I SA 286/03

I SA 286/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-02-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Dzbeńska
Jolanta Zdanowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska
Skarżony organ
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska NSA Ewa Dzbeńska Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak kwatery 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego nr [...] w W. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] października 2002 r., nr [...], 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3) zasądza od Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na rzecz A. D. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
I SA 286/03
UZASADNIENIE
Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. po rozpatrzeniu odwołania A. D., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego nr [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] października 2002 r., mocą której wstrzymana została wypłata równoważnika pieniężnego za brak kwatery stałej od dnia 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2001 r.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w oparciu o zapis art. 88 ust. 2 oraz art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, tylko żołnierze zawodowi, którzy pobierali równoważnik pieniężny w dniu wejścia w życie ustawy zachowali prawo do jego otrzymywania do czasu zrealizowania ich uprawnień z art. 24 ust. 1 lub 2 tej ustawy. Ustawa w części obejmującej art. 88 weszła w życie z dniem 1 stycznia 1996 r. Ponieważ wniosek o przydział kwatery został zarejestrowany przez właściwy organ w dniu 13 maja 1996 r. a sam zainteresowany w swoich oświadczeniach podał, iż złożył wniosek w garnizonie W. w dniu 13 maja 1996 r., ocena jego uprawnień do równoważnika według organu, winna być oparta na przepisach ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r., której art. 88 wskazuje, że zainteresowany nie spełnia wymogu pobierania przedmiotowego równoważnika na dzień wejścia w życie tejże ustawy.
Na powyższą decyzję złożona została skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o jej uchylenie jak również uchylenie decyzji poprzedzającej.
Skarżący zarzucił, iż decyzje obu instancji są błędne, bowiem data złożenia wniosku o przydział kwatery nie ma znaczenia dla uprawnienia do otrzymania równoważnika. Skarżący stwierdził, że wniosek wypełnił i złożył w dniu 11 grudnia 1995 r., a to że go zarejestrowano 6 miesięcy później nie ma znaczenia dla sprawy, a nadto, że nie miał wpływu na datę rejestracji. Nadto skarżący podniósł, że decyzja organu drugiej instancji została podpisana przez wicedyrektora a więc przez organ nieuprawniony w świetle art. 10 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej odrzucenie. Jednocześnie wyjaśnił, iż stosownie do decyzji Dyrektora Oddziału Rejonowego [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2002 r. do podpisywania decyzji administracyjnych na dzień [...] stycznia 2003 r. tj. na dzień wydania decyzji przez organ drugiej instancji uprawniony był wicedyrektor ppłk mgr J. B..
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Skarżącemu jako żołnierzowi zawodowemu przeniesionemu służbowo do Garnizonu w W. jesienią 1995 r. przysługiwał równoważnik pieniężny w razie niemożności przydzielenia kwatery stałej w miejscowości w której stale pełnił służbę. Uprawnienie to nabył z mocy art. 27 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 5, poz. 19). Wniosek o przydzielenie osobnej kwatery stałej skarżący złożył 11 grudnia 1995 r. a od stycznia 1996 r. wypłacono mu równoważnik pieniężny. Z dniem 1 stycznia 1996 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 86, poz. 433), których art. 88 ust 2 stanowił, że żołnierze zawodowi, którzy w dniu wejścia ustawy w życie pobierają równoważnik pieniężny z art. 27 ustawy z dnia 20 maja 1976 r., zachowują prawo do jego otrzymania do czasu zrealizowania uprawnień wynikających z art. 24 ust. 1 lub 2.
Żołnierzowi w myśl ustawy przysługuje prawo do kwatery, a jego zrealizowanie następuje poprzez przydział kwatery bądź poprzez wypłatę ekwiwalentu za rezygnację z kwatery.
Skarżący miał wypłacony równoważnik pieniężny od stycznia 1996 r., co wskazuje, iż organ nie kwestionował w tamtym czasie jego uprawnień w tym zakresie. Dopiero po prawie 6 latach Wojskowa Agencja Mieszkaniowa poinformowała zainteresowanego o wstrzymaniu wypłaty, bez wyjaśnienia dlaczego wstrzymany zostaje równoważnik za brak kwatery, skoro uprawnienie żołnierza do kwatery nie zostało zrealizowane (art. 10 i 27 ustawy z 1976 r. i 24 ust. 1 ustawy z 22 czerwca 1995 r.). Organ nie wskazał również dlaczego wypłacono skarżącemu równoważnik pieniężny od stycznia 1996 r., skoro decyzja wstrzymującą wypłatę równoważnika opiera na zapisie art. 88 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP z 1995 r., która weszła w życie 1 stycznia 1996 r.
Nie sposób pominąć też kwestii, że przedmiotowa decyzja nie obejmuje czasu aktualnego, lecz dotyczy okresu wstecznego, co niezgodne jest z zasadą, iż decyzja kształtuje stan rzeczy od daty jej wydania. Analiza akt administracyjnych pozwala stwierdzić, że nie zostało przeprowadzone postępowanie niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, ani też nie został w sposób wyczerpujący zebrany i rozpatrzony cały materiał dowodowy. Organ nie odniósł się do argumentacji adresata decyzji i nie wyjaśnił również kwestii dlaczego wniosek o przydział kwatery zaopiniowany w dniu 11 grudnia 1995 r., został zarejestrowany dopiero w dniu 13 maja 1996 r., co dla organu jest decydujące w przedmiocie zakwalifikowania skarżącego do grupy osób nieuprawnionych do pobierania równoważnika pieniężnego, a na co nie miał żądnego wpływu żołnierz składający wniosek w grudniu 1995 r., czyli przed wejściem w życie art. 88 ustawy, na którym oparta została negatywna dla niego decyzja.
Mając na uwadze powyższe uchybienia formalne stanowiące o naruszeniu przepisów art. 7, 77 i 80 kpa przez organy administracji w toku postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje obu instancji.