I SA/Bd 120/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę spółki "R." Sp. z o.o. na decyzję Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu, która określiła spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 rok. Organ celno-skarbowy zakwestionował zaliczenie przez spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków w kwocie [...] zł na opłaty licencyjne za korzystanie ze znaków towarowych "R.", poniesionych na rzecz spółki M. sp. z o.o. Organ uznał, że złożony ciąg transakcji – wniesienie znaków towarowych aportem do spółki A. sp. z o.o. S.K.A., zbycie ich do spółki M. sp. z o.o., a następnie udzielenie spółce "R." licencji na korzystanie z tych znaków – nie miał charakteru gospodarczego uzasadnionego celem osiągnięcia przychodów, lecz służył głównie optymalizacji podatkowej. Sąd administracyjny w pełni podzielił stanowisko organu. Podkreślono, że kluczowe dla zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W analizowanej sprawie, mimo ważności cywilnoprawnej zawartych umów, sąd uznał, że głównym celem spółki było zmniejszenie obciążeń podatkowych, a nie generowanie przychodów. Sąd odrzucił również zarzuty procesowe dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym nierozpatrzenia żądania o stwierdzenie nadpłaty oraz błędnej oceny dowodów i ekspertyzy prawnej. Sąd stwierdził, że postępowanie dowodowe było prowadzone prawidłowo, a ocena materiału dowodowego przez organ była zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W konsekwencji, sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w kontekście złożonych transakcji między podmiotami powiązanymi, gdzie celem jest optymalizacja podatkowa, a nie generowanie przychodów. Potwierdzenie, że racjonalność gospodarcza jest kluczowa dla zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
Orzeczenie dotyczy specyficznego ciągu transakcji i może wymagać analizy w kontekście indywidualnych okoliczności każdej sprawy. Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2014 roku.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wydatki na opłaty licencyjne za korzystanie ze znaków towarowych, poniesione w wyniku złożonego ciągu transakcji między podmiotami powiązanymi, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli głównym celem poniesienia wydatku nie jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, lecz optymalizacja podatkowa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że choć umowy były ważne cywilnoprawnie, to ciąg transakcji miał na celu głównie zmniejszenie obciążeń podatkowych, a nie generowanie przychodów. Brak było racjonalnego uzasadnienia gospodarczego dla wyzbycia się kluczowego aktywa (znaku towarowego) i ponoszenia wysokich opłat licencyjnych, gdy podmioty przejmujące znaki nie wykazywały faktycznej działalności związanej z ich rozwojem.
Czy organ celno-skarbowy jest właściwy do rozpatrzenia żądania stwierdzenia nadpłaty złożonego przed wszczęciem postępowania wymiarowego, gdy kontrolę celno-skarbową wszczął inny organ?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ celno-skarbowy nie jest właściwy do rozpatrzenia żądania stwierdzenia nadpłaty w sytuacji, gdy kontrolę celno-skarbową wszczął inny organ niż ten właściwy do rozpoznania wniosku o nadpłatę.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepisy Ordynacji podatkowej (art. 79 § 1), wskazując, że przepis dotyczący rozpatrzenia wniosku o nadpłatę w postępowaniu podatkowym nie ma zastosowania, gdy kontrolę celno-skarbową wszczął inny organ. Właściwość organu do rozpoznania wniosku o nadpłatę musi być powiązana z organem prowadzącym postępowanie.
Przepisy (3)
Główne
u.p.d.o.p. art. 15 § 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Koszty uzyskania przychodów to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyłączeniem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Kluczowe jest istnienie związku przyczynowego między wydatkami a przychodami oraz racjonalność gospodarcza działania.
Pomocnicze
O.p. art. 79 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa
Żądanie stwierdzenia nadpłaty podlega rozpatrzeniu w postępowaniu podatkowym tylko w razie wszczęcia z urzędu postępowania podatkowego w sprawie, w której został złożony wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Przepis ten nie ma zastosowania, gdy kontrolę celno-skarbową wszczął inny organ.
Konstytucja RP art. 84
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada powszechności i równości opodatkowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wydatki na opłaty licencyjne nie były poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania/zabezpieczenia źródła przychodów, lecz w celu optymalizacji podatkowej. • Ciąg transakcji miał charakter sztuczny i zaplanowany pod kątem korzyści podatkowych, a nie gospodarczych. • Organ celno-skarbowy nie był właściwy do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.
Odrzucone argumenty
Zaliczenie opłat licencyjnych do kosztów uzyskania przychodów. • Naruszenie przepisów postępowania przez organ (marginalizacja dowodów, błędna ocena ekspertyzy, kreowanie atmosfery skandalu). • Nierozpatrzenie żądania stwierdzenia nadpłaty. • Naruszenie Konstytucji RP i EKPC.
Godne uwagi sformułowania
wydatki nakierowane na cel, którym jest zmniejszenie obciążeń podatkowych, a nie osiągnięcie przychodów, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów • nie budzi zatem wątpliwości, że zasady dotyczące kosztów uzyskania przychodów mają w swoim założeniu uwzględnić istotę i cel prowadzenia działalności gospodarczej, premiując wydatki służące jej rozwojowi i generowaniu przychodów • cel wydatku nie mógł być rozpatrywany "w wąskiej perspektywie" jednej czynności lecz wszystkich czynności składowych procesu (ciągu wydarzeń, kroków) odnoszących się do tego samego dobra ekonomicznego, które miały charakter intencjonalny (tj. były nakierowane na ten sam cel) • zmniejszenie ciężarów podatkowych nie może stanowić zasadniczego celu kosztu podatkowego
Skład orzekający
Jarosław Szulc
przewodniczący
Urszula Wiśniewska
sprawozdawca
Tomasz Wójcik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w kontekście złożonych transakcji między podmiotami powiązanymi, gdzie celem jest optymalizacja podatkowa, a nie generowanie przychodów. Potwierdzenie, że racjonalność gospodarcza jest kluczowa dla zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego ciągu transakcji i może wymagać analizy w kontekście indywidualnych okoliczności każdej sprawy. Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2014 roku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonych operacji finansowych i podatkowych związanych ze znakami towarowymi, co jest istotne dla firm zarządzających markami. Pokazuje, jak organy podatkowe i sądy oceniają transakcje pod kątem ich rzeczywistego celu gospodarczego, a nie tylko formalnej poprawności.
“Czy złożone transakcje ze znakami towarowymi to sprytna optymalizacja, czy próba obejścia prawa podatkowego?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.