Pełny tekst orzeczenia

I SA 286/97

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SA/Rz 1615/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-01-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jacek Surmacz /przewodniczący sprawozdawca/
Kazimierz Włoch
Małgorzata Niedobylska
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
art. 73 ust. 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA /del./ Jacek Surmacz /spraw./ Sędziowie: S.WSA Kazimierz Włoch A.WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant: sekretarz Bernadetta Krztoń po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]czerwca 2002 r. 1/ Nr [...], 2/ Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu oraz na decyzje Prezydenta Miasta z dnia: 1/ [...] grudnia 1999 r. 2/ [...]grudnia 1999 r. I. uchyla zaskarżone decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz utrzymane nimi w mocy decyzje tego organu: 1/ z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...], 2/ z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...], II. umarza postępowanie sądowe w części dotyczącej zaskarżonych decyzji Prezydenta Miasta .
Uzasadnienie
SA/Rz 1615/02
U z a s a d n i e n i e
Jak wynika z zaskarżonych do Sądu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i utrzymanych nimi w mocy decyzji tego organu Prokurator Okręgowy zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia z urzędu nieważności decyzji o zarejestrowaniu samochodów m.in. marki Nissan Almera 1,4 o numerze rejestracyjnym [...] i marki Alfa Romeo 146 o numerze rejestracyjnym [...] jako ciężarowych, z powodu ich wydania z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 ( 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzjami z dnia [...] maja 2002 r. i z dnia [...] maja 2002 r. umorzyło postępowanie w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o zarejestrowaniu pojazdu jako samochodu ciężarowego, uprzednio zarejestrowanego jako osobowy na podstawie decyzji Prezydenta Miasta: marki Nissan Almera 1,4 o numerze rejestracyjnym [...] – z dnia [...] grudnia 1999 r. i marki Alfa Romeo 146 o numerze rejestracyjnym [...] – z dnia [...] grudnia 1999 r. Jako podstawę prawną powyższych rozstrzygnięć powołano art. 105 ( 1 w związku z art. 156 ( 1 pkt 2 i art. 157 ( 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniach decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że wnioski o dokonanie rejestracji samochodów osobowych wraz z wyciągiem ze świadectw homologacji składali R.F., A.K. i D.H.– wspólnicy spółki cywilnej A. Powołanymi wyżej decyzjami przedmiotowe samochody zostały zarejestrowane, a dowody rejestracyjne i tablice rejestracyjne w tych samych dniach wydane.
Następnie wspólnicy złożyli w Urzędzie Miejskim zawiadomienia o dokonanej zmianie rodzaju pojazdu z samochodu osobowego na ciężarowy i wnieśli o dokonanie odpowiedniej adnotacji w dowodach rejestracyjnych. Do zawiadomień dołączali zaświadczenia o przeprowadzonych badaniach technicznych, opis zmian dokonanych w pojazdach oraz dotychczasowe dowody rejestracyjne.
Organ rejestrujący, bez zmiany bądź uchylenia wcześniejszych decyzji, wydał dowody rejestracyjne zawierające w pozycji "rodzaj i przeznaczenie pojazdu" zapis "ciężarowy". Tak więc zostały wydane dla tych samych pojazdów dwa dowody rejestracyjne, przy czym nie wydano decyzji w przedmiocie zarejestrowania przedmiotowych pojazdów jako ciężarowych. Ocena tego stanu rzeczy, zdaniem SKO, wykraczała poza ramy postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Jednak brak decyzji organu rejestrującego powodował brak przedmiotu postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności. Jedyną czynnością było bowiem wydanie dowodu rejestracyjnego, jako dokumentu stwierdzającego dopuszczenie pojazdu do ruchu, a czynność ta nie jest tożsama z wydaniem decyzji administracyjnej rozstrzygającej o rejestracji pojazdu. W tej sytuacji należało orzec o umorzeniu postępowania stosownie do art. 105 ( 1 K.p.a.
Prokurator Okręgowy wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji przedmiotowych samochodów jako ciężarowych, z przyczyn powołanych we wniosku o stwierdzenie nieważności. W uzasadnieniu powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 1999r., sygn. akt OPK 25/99 (ONSA z 2000r. Nr 2, poz. 55), w której Sąd stwierdził, że rejestracji pojazdu na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) dokonuje się w formie decyzji administracyjnej.
Zaskarżonymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzjami Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy opisane wyżej własne decyzje.
W uzasadnieniu stwierdziło brak podstaw do zmiany stanowiska, jako że argumenty i wnioski zawarte w poprzednich decyzjach nadal pozostawały aktualne. Podkreśliło, że nie ma sporu pomiędzy wnioskodawcą i Kolegium co do tego, że rejestracji pojazdu dokonuje się w formie decyzji administracyjnej. Jednak w rozpoznawanych sprawach, w oparciu o zawarty w aktach sprawy materiał dowodowy, brak było podstaw do przyjęcia, że decyzje których nieważność miałaby być stwierdzona w ogóle zostały wydane.
W skargach do Naczelnego Sądu Administracyjnego Prokurator Okręgowy wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i utrzymanych przez nie w mocy decyzji własnych o umorzeniu postępowania oraz decyzji z dni: [...] grudnia 1999 r. i [...] grudnia 1999 r. Prezydenta Miasta o rejestracji samochodów. Zaskarżonym decyzjom SKO zarzucił rażące naruszenie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.- Prawo o ruchu drogowym przez uznanie, że zmiana dowodu rejestracyjnego nie stanowiła decyzji administracyjnej o rejestracji samochodu ciężarowego, zaś decyzjom Prezydenta Miasta rażące naruszenie art. 68 ust. 9, art. 72 ust. 1 pkt 3 i art. 78 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy oraz ( 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 59, poz. 632 ze zm.), przez rejestrację samochodów jako ciężarowych bez zaświadczenia homologacyjnego.
W uzasadnieniu skarg Prokurator, powołując się na uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego i powołane w nich wyroki, podtrzymał stanowisko, że rejestracja samochodu pierwotnie osobowego na ciężarowy następuje przez wydanie decyzji administracyjnej opartej na świadectwie homologacyjnym. Konkretyzacja przepisu art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym dokonuje się przez rejestrację samochodu oraz wydanie dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych. Te czynności organu noszą znamiona procesu wydania decyzji, zatem akt rejestracji pojazdu jest decyzją w znaczeniu materialno-prawnym. Decyzja taka nie musi posiadać wszystkich elementów określonych w art. 107 ( 1 K.p.a., a w przypadku pozytywnego załatwienia wniosku właściciela pojazdu sprawa może być załatwiona ustnie. Tak więc dokonana zmiana rejestracji samochodu osobowego na ciężarowy przez odpowiedni wpis w dowodzie rejestracyjnym jest decyzją administracyjną. Odmienna ocena tego zdarzenia przez SKO nastąpiła z rażącym naruszeniem art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym.
Rażące naruszenie prawa, przez umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 105 ( 1 K.p.a., wynika z faktu, że spowodowane taką decyzją skutki merytoryczne są niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności. Rejestracji spornych samochodów dokonano z naruszeniem powołanych na wstępie skargi przepisów prawa materialnego – z pominięciem świadectwa homologacyjnego stanowiącego "dokument podstawowy, a zarazem wyłączny i niezbędny do podjęcia decyzji o rejestracji samochodu osobowego jako ciężarowy". Nie zaistniały więc przesłanki zezwalające organowi pierwszej instancji na dokonanie w dowodzie rejestracyjnym zmiany rodzaju i przeznaczenia pojazdu na ciężarowy, bowiem dokonał tego na podstawie zaświadczenia o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skarg i podtrzymało dotychczasowe stanowisko. Nie podzieliło poglądu Prokuratora, jakoby sama zmiana wpisu w dowodzie rejestracyjnym była decyzją administracyjną. Skoro sam dowód rejestracyjny nie jest decyzją, to i czynność nanoszenia w nim zmian taką decyzją nie jest. Czynność taka nie może być rozumiana jak "podejmowanie decyzji" lecz jako następstwo wcześniejszego jej podjęcia. Jednak tym wcześniejszym rozstrzygnięciem nie jest decyzja o rejestracji samochodu jako osobowego.
Podkreśliło, że w sprawie której dotyczą skargi decyzje w ogóle nie zapadły. Nie można przyjąć domniemania wydania decyzji (ustnej czy pisemnej) w sytuacji, gdy fakt jej wydania nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.
Prokurator cofnął skargi dotyczące decyzji Prezydenta Miasta, a nadto zmodyfikował wnioski skarg w ten sposób, że wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz utrzymanych nimi w mocy decyzji tego organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny /art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1271/.
Sporną w rozpoznawanych sprawach jest kwestia istnienia przedmiotu rozstrzygnięcia, czyli decyzji w przedmiocie zmian w rejestracji opisanych wyżej pojazdów, a w szczególności w zakresie zmiany oznaczenia rodzaju samochodów z osobowych na ciężarowe.
W związku z tym w pierwszym rzędzie wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) nie określają w jakiej formie dokonuje się rejestracji pojazdów (przepisy rozdziału 2, art. 71 – art. 80). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za utrwalony należy uznać pogląd, że sprawa o zarejestrowanie pojazdu rozstrzygana jest w drodze decyzji administracyjnej, która może jednakże nie zawierać wszystkich elementów decyzji określonych w art. 107 ( 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (por. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 1999r., sygn. akt OPK 24/99 i sygn. akt OPK 25/99 – ONSA z 2000r., Nr 2, poz. 54 i 55). Z powołanych uchwał wynika także, że decyzja w sprawie rejestracji pojazdu może mieć formę pisemną (art. 14 ( 1 K.p.a.) lub ustną (art. 14 ( 2 K.p.a.). Wydanie przez właściwy organ decyzji o rejestracji pojazdu jest rozstrzygnięciem w zakresie spełnienia wymogów ustawowych przez osobę ubiegającą się o dokonanie rejestracji, a skutkiem tego rozstrzygnięcia jest wydanie dowodu rejestracyjnego. Wówczas dowód rejestracyjny spełnia dwojaką rolę. Po pierwsze: potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu i po drugie: jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu (art. 71 ust. 1 i art. 73 ust. 1 cyt. wyżej ustawy Prawo o ruchu drogowym). Tak więc dowód rejestracyjny nie jest sam w sobie decyzją administracyjną, zaś jego "wydanie" jest czynnością materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 – powoływanej dalej jako p.s.a./.
Zwrócić należy uwagę, że zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze jak i Prokurator Okręgowy w istocie wyrażają jednolite stanowisko, iż rejestracji pojazdu dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej. Niespornym pomiędzy stronami jest i to, że zmiana rodzaju i przeznaczenia pojazdu z samochodu osobowego na ciężarowy następuje w tym samym trybie. Prokurator jednakże uważa, że dokonanie w dowodzie rejestracyjnym pojazdu zmiany wpisu dotyczącego rodzaju i przeznaczenia pojazdu jest decyzją administracyjną (wynika to w sposób jednoznaczny z wniosku Prokuratora z dnia 21 marca 2001r. o stwierdzenie nieważności), zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze wychodzi z założenia, iż dowód rejestracyjny jest wydawany na podstawie uprzedniej decyzji administracyjnej w sprawie rejestracji pojazdu albo w sprawie zmiany rodzaju i przeznaczenia pojazdu z samochodu osobowego na ciężarowy.
W ocenie Sądu prezentowane stanowisko przez Prokuratora nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa, a w szczególności w art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Decyzja w sprawie rodzaju i przeznaczenia samochodu osobowego na ciężarowy może być wydana przede wszystkim na podstawie świadectwa homologacji stwierdzającego rodzaj konkretnego pojazdu samochodowego jako ciężarowy (vide: art. 68 ust. 1, 2 i 9 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2000r, sygn. akt OPK 18/00 – ONSA z 2001r. Nr 3, poz. 102 i z dnia 23 października 2000r., sygn. akt OPK 17/00 – ONSA z 2001r. Nr 2, poz. 62). Decyzja o zmianie rodzaju i przeznaczenia pojazdu może być wydana w trybie art. 155 K.p.a. (decyzja zmieniająca uprzednią lub też uchylenie poprzedniej decyzji i wydanie "nowej"). Nie można również wykluczyć możliwości stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o rejestracji samochodu osobowego (art. 162 K.p.a.) i wydania "nowej" decyzji na samochód ciężarowy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze umarzając postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczących rejestracji samochodów ciężarowych przyjęło, że decyzje w sprawie zmiany rodzaju i przeznaczenia przedmiotowych samochodów nie zostały wydane.
Istotnie w aktach administracyjnych nie ma pisemnych decyzji w sprawie "przerejestrowania" samochodów osobowych na ciężarowe. Jednak, jak już wcześniej wspomniano, decyzje w tego rodzaju sprawach mogą mieć formę ustną. Taką możliwość zauważyło również Kolegium, lecz nie poczyniło w tym zakresie żadnych ustaleń faktycznych i kwestia ta nie była przedmiotem jego rozważań. Wprawdzie nie można domniemywać rozstrzygnięcia sprawy decyzją ustną (por. wyrok NSA z dnia 17 listopada 1997r., sygn. akt I SA 286/97 – ONSA z 1998r. Nr 3, poz. 95), niemniej jednak nie zwalniało to Kolegium od dokonania szczegółowych ustaleń w tej kwestii. Podkreślić bowiem należy, że w postępowaniach nadzwyczajnych – a takim postępowaniem było postępowanie wszczęte wnioskiem Prokuratora o stwierdzenie nieważności decyzji – obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zgodnie z art. 7 i art. 77 ( 1 K.p.a., było wszechstronne zbadanie tej okoliczności.
W myśl art. 14 ( 2 K.p.a. sprawy mogą być załatwiane ustnie, gdy przemawia za tym interes strony, a przepis prawa nie stoi temu na przeszkodzie. Treść oraz istotne motywy takiego załatwienia sprawy powinny być utrwalone w aktach w formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji.
Dowód rejestracyjny nie jest – co do zasady – potwierdzeniem wydania decyzji ustnej. Przyjęcie odmiennego poglądu opierałoby się na pewnej fikcji faktycznej zakładającej, że wydanie dowodu rejestracyjnego w każdym przypadku było poprzedzone wydaniem decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdu. Przyjęcie takiej fikcji prowadziłoby do nieuprawnionej konkluzji, że istnienie dowodu rejestracyjnego jest równoznaczne z istnieniem decyzji ustnej. W praktyce nie można bowiem wykluczyć wydania dowodu rejestracyjnego bez uprzedniej decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdu. Dowód rejestracyjny pełni funkcję dowodu pośredniego na okoliczność wydania decyzji ustnej o rejestracji przy uwzględnieniu, że dowód pośredni nie potwierdza dowodzonego faktu wprost, ale wespół z innymi dowodami może prowadzić do logicznego wniosku o istnieniu bądź nieistnieniu dowodzonego faktu. Z uzasadnień zaskarżonych do Sądu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego jak również z uzasadnień utrzymanych tymi decyzjami decyzji Kolegium wynika iż organ ten swoimi rozważaniami poprzedzającymi stwierdzenie, że brak jest przedmiotu postępowań o stwierdzenie nieważności nie objął szeregu okoliczności i dowodów, co powoduje, że końcowy wniosek procesu myślowego Kolegium nie może być uznany na obecnym etapie postępowania za przekonujący i oparty na zupełnym materiale dowodowym. Dodać należy, że o ile w piśmiennictwie akcentuje się, iż w postępowaniach nadzwyczajnych, a więc również w postępowaniu o stwierdzeniu nieważności decyzji regułą jest, iż organ upoważniony do orzekania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nie prowadzi postępowania dowodowego mającego na celu potwierdzenie rażącego naruszenia prawa, gdyż właśnie immanentną cechą takiej wadliwości w zakresie wykładni i stosowania prawa, jest że podstawy do stwierdzenia nieważności są oczywiste, to jednocześnie nie jest kwestionowane, iż organ orzekający może prowadzić postępowanie dowodowe w celu ustalenia istnienia przedmiotu takiego postępowania nadzwyczajnego. Kolegium ograniczyło swoje rozważania właściwie do stwierdzenia, że w sprawie nie wydano decyzji pisemnej czy też ustnej w przedmiocie zmian odnośnie rejestracji pojazdów. Kolegium nie wzięło pod uwagę, że we wszystkich przypadkach objętych niniejszą sprawą na "zawiadomieniu" o dokonaniu zmian w pojeździe, skierowanym do właściwego organu rejestrowego zamieszczono numery: [...], co wskazuje że sprawę wszczętą złożeniem tego "zawiadomienia" zarejestrowano. Nie prowadzono postępowania w kierunku ustalenia, czy rzeczywiście sprawy zostały zarejestrowane w stosownym rejestrze, a jeśli tak to jaka jest treść zapisu w tym rejestrze czy też ewidencji. Na wszystkich "zawiadomieniach" zostały naklejone znaki opłaty skarbowej, które "skasowano", a nadto w aktach administracyjnych znajdują się kasowe potwierdzenia uiszczenia opłaty rejestracyjnej w kwotach po 30 zł i nie budzi wątpliwości, że opłata ta dotyczy złożonych "zawiadomień", skoro w aktach znajdują się również dowody kasowe potwierdzające uiszczenie opłaty rejestracyjnej w związku ze złożonymi wnioskami o zarejestrowanie pojazdów jako osobowe. Na "zawiadomieniach" znajdują się odręczne adnotacje o treści: "dokonano zmiany na ciężarowy", "dokonano zmiany", przy czym zaopatrzone są one nieczytelnym podpisem i w kilku przypadkach odciskiem okrągłej pieczęci: "Urząd Miejski w [...]". Przytoczone adnotacje, co charakterystyczne, w swojej treści nie odnosiły się do "wydania nowych dowodów rejestracyjnych", ale zdają się wskazywać na rozstrzygnięcie organu.
Kolegium nie dokonywało ustaleń, jak wyżej wspomniano w zakresie istnienia zapisów w stosownych rejestrach i ewidencji, nie przeprowadzono dowodu z ewentualnych wydruków komputerowych dokumentujących rejestrację i przerejestrowanie pojazdu, o ile w takiej formie prowadzona jest ewidencja pojazdów. W toku postępowania sądowego przedłożono kserokopię pisma z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez zastępcę Naczelnika Wydziału Spraw Obywatelskich z upoważnienia Prezydenta Miasta, z którego wynika że zgodnie z ustaloną praktyką niekwestionowaną przez resort Ministerstwa Transportu i Gospodarski Morskiej w przypadku przerejestrowania samochodu osobowego na ciężarowy w wyniku zgłoszenia przez właściciela dokonanych zmian potwierdzonych przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów nie były wydawane decyzje administracyjne "ustne czy pisemne", lecz dokonywano jedynie wydania nowego dowodu rejestracyjnego ze zmianą wpisu co do zmiany rodzaju pojazdu. W związku z tym – jak wskazano dalej w piśmie - nie ma też możliwości przedstawiania dowodów na potwierdzenie faktu wydawania odrębnej decyzji o zarejestrowaniu pojazdu samochodowego jako: "ciężarowy". Odnosząc się do tego pisma należy stwierdzić, że jego treść nie mogła być z uwagi na datę jego sporządzenia przedmiotem rozważań Kolegium przed wydaniem decyzji objętych kontrolą Sądu w tej sprawie, a nadto że autor tego pisma nie jest umocowany do oceny czy decyzje co najmniej ustne były podejmowane i wydawane, tym bardziej że z treści i redakcji tego pisma nie wynika czy właściwie jest rozumiana istota decyzji ustnej. Analiza i ocena dowodów w zakresie istnienia decyzji należała i należy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu orzekającego w trybie postępowania nadzwyczajnego. Zwrócić należy uwagę, że w piśmiennictwie rozróżnia się: "podjęcie" i "wydanie decyzji". Podjęcie decyzji to rezultat procesu decyzyjnego zachodzącego wewnątrz organu, zaś wydanie decyzji to manifestacja podjętej decyzji na zewnątrz /W. Dawidowicz Postępowanie administracyjne 1983 r. str. 201/. To ostatnie stwierdzenie należy odnieść do istoty decyzji wydanej ustnie, co w pierwszym etapie oznacza określony proces myślowy o wyniku decyzyjnym, a następnie ogłoszenie tej decyzji, co winno być należycie udokumentowane /opisano to we wcześniejszej części uzasadnienia/. W ocenie Sądu pewne wadliwości w zakresie potwierdzenia /udokumentowania/ wydania decyzji nie oznaczają, że decyzja taka nie była wydana, gdyż można to wykazywać innymi dowodami, chociażby pośrednimi, które wespół prowadzą do logicznego wniosku. Organ obowiązany jest rozpatrzyć nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale również ocenić wzajemne ich relacje co do kwestii potwierdzenia danej okoliczności.
Jak wynika z uzasadnień decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego kwestie te nie były przedmiotem ustaleń i rozważań tego organu. Skutkiem tego nie została wyjaśniona najważniejsza okoliczność, a mianowicie dotycząca istnienia decyzji ustnych o rejestracji samochodów ciężarowych. Tym samym doszło do naruszenia art. 7 i art. 77 ( 1 oraz art. 105 ( 1 K.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego przy ponownym rozpatrzeniu spraw Kolegium przeprowadzi uzupełniające postępowanie wyjaśniające w podanym wyżej zakresie i ustali, czy w sprawach o przerejestrowanie samochodów osobowych na ciężarowe zostały wydane stosowne decyzje, a w przypadku pozytywnego ustalenia wydania takich decyzji dokona ich oceny z punktu widzenia zgodności z przepisami cytowanej wyżej ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Z tych przyczyn Sąd uchylił zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego /art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.s.a./. Z uwagi na cofnięcie skarg przez prokuratora w części dotyczącej decyzji Prezydenta Miasta i w tym zakresie umorzył postępowanie sądowe /art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.s.a./.
Końcowo należy wskazać, że Sąd nie zastosował w sprawie instytucji, o której mowa w art. 152 p.s.a., a to z uwagi na przedmiot uchylonych decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a z drugiej strony treść wspomnianego przepisu.