I SA 2617/02

I SA 2617/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-10-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Tarnowska-Mieliwodzka /sprawozdawca/
Cezary Pryca /przewodniczący/
Janina Antosiewicz
Skarżony organ
Minister Budownictwa
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie NSA Janina Antosiewicz A. WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Nina Beczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej zezwalającej na wejście na grunt 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 r., znak: [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] września 2002r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania B. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 1979 r. zezwalającej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w B. na wejście na nieruchomość położoną w B. przy ul. [...] i budowę magistrali wodociągowej - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2002 r, , znak: [...] po rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 1979 r. nr [...] oraz o wypłatę odszkodowania prawidłowo ustalił, że w sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek określonych w art. 156 § 1 kpa, uzasadniających stwierdzenie nieważności zakwestionowanej decyzji z dnia [...] lipca 1979 r.. Zgodnie z przepisem art. 35 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. - o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. Nr 10, poz. 64 ze zm.) obowiązującym w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 1979 r. Prezydenta Miasta B., zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomościach ciągów drenażowych, przewodów służących do przesyłania płynów, pary, gazów, elektryczności, urządzeń technicznych łączności i sygnalizacji, a także innych podziemnych i nadziemnych urządzeń technicznych niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń mogło nastąpić za zezwoleniem właściwego terenowego organu administracji państwowej, zgodnie z zatwierdzoną lokalizacją. Zarzut dotyczący odszkodowania za straty wynikłe z działań, przewidzianych w art. 35 ust. 1 ustawy - o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości jest zagadnieniem odrębnym, nie będącym przedmiotem decyzji zezwalającej na wejście na teren.
Skargę na decyzję z dnia [...] września 2002 r. Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. S.. Zdaniem skarżącego skarżona decyzja oraz poprzedzające ją decyzje Wojewody [...] i Prezydenta Miasta B. wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa, bowiem zgodnie z istniejącym orzecznictwem rażące naruszenie prawa jest takim naruszeniem, w wyniku, którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności. Art. 35 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. - o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości określa, że przeprowadzenie wymienionych inwestycji odbywa się za zezwoleniem właściwego organu administracji państwowej, natomiast nie stwierdza, iż stanowisko właściciela nieruchomości, przez którą ma ona być przeprowadzona jest bez znaczenia.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego podlegała - w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)
Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art. 1§ 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 i art. 3 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ogranicza się do badania zgodności decyzji z prawem.
Zgodnie z art. 138 kpa organ odwoławczy, obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, rozstrzygniętą decyzją pierwszej instancji, nie może zatem organ odwoławczy ograniczyć się tylko do zbadania decyzji wydanej w pierwszej instancji a obowiązany jest ponownie sprawę rozstrzygnąć merytorycznie. W wyniku czego, może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, bądź uchylić i wydać nowe rozstrzygnięcie. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast winien był dokładnie przeanalizować zgromadzony materiał dowodowy w sprawie i dopiero wydać decyzję. Znajdujący się w aktach plan realizacyjny opracowany dla inwestycji jest tylko załącznikiem graficznym. Brak jest natomiast decyzji Wojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego w B. z dnia [...] czerwca 1979 r., znak: [...] zatwierdzającej ww plan, na którą powołuje się organ.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż Wojewoda [...] rozpatrując wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 1979 r. Prezydenta Miasta B., zezwalającej na wejście w celu budowy magistrali wodociągowej [...] na nieruchomość stanowiącą własność B. S. nie dołożył staranności w zgromadzeniu pełnego materiału dowodowego. Jak sam przyznaje nie zachowały się akta postępowania prowadzonego w 1979 r., a swoje orzeczenie organ oparł tylko na projekcie technicznym załączonym do akt sprawy.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji (art. 158 § 1) jest wydawana w wyniku ustalenia istnienia wyłącznie jednej z przesłanek pozytywnych ustanowionych w art. 156 § 1 kpa i powoduje ona usunięcie z obrotu prawnego decyzji dotkniętej wadą nieważności..
Decyzja ta ma charakter kasacyjny i wobec tego nie może zawierać rozstrzygnięć co do istoty sprawy. Decyzja wydana na podstawie art. 158 § 1 kpa powinna odpowiadać wszystkim wymaganiom określonym w art. 107 kpa. W uzasadnieniu muszą być umotywowane wszystkie stwierdzenia podane w decyzji.
W związku z powyższym organ zgodnie z art. 7, 77 i 80 kpa, obowiązany jest do dołożenia wszelkich starań, aby zgromadzić konieczny materiał dowodowy, na podstawie, którego mógłby stwierdzić bez żadnych wątpliwości, czy decyzja z dnia [...] lipca 1979 r. Prezydenta Miasta B. dotknięta była wadą enumeratywnie wymienioną w art. 156 § 1 kpa.
Wobec powyższego uznając, iż postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone z naruszeniem zasady procesowej zawartej w art. 7 oraz obrazą art. 75, 77 § 1 i art. 80 kpa Sąd stosownie do art. 145 § 1 pkt 1lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.