I SA 928/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-02-26
NSAnieruchomościWysokawsa
nieruchomościużytkowanie gruntudecyzja administracyjnastwierdzenie nieważnościKPAstrona postępowanianastępstwo prawnezarząd gruntemWSAbudownictwo

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa stwierdzającą nieważność wcześniejszych decyzji dotyczących użytkowania gruntu, wskazując na istotne naruszenia proceduralne i brak należytych ustaleń faktycznych.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Ministra stwierdzającą nieważność decyzji o oddaniu gruntu w użytkowanie. Sąd uchylił decyzję Ministra, uznając, że organy pierwszej i drugiej instancji nie wzięły pod uwagę istniejącej decyzji z 1966 r. przyznającej użytkowanie innemu podmiotowi oraz nie zapewniły udziału w postępowaniu stronie mającej w tym interes prawny. Sąd podkreślił konieczność dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących następstwa prawnego oraz zarządu gruntem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 1991 r., która stwierdzała nieważność decyzji z 1988 r. i 1989 r. dotyczących oddania w użytkowanie gruntu o powierzchni 16140 m2 przy ul. [...] w Warszawie. Sąd uznał, że organy administracji obu instancji, wydając decyzje o oddaniu gruntu w użytkowanie Związkowi Gminnych Spółdzielni, nie uwzględniły wcześniejszej, ostatecznej decyzji z 1966 r. przyznającej użytkowanie Przedsiębiorstwu Państwowemu "D.", którego następcą prawnym miało być Przedsiębiorstwo "D.". Ponadto, organy nie zapewniły udziału w postępowaniu Przedsiębiorstwu "C.", które wykazało interes prawny w kwestionowaniu tych decyzji. Sąd wskazał na naruszenie przepisów Kpa, w tym art. 156 § 1 pkt 3 (sprawa już rozstrzygnięta), art. 7 i 80 (naruszenie zasad postępowania) oraz art. 10 § 1 (brak zapewnienia udziału strony). Sąd podkreślił, że organ nadzoru nie dokonał wystarczających ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących następstwa prawnego oraz stanu prawnego utworzonego przedsiębiorstwa, co było niezbędne do oceny, czy strona skarżąca miała przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organ nieprawidłowo stwierdził nieważność, ponieważ nie wziął pod uwagę istniejącej decyzji z 1966 r. przyznającej użytkowanie innemu podmiotowi.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy administracji nie uwzględniły ostatecznej decyzji z 1966 r. przyznającej użytkowanie gruntu innemu podmiotowi, co stanowiło naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 Kpa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (11)

Główne

Kpa art. 156 § 1 pkt 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ stwierdzający nieważność decyzji nie wziął pod uwagę istniejącej decyzji ostatecznej przyznającej użytkowanie gruntu innemu podmiotowi.

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c

Podstawa do uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania.

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 152

Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji.

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 200

Orzeczenie o kosztach postępowania.

Pomocnicze

Kpa art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Naruszenie zasady prawdy obiektywnej i działania organu.

Kpa art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

Naruszenie zasady przekonywania.

Kpa art. 10 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Niezapewnienie stronie udziału w postępowaniu.

Ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach art. 8 § 4

Wskazany przez organ przepis, który mógł być nieprawidłowo zastosowany.

Ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach art. 10 § 4

Przepis regulujący przekazywanie terenów pomiędzy jednostkami państwowymi bez zmiany sposobu użytkowania.

Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości art. 87

Przekształcenie prawa użytkowania państwowych jednostek organizacyjnych.

Dekret z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych art. 18

Przepis dotyczący łączenia i likwidowania przedsiębiorstw, nie przewidujący przekształcania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy administracji nie wzięły pod uwagę istniejącej decyzji z 1966 r. przyznającej użytkowanie gruntu innemu podmiotowi. Nie zapewniono udziału w postępowaniu stronie mającej interes prawny (Przedsiębiorstwo "C."). Brak wystarczających ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących następstwa prawnego i zarządu gruntem.

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżących (Spółdzielni Handlowo-Usługowej "[...]" i [...] "S." Spółdzielni [...]) dotyczące wadliwości decyzji z 1966 r. i braku możliwości przejścia prawa użytkowania na rzecz Przedsiębiorstwa "D.", które zostały odrzucone przez Sąd Najwyższy w poprzednim etapie postępowania (choć Sąd Najwyższy wskazał na konieczność merytorycznego ustosunkowania się do sprawy).

Godne uwagi sformułowania

Organ bowiem uznał to Przedsiębiorstwo za stronę postępowania tj. podmiot mający interes prawny w kwestionowaniu ostatecznej decyzji o oddaniu poprzednikowi prawnemu skarżących przedmiotowego gruntu w użytkowanie. Wbrew temu, co twierdzi organ w odpowiedzi na skargę, w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów, że przekazanie użytkowania pomiędzy jednostkami państwowymi nastąpiło na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach. Organ tych okoliczności w ogóle nie rozważył, nie rozważył ich również w kontekście prawa użytkowania.

Skład orzekający

Cezary Pryca

przewodniczący

Izabella Kulig-Maciszewska

sprawozdawca

Emilia Lewandowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów KPA dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji, w szczególności art. 156 § 1 pkt 3, art. 10 § 1, a także kwestii ustalania stron postępowania i następstwa prawnego w sprawach dotyczących nieruchomości i użytkowania gruntów."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego związanego z przekształceniami przedsiębiorstw państwowych w okresie PRL oraz stosowania przepisów o gospodarce gruntami z tamtego okresu. Konieczność analizy konkretnych przepisów KPA i ustawy o gospodarce gruntami.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje złożoność prawną i proceduralną związaną z historycznymi decyzjami dotyczącymi nieruchomości w Polsce, a także znaczenie prawidłowego ustalenia stron i ich interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym.

Jak historyczne decyzje o gruncie mogą doprowadzić do wieloletnich sporów prawnych i uchylenia decyzji administracyjnych.

Dane finansowe

WPS: 500 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA 928/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-04-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący/
Emilia Lewandowska
Izabella Kulig-Maciszewska /sprawozdawca/
Sygn. powiązane
OSK 1261/04 - Wyrok NSA z 2005-07-12
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA Cezary Pryca Sędziowie del. NSA Izabella Kulig – Maciszewska (spr.) WSA Emilia Lewandowska Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2004 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Handlowo – Usługowej "[...]" w W. i [...] "S." Spółdzielnia [...] w W. na decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 1991 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1) uchyla zaskarżona decyzję; 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz każdego ze skarżących kwotę po 500,00 zł (pięćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
I SA 928/02
UZASADNIENIE
Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzją z dnia [...].08.1991 r. znak [...] stwierdził nieważność decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] grudnia 1988 r. i utrzymującej w mocy decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta W. z dnia [...] kwietnia 1989r. o oddaniu w użytkowanie [...] Związkowi Gminnych Spółdzielni "[...]" w W. na czas nieokreślony zabudowanej działki gruntu o pow. 16140 m2 położonej przy ul. [...] w W.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż decyzją nr [...] z dnia [...].12.1988 r. Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. oddał w użytkowanie [...] Związkowi Gminnych Spółdzielni "[...]" w W. na czas do 31.12.1990 r. grunt o pow. 16140 m2 położony w W. przy ul. [...], jednocześnie ustalając cenę nieruchomości oraz opłatę roczną w kwocie 6823 196 zł.
Po rozpatrzeniu odwołania [...] Związku Gminnych Spółdzielni "[...]" od w/w decyzji – Dyrektor Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu m.st. W. – decyzją nr [...] z dnia [...].04.89 r. uchylił decyzję Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. w punkcie 1, przekazując w użytkowanie grunt o pow. 16 140 m2 [...] Związkowi Gminnych Spółdzielni "[...]" na czas nieoznaczony.
Wnioskiem z dnia 4.06.1990 r. Przedsiębiorstwo [...] "C." w W. zwróciło się do Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa o stwierdzenie nieważności obu wyżej cytowanych decyzji. W uzasadnieniu podano, że na podstawie prawomocnej decyzji Kierownika Wydziału Gospodarki Terenowej Prezydium Rady Narodowej W. znak: [...] z dnia [...].12.1966 r. omawiany teren został przekazany w nieodpłatne użytkowanie na rzecz PP "D." z siedzibą w W., przy czym z terenu o pow. 16140 m2 wyłączono obszar o pow. 831,996 m2 na którym znajduje się budynek biurowy stanowiący własność [...] Związku Gminnych Spółdzielni
I SA 928/02
"[...]" w W. W/w decyzja została utrzymana w mocy decyzją Ministerstwa Gospodarki Komunalnej znak: [...] z dnia [...].02.1966 r. Zgodnie z pkt 6 w/w decyzji z dnia 10.12.1966 r., Przedsiębiorstwo zawarło w 1967 roku z W. Związkiem Gminnych Spółdzielni "[...]" w W. umowę o wspólne użytkowanie obiektu magazynowego przy ul. [...].
[...] "C." o wydanych decyzjach z dnia [...].12.1988 r. i [...].04.1988 r. dowiedziało się z wielomiesięcznym opóźnieniem, ponieważ nie zostały one doręczone Przedsiębiorstwu, będącego stroną w sprawie.
Na podstawie akt sprawy Minister stwierdził, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Organy I i II instancji, podejmując decyzje, nie wzięły pod uwagę istniejącej decyzji Kierownika Wydziału Gospodarki Terenowej Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...].12.1966 r. przyznającej użytkowanie w/w nieruchomości PP "D.".
Przedsiębiorstwo państwowe "D." zostało – uchwałą nr [...] Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...].11.1967 r. – przekształcone w przedsiębiorstwo państwowe "D.", z siedzibą w W.
Pominięty został zatem interes [...] "C.", a wydanie decyzji z dnia [...].12.1988 r. i [...].04.1989 r. dotyczyło sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Wyczerpuje to znamiona wynikające z art. 156 § 1 pkt 3 Kpa, a ponadto w rażący sposób narusza zasady określone w art. 7 i art. 80 Kpa. Zaznaczyć należy również, że poprzez niezapewnienie [...]"C." udziału w postępowaniu administracyjnym, organy I i II instancji obraziły przepis art. 10 § 1 Kpa.
Od decyzji tej skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła Spółdzielnia Handlowo-Usługowa "[...]" w W. oraz [...] "S." Spółdzielnia [...] w W..
Zdaniem skarżących decyzja z dnia [...] grudnia 1966 r. o wygaszeniu W. Związkowi Gminnych Spółdzielni "[...]" prawa użytkowania gruntu i oddaniu tego gruntu w użytkowanie Przedsiębiorstwu "D." była wadliwa i powinna być wzruszona. Nadto według Spółdzielni Handlowo-Usługowej "[...]" nie ma już
I SA 928/02
Przedsiębiorstwa "D." w W.. Prawo użytkowania nie mogło zaś przejść na rzecz Przedsiębiorstwa "D.", gdyż jest niezbywalne.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł również, że przepis art. 8 ust. 4 z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz.U. Nr 32, poz.159 z póz. zm.) w przypadku przekazywania terenu pomiędzy jednostkami państwowymi bez zmiany sposobu użytkowania nie wymagały wydania osobnej decyzji, a jedynie zawiadomienie właściwego organu.
Wyrokiem z dnia 6 lipca 1992 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi uznając, iż skarżący nie mają przymiotu strony w niniejszym postępowaniu i w związku z tym nie mogli skutecznie wnieść skargi. W wyniku rozpoznania rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego od powyższego wyroku – Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 12 marca 1993 r. uchylił ten wyrok i sprawę przekazał Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.
W jego uzasadnieniu Sąd Najwyższy wskazał, że skarżący mają interes prawny w kwestionowaniu przedmiotowej decyzji i ponownie rozpoznając sprawę sąd administracyjny powinien ustosunkować się do niej merytorycznie. Powinien również zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienie wstępnego dotyczącego ważności decyzji z dnia [...] grudnia 1966 r. rozstrzygającej kwestię użytkowania.
Stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w powyższym wyroku jest wiążące w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia o ważności decyzji z [...] grudnia 1996 r. Decyzją ostateczną z dnia [...] października 1996 r. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] lutego 1967 r. dot. użytkowania przedmiotowego gruntu. Postępowanie sądowe zostało więc podjęte.
Z dniem 1 stycznia 2004 r. straciła moc ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu
I SA 928/02
przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z póz. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i w związku z tym podlega ona rozpoznaniu na podstawie przepisów wskazanej wyżej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z rządu. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu prowadzonym na wniosek [...] "C." w W.. Organ bowiem uznał to Przedsiębiorstwo za stronę postępowania tj. podmiot mający interes prawny w kwestionowaniu ostatecznej decyzji o oddaniu poprzednikowi prawnemu skarżących przedmiotowego gruntu w użytkowanie. Jak to wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz odpowiedzi na skargę organu interes ten opiera się na fakcie, iż stosownie do decyzji Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] grudnia 1966 r. grunt ten został oddany w użytkowanie Przedsiębiorstwu Państwowemu "D." w W., którego następcą prawnym jest Przedsiębiorstwo "D.", a więc to przedsiębiorstwo ma przedmiotowy grunt w zarządzie.
Jednakże organ nie wskazał na podstawie jakich ustaleń uznał, że przedmiotowy grunt pozostaje w zarządzie Przedsiębiorstwa "D.".
Wbrew temu, co twierdzi organ w odpowiedzi na skargę, w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów, że przekazanie użytkowania pomiędzy jednostkami państwowymi nastąpiło na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach. Przede wszystkim w momencie utworzenia Przedsiębiorstwa "D." obowiązywał pierwotny tekst powyższej ustawy i kwestię przekazania terenu pomiędzy jednostkami państwowymi bez zmiany sposobu użytkowania regulował przepis art. 10 ust. 4, a nie jak to wskazał organ – art. 8 ust. 4.
I SA 928/02
Zgodnie z tym przepisem oraz rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 maja 1962 r. w sprawie przekazywania terenów w miastach i osiedlach, o przekazywaniu terenów pomiędzy jednostkami państwowymi bez zmiany sposobu jego użytkowania decyduje na wniosek jednostki przejmującej jednostka nadrzędna nad jednostką przekazującą po zasięgnięciu opinii organ ds. gospodarki komunalnej i mieszkaniowej prezydium właściwej rady narodowej:, które również powinno być zawiadomione o przekazaniu terenu. W aktach sprawy brak jakichkolwiek dokumentów w tym zakresie i na żadne takie dokumenty nie powołuje się organ. Zresztą w niniejszej sprawie zastosowanie tego trybu może budzić poważne wątpliwości, jeżeli weźmie się pod uwagę fakt, że nie było takiego momentu aby Przedsiębiorstwo Państwowe "D." i Przedsiębiorstwo "D." funkcjonowały jednocześnie. To ostatnie utworzone zostało z dniem 1 stycznia 1968 r. uchwałą Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1967 r. z przekształconego przedsiębiorstwa "D.", a następnie, tą samą uchwałą, połączone z przedsiębiorstwem "C.". Połączone przedsiębiorstwa otrzymały nazwę przedsiębiorstwa "D.", które to przedsiębiorstwo uznane zostało przez organ za stronę postępowania w niniejszej sprawie.
Organ uznał, co wskazano wyżej, że jest ono następcą prawnym przedsiębiorstwa "D." i na jego rzecz przeszło użytkowanie przedmiotowego terenu, chociaż nie dokonał w tym zakresie stosownych ustaleń.
Należy bowiem zwrócić uwagę, iż w momencie tworzenia przedsiębiorstwa "D." obowiązywał dekret z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych (tekst jedn. z 1960 r. Dz.U. Nr 18, poz. 111).
Dekret ten przewidywał łączenie i likwidowanie przedsiębiorstw, natomiast nie przewidywał ich przekształcania (art.18). Nie przewidywało takiego przekształcenia również wydane na podstawie tego dekretu rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 1952 r. w sprawie zasad i trybu likwidacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. Nr 3, poz. 19) oraz zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 27 stycznia 1951 r. w sprawie łączenia przedsiębiorstw państwowych (MON. Pol. Nr A-16, poz. 222).
I SA 928/02
Natomiast z powołanej uchwały Prezydium Rady Narodowej W. wynika w sposób jednoznaczny, że przedsiębiorstwo "D." zostało najpierw przekształcone w przedsiębiorstwo "D.", a dopiero to przekształcone przedsiębiorstwo połączone z przedsiębiorstwem "C.".
Organ tych okoliczności w ogóle nie rozważył, nie rozważył ich również w kontekście prawa użytkowania. Nie dokonał również ustaleń, co do stanu prawnego utworzonego przedsiębiorstwa, chociaż zgodnie z art. 7 w/w dekretu o przedsiębiorstwach państwowych i wydanego na jego podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 1952 r. w sprawie ustalenia i prowadzenia rejestru przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. Nr 3, poz. 22), podlegało ono wpisowi do rejestru przedsiębiorstw państwowych i osobowość prawną nabyło z dniem wpisu do tego rejestru. Takiemu wpisowi podlegało również przedsiębiorstwo "D.". Dodać również należy, że w aktach sprawy brak jest także dokumentów potwierdzających, że przedsiębiorstwo "D." miało przedmiotowy grunt w zarządzie, w którym to zarząd w dniu 1 sierpnia 1985 r., stosownie do art. 87 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz.U. Nr 22, poz. 99) przekształciło się dotychczasowe prawo użytkowania państwowych jednostek organizacyjnych.
Dokonanie przez organ nadzoru wskazanych ustaleń i rozważań, jest niezbędne do dokonania oceny, czy przedsiębiorstwo "D." w W. miało przedmiotowy grunt w zarządzie w dacie wydania kwestionowanej decyzji, a więc czy miało przymiot strony i możliwość skutecznego wszczęcia postępowania o stwierdzenie jej nieważności.
Z tych wszystkich względów uznając, że naruszone zostały przepisy postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c, art. 152 oraz 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI