I SA 2850/03

I SA 2850/03 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2004-06-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A. Irena Szczepkowska /sprawozdawca/
Marzenna Glabas /przewodniczący/
Zbigniew Ślusarczyk
Symbol z opisem
632  Pomoc społeczna
Sygn. powiązane
OSK 1671/04 - Wyrok NSA z 2005-04-27
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Marzenna Glabas Zbigniew Ślusarczyk Irena Szczepkowska (Spr.) Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku okresowego gwarantowanego oddala skargę.
Uzasadnienie
S. M. wnioskiem z dnia 21 lipca 2003 r. zwróciła się do Dyrektora Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W.
/
o przyznanie zasiłku okresowego gwarantowanego.
Decyzją nr "[...]" z dnia 21 sierpnia 2003 r., wydaną z powołaniem się na art. 31 ust. 4a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. (tekst jedn. Dz.U. z 1998 r. nr 64, póz. 414 ze zm), organ I instancji odmówił S. M. udzielenia pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego gwarantowanego. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podniesiono, że wnioskodawczyni nie spełnia wszystkich kryteriów określonych w art. 31 ust. 4a powołanej ustawy o pomocy społecznej. Wskazano między innymi, że S. M. jest samotną matką, na której utrzymaniu znajduje się dziecko do 7 roku życia, dochód jej rodziny nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego zgodnie z art. 4 ust. l ustawy, jednakże nie spełnia wymogu dotyczącego utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego pobierania. Organ powołując się na zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia 6 sierpnia 2003r., wskazał, iż ostatni zasiłek dla bezrobotnych skarżąca pobierała od dnia 14 kwietnia 1994 r. do dnia 30 czerwca 1997 r. oraz, że od dnia l lipca 1997 r. jest zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Ponadto wskazano, iż zasiłek okresowy gwarantowany przysługuje, jeżeli osoba uprawniona wystąpiła z wnioskiem o jego wypłatę nie później niż w terminie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, lub 30 dni od dnia otrzymania decyzji urzędu pracy po ustaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W odwołaniu od tej decyzji S. M. przedstawiła sytuację materialną swojej rodziny. Podała, że w prowadzi gospodarstwo domowe z trojgiem dzieci w wieku 5, 10 i 19 lat. Od wielu lat nie pracuje i usilnie, lecz bez rezultatu, zabiega o pracę. Wyjaśniła, że nie była przez cały czas zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, gdyż przez 10 miesięcy pobierała zasiłek stały z pomocy społecznej. Wskazała nadto, że po utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, w okresie od 8 sierpnia 1997 r. do 7 lipca 1998 r. pobierała zasiłek okresowy gwarantowany, którego wypłatę wstrzymano z powodu przekroczenia kryterium
dochodowego. Podniosła, że czuje się pokrzywdzona, gdyż pozbawiono ją zasiłku okresowego gwarantowanego oraz zasiłku dla bezrobotnych.
W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., decyzją z dnia 15 września 2003 r. nr "[...]" utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ uznając, że odwołująca się nie spełnia jednego z warunków uprawniających do uzyskania zasiłku stałego gwarantowanego na podstawie art. 31 ust. 4a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, podniósł, iż S. M. nie złożyła wniosku o przyznanie tego świadczenia w terminie 30 dni od utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych, bądź od daty otrzymania w tej sprawie decyzji. Wskazano, iż prawo do zasiłku dla bezrobotnych S. M. utraciła z dniem 30 czerwca 1997 r., zaś decyzję o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego pobierania otrzymała dnia 11 lipca 1997 r., a więc wymagany termin do złożenia wniosku nie został dotrzymany, gdyż wniosek w sprawie przyznania zasiłku gwarantowanego okresowego strona złożyła w dniu 21 lipca 2003 r.
Organ odwoławczy wskazał ponadto, że z akt rozpatrywanej sprawy wynika, iż strona pobierała zasiłek okresowy gwarantowany od dnia l lipca 1997 r. do dnia 30 czerwca 1998 r., tj. do dnia, w którym dochód jej rodziny nie przekraczał dopuszczalnego dochodu określonego w art. 4 ust. l ustawy o pomocy społecznej. Podniesiono, iż ustawa o pomocy społecznej przewiduje możliwość przywrócenia wypłaty zasiłku okresowego gwarantowanego tylko w przypadku określonym w art. 31 ust. 4 d, gdy doszło do zawieszenia zasiłku okresowego gwarantowanego na okres podjęcia zatrudnienia albo pozarolniczej działalności w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Organ stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła, gdyż S. M. nie podjęła zatrudnienia.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła S. M. W skardze ponownie opisała sytuację życiową i materialną swojej rodziny podkreślając, że została pozbawiona zasiłku okresowego gwarantowanego w najbardziej krytycznym dla niej okresie, gdyż 22 października 1998r. urodziła trzecie dziecko, na które prawie przez rok nie otrzymywała alimentów. W ocenie skarżącej, z chwilą narodzin dziecka, organ pomocy winien był wznowić wypłatę zasiłku okresowego gwarantowanego. Ponadto skarżąca wskazała na swoją trudną sytuację mieszkaniową podnosząc, iż mimo że od dwunastu lat zabiega
w Urzędzie Miasta o poprawę warunków mieszkaniowych, mieszkania przydzielane są rodzinom będącym w lepszej sytuacji mieszkaniowej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wnosząc o jej oddalenia podtrzymało stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Powyższa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271, z późn. zm.).
Zgodnie z art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269) stosownie do przysługujących sądowi administracyjnemu kompetencji, Sąd kontroluje zaskarżone decyzje pod kątem ich zgodności z prawem. Zatem usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko w przypadku, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ naruszył prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz.1270). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia prawa.
Na wstępie należy podnieść, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 15 września 2003 r. dotycząca wyłącznie zasiłku okresowego gwarantowanego, dlatego też Sąd nie jest władny wypowiadać się w przedmiocie sytuacji mieszkaniowej skarżącej, jak również nie jest uprawniony do kontrolowania zasadności przyznania lokalu mieszkalnego wskazanej przez skarżącą rodzinie.
Przechodząc do meritum niniejszej sprawy wskazać należy, iż podstawę materiałnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 31 ust. 4a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz.U. 1998 r. Nr 64, póz. 414) w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organ odwoławczy, zgodnie z którym osobie, która utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych, pobieranego na podstawie przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu zatrudnieniu z powodu upływu okresu jego pobierania, a dochód rodziny nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego zgodnie z art. 4 ust. l - przysługuje gwarantowany zasiłek
okresowy, jeżeli w dniu utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz w okresie pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego samotnie wychowuje co najmniej jedno dziecko do dnia ukończenia szkoły podstawowej i gimnazjum z zastrzeżeniem ust. 4d. Prawo do gwarantowanego zasiłku okresowego nie przysługuje w przypadku upływu okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, do którego osoba uprawniona nabyła prawo w wyniku zaliczenia okresu pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego. Zasiłek przysługuje, jeżeli osoba uprawniona wystąpiła z wnioskiem o jego wypłatę nie później niż w terminie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, lub 30 dni od dnia otrzymania decyzji urzędu pracy po ustaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Badając zgodność zaskarżonej decyzji z prawem należało rozważyć czy istniały podstawy do przywrócenia skarżącej prawa do zasiłku okresowego gwarantowanego, który utraciła z dniem 30 czerwca 1998 r., jak również czy skarżąca spełniała warunki do uzyskania zasiłku stałego gwarantowanego na nowy okres zasiłkowy. Przy ocenie pierwszej z wymienionych sytuacji należy mieć na uwadze treść art. 31 ust. 4b ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, stanowiącego, że zasiłek okresowy gwarantowany przysługuje uprawnionej osobie przez okres do 36 miesięcy. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy S. M. pobierała przedmiotowy zasiłek przez 12 miesięcy, gdyż z dniem l lipca 1998 r. dochód w jej rodziny przekroczył kryterium dochodowe określone w art. 4 ust. l ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. pomocy społecznej. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie dalsza wypłata zasiłku okresowego gwarantowanego, na zasadzie kontynuowania wcześniej nabytego prawa, byłaby możliwa, jeśli uprawniona osoba złożyłaby wniosek o przyznanie tego świadczenia przed upływem okresu 36 miesięcy liczonego od dnia nabycia prawa do zasiłku. Taka sytuacja nie ma jednak miejsca w rozpoznawanej sprawie, albowiem wniosek o przyznanie zasiłku okresowego gwarantowanego S. M., spełniając inne warunki określone w art. 31 ust. 4a powołanej ustawy, złożyła dnia 21 lipca 2003 r., a więc po upływie 36 miesięcy od dnia przyznania tego zasiłku.
Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, że nie było podstaw do przyznania skarżącej prawa do zasiłku stałego gwarantowanego na nowy okres zasiłkowy skoro warunkiem przyznania tego świadczenia było wystąpienie przez uprawnioną osobę z wnioskiem o jego wypłatę nie później niż w terminie 30 dni
od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, lub 30 dni od dnia otrzymania decyzji urzędu pracy o ustaniu prawa do zasiłku.
Niezasadny jest ponadto zarzut ze skargi, że wznowienie wypłaty zasiłku okresowego gwarantowanego powinno było nastąpić z chwilą urodzenia przez skarżącą trzeciego dziecka. Warunkiem otrzymania tego świadczenia było bowiem złożenie stosownego wniosku i spełnienie wszystkich pozostałych warunków przewidzianych w art. 31 ust. 4a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej.
Wobec tego, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270).