I SA 2445/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-06-03
NSAAdministracyjneŚredniawsa
wznowienie postępowaniapostępowanie komunalizacyjnedecyzja ostatecznaśrodki zaskarżeniadopuszczalność skargiKPAKKUWSA

WSA w Warszawie odrzucił skargę Miasta L. na decyzję KKU odmawiającą wznowienia postępowania komunalizacyjnego, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.

Miasto L. zaskarżyło decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej (KKU) odmawiającą wznowienia postępowania komunalizacyjnego. Sąd uznał, że decyzja KKU nie była ostateczna, a strona powinna była skorzystać z odwołania, a nie od razu wnosić skargę do sądu administracyjnego. W związku z niewyczerpaniem środków zaskarżenia, sąd odrzucił skargę.

Sprawa dotyczyła skargi Miasta L. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej (KKU) z dnia [...] lipca 2002 r., która odmówiła wznowienia postępowania komunalizacyjnego zakończonego ostateczną decyzją z 1992 r. Wcześniej, na wniosek Wojewody, KKU wznowiła postępowanie i uchyliła swoje poprzednie decyzje, co zostało następnie stwierdzone jako nieważne przez Prezesa Rady Ministrów z powodu naruszenia przepisów KPA. KKU ostatecznie odmówiła wznowienia postępowania, powołując się na brak wniosku strony postępowania. Miasto L. zaskarżyło tę decyzję, zarzucając naruszenie art. 149 KPA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał jednak, że sprawa wznowienia postępowania jest odrębną sprawą administracyjną, a decyzja KKU wydana w pierwszej instancji podlegała odwołaniu. Skoro strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, skarga do sądu była niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, została odrzucona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, takich jak odwołanie.

Uzasadnienie

Sprawa wznowienia postępowania administracyjnego jest odrębną sprawą, a decyzja organu pierwszej instancji podlega odwołaniu. Niewyczerpanie tego środka zaskarżenia skutkuje niedopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (12)

Główne

Kpa art. 148 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Ppsa art. 52 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ppsa art. 58 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Kpa art. 145

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 149 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 151 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 28

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 127 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 150 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 112

Kodeks postępowania administracyjnego

Ppsa art. 52 § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

unsa art. 33 § 2

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga była niedopuszczalna, ponieważ strona nie wyczerpała środków zaskarżenia (nie skorzystała z odwołania od decyzji KKU).

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia art. 149 KPA przez wydanie decyzji o odmowie wznowienia, podczas gdy istniało już postanowienie o wznowieniu.

Godne uwagi sformułowania

Sprawa wznowienia postępowania administracyjnego, rozpoznawana na podstawie przepisów art. 145 kpa i następnych, jest odrębną sprawą administracyjną załatwianą zgodnie z regułami prawa procesowego, do których należy zasada dwuinstancyjności wyrażona w art. 15 kpa. Skarga wniesiona do Sądu, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie

Skład orzekający

Joanna Banasiewicz

przewodniczący

Emilia Lewandowska

sprawozdawca

Marek Stojanowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wznowieniem postępowania administracyjnego i niewłaściwym trybem zaskarżenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma znaczenie proceduralne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA 2445/02 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-10-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Emilia Lewandowska /sprawozdawca/
Joanna Banasiewicz /przewodniczący/
Marek Stojanowski
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) NSA Marek Stojanowski Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu w dniu 03 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Miasta L. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
I SA 2445/02
UZASADNINIE
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa, decyzją z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...], odmówiła wznowienia postępowania komunalizacyjnego zakończonego ostateczną decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 1992 r., nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1992 r. uchylającej decyzje komunalizacyjną tegoż Wojewody z dnia [...] lipca 1991 r. oraz stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Gminę Miejską L. własność [...] działek o ogólnej powierzchni 412970 m2, położonych w obrębie [...], a ponadto stwierdzającej nabycie współwłasności ze Skarbem Państwa w - części nieruchomości w granicach zabudowanej działki nr [...], a także odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę L. własności nieruchomości w granicach działki nr [...] i do - działki nr [...].
Z ustaleń Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej wynika, że na skutek inicjatywy Wydziału Gospodarki Przestrzennej Urzędu Wojewódzkiego w [...] Wojewoda [...], pismem z dnia 11 grudnia 1996 r., wniósł o wznowienie postępowania komunalizacyjnego zakończonego ostateczna decyzją KKU z dnia [...] grudnia 1992 r. z uzasadnieniem, że grunty pod cmentarzami wojennymi nie podlegają komunalizacji, a wśród skomunalizowanych działek znajduje się działka nr [...] stanowiąca cmentarz żołnierzy Armii Radzieckiej.
Uwzględniając powyższy wniosek Wojewody [...] z dnia 11 grudnia 1996 r. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa najpierw postanowieniem z dnia [...] stycznia 1997 r. nr [...] wznowiła postępowanie a następnie decyzją z dnia [...] stycznia 1997 r. nr [...] uchyliła swoją decyzję z dnia [...] grudnia 1992 r., oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 1992 r. i przekazała sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, Wojewoda [...] wskazując art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wystąpił do organów Prokuratury o zastosowanie środków prawnych przysługujących tym organom, celem wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 1997 r. jako podjętej z
I SA 2445/02
naruszeniem m.in. art. 151 § 1 pkt 1 Kpa., z uwagi na przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Na skutek sprzeciwu wniesionego przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej z dnia 27 sierpnia 1997 r., Prezes Rady Ministrów, decyzją z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...], stwierdził nieważność decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 1997 r. jako podjętej z rażącym naruszeniem art. 151 § 1 pkt 1 Kpa, bowiem organ drugiej instancji powinien był z mocy wskazanego ostatnio przepisu rozstrzygnąć o istocie sprawy, a nie przekazywać ją do ponownego rozpatrzenia w pierwszej instancji. W rezultacie rozstrzygnięcia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1998 r. wyeliminowaniu z obrotu prawnego podlega jednocześnie postanowienie wznowieniowe organu odwoławczego z dnia [...] stycznia 1997 r. i sprawa wraca do stadium sprzed rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania.
Wznawianie każdego ostatecznie zakończonego postępowania administracyjnego ma dwie fazy. W pierwszej organ do którego wpłynęło podanie o wznowienie ma obowiązek zbadać czy jest ono w ogóle dopuszczalne z przyczyn zarówno podmiotowych jak i przedmiotowych. Dopiero po stwierdzeniu dopuszczalności wznowienia organ badający podanie mógłby podjąć postanowienie o wznowieniu i przystąpić do rozpatrzenia przesłanek wznowieńiowych wymienionych w art. 145 § 1 Kpa.
Wbrew twierdzeniom zawartym w wystąpieniu Wojewody z dnia 11 grudnia 1996 r., z akt sprawy, w tym także z protokołu z rozprawy administracyjnej z dnia 10 marca 1992 r., oraz z pisma Wojewody [...] z dnia 10 lipca 2002 r. nie wynika, by jakikolwiek inny poza Wojewodą uczestnik tego postępowania z wnioskiem o wznowienie wystąpił.
Jednocześnie treść art. 148 § 1 Kpa wskazuje, że z prawnie skutecznym wnioskiem o wznowienie może wystąpić tylko podmiot posiadający przymiot strony danego postępowania. Ponieważ taki wniosek wynika tylko z treści pisma Wojewody z dnia 11 grudnia 1996 r., który to organ nie ma przymiotu strony postępowania komunalizacyjnego, jego wniosek nie mógł być uwzględniony.
W rezultacie wystąpienia z podaniem o wznowienie przez organ nie będący stroną w rozumieniu art. 28 Kpa. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa orzekła o odmowie wznowienia postępowania z powołaniem art. 148 § 1 i art. 149 § 3 Kpa.
I SA 2445/02
W skardze na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2002 r. Miasto L. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności zarzucając naruszenie art. 149 kpa. W ocenie skarżącego brak było podstaw do wydania decyzji w trybie art. 149 § 3 kpa o odmowie wznowienie postępowania, gdyż w sprawie zostało już wydane, zgodnie z art. 149 § 1 kpa, postanowienie o wznowieniu postępowania, które nie zostało uchylone ani zmienione w żadnym trybie.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sprawa wznowienia postępowania administracyjnego, rozpoznawana na podstawie przepisów art. 145 kpa i następnych, jest odrębną sprawą administracyjną załatwianą zgodnie z regułami prawa procesowego, do których należy zasada dwuinstancyjności wyrażona w art. 15 kpa.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa orzekała w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzja tego organu z dnia [...] grudnia 1992 r., zgodnie z właściwością określoną w art. 150 § 1 kpa, jako organ pierwszej instancji. Natomiast od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie o czym stanowi art. 127 § 1 kpa.
Z tego względu pouczenie przez KKU, zawarte w zaskarżonej decyzji, że jest ona ostateczna i strona może zaskarżyć decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy uznać za błędne. Wprawdzie błędne pouczenie w decyzji nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 kpa) to skarga wniesiona do Sądu, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 52 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia (§ 1), a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Jak to zostało wyżej wskazane w rozpoznawanej sprawie nie został wyczerpany międzyinstancyjny tryb zaskarżenia decyzji.
I SA 2445/02
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30.08.2002 r. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI