I SA 49/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-11-30
NSAnieruchomościNiskawsa
nieruchomościodszkodowaniedekret warszawskipostępowanie administracyjnecofnięcie skargiWSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie odszkodowania za nieruchomość warszawską na skutek cofnięcia skargi przez Prezydenta Miasta W.

Sprawa dotyczyła odszkodowania za nieruchomość warszawską, objętą dekretem z 1945 r. Starosta Powiatu W. ustalił wysokość odszkodowania, a decyzję tę utrzymał w mocy Wojewoda. Skargę do NSA wniósł Burmistrz Dzielnicy T. w imieniu m. W. Na rozprawie w WSA pełnomocnik Prezydenta Miasta W. cofnął skargę, co skutkowało umorzeniem postępowania przez Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi Prezydenta Miasta W. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2002 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] stycznia 2002 r. w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. Nieruchomość ta, oznaczona działką nr [...] i objęta księgą hipoteczną "Kolonia [...]", znajdowała się na obszarze objętym dekretem z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Starosta ustalił odszkodowanie w wysokości [...] złotych, przyznając je na rzecz spadkobierców J. C., M. B. i A. S. Skargę do NSA wniósł Burmistrz Dzielnicy T. w imieniu m. W. Po przejęciu sprawy przez WSA, na rozprawie w dniu 30 listopada 2004 r. pełnomocnik Prezydenta Miasta W. cofnął skargę. Sąd, powołując się na art. 97 § 1 ustawy wprowadzającej Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 60 PPSA, uznał cofnięcie skargi za skuteczne i umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd jest związany cofnięciem skargi, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy wadliwej decyzji.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 60 PPSA, który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a sąd jest tym związany, z zastrzeżeniem wyjątków dotyczących obejścia prawa lub utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (6)

Główne

PPSA art. 161 § § 1 pkt 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku skutecznego cofnięcia skargi.

Pomocnicze

PPSA art. 60

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Reguluje możliwość cofnięcia skargi przez stronę.

Ustawa wprowadzająca Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Określa zasady rozpoznawania spraw wniesionych do NSA przed 1 stycznia 2004 r. przez WSA.

u.g.n. art. 215 § ust. 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Wspomniana w kontekście zobowiązania do wypłaty odszkodowania.

u.g.n. art. 132 § ust. 5

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Wspomniana w kontekście zobowiązania do wypłaty odszkodowania.

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy

Podstawa prawna dotycząca nieruchomości objętych dekretem.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skuteczne cofnięcie skargi przez pełnomocnika Prezydenta Miasta W.

Godne uwagi sformułowania

Skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd poza przypadkami, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa, bądź spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.

Skład orzekający

Anna Łukaszewska-Macioch

przewodniczący

Cezary Pryca

sprawozdawca

Jolanta Zdanowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz zasady rozpoznawania spraw przejętych przez WSA po reformie sądownictwa administracyjnego."

Ograniczenia: Orzeczenie ma charakter proceduralny i dotyczy konkretnego etapu postępowania, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy odszkodowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny, skupiając się na cofnięciu skargi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców poza prawnikami procesowymi.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA 49/03 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Łukaszewska-Macioch /przewodniczący/
Cezary Pryca /sprawozdawca/
Jolanta Zdanowicz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch Sędziowie NSA Cezary Pryca (spr.) WSA Jolanta Zdanowicz Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania z grunt nieruchomości warszawskiej postanawia umorzyć postanowienie sądowe
Uzasadnienie
I SA 49/03
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] Wojewoda [...], utrzymał w mocy decyzję z [...] stycznia 2002 r., nr [...] Starosty Powiatu W.
Z akt sprawy wynika, że dla nieruchomości położonej w W. i stanowiącej działkę gruntu oznaczoną nr [...] o powierzchni [...] łokci kwadratowych była urządzona księga hipoteczna pod nazwą "Kolonia [...]" numer inwentarzowy [...], w której jako właściciele wpisani byli K. i W. małżonkowie S. Nieruchomość objęta treścią księgi hipotecznej "Kolonia [...]" znajdowała się na obszarze objętym działaniem dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr. 50, poz. 279 ze zm.).
Decyzją z [...] stycznia 2002 r. nr [...], Starosta Powiatu W. orzekł o ustaleniu odszkodowania za grunt nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] [...], będący działką o powierzchni [...] m2, która to nieruchomość objęta była treścią księgi hipotecznej "Kolonia [...]" [...] i która stanowi obecnie własność Gminy W. w wysokości [...] złotych i przyznał ustalone odszkodowanie na rzecz J. C. w wysokości ½ kwoty, to jest [...] złotych oraz na rzecz M. B. w wysokości ¼ kwoty, to jest [...] złotych, a także na rzecz A. S. w wysokości ¼ kwoty, to jest [...] złotych oraz w oparciu o przepis art. 215 ust. 2 w związku z art. 132 ust. 5 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r., Nr. 46, poz. 543 ze zm.) zobowiązał Zarząd Gminy W. do wypłaty przyznanego odszkodowania.
W dniu [...] stycznia 2003 r. na decyzję z [...] grudnia 2002 r., nr [...] Wojewody [...] skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w imieniu m. W. wniósł Burmistrz Dzielnicy T.
Na rozprawie w dniu [...] października 2004 r. pełnomocnik Prezydenta m. W. potwierdził czynności dokonane przez Burmistrza Dzielnicy T. , a w szczególności potwierdził skargę wniesioną na decyzję z [...] grudnia 2002 r. nr [...] Wojewody [...].
Na podstawie postanowienia Sąd [...] dla W. z [...] czerwca 2003 r., wydanego w sprawie sygn. akt [...], spadek po J. B. zmarłej [...] lutego 2003 r. nabyły jej dzieci E.A. i T. G. po ½ części każdy z nich.
Na rozprawie w dniu [...] listopada 2004 r. pełnomocnik Prezydenta Miasta W. oświadczył, że nie potwierdza czynności dokonanych przez Burmistrza Dzielnicy T. i cofnął skargę wniesioną na decyzję z [...] grudnia 2002 r. nr [...] Wojewody [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd poza przypadkami, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa, bądź spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Poza sporem pozostaje okoliczność, że na rozprawie w dniu [...] listopada 2004 r. pełnomocnik Prezydenta m. W. skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270) orzekł jak w postanowieniu.