I SA 3140/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Gminy P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając Gminę za podmiot nieuprawniony do jej wniesienia.
Sprawa dotyczyła skargi Gminy P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję Burmistrza w przedmiocie podziału nieruchomości. Sąd administracyjny odrzucił skargę, stwierdzając, że Gmina P. nie posiada interesu prawnego w rozumieniu k.p.a. do występowania w sprawie w charakterze strony, a Burmistrz jako organ pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Gminy P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Burmistrza Gminy P. w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Burmistrz zatwierdził projekt podziału nieruchomości na działki przeznaczone pod zabudowę zagrodową i mieszkaniową oraz pod drogę powiatową. Starosta P. wniósł odwołanie, kwestionując podstawy obciążenia właściciela kosztami wydzielenia działki pod drogę. SKO uchyliło decyzję Burmistrza, wskazując na błędne zastosowanie art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Gmina P. wniosła skargę do WSA, ale SKO wniosło o jej odrzucenie, argumentując, że Gmina nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi. Sąd, stosując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że Gmina P. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. do występowania w sprawie w charakterze strony, a Burmistrz jako organ pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. W związku z tym, Sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, gmina jako organ pierwszej instancji nie ma interesu prawnego w rozumieniu k.p.a. do występowania w sprawie w charakterze strony, a burmistrz nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że gmina nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi, a burmistrz jako organ pierwszej instancji nie jest stroną postępowania odwoławczego ani nie ma interesu prawnego w kwestionowaniu decyzji SKO.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (15)
Główne
Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 3 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 3 § 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 50
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 58 § 1
Pomocnicze
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
u.g.n. art. 96 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 97 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 93
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 98 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 98 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 93
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 97
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Gmina P. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa do występowania w sprawie niniejszej w charakterze strony postępowania. Burmistrz Gminy P., jako organ, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję wydaną w postępowaniu odwoławczym od jego decyzji.
Godne uwagi sformułowania
organ pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję wydaną w postępowaniu odwoławczym od jego decyzji Gmina P. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa do występowania w sprawie niniejszej w charakterze strony postępowania
Skład orzekający
Joanna Banasiewicz
przewodniczący
Daniela Kozłowska
członek
Anna Tarnowska-Mieliwodzka
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w szczególności w kontekście statusu gminy i organu pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i nie rozstrzyga meritum sprawy podziału nieruchomości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z uprawnieniem do wniesienia skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 3140/02 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-08-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-12-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Tarnowska-Mieliwodzka /sprawozdawca/ Daniela Kozłowska Joanna Banasiewicz /przewodniczący/ Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędzia WSA Daniela Kozłowska AWSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Anna Fijałkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie I SA 3140/02 Uzasadnienie Burmistrz Gminy P. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., znak: [...] na podstawie art. 104 i 107 kpa oraz art. 96 ust. 1 w związku z art. 97 ust. 1, art. 93, art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543) zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w G. gm. P. oznaczonej w ewid. gruntów nr działki [...] na działki o nr [...] o pow. 724 m², nr [...] o pow. 723 m², przeznaczone pod zabudowę zagrodową i mieszkaniową jednorodzinną oraz działkę nr [...] o pow. 91 m² pod drogę powiatową. W uzasadnieniu podał, iż podział wykonany został na wniosek właścicieli nieruchomości i jest zgodny z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy P. zatwierdzonym uchwałą Rady Narodowej Miasta i Gminy P. nr [...] z dnia [...] marca 1986 r. z uwzględnieniem zmian planu dla wsi G. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] września 1999 r. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Starosta P., w którym podniósł, iż w planach inwestycyjnych Zarządu Dróg Powiatowych na najbliższe lata nie zostało ujęte poszerzenie drogi powiatowej. Wobec tego zdaniem odwołującego się brak jest podstaw formalno-prawnych, aby na obecnym etapie podziału nieruchomości obciążąć właściciela nieruchomości kosztami wydzielenia działki pod poszerzenie drogi powiatowej oraz stawiać Powiat przed nieplanowanymi wydatkami związanymi z koniecznością wypłaty odszkodowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2002 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło w całości decyzję Burmistrza Gminy P. z dnia [...] lutego 2002 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w G. gm. P. oznaczonej w ew. gruntów nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ podniósł, że organ pierwszej instancji przeznaczając działkę nr [...] pod drogę powiatową jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał przepis art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami, tymczasem ww przepis nie znajduje zastosowania w przypadku gruntów tworzących rezerwę pod poszerzenie dróg już istniejących, co jest zgodne z interpretacją prezentowaną w pozostającej aktualną pod rządami ustawy o gospodarce nieruchomościami uchwale Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 marca 1993 r. W 13/92. Burmistrz Gminy P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 93 i art. 97 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami oraz wnosząc o jej uchylenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z powodu wniesienia przez nieuprawniony podmiot. Podniesiono, że Burmistrz Gminy P., będąc organem rozstrzygającym w pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie i nie mając interesu prawnego w niniejszej sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: . Rozpoznając skargę po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy, w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) obowiązany był stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U . Nr 153,poz. 1270) Stosownie do art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 50 powołanej ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma interes prawny, prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, uprawnionym jest również podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi. Gmina P. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa do występowania w sprawie niniejszej w charakterze strony postępowania. Burmistrz Gminy P., jako organ, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję wydaną w postępowaniu odwoławczym od jego decyzji. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI