I SA 487/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji dotyczących uprawnienia do kwatery stałej, uznając, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte i prowadzone z naruszeniem przepisów.
Sprawa dotyczyła wniosku J. W. o potwierdzenie przydziału lokalu mieszkalnego w ramach rozkwaterowania rozwiedzionych małżonków. Organy administracji wydały decyzje odmawiające nabycia prawa do kwatery stałej, powołując się na niespełnienie przesłanek ustawowych. Sąd administracyjny uznał jednak, że postępowanie zostało wszczęte i prowadzone z rażącym naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ przedmiot postępowania był inny niż pierwotne żądanie strony. W konsekwencji, sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.
Sąd administracyjny rozpatrzył skargę J. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą J. W. prawa do kwatery stałej. Organy administracji argumentowały, że skarżąca nie spełniała przesłanek ustawowych, w tym nie zamieszkiwała z mężem w dniu jego śmierci, a na dzień rozwodu przysługiwała jej jedynie kwatera zastępcza. Skarżąca natomiast wnosiła o wydanie decyzji potwierdzającej przydział lokalu mieszkalnego w ramach rozkwaterowania dla osoby rozwiedzionej, powołując się na przepisy ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Sąd, analizując przebieg postępowania, stwierdził, że wniosek skarżącej dotyczył potwierdzenia przydziału lokalu, a nie nabycia prawa do kwatery stałej. W związku z tym, postępowanie administracyjne zostało wszczęte i prowadzone z rażącym naruszeniem art. 61 i 104 KPA oraz zasad ogólnych postępowania, gdyż rozstrzygnięto sprawę w innym przedmiocie niż żądanie strony. Wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa stanowiło wadę kwalifikowaną skutkującą stwierdzeniem nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 KPA. Sąd orzekł zatem o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, a także zasądził zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie administracyjne powinno być ograniczone przedmiotem żądania strony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wszczęcie postępowania na wniosek o potwierdzenie przydziału lokalu mieszkalnego w ramach rozkwaterowania rozwiedzionych małżonków, a następnie rozpatrzenie sprawy w przedmiocie ustalenia prawa do kwatery stałej, stanowi rażące naruszenie przepisów KPA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (12)
Główne
P.p.p.s.a. art. 145 § 1 ust. 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 156 § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
u.z.S.Z.RP art. 18
Ustawa o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP
u.z.S.Z.RP art. 23 § 3 i 4
Ustawa o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP
zarz. MON nr 17 art. 122 § 1
Zarządzenie Ministra Obrony Narodowej nr 17
P.u.s.a. art. 3
Ustawa – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
u.N.S.A.
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
k.p.a. art. 61 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 16
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie administracyjne zostało wszczęte wnioskiem o potwierdzenie przydziału lokalu, a nie o ustalenie prawa do kwatery stałej. Rozpoznanie sprawy w innym przedmiocie niż żądanie strony stanowi rażące naruszenie przepisów KPA. Wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa skutkuje jej nieważnością.
Godne uwagi sformułowania
Rozpoznanie sprawy w innym przedmiocie, niż wszczęte zostało postępowanie administracyjne, przy nierozstrzygnięciu sprawy objętej wnioskiem, stanowi rażące naruszenie art. 61 oraz art. 104 kpa, jak również zasad ogólnych postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 6-16 kpa. Wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa stanowi wadę kwalifikowaną określoną decyzji administracyjnej w art. 156 §1 pkt 2 kpa skutkującą wyeliminowaniem tej decyzji z obrotu prawnego.
Skład orzekający
Anna Lech
przewodniczący
Elżbieta Sobielarska
członek
Ewa Dzbeńska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego, a także przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z prawem do kwatery wojskowej i rozkwaterowaniem, ale zasady proceduralne są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje fundamentalne zasady postępowania administracyjnego i konsekwencje ich naruszenia, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Naruszenie podstawowych zasad KPA prowadzi do stwierdzenia nieważności decyzji – lekcja z orzecznictwa WSA.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 487/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-09-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-02-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Lech /przewodniczący/ Elżbieta Sobielarska Ewa Dzbeńska /sprawozdawca/ Skarżony organ Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Treść wyniku Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech, Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska, NSA Ewa Dzbeńska (spr.), Protokolant Anna Milicka - Stojek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2004 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia[..] stycznia 2003 r., nr: [..] w przedmiocie uprawnienia do kwatery stałej 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [..] sierpnia 2002 r. o nr: [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. na rzecz J. W. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie pI SA 487/03 Uzasadnienie Szef Wydziału Zakwaterowania MON imiennym nakazem z dnia [...] listopada 1960 r. przydzielił kpt. T. W. oraz jego żonie i dwojgu dzieciom kwaterę przy ul. [...] w W. (po zmianie adresu ul.[...]). W związku z orzeczonym rozwodem małżeństwa T. i J. W., wymienieni złożyli w dniu [..] marca 1973 r. wniosek o rozkwaterowanie. W dniu [..] czerwca 1978 r. T. W. w związku z wyjazdem do S. Z. przekazał władzom kwaterunkowym zajmowaną kwaterę. Garnizonowa Administracja Mieszkań w dniu [..] czerwca 1978 r. protokołem przejęcia i zdania osobnej kwatery przekazała ww. kwaterę J. W. W dniu [...] listopada 2000 r. J. W. złożyła wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul.[..]. Na skutek wezwania organu w dniu [...] lipca 2002 r. sprecyzowała wniosek wnosząc o wydanie decyzji potwierdzającej przydział lokalu mieszkalnego nr [..] przy ul. [..] w W.. Decyzją z dnia [..] sierpnia 2002 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., wydał decyzję (nr [...]) stwierdzającą, że J. W. nie nabyła prawa do osobnej kwatery stałej. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. utrzymał w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że J. W. nie spełniała przesłanek określonych w art. art. 23 ust. 3 i 4 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP bowiem nie zamieszkiwała z mężem w dniu jego śmierci. Ponadto na dzień rozwodu brak było podstaw prawnych, na podstawie których J. W. mogłaby ubiegać się o przydział kwatery nr [..] ul. [...], gdyż w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy (§ 122 ust. 1 zarządzenia MON nr 17 z dnia 12 marca 1963 r.) rozwiedzionym małżonkom przysługiwała kwatera zastępcza. Na powyższą decyzję J. W. wniosła skargę żądając stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniosła, że nie występowała o nabycie uprawnień do osobnej kwatery stałej, a o wydanie decyzji potwierdzającej przydział na jej rzecz, w ramach rozkwaterowania dla osoby rozwiedzionej zajmowanego przez nią lokalu mieszkalnego. Na podstawie art. 18 ust. ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1271 / ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. Stosownie do treści art. 97 cytowanej wyżej ustawy sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe Wojewódzkie Sądy Administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z decyzji organu administracji pierwszej instancji wynika, że jej wydanie nastąpiło w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem J. W. z dnia [...] listopada 2000 r. o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego, sprecyzowanym w dniu [..] lipca 2002 r. wnioskiem o wydanie decyzji potwierdzającej przydział lokalu przy ul. [...] w W. Skoro wszczynający postępowanie wniosek skarżącej, ograniczał się do żądania wydania decyzji potwierdzającej przydział lokalu mieszkalnego w ramach rozkwaterowania rozwiedzionych małżonków, to wszczęte na jego podstawie postępowanie administracyjne powinno być ograniczone przedmiotem żądania. Rozpoznanie sprawy w innym przedmiocie, niż wszczęte zostało postępowanie administracyjne, przy nierozstrzygnięciu sprawy objętej wnioskiem, stanowi rażące naruszenie art. 61 oraz art. 104 kpa, jak również zasad ogólnych postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 6-16 kpa. Wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa stanowi wadę kwalifikowaną określoną decyzji administracyjnej w art. 156 §1 pkt 2 kpa skutkującą wyeliminowaniem tej decyzji z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 ust. 2 i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI