I SA 2689/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę R. K. na decyzję Prezesa UMIRR odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, uznając, że sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta przez NSA.
Skarżący R. K. domagał się stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu części nieruchomości pod stację kotwiczną kolejki linowej. Po wcześniejszych decyzjach administracyjnych i wyroku NSA z 1996 r. oddalającym skargę, skarżący ponownie wniósł o stwierdzenie nieważności. Prezes UMIRR odmówił, powołując się na moc wiążącą wyroku NSA. WSA w Warszawie, związany oceną prawną NSA, oddalił skargę, podkreślając stabilność prawomocnych orzeczeń.
Sprawa dotyczyła skargi R. K. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, która utrzymała w mocy odmowę stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu części nieruchomości położonej w C. Nieruchomość ta, o powierzchni 921 m2, została wywłaszczona pod stację kotwiczną kolejki linowej Cementowni "R.", a odszkodowanie ustalono na kwotę 3.131,40 zł. Wcześniej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 grudnia 1996 r. (sygn. akt SA/Ka 1748/95) oddalił skargę R. K. na decyzję Wojewody, tym samym potwierdzając zgodność z prawem wywłaszczenia i odszkodowania. Prezes UMIRR w zaskarżonej decyzji stwierdził, że moc wiążąca wyroku NSA wyklucza ponowną ocenę sprawy przez organ administracji, co stanowiłoby naruszenie art. 30 ustawy o NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając skargę R. K. na decyzję Prezesa UMIRR, podkreślił, że zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest związany oceną prawną wyrażoną w wyroku NSA z 1996 r. Sąd uznał, że Prezes UMIRR prawidłowo zastosował się do tej oceny, a sama skarga nie jest zasadna. W związku z tym, WSA oddalił skargę R. K., działając na podstawie art. 151 ust. 1 pppsa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji nie może odmiennie ocenić decyzji, której zgodność z prawem została rozstrzygnięta w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego, gdyż stanowiłoby to naruszenie zasady stabilności prawomocnych orzeczeń.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że przepis art. 30 ustawy o NSA (a po zmianach art. 99 ustawy wprowadzającej Prawo o ustroju sądów administracyjnych) gwarantuje stabilność prawomocnych wyroków sądów administracyjnych, a ocena prawna wyrażona w takim wyroku wiąże zarówno organ, jak i sąd niższej instancji w kolejnych postępowaniach dotyczących tej samej sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.NSA art. 30
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Gwarantuje stabilność prawomocnych wyroków sądu administracyjnego; ocena prawna wyrażona w orzeczeniu wiąże organ administracji.
p.p.p.s.a. art. 151 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 3 § 1
Reguluje utratę mocy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Sprawy, których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe WSA.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 99
Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu NSA wydanym przed 1 stycznia 2004 r. wiąże w sprawie WSA oraz organ.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Moc wiążąca prawomocnego wyroku NSA z 1996 r. wyklucza ponowną ocenę legalności decyzji administracyjnej przez organ administracji. WSA jest związany oceną prawną wyrażoną przez NSA w orzeczeniu wydanym przed wejściem w życie nowych przepisów o sądach administracyjnych.
Odrzucone argumenty
Problem dojazdu do drogi publicznej z wywłaszczonej nieruchomości. Zakwestionowanie sposobu wykonania czynności geodezyjnych na gruncie.
Godne uwagi sformułowania
zasada gwarancji stabilności prawomocnych wyroków sądu administracyjnego organ administracji nie jest upoważniony złamać [zasady stabilności] bez naruszenia prawa ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ
Skład orzekający
Ewa Dzbeńska
przewodniczący sprawozdawca
Janina Antosiewicz
członek
Anna Łukaszewska-Macioch
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady stabilności prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych i związania organów administracji oraz sądów niższej instancji oceną prawną wyrażoną przez sąd wyższej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy spraw przechodzących z NSA do WSA na podstawie przepisów przejściowych, ale zasada stabilności orzeczeń ma charakter uniwersalny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie ilustruje fundamentalną zasadę stabilności prawomocnych orzeczeń sądowych i związania organów administracji ich treścią, co jest kluczowe dla pewności prawa.
“Prawomocny wyrok NSA to kropka nad 'i' – organ administracji nie może go podważać.”
Dane finansowe
WPS: 3131,4 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 2689/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-06-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-11-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Łukaszewska-Macioch Ewa Dzbeńska /przewodniczący sprawozdawca/ Janina Antosiewicz Skarżony organ Minister Budownictwa Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie NSA Janina Antosiewicz NSA Anna Łukaszewska - Macioch Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oddala skargę. Uzasadnienie Sygn. I SA 2689/02 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2002r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2002 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1995 r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] kwietnia 1995 r. o wywłaszczeniu części nieruchomości położonej w C. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] o łącznej pow.921 m2, stanowiącej własność R. K.. W historycznej części uzasadnienia decyzji wspomniano, że decyzją z dnia [...] kwietnia 1995 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w C. orzekł o wywłaszczeniu części nieruchomości położonej w C. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] o łącznej pow.921 m2, stanowiącej własność R. K., zajętej pod stację kotwiczną kolejki linowej Cementowni "R.". Jednocześnie ustalono odszkodowanie za wywłaszczenie w wysokości 3.131,40 zł. Po rozpatrzeniu odwołania Cementowni "R." SA Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1995 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] kwietnia 1995 r. Na decyzję organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 1995 r. R. K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach, który wyrokiem z dnia 9 grudnia 1996 r. Sygn. akt SA/Ka 1748/95 oddalił skargę. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, że skoro sprawa zgodności z prawem wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości została rozstrzygnięta w jej całokształcie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r to brak jest obecnie podstaw prawnych do odmiennej oceny decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 1995 r., aniżeli ocena wyrażona przez sąd administracyjny, bowiem stanowiłoby to rażące naruszenie przepisu art.30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Sąd nie jest związany granicami skargi (art.51 ustawy z dnia 11 maja o Naczelnym Sądzie Administracyjnym), a zatem oddalenie skargi oznacza, że Sąd nie stwierdził, by przedmiotowa decyzja zarówno w zakresie wywłaszczenia, jak i odszkodowania, naruszała prawo. Próba kwestionowania mocy wiążącej wydanego w niniejszej sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r. stanowi polemikę z wynikającą z przepisu art.30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym zasadą gwarancji stabilności prawomocnych wyroków sądu administracyjnego, której organ administracji nie jest upoważniony złamać bez naruszenia prawa. Na powyższą decyzję wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania podnosząc, że w decyzji podziałowej nie został rozwiązany problem dojazdu do drogi publicznej z wywłaszczonej nieruchomości oraz zakwestionował sposób wykonania czynności geodezyjnych na gruncie. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zm./ ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004r. Stosownie do treści art. 97 § 1 cytowanej wyżej ustawy sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153, póz. 1270). Skarga jest nie zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przepis art.99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr153 poz.1271 ze zm./ stanowi, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004r. wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez organ lub przez wojewódzki sąd administracyjny , tylekroć będą one związane oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Zatem niezastosowanie się przez organ administracyjny do oceny prawnej Naczelnego Sądu Administracyjnego musiałoby skutkować uchyleniem decyzji. W sprawie niniejszej Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast ściśle zastosował się do oceny prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r. w którym jednoznacznie Sąd stwierdził, że nie dopatrzył się naruszenia prawa w postępowaniu wywłaszczeniowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny, który z mocy cyt. art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r również związany jest oceną prawną wyrażoną wcześniej przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie, skargę jako nieuzasadnioną oddalił działając na podstawie art. 151 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. pppsa
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI