I SA 2704/02

I SA 2704/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-11-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Lech /przewodniczący/
Emilia Lewandowska
Monika Nowicka /sprawozdawca/
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech, Sędziowie WSA Emilia Lewandowska, WSA Monika Nowicka (spr.), Protokolant Ewelina Dębna, po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania wyrównania pomocy finansowej oddala skargę
Uzasadnienie
I SA 2704/02
UZASADNIENIE
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. M. wnosił o uchylenie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] o odmowie przyznania wyrównania pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszowi policji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji a sprowadzające się do stwierdzenia braku podstaw do wydania decyzji o przyznaniu wspomnianego wyrównania.
W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. niniejsza skarga stała się – na podstawie przepisu art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) – przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] maja 2001 r. nr [...] przyznano T. M. pomoc finansową w pełnej przysługującej wysokości, w kwocie 8.940 złotych na uzyskanie własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego w S..
Powyższa decyzja uwzględniała 3-osobową rodzinę funkcjonariusza oraz stawkę 2.980 złotych przysługującą na jedną normę zaludnienia, określoną obowiązującymi wówczas przepisami zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów ( M.P. Nr 76, poz. 709 ).
Raportem z dnia 15 lipca 2002 r. T. M. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. o wypłacenie wyrównania do uzyskanej pomocy finansowej. Roszczenie swoje uzasadniał brzmieniem przepisu par. 4 i 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie
I SA 2704/02
pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468). Przepisem bowiem zawartym w par 4. ust. 1 tegoż rozporządzenia została podwyższona stawka za jedną normę zaludnienia do kwoty 3377 zł zaś zgodnie z przepisem par. 9 powołanego rozporządzenia, akt ten winien być stosowany od dnia 1 stycznia 2001 r. a zatem od daty wcześniejszej w stosunku do daty w której zostało zgłoszone roszczenie.
Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. Komendant Wojewódzki Policji w R. odmówił uwzględnienia powyższego wniosku. W ocenie organu przepis par. 9 w/w rozporządzenia nie miał bowiem zastosowania do policjantów, którym w okresie od 1 stycznia 2001 r. do dnia wejścia w życie rozporządzenia, przyznano pomoc finansową wg poprzednio obowiązującej stawki. Wspomniany przepis – zdaniem Komendanta Wojewódzkiego – winien być interpretowany przy uwzględnieniu pozostałych regulacji zawartych w omawianym akcie prawnym a w szczególności przepisów zawartych w par. 7 i 8 rozporządzenia, które stanowią, iż pomoc finansowa nie przysługuje policjantowi, który uzyskał ją w pełnej wysokości na podstawie dotychczasowych przepisów (par. 7) oraz iż przepisy rozporządzenia stosuje się do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie (par. 8).
W tych warunkach organ stwierdził, że nowa stawka przysługująca na jedną normę zaludnienia w kwocie 3.377 złotych ma zastosowanie jedynie wobec tych policjantów, w stosunku do których postępowanie w sprawie udzielenia pomocy finansowej będzie dopiero wszczęte w przyszłości a także do tych, wobec których postępowanie zostało wprawdzie wszczęte lecz nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie powyższego rozporządzenia. Ponieważ skarżący pomoc finansową otrzymał na podstawie decyzji z dnia 16 maja 2001 r. – sprawa jego została zakończona przed dniem 1grudnia 2001 r.(tj. datą wejścia w życie cyt. rozporządzenia).
Stanowisko powyższe podtrzymał w całości także Komendant Główny Policji, który rozpatrując sprawę w trybie odwołania stwierdził, że T. M. otrzymał pomoc finansową w pełnej przysługującej wysokości przewidzianą przepisem art. 94 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. nr 7, poz. 58) przy zastosowaniu takich stawek jakie obowiązywały w dacie orzekania a ponieważ postępowanie to zostało zakończone przed datą wejścia w życie nowego rozporządzenia, przepisy jego nie mają zastosowania w stosunku do odwołującego się.
I SA 2704/02
W skardze do Sądu T. M. wniósł o uchylenie powyższej decyzji twierdząc, że jest ona dla niego krzywdząca. Stwierdził, że "wynika z niewłaściwej oceny obowiązujących przepisów", gdyż powoływane rozporządzenie daje podstawę do ustalania pomocy finansowej w wyższej wysokości od dnia 1 stycznia 2001 r. a w przepisie par. 9 brak jest stwierdzenia cyt. "z wyłączeniem par. 7 i 8". Zatem – wg niego -przepis ten winien być w jego przypadku zastosowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna i z tego powodu podlegała oddaleniu.
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów weszło w życie – jak wspomniano – w dniu 1 grudnia 2001 r. przy czym przepis par. 9 stanowił, iż postanowienia w/w rozporządzenia mają zastosowanie przy ustalaniu wysokości pomocy finansowej dla policjanta od dnia 1 stycznia 2001 r. Ponadto przepis par. 8 tegoż aktu przewidywał, że ma on zastosowanie w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie, natomiast par. 7 wyłącza przyznanie pomocy finansowej w stosunku do funkcjonariusza, który uzyskał już taką pomoc w pełnej wysokości na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów.
Jak wynika zatem z analizy powyższych przepisów w niniejszej sprawie organy prawidłowo ustaliły, że ponieważ skarżącemu została już przyznana decyzją z 16 maja 2001 r. – w oparciu o poprzednio obowiązującą regulację prawną – pomoc finansowa w pełnej wysokości i postępowanie w tej sprawie zakończyło się przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia, należało uznać, że przedmiotowa sprawa została już wcześniej zakończona. Nie będąc tym samym "sprawą wszczętą i niezakończoną"- w rozumieniu przepisu par. 8 rozporządzenia – nie mogła być rozpatrywana, zgodnie z tym przepisem, w trybie nowego rozporządzenia.
Jeśliby czysto, teoretycznie przyjąć pogląd prezentowany przez skarżącego to należało by zadać pytanie w jakim celu w przedmiotowym rozporządzeniu został w ogóle zamieszczony w/w przepis par. 8, skoro przepis par. 9 nakazuje stosowanie nowego rozporządzenia od dnia 1 stycznia 2001 r. Otóż odpowiedź niejako nasuwa się sama.
I SA 2704/02
Przepis ten został dodany bowiem po to, aby zawęzić krąg spraw do których mogą być stosowane nowe regulacje.
Interpretacja poszczególnych przepisów konkretnych aktów prawnych nie może być dokonywana w oderwaniu od pozostałych przepisów zawartych w tym akcie a nawet i w innych aktach prawnych regulujących daną dziedzinę życia. Dokonywanie bowiem wykładni literalnej jednego zapisu – w całkowitej izolacji od pozostałych przepisów – jest wykładnią błędną, która może doprowadzić do całkowitych wypaczeń woli ustawodawcy a niejednokrotnie prowadzić do sytuacji całkowicie absurdalnych.
W tych warunkach uznając, że dokonana przez organ analiza przepisów prawnych była prawidłowa a rozstrzygnięcie w pełni legalne, Sąd – z mocy przepisu art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.