I SA/BD 120/25

I SA/Bd 120/25 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Mirella Łent /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Właściwość sądu
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 59 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2025 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O.sp. z o.o. spółka komandytowa w O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 listopada 2024 r., Nr BP.702.2709.2023.E.2370.BKOE.8810 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość, 2. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi właściwemu miejscowo.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 1 czerwca 2023 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 1.500 zł za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej podczas przejazdu wykonywanego pojazdem
o numerze rejestracyjnym [...] w dniu 2 września 2022 r.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 13 listopada 2024 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał zaskarżoną decyzję w całości.
W decyzji tej zostało zawarte pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skargę na powyższą decyzję skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Organ wniósł o jej przekazanie zgodnie
z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Siedziby
i obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r.
w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., poz. 652 ze zm.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącą grzywnę w wysokości 1.500 zł. Podstawę faktyczną nałożonej kary pieniężnej stanowiło wykonanie przejazdu z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Kara administracyjna na skarżącego została nałożona na podstawie art. 13k ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
(Dz.U. z 2023 r., poz. 645, dalej też jako: "u.d.p."). Zgodnie z § 1 rozporządzenia
w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r., poz. 874 ze zm.) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie, z uwagi na podstawę prawną nałożenia na skarżącą kary administracyjnej, tj. art. 13k u.d.p., powołane rozporządzenie nie znajduje zastosowania. Zatem, stwierdzić należało, że właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Ponadto wskazać należy, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie, iż właściwym do wniesienia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak
w sentencji.