I SA 509/02

I SA 509/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-02-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabella Kulig-Maciszewska /przewodniczący/
Joanna Runge-Lissowska /sprawozdawca/
Maria Wiśniewska
Sygn. powiązane
OSK 865/04 - Postanowienie NSA z 2004-12-07
Skarżony organ
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA (del.) Izabella Kulig-Maciszewska Sędziowie NSA (del.): Maria Wiśniewska Joanna Runge-Lissowska (spr.) Protokolant Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA 509/02
U z a s a d n i e n i e
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. decyzją z dnia [...].02.2002 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...].01.2002 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Szefa Służby Zakwaterowania i Budownictwa Garnizonu [...] z dnia [...].01.1985 r. nr [...] o przyznaniu W. S. dodatkowej ulgi w formie zwrotnej na budownictwo mieszkaniowe. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji wystąpiła B. S., wdowa po W. S., zarzucając brak podstawy prawnej do jej wydania wobec utraty mocy obowiązującej uchwały nr [...] Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1973 r. w sprawie pomocy Państwa dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej na budownictwo mieszkaniowe (MP Nr 32, poz. 193) i zarządzenia Ministra Obrony Narodowej Nr 72/MON z dnia 10 sierpnia 1973 r. w sprawie zasad i trybu przyznawania pomocy z funduszu mieszkaniowego na budownictwo mieszkaniowe (Dz. Rozk. Nr 21, poz. 104), na które decyzja się powoływała. Rozpoznając wniosek Prezes stwierdził, że decyzja z dnia [...].01.1985 r. nie zawiera żadnej z wad, o których mowa w art. 156 § 1 kpa, bowiem w dacie jej wydania obowiązywały akty prawa stanowiące jej podstawę. Wynikało to z przepisów rozp. Rady Ministrów z dnia 7 marca 1984 r. w sprawie wysokości i zasad przyznawania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe osobom uprawnionym do osobnej kwatery stałej (Dz. U. Nr 17, poz. 80), które co prawda uchylało uchwałę nr 154, jednakże z zastrzeżeniem § 9, który stanowił, że do czasu wydania przepisów przewidzianych w rozporządzeniu zachowują moc przepisy dotychczasowe ze zmianami wynikającymi z rozporządzenia. Wskazane na wstępie decyzje Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wydał w wyniku uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 2.10.2001 r. sygn. akt I SA 702/00, wcześniejszych decyzji rozpoznających wniosek B. S., a które zawierały sprzeczność pomiędzy sposobem rozstrzygnięcia, a jego uzasadnieniem, bowiem w sentencji odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pomocy finansowej, zaś w uzasadnieniu podniesiono, że decyzja z 1985 r. wywarła nieodwracalne skutki prawne.
Skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniosła B. S., zarzucając jej naruszenie prawa i domagając się jej uchylenia. W
I SA 509/02
skardze podniosła, że decyzja z dnia [...].01.1985 r. dotknięta jest wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, z tego powodu, że przepisy które były podstawą jej wydania utraciły moc z dniem wejścia w życie rozp. Rady Ministrów z dnia 7 marca 1984 r. w sprawie wysokości i zasad przyznawania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe osobom uprawnionym do osobnej kwatery stałej (Dz. U. Nr 17, poz. 80), które w § 8 przewidywało utratę mocy obowiązującej uchwały Nr 154, zaś zarządzenie Nr 72/MON, wydane na podstawie jej przepisów, utraciło moc z dniem 1.01.1985 r. na podstawie przepisów zarządzenia Nr 63/MON z dnia 19 grudnia 1984 r. w sprawie właściwości organów oraz zasad i trybu postępowania przy przyznawaniu pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe (Dz. Rozk. MON Nr 79). Skarżąca stwierdziła, że oba te przepisy były wyłącznie kompetencyjnymi, a także, że decyzje administracyjne mogły być wydane na mocy przepisów ustawowych lub wydanych z upoważnienia ustawowego.
Odpowiadając na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, rozpoznawane są przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W sprawie skarżąca, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].01.1985 r. przyznającej pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, stawiała zarzut braku podstawy prawnej do jej wydania.
W dacie wydawania tej decyzji obowiązywały przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 marca 1984 r. w sprawie wysokości i zasad przyznawania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe osobom uprawnionym do osobnej kwatery stałej (Dz. U. Nr 14, poz. 80). Na mocy § 8 tego rozporządzenia utraciła moc uchwała Nr 154 Rady Ministrów z dnia 6 lipca 1973 r. w sprawie pomocy Państwa dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej na budownictwo
I SA 509/02
mieszkaniowe (Monitor Polski Nr 32, poz. 193), w części dotyczącej pomocy na budownictwo mieszkaniowe udzielanej osobom uprawnionym do osobnej kwatery, określonym w art. 9, 11, 12 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 19, poz. 121 i z 1983 r. Nr 16, poz. 78). Jednakże § 9 tego rozporządzenia stanowił, że do czasu wydania przepisów przewidzianych w rozporządzeniu zachowują moc przepisy dotychczasowe ze zmianami wynikającymi z rozporządzenia. Podstawą prawną decyzji z dnia [...].01.1985 r. były przepisy uchwały Nr 154 Rady Ministrów, która co prawda utraciła moc z dniem wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.03.1984 r., jednakże jej przepisy zostały utrzymane w mocy § 9 tego rozporządzenia do czasu wydania nowych, nim przewidzianych, ze zmianami z niego wynikającymi. Uchwała ta była wydana pod rządami przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 6, poz. 38 ze zm.), jednak zachowała ona moc na podstawie art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, który stanowił, że do czasu wydania przepisów wykonawczych zachowują moc przepisy wydane na podstawie ustawy z 1961 r. ze zmianami wynikającymi z ustawy. Nowym przepisem wykonawczym było dopiero rozporządzenie z dnia 7.03.1984 r., które mimo stwierdzenia wygaśnięcia mocy obowiązującej uchwały Nr 154 w dalszym ciągu przedłużało jej żywot do czasu wydania nowych przepisów przewidzianych tym rozporządzeniem.
Zgodzić się należy z oceną dokonaną przez Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, że decyzja z dnia [...].01.1985 r. nie była wydana bez podstawy prawnej i nie było powodu do stwierdzenia jej nieważności, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).