I SA 963/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-10-06
NSAinneWysokawsa
choroba zawodowapielęgniarkaryzyko zawodowepaństwowa inspekcja sanitarnaodpowiedzialność pracodawcyprawo administracyjnepostępowanie administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Spółdzielni Pracy na decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej pielęgniarki, potwierdzając prawidłowość ustaleń organów sanitarnych.

Spółdzielnia Pracy zaskarżyła decyzję o stwierdzeniu u byłej pracownicy choroby zawodowej. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo ustaliły związek między pracą pielęgniarki a chorobą, nawet jeśli dokładny czas i miejsce zakażenia nie zostały precyzyjnie określone. Podkreślono, że decyzja o chorobie zawodowej jest doręczana ostatniemu zakładowi pracy narażającemu na czynniki szkodliwe, co nie przesądza o miejscu zakażenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Spółdzielni Pracy na decyzję Inspektora Sanitarnego utrzymującą w mocy orzeczenie o stwierdzeniu u Pani A. F. choroby zawodowej – [...]. Spółdzielnia podnosiła, że skarżąca nie pracuje u niej od 1991 roku, a ostatnim jej miejscem pracy była własna działalność gospodarcza, kwestionując ustalenie okresu i miejsca zakażenia. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że decyzja organów sanitarnych nie narusza przepisów prawa. Zgodnie z rozporządzeniem, choroba zawodowa musi odpowiadać schorzeniu z wykazu i być spowodowana czynnikami szkodliwymi w środowisku pracy. Sąd uznał, że praca pielęgniarki wiązała się z wysokim ryzykiem zakażenia, a ostatnim zakładem pracy, gdzie kontakt z czynnikiem szkodliwym miał miejsce, była skarżąca spółdzielnia. Podkreślono, że w przypadku pracowników służby zdrowia nie jest wymagane wskazanie osoby zakażającej ani dokładnego czasu zakażenia. Przywołano orzecznictwo NSA, zgodnie z którym decyzja doręczana jest ostatniemu zakładowi pracy narażającemu na czynniki szkodliwe, co nie oznacza, że tam doszło do zakażenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, decyzja o chorobie zawodowej jest doręczana ostatniemu zakładowi pracy, w którym występowały czynniki szkodliwe, co nie przesądza o miejscu zakażenia, a jedynie o narażeniu na czynnik szkodliwy.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo NSA, zgodnie z którym celem doręczenia decyzji ostatniemu zakładowi pracy jest ustalenie miejsca, gdzie występowały czynniki szkodliwe, a niekoniecznie miejsca, gdzie doszło do zakażenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (5)

Główne

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych § § 1 i 10

Za choroby zawodowe uważa się choroby wymienione w wykazie, pod warunkiem, że zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt.1

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151

Argumenty

Skuteczne argumenty

Praca pielęgniarki wiąże się z wysokim ryzykiem zakażeń. W przypadku pracowników służby zdrowia nie jest wymagane precyzyjne ustalenie źródła i czasu zakażenia. Decyzja o chorobie zawodowej doręczana jest ostatniemu zakładowi pracy, w którym występowały czynniki szkodliwe, co nie przesądza o miejscu zakażenia.

Odrzucone argumenty

Skarżąca Spółdzielnia Pracy podnosiła, że skarżąca nie pracuje u niej od 1991 roku, a ostatnim jej miejscem pracy była własna działalność gospodarcza. Kwestionowano ustalenie okresu i miejsca zakażenia.

Godne uwagi sformułowania

Decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej doręcza się zakładowi pracy, w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego rozpoznaną chorobę zawodową. Jeżeli powyższe doręczenie odczytywać jako wskazanie zakładu pracy, to tylko zakładu, w którym występowały czynniki szkodliwe dla zdrowia, nie zaś zakładu, w którym doszło do zakażenia. Chodzi tylko o to, gdzie pracownik był narażony na działanie czynnika szkodliwego, nie zaś o to, na czyją rzecz wykonywał pracę, i który pracodawca będzie ponosić świadczenia z tytułu choroby zawodowej.

Skład orzekający

Marek Stojanowski

przewodniczący

Maria Wiśniewska

członek

Elżbieta Lenart

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie odpowiedzialności za choroby zawodowe pracowników służby zdrowia, interpretacja przepisów dotyczących doręczania decyzji o chorobie zawodowej."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki chorób zawodowych pracowników służby zdrowia i interpretacji przepisów proceduralnych w tym zakresie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia odpowiedzialności pracodawcy za choroby zawodowe, szczególnie w kontekście zawodów medycznych, gdzie ryzyko jest podwyższone. Interpretacja przepisów dotyczących doręczania decyzji jest kluczowa dla pracodawców.

Czy ostatni pracodawca zawsze odpowiada za chorobę zawodową? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA 963/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-10-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Lenart /sprawozdawca/
Marek Stojanowski /przewodniczący/
Maria Wiśniewska
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Maria Wiśniewska WSA Elżbiet Lenart /spr./ Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2004 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Pracy "[...]" w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją nr. [...] z dnia [...] marca 2003r., wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt.1 kpa oraz § 1 i 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz.U. nr. 65 poz.294 z późn .zm.) - po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółdzielni Pracy "[...]" w [...] - utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2003r.nr. [...] o stwierdzeniu u Pani A. F. choroby zawodowej – [...].
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że A. F. pracowała jako pielęgniarka w latach 1969-1991 w różnych miejscach pracy. Najpierw - od [...] września 1969r. do [...] lutego1976r.- pracowała w Szpitalu [...] przy ul. [...] w W. na stanowisku pielęgniarki instrumentariuszki w Bloku Operacyjnym. W tym czasie urodziła dziecko i w dniach od 31 grudnia1971r. do 30 września 1972r. przebywała na urlopie bezpłatnym na wychowanie dziecka .Następnie od [...] marca 1976r. do [...] lutego 1984r. pracowała w Szpitalu Klinicznym im [...] przy ul. [...] w W. również na stanowisku pielęgniarki instrumentariuszki w Bloku Operacyjnym a następnie jako pielęgniarka oddziałowa. Pracując w w/w szpitalach , podczas wykonywania swoich obowiązków , miała ona stały kontakt z biologicznym materiałem zakaźnym ( krew, mocz , wydzieliny). W dniu [...] listopada 1978r. urodziła drugie dziecko i w związku z tym przebywała na urlopie macierzyńskim i wychowawczym do dnia 14stycznia 1982r.). Będąc na tym urlopie - w dniach od [...] lutego1978r. do [...] grudnia 1981r.- pracowała na niepełny etat w [...] Spółdzielni Pracy "[...]" w [...], w gabinecie chirurgii plastycznej , wykonując wszelkie iniekcje i wlewy potrzebne przy operacjach plastycznych. Następnie od [...] stycznia1982r do [...] marca 1991r. pracowała w w/w spółdzielni na pełny etat dokonując iniekcji i pobierając krew od pacjentów. Od dnia 25 marca A. F. nie pracowała już w zawodzie pielęgniarki pomagając mężowi w prowadzeniu jego działalności gospodarczej i prowadząc własną działalność gospodarczą- handel obwoźny i prowadzenie pensjonatu.
W dniach [...] luty 2001r. przebywała ona w Wojewódzkim Szpitalu [...] w [...], gdzie stwierdzono u niej stan po przebytym [...] i skierowano ją do Poradni Chorób [...] w Szpitalu [...]. W czasie pobytu w Wojewódzkim Szpitalu [...] w [...] w dniach [...] luty 2001r. i [...] marca 2001r. rozpoznano u niej przewlekłe [...]. A. F. wypełniła wniosek " zgłoszenie choroby zawodowej "i przeprowadzono dochodzenie [...]. Następnie Wojewódzki Szpital [...] w [...] wydał orzeczenie lekarskie nr[...] o rozpoznaniu u niej choroby zawodowej – [...].
Wobec tego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2003r.nr. L.dz. [...] o stwierdził u pani A. F. chorobę zawodową –[...], wymienioną w poz. [...] wykazu chorób zawodowych , stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r.( Dz.U.nr.65 poz.294). Przyjął też, że ostatnim zakładem pracy, w którym, w czasie wykonywania obowiązków zawodowych, miał miejsce kontakt pani A. F. z biologicznym materiałem [...] była [...] Spółdzielnia Pracy "[...]" w [...]. W oparciu o w/w ustalenia uznał za zasadne potwierdzenie związku przyczynowego między charakterem jej pracy zawodowej a rozpoznaną u niej chorobą o etiologii [...].
Od decyzji tej odwołała się [...] Spółdzielnia Pracy "[...]" w [...].
Podnosiła ,że pani A. F. nie pracuje w spółdzielni od 1991r.i ostatnim jej miejscem pracy była prowadzona przez nią własna działalność gospodarcza. Ponadto organ nie ustalił okresu, w jakim nastąpiło zakażenie oraz jego miejsca.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] nie uwzględnił odwołania i decyzją nr. [...] z dnia [...] marca 2003r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśnił ,że decyzję w sprawie choroby zawodowej przesyła się zakładowi pracy, w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego rozpoznaną chorobę zawodową, a w niniejszej sprawie tym zakładem była przedmiotowa spółdzielnia. Dodał też ,że pani A. F. – pracując jako pielęgniarka - należała do grupy zawodowej , której warunki pracy stwarzały wysokie ryzyko zakażenia się [...] .Biorąc pod uwagę specyfikę zakażenia się [...], działalność gospodarcza ( prowadzenie pensjonatu i handel odzieżą ) nie stwarza ryzyka zakażenia się [...], ponadto nie jest możliwe dokładne określenie czasu i miejsca zakażenia , gdyż 80% zachorowań przebiega bezobjawowo.
Na powyższą decyzję ostateczną [...] Spółdzielnia Pracy "[...]" w [...] złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego , w której podnosiła dotychczasowe zarzuty.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje:
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004r. reformy sądownictwa administracyjnego niniejsza skarga stała się - na zasadzie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr. 153 poz.1271) – przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Podkreślić należy , że sąd administracyjny , stosownie do przepisu art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr. 153 poz.1296 ), jest powołany do kontroli legalności decyzji wydanej w sprawie administracyjnej, co oznacza , że może decyzję uchylić bądź stwierdzić jej nieważność wyłącznie w przypadku naruszenia przy jej wydaniu przepisów prawa materialnego lub prawa procesowego.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał , że niniejsza skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja ta nie narusza przepisów prawa materialnego jak i procesowego.
Zgodnie z § 1 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r.w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. nr. 65 poz. 294 z późn. zm.) za choroby zawodowe uważa się choroby wymienione w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia pod warunkiem , że zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Aby zatem określone schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze rozpoznane schorzenie musi odpowiadać chorobie ujętej w wykazie chorób zawodowych , o którym wyżej mowa, a po drugie winno być spowodowane czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi na stanowisku pracy osoby zainteresowanej. W w/w wykazie pod pozycją [...] widnieje zapis choroby [...] i [...], w skład których wchodzi [...]. Ponadto A. F. pracowała jako pielęgniarka, a więc w grupie zawodowej szczególnego ryzyka na zagrożenie zakażeniem się [....] i [...]. W przypadku zakażenia pracownika służby zdrowia nie jest wymagane wskazanie osoby stanowiącej źródła zakażenia , ani czasu w którym do niego doszło. Organy prawidłowo przeanalizowały całość zebranej w sprawie dokumentacji : orzeczenia lekarskiego, dochodzenia [...], dokumentacji medycznej, przebiegu pracy zawodowej i wydały właściwą decyzje o stwierdzeniu u pani A. F. choroby zawodowej. Niewątpliwy również jest fakt, że ostatnim zakładem pracy , w którym, w czasie wykonywania obowiązków zawodowych, miał miejsce kontakt pani A. F. z biologicznym materiałem [...] była [...] Spółdzielnia Pracy"[...]" w [...]. Późniejsze prowadzenie przez nią działalności gospodarczej, przebyte porody i zabieg operacyjny stwarzają wielokrotnie mniejsze zagrożenie zakażeniem się [...] i [...] niż praca w grupie ryzyka. Zgodnie z § 10 ust.3 pkt.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz.U. nr. 65 poz.294 z późn .zm.) organ sanitarny przesłał decyzję o stwierdzeniu u pani A. F. choroby zawodowej do zakładu pracy , w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego rozpoznaną chorobę zawodową- w tym przypadku do [...] Spółdzielnii Pracy"[...]" w [...]. Sam fakt przesłania decyzji nie przesądza o tym , że w tym zakładzie doszło do zarażenia chorobą zawodową i nie narusza dobrego imienia zakładu. Wynika to wprost z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na przykład – wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2001r. w sprawie sygn. akt I S.A. 1780/0 , w którym Sąd stwierdził : "Decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej doręcza się zakładowi pracy, w którym pracownik był ostatnio narażony na działanie czynnika wywołującego rozpoznaną chorobę zawodową. Jeżeli powyższe doręczenie odczytywać jako wskazanie zakładu pracy , to tylko zakładu , w którym występowały czynniki szkodliwe dla zdrowia , nie zaś zakładu , w którym doszło do zakażenia. Chodzi tylko o to , gdzie pracownik był narażony na działanie czynnika szkodliwego, nie zaś o to , na czyją rzecz wykonywał pracę, i który pracodawca będzie ponosić świadczenia z tytułu choroby zawodowej." Podobnie stwierdził NSA w wyroku z dnia 4 listopada 1998r. w sprawie sygn. akt I S.A.1180/98 : "Przesłanie decyzji stosownie do § 10 ust.3 pkt.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz.U. nr. 65 poz.294 z późn .zm.) – poza oczywistymi przypadkami – nie stanowi wskazania zakładu , w którym doszło do zachorowania , gdyż organy inspekcji sanitarnej mają tylko ustalić , gdzie występowały czynniki szkodliwe dla zdrowia, w sytuacji zaś równoległego zatrudnienia w warunkach ryzyka zawodowego nie są zobowiązane dokonywać wyboru zakładu." Ponieważ obie decyzje są wydane w sposób prawidłowy, dlatego też Sąd, na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.
.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI