I SA 2450/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-03-18
NSAAdministracyjneŚredniawsa
postępowanie administracyjnezezwolenie na prowadzenie działalnościbiuro podróżycofnięcie zezwoleniastwierdzenie nieważności decyzjibezprzedmiotowość postępowaniakoszty postępowania

WSA w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności turystycznej z powodu stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji przez organ administracji.

Skarżąca M. K. wniosła skargę na decyzję Ministra cofającą zezwolenie na prowadzenie biura podróży. W trakcie postępowania administracyjnego okazało się, że zaskarżona decyzja została uprzednio stwierdzona nieważnością przez Ministra, co uczyniło postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Sąd umorzył postępowanie i zasądził zwrot kosztów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę M. K. prowadzącej Biuro Podróży "P." na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej utrzymującą w mocy decyzję Wojewody cofającą zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych. Skarżąca podniosła, że w obrocie prawnym istniała już ostateczna decyzja Wojewody uchylająca wcześniejszą decyzję o cofnięciu zezwolenia, a brak było podstaw do jej zmiany. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, podzielając argumentację skarżącej, stwierdził nieważność własnej decyzji oraz decyzji Wojewody cofającej zezwolenie, powołując się na art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. W związku z tym, Sąd uznał postępowanie za bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie, zasądzając jednocześnie od Ministra na rzecz skarżącej kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, postępowanie sądowoadministracyjne jest bezprzedmiotowe w takiej sytuacji.

Uzasadnienie

Po stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji przez organ administracji, zaskarżona decyzja przestaje istnieć w obrocie prawnym, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym i uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (7)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji, gdy decyzja dotyczyła już rozstrzygniętego stosunku prawnego lub gdy była niewykonalna.

P.p.s.a. art. 54 § § 3

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Umorzenie postępowania w przypadku, gdy decyzja organu stała się bezprzedmiotowa.

P.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 3

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do umorzenia postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.

Pomocnicze

k.p.a. art. 154

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 145

Kodeks postępowania administracyjnego

P.p.s.a. art. 201 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zasada zwrotu kosztów postępowania, również w przypadku umorzenia.

P.p.s.a. art. 209

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zasada zwrotu kosztów postępowania, również w przypadku umorzenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Argumentacja skarżącej, że zaskarżona decyzja stała się bezprzedmiotowa w związku z wcześniejszym stwierdzeniem nieważności przez organ administracji.

Godne uwagi sformułowania

postępowanie w sprawie niniejszej jako bezprzedmiotowe należało umorzyć

Skład orzekający

Andrzej Kuba

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji przez organ administracji po wniesieniu skargi."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ administracji sam stwierdzi nieważność swojej decyzji lub decyzji organu niższej instancji, która jest przedmiotem zaskarżenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego, gdy organ sam naprawi swój błąd, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Organ sam stwierdził nieważność decyzji – sąd umarza postępowanie.

Sektor

turystyka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA 2450/03 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-03-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-11-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kuba /przewodniczący sprawozdawca/
Skarżony organ
Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA - Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...], postanawia: I. umorzyć postępowanie w sprawie, II. zasądzić od Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej na rzecz Skarżącej kwotę 10 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Skargą z dnia 27 października 2003 r. Pani M. K. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Podróży "P." M. K. wniosła o uchylenie jako sprzecznej z prawem decyzji Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] cofającą zezwolenie nr [...] z dnia [...].04.2001 r. udzielone Skarżącej na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, iż w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] uchylająca decyzję z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie cofnięcia Pani M. K. zezwolenie nr [...] z dnia [...].04.2001 r. na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych. W sprawie niniejszej zaś brak jest przesłanek określonych w art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego na podstawie którego ww. decyzja ostateczna mogłaby być zmieniona przez organ administracji który ją wydał lub przez organ wyższego szczebla, oraz nie zaistniały podstawy określone w art. 145 Kodeksu postępowania administracyjnego uzasadniające ewentualne wszczęcie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji.
Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej podzielił argumentacje skarżącej stwierdzając, iż powyższy stan faktyczny stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § l pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z tym decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w sprawie cofnięcia Pani M. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Podróży "P." M. K. zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § l pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), postępowanie w sprawie niniejszej jako bezprzedmiotowe należało umorzyć - pkt I postanowienia.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 201 §1 w związku z art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którymi zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy pkt II postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI