I SA/Bd 132/26

I SA/Bd 132/26 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2026-04-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 59 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2026 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 stycznia 2026 r., Nr 1/2026/E w przedmiocie niedopuszczalności zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: 1. stwierdzić niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Uzasadnienie
P. W. złożył do tut. Sądu skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 stycznia 2026 r. w przedmiocie niedopuszczalności zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia uchylające postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 29 września 2025 r., w którego imieniu działał Dyrektor Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ i stwierdzające niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi m.in. art. 17 § 1, art. 34 § 2 pkt 3 lit. a i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 ze zm.). Sprawa dotyczy stanowiska wierzyciela wobec nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym 2025/183 z dnia 28 sierpnia 2025 r.
Stosownie do treści art. 96 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U.
z 2025 r., poz. 1461 ze zm.; dalej też: "ustawa o świadczeniach"), siedzibą NFZ jest miasto stołeczne Warszawa. Jak wynika z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r., poz. 785), dla obszaru województwa mazowieckiego, na terenie którego położona jest Warszawa, sądem właściwym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Wskazać należy, że sprawa objęta przedmiotową skargą nie należy do kategorii spraw wymienionych w rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Dz.U. z 2020 r., poz. 1999 ze zm.). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych: 1) w sprawach zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa - strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej "zwrotem kosztów",
o których mowa w art. 42d ust. 1 ustawy o świadczeniach,
2) o odmowie zwrotu kosztów, o których mowa w art. 42d ust. 2 ustawy
o świadczeniach,
3) ustalających obowiązek zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty z tytułu zwrotu kosztów, wysokość tej kwoty oraz termin płatności, o których mowa w art. 42d ust. 21 ustawy o świadczeniach,
4) w sprawach wydawania zgód na pokrycie kosztów transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju, o których mowa w art. 42i ust. 9 ustawy o świadczeniach,
5) ustalających obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 ustawy o świadczeniach, które Narodowy Fundusz Zdrowia poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy o świadczeniach - w których strona skarżąca będąca osobą fizyczną zamieszkuje poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie wierzyciela wydane w postępowaniu egzekucyjnym, natomiast ww. rozporządzeniem przekazano wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych.
Zatem pomimo błędnego pouczenia w zaskarżonym postanowieniu
o właściwości sądowej, właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak
w sentencji.