadzący przy sporządzaniu dokumentu rozliczenia
(które podlegały kontroli organu w toku prowadzonego postępowania) innymi dokumentami, mającymi potwierdzać poniesienie wydatków na cele, które zgodnie
z przepisami, mogły być pokryte z dotacji oświatowej, nie jest dopuszczalna.
Niewątpliwie bowiem podjęta przez stronę w tych warunkach próba zastąpienia podważonych przez organ I instancji danych w zakresie wykorzystania dotacji oświatowej winna być oceniona jako niewiarygodna, a przez to również bezskuteczna. W tych okolicznościach nie zachodziły zatem podstawy, aby korekta przedłożona przez Skarżącego mogła zostać zaakceptowana (por. wyrok WSA w Lublinie z 27 marca
2024 r., I SA/Lu 707/23).
Sąd podziela pogląd przedstawiony w wyroku NSA z 8 lutego 2023 r., I GSK 1794/21, zgodnie z którym rozliczenia te mają charakter ostateczny i nie ma możliwości
ich skorygowania w dłuższym okresie, a uprawnienie do wprowadzania zasad zgłaszania korekt rozliczeń dotacji ustawodawca przekazał organom stanowiącym jst i przenoszenie zasad rozliczeń wprost na grunt O.p. jest sprzeczne z naturą rozliczeń (por. wyrok NSA z 9 listopada 2022 r., I GSK 3522/18).
Sąd zwraca uwagę, że uchwała jest podstawowym aktem prawnym statuującym tryb udzielania dotacji, a także sposób jej rozliczania przez uprawnione do niej podmioty,
tak więc powoływanie się na inne akty prawne w tym zakresie, a także stosowne analogie musi mieć wyraźnie i jednoznaczne uzasadnienie. Zgodnie bowiem z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a
i art. 32, oraz tryb przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji
i w rozliczeniu jej wykorzystania, termin przekazania informacji o liczbie odpowiednio dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, o których mowa w art. 34 ust. 2, oraz termin i sposób rozliczenia wykorzystania dotacji.
Skoro zatem żaden przepis uchwały nie przewiduje możliwości korygowania złożonego rozliczenia wykorzystanej dotacji w sposób, w jaki domaga się tego Skarżący, tj. zastąpienie zakwestionowanych wydatków innymi, to brak jest podstaw
do automatycznego i niczym nieograniczonego przenoszenia na ten grunt rozwiązań przyjętych w odniesieniu do materii regulowanej przepisami prawa podatkowego, odzwierciedlających jej specyfikę. Nie można bowiem tracić z pola widzenia,
że w odniesieniu do dotacji oświatowych unormowania O.p. stosuje się nie wprost,
lecz odpowiednio, a więc z uwzględnieniem specyfiki tego rodzaju środków,
ich przeznaczenia, a także odrębnie uregulowanego trybu ich przyznawania i rozliczania.
Sąd stoi na stanowisku, że rozliczenie dotacji, rozumiane jako raportowanie sposobu wydatkowanych środków publicznych, wykazuje znaczne odmienności w stosunku
do deklaracji podatkowych, w tym zeznań podatkowych, to jest dokumentów, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci (art. 3 pkt 5 O.p.). Co więcej, ostateczna treść tych dokumentów zależy także od składającego je podmiotu, który wybiera sposób opodatkowania, a także rodzaj deklarowanych wydatków, w tym w ramach poniesionych kosztów.
W konsekwencji prawodawca pozostawia składającym korekty deklaracji podmiotom znacznie większy zakres swobody aniżeli czyni to w odniesieniu do rozliczeń dotacji oświatowych. W tym ostatnim przypadku obowiązkiem właściwych podmiotów
jest bowiem rzetelne przedstawienie sposobu wydatkowanych środków, zgodnie
z rzeczywistym ich rozdysponowaniem.
Sąd wskazuje ponadto, że § 2 ust. 6 i 7 uchwały nr XXXIX/425/2018 Rady Miejskiej w Stargardzie z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie ustalenia trybu udzielenia i rozliczenia dotacji dla szkół, przedszkoli i placówek niepublicznych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w brzmieniu po zmianie uchwałą XXXII/344/2021 Rady Miejskiej w Stargardzie z dnia 26 października 2021 r., wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie stanowi podstawy prawnej do korekty rozliczenia dotacji w sposób rozumiany przez stronę skarżącą. Jak bowiem wynika z ww. regulacji po pierwsze – korekta rozliczenia dotyczy jedynie braków i błędów formalnych oraz innych oczywistych omyłek lub błędów rachunkowych - za takie zaś, w ocenie Sądu,
nie sposób uznać zamiany zakwestionowanych w toku kontroli wydatków na inne.
Po drugie, jak stanowi § 2 ust. 7 ww. uchwały korekta nie jest dopuszczalna w trakcie trwania kontroli lub postępowania administracyjnego w sprawie określenia wysokości zwrotu dotacji – a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie.
W tych okolicznościach, nie było podstaw, aby przyjąć, że istniała możliwość dokonania korekty rozliczenia dotacji na zasadach właściwych korygowaniu deklaracji podatkowych w taki sposób, jak tego oczekiwał Skarżący. Skoro złożone przez stronę "nowe" rozliczenie, uznane przez nią za "korektę" dotychczasowego rozliczenia, nie może być uznane za wiarygodne, gdyż zawiera odmienne od wcześniej deklarowanych dane, prawidłowo zostało uznane za nieskuteczne.
Sąd dostrzega, że przyjęcie poglądu Skarżącego prowadziłoby do tego, że zmiany polegające na usunięciu zadeklarowanych już uprzednio wydatków w następstwie negatywnych wyników kontroli, skutkowałyby stworzeniem nowego sprawozdania rocznego i niedopuszczalnym "uzgadnianiem" stanu deklarowanego (odmiennego
od stanu rzeczywistego) ze stanem prawnie wymaganym, w tym celu, aby uniknąć zwrotu dotacji w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.
Podsumowując tę kwestię, Sąd odmawia uznania twierdzeń Skarżącego,
co do dopuszczalności korekty rozliczenia dotacji w oparciu o przepisy O.p.,
a tym samym uznaje zarzut skargi dotyczący tej kwestii, za nieuzasadniony.
Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji w odniesieniu do zakwestionowanych wydatków sfinansowanych z dotacji, wskazać należy, że organ stwierdził ich niezgodnie z przeznaczeniem wykorzystanie:
1) poprzez pokrycie kosztów wody i ścieków w budynku w miesiącach grudzień 2018 r., styczeń, czerwiec i październik 2019 r.; zużycie gazu w budynku w miesiącach grudzień 2018 r., styczeń, luty, czerwiec, październik i listopad 2019 r., w całości kosztu usługi kominiarskiej związanej z budynkiem;
- tym zakresie ze względu na trudności w ustaleniu ilości zużytej wody na potrzeby gospodarstwa domowego (ponieważ w budynku oprócz przedszkola, mieściło
się mieszkanie prywatne należące do J. i A. G., zamieszkiwane
przez 3 osoby), organ przyjął przeciętne zużycie wody na 1 mieszkańca, a w związku z tym wyłączono kwotę [...]zł;
2) poprzez pokrycie kosztów zużycia gazu w budynku w miesiącach styczniu, lutym, marcu, lipcu, listopadzie, grudniu 2019 r.;
- w tym zakresie ze względu na trudności w ustaleniu ilości zużytego gazu na potrzeby gospodarstwa domowego, organ przyjął na potrzeby wyliczenia procentowy udział mieszkania prywatnego w powierzchni budynku, tj. 24,5%, a w związku z tym wyłączono kwotę [...]zł, powiększoną o kwotę [...]zł tytułem odsetek zapłaconych
przy regulowaniu rachunku;
3) poprzez pokrycie kosztów usługi kominiarskiej w budynku potwierdzonej fakturą
z 10 stycznia 2019 r.;
- w tym zakresie, organ przyjął na potrzeby wyliczenia procentowy udział mieszkania prywatnego w powierzchni budynku, tj. 24,5%, a w związku z tym wyłączono kwotę
[...] zł.
Sąd przyjmuje ww. stanowisko i związane z nim argumenty za słuszne. W istocie rzeczy zgodził się z nimi również Skarżący przyznając, że wydatki te dotyczyły, części budynku zajętej na cele prywatne.
W dalszej kolejności organy uznały, iż brak było podstaw do pokrycia z dotacji oświatowej wydatku dotyczącego czesnego za studia podyplomowe (ochrona danych osobowych i informacji niejawnych) J. G. w kwocie [...]zł. W ocenie organu
w omawianej sytuacji wiedza z zakresu ochrony danych osobowych może być związana
z działalnością przedszkola, jednak nie jest związana z jego działalnością w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Ponadto organ odmówił uznania, że wydatek ten mógłby być potraktowany jako dokształcanie osoby pracującej w placówce. Materiał dowodowy
w tym zakresie, zdaniem Sądu jest jednoznaczny.
Analizując niniejszą sytuację, Sąd doszedł do przekonania, że powyższy wydatek
nie mieści się w zakresie, który uzasadniałby wykorzystanie dotacji. Podkreślić należało,
że w orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, iż w ramach dotacji dofinansowanie może obejmować jedynie zadania placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej, ale w wyłącznie te wskazane w art. 35 u.f.z.o. Beneficjent dotacji może, więc przeznaczyć dotację tylko na cele tam wskazane. Nie można z tej dotacji ponosić, wydatków pośrednio związanych z działalnością dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą, ani tym bardziej twierdzić, że wystarczy dotacje przeznaczyć na bieżącą działalność szkoły bez wskazania konkretnego celu (por. wyrok WSA
w Poznaniu z 15 lutego 2018 r., III SA/Po 762/17; wyrok WSA w Rzeszowie
z 10 kwietnia 2018 r., I SA/Rz 133/18, wyrok WSA w Szczecinie z 21 czerwca 2018 r.,
I SA/Sz 235/18).
Sąd podziela twierdzenie organu, że ww. wydatek jest jedynie pośrednio,
a nie bezpośrednio związany z działalnością organu prowadzącego przedszkole,
a w konsekwencji nie jest dopuszczalne jego sfinansowanie ze środków pochodzących
z dotacji oświatowej. Nie można zgodzić się ze Skarżącym, że opłata dotyczy studiów podyplomowych związanych z procesem kształcenia, wychowania i opieki dzieci
w przedszkolu.
Ponadto nie zasługują na uznanie argumenty, zgodnie z którymi opłata za studia J. G. stanowi wydatek związany z realizacją jego zadań, jako organu prowadzącego i dyrektora zarządzającego, w zakresie wywiązywania się z obowiązków pracodawcy, co do przechowywani i przetwarzania danych osobowych. W zakresie wystąpienie przesłanki z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b u.f.z.o., Sąd podziela argumenty organu dotacyjnego. Materiał dowodowy sprawy potwierdził, że rola jaką odgrywa w zakresie działalności placówki J. G. wyklucza zakwalifikowanie wydatku jako spełniającego ustawowe kryteria.
Sąd podziela, także pogląd organów, co do uznana kwot wykorzystanych
na opłacenie zajęć dodatkowych takich jak: "Przedszkole i piłka", joga, zajęcia taneczne, rytmika oraz koszty teatrzyku, a także paczek świątecznych dla uczniów i sesji zdjęciowej, za wydane z naruszeniem zasad obowiązujących w finansach publicznych.
Zakwestionowane wydatki niewątpliwie dotyczą tzw. "atrakcji", które z zasady
są odpłatne i oparte na zasadzie dobrowolności, związanej z koniecznością wniesienia opłaty. Zdaniem Sądu nie można tych wydatków finansować ze środków publicznych, skoro brak do tego podstaw normatywnych. Rację ma organ II instancji, że w kontekście finansowania takich wydarzeń z dotacji przez placówkę niepubliczną trudno zaakceptować, skoro odmiennie traktowane są przedszkola publiczne, zwłaszcza że oba rodzaje placówek realizują takie same zadania wobec dzieci. W placówkach publicznych udział w takich "atrakcjach" odbywa się na zasadzie dobrowolnych wpłat rodziców, nie zaś z dotacji. Uwzględnienie zatem ww. wydatków w ramach dotacji oświatowych dla placówek niepublicznych, doprowadziłoby do bezpodstawnego uprzywilejowania placówek niepublicznych w stosunku do placówek publicznych, co byłoby niezgodne z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP). Placówka objęta postępowaniem pobierając opłaty od rodziców może finansować tego typu wydatki właśnie z tych opłat, a nie z dotacji.
Przy analizie tego problemu nie można zapominać o zakresie zadań wyznaczonym podstawą programową. Tak, więc przedstawienie teatralne, zakup paczek świątecznych, zakup zdjęć, nie stanowi realizacji zadań w sposób opisany w art. 44 ust. 3 u.f.p. Zasadnie organy uznały, ze ww. aktywności nie stanowią typowego sposobu realizacji podstawy programowej z wychowania przedszkolnego.
W związku z powyższym uznać należy, że decyzja organu II instancji w zakresie uznania, że do budżetu Gminy należy zwrócić kwotę stanowiącą dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem w opisany wyżej zakresie, jest prawidłowa.
Sąd podkreśla jednocześnie, że nie ulega wątpliwości, że wykonywane
przez placówkę inicjatywy są pożyteczne i służą rozwojowi dzieci. Przy ich wykorzystywaniu konieczne jest natomiast uwzględnienie źródeł finansowania i wykorzystania środków publicznych w sposób uzasadniony z uwzględnieniem zasady równego traktowania.
Przeanalizowane postępowanie ze środkami dotacyjnymi przez organ prowadzący Przedszkole nie może zostać uznane za prawidłowe i zgodne z prawem, zwłaszcza
z art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Cele, na które może być przeznaczona dotacja zostały szczegółowo uregulowane przez ustawodawcę i w oparciu o nie zostało przeprowadzone postępowanie administracyjne.
Podsumowując, Sąd uznał za nieuzasadnione zarzuty Skarżącego dotyczące naruszenia w sprawie przepisów postępowania. Z akt wynika bowiem, że materiał dowodowy został zebrany przez organy w sposób rzetelny i skrupulatny. Był on przy
tym kompletny i wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia, a jego spójna, logiczna
i kompleksowa ocena nie naruszyła granic swobodnej oceny dowodów. Organy rozpatrzyły nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale i poddały analizie całość zebranego materiału dowodowego, akcentując jego kompleksową wymowę. Lektura zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że organ w wystarczający sposób ustosunkował się do zarzutów podniesionych przez Skarżącego i przedstawił stanowisko w kwestii zasadności zwrotu dotacji, które Sąd w składzie tu orzekającym podziela.
Odnosząc się z kolei do prawidłowości zaskarżonej decyzji w zakresie odsetek
i w tym zakresie Sąd uznał stanowisko organów za zgodne z prawem.
Sąd wskazuje, że decyzja o zwrocie dotacji jest decyzją deklaratoryjną, o której mowa w art. 21 § 1 pkt 1 O.p. Zobowiązanie do zwrotu dotacji powstaje bowiem z mocy zaistnienia określonych okoliczności faktycznych, którymi są niewykorzystanie dotacji
lub wykorzystanie niezgodnie z przeznaczaniem. Następnie wskazać należy, że zgodnie
z art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. – dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem – podlegają zwrotowi do budżetu wraz
z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 (...). W myśl art. 252 ust. 5 u.f.p.
– zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana
w nadmiernej wysokości. Stosowanie zaś do art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. – odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza
się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem. Sąd wskazuje ponadto, że dotacja oświatowa ma charakter roczny, a wynika to z zasad udzielania (w tym obliczania należnej) dotacji oraz rocznego planowania wydatków dotacyjnych w budżecie j.s.t. (art. 211 ust. 1,3 i ust. 5 w zw. z art. 214 pkt 1 u.f.p.). Nie jest to jednak świadczenie wypłacane jednorazowo, lecz w częściach. Zauważyć należy, iż określony w 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. moment,
od którego nalicza się odsetki nie został skorelowany z charakterem świadczenia dotacyjnego jako takiego, ale z dniem faktycznego przekazania dotacji z budżetu j.s.t. Prawidłowo zatem organy uznały, że odsetki naliczane są od dnia przekazania poszczególnej części (kwoty) dotacji zaś dat tych strona skarżąca nie kwestionuje. Sąd wskazuje ponadto, że zasadnie organy zastosowały przepisy art. art. 54 § 1 pkt 3 i § 3 O.p. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. i uznały, że odsetek nie nalicza się od dnia wszczęcia postępowania do dnia doręczenia decyzji.
Końcowo Sąd wyjaśnia podstawy odmowy uwzględnienia wniosku dowodowego zamieszczonego w skardze. W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 106 P.p.s.a. Sąd orzeka na podstawie "akt sprawy" organu administracji publicznej, którego działanie
lub zaniechanie zostało zaskarżone do Sądu. Oznacza to, że podstawą orzekania przez sąd jest cały materiał faktyczny i dowodowy sprawy zgromadzony przez organy administracji publicznej w postępowaniu w obu instancjach. W postępowaniu przed sądem administracyjnym dopuszczalne jest przeprowadzenie uzupełniającego dowodu
z dokumentów, ale tylko w sytuacji, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania sądowego. Postanowienie to należy rozumieć w ten sposób, że postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym i w konsekwencji dokonywanie przez ten Sąd ustaleń faktycznych
jest dopuszczalne w zakresie uzasadnionym celami postępowania administracyjnego
i powinno umożliwiać Sądowi dokonywanie ustaleń, które będą stanowiły podstawę oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że Sąd w istocie nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją. Nie sposób uznać, ze materiał przedstawiony
za analizowanym wnioskiem dowodowym, który dotyczył czynności związanych z innym okresem dotacyjnym pozostaje w związku z niniejszym postępowaniem. Podkreślić należy, że w orzecznictwie przyjęty został pogląd, że jeżeli zachodzi potrzeba dokonania ustaleń, które mają służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu, Sąd powinien uchylić zaskarżoną decyzję i wskazać organowi zakres postępowania dowodowego, które organ ten powinien uzupełnić (por. wyrok NSA z 25 września 2000 r., FSA 1/00 nie publ.). Taka sytuacja jednak nie zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż organy tak I jak i II instancji podjęły się wyjaśnienia okoliczności związanych z wydatkowaniem w roku 2019 środków pochodzących z dotacji oświatowej niezgodnie z przeznaczeniem. Ustalenie tej kwestii mające znaczenie
dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, powinno i było dokonane przez organ
w postępowaniu administracyjnym.
Ponadto Sąd wskazuje, że Uchwała nr XXXII/344/2021 Rady Miejskiej w Stargardzie z 4 listopada 2021 r. stanowi akt prawa miejscowego, stąd brak możliwości przeprowadzenia przez Sąd dowodu z dokumentu w tym zakresie.
W tym stanie rzeczy, uznając za chybione zarzuty skargi dotyczące zarówno prawa procesowego, jak i materialnego, a także stwierdzając brak innych naruszeń prawa warunkujących uchylenie zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie
art. 151 P.p.s.a.
Przywołane powyżej orzeczenia sądów administracyjnych dostępne
są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.