I SA 2348/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-05-28
NSAAdministracyjneŚredniawsa
Wojskowa Agencja Mieszkaniowarównoważnik pieniężnykwatera staładecyzja administracyjnanieważność decyzjikpazakwaterowanie Sił Zbrojnych RP

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji dotyczących równoważnika pieniężnego za brak kwatery, ponieważ zostały wydane w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją.

Sprawa dotyczyła skargi R. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wstrzymującą wypłatę równoważnika pieniężnego za brak kwatery. Sąd uznał, że obie zaskarżone decyzje (organu I i II instancji) są dotknięte wadą nieważności, ponieważ zostały wydane w sprawie, która została już rozstrzygnięta inną, ostateczną decyzją administracyjną. W związku z tym, sąd stwierdził nieważność obu decyzji.

Skarga R. S. została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2002 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2002 r. Decyzje te dotyczyły wstrzymania wypłaty równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery stałej od dnia 12 grudnia 2001 r. Organ I instancji pierwotnie przydzielił R. S. kwaterę stałą, którą odmówił przyjęcia, co skutkowało wstrzymaniem wypłaty równoważnika. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz rozporządzenia MON. Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę po reformie sądownictwa, stwierdził, że pisma organów WAM z dnia [...] lutego 2002 r. i [...] maja 2002 r. należy uznać za decyzje administracyjne w przedmiocie równoważnika. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane w sprawie już rozstrzygniętej inną ostateczną decyzją administracyjną, co stanowiło wadę z art. 156 § 1 pkt 3 kpa. W konsekwencji, sąd orzekł o stwierdzeniu nieważności obu decyzji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, decyzja taka jest dotknięta wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 3 kpa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pisma organów WAM dotyczące równoważnika pieniężnego miały charakter decyzji administracyjnych. Ponieważ te decyzje zostały wydane w sprawie, która została już rozstrzygnięta inną ostateczną decyzją, były one dotknięte wadą nieważności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (9)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Decyzja wydana w sprawie już rozstrzygniętej inną ostateczną decyzją jest nieważna.

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § § 1 pkt 2

Sąd stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP art. 13 § ust. 5 pkt 2

Ustawa o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP art. 88 § ust. 2

Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie administrowania kwaterami i lokalami mieszkalnymi przez Wojskową Agencję Mieszkaniową art. 7 § ust. 3 i 4

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zarządzenie MON w sprawie równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery stałej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaskarżone decyzje zostały wydane w sprawie już rozstrzygniętej inną ostateczną decyzją administracyjną.

Godne uwagi sformułowania

akt jest decyzją administracyjną nie ze względu na nazwę, ale jego treść. Jeżeli pismo pochodzi od organu właściwego do rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej i sprawę tę rozstrzyga w sposób wiążący, kierując swe rozstrzygnięcie do określonego podmiotu, to jest to decyzja administracyjna w rozumieniu art. 104 kpa lub 138 kpa.

Skład orzekający

Anna Tarnowska-Mieliwodzka

sprawozdawca

Joanna Banasiewicz

członek

Joanna Runge-Lissowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących nieważności decyzji administracyjnych, w szczególności wydania decyzji w sprawie już rozstrzygniętej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z prawem do równoważnika pieniężnego dla żołnierzy, ale zasada prawna o nieważności decyzji jest uniwersalna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą nieważności decyzji administracyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Decyzja wydana dwa razy? Sąd stwierdza nieważność!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA 2348/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-05-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-09-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Tarnowska-Mieliwodzka /sprawozdawca/
Joanna Banasiewicz
Joanna Runge-Lissowska /przewodniczący/
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz aWSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2004 r sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego w W. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego nr [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2002 r., znak: [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 13 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. - o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP po rozpatrzeniu odwołania R. S. od decyzji Dyrektora OT nr [...] WAM w W. z dnia [...] czerwca 2002 r., znak: [...] wstrzymującej wypłatę równoważnika za brak osobnej kwatery stałej od dnia 12 grudnia 2001 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że decyzją nr [...] r. z dnia [...] grudnia 2001 r. Dyrektor Oddziału Terenowego nr [...] w W. przydzielił R. S. osobną kwaterę stałą nr [...] przy ul. [...] w W. z uwzględnieniem przysługujących norm. Zainteresowany odmówił przyjęcia przedmiotowej kwatery stałej, oświadczając jednocześnie, że nie wnosi odwołania od powyższej decyzji. Odmowa przyjęcia i zajęcia kwatery związana jest z wstrzymaniem i odmową wypłaty równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery stałej w rozumieniu zarządzenia 24 MON z dnia 12 maja 1987 r. w sprawie równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery stałej, ryczałtu za rozłąkę z rodziną oraz zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby.
Organ odwoławczy nie uwzględnił podnoszonych w odwołaniu zarzutów. Podtrzymał stanowisko organu pierwszej instancji.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. S., zarzucając naruszenie brzmienia art. 88 ust. 2 ustawy - o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 kwietnia 2000 r. w sprawie administrowania kwaterami i lokalami mieszkalnymi przez Wojskową Agencję Mieszkaniową.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego podlegała - w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo Dyrektora Oddziału Rejonowego WAM w Warszawie z dnia [...].05.2002 r. nr [...] skierowane do R. S. na skutek jego odwołania od pisma Dyrektora Terenowego Oddziału Terenowego nr [...] w W. z dnia [...] lutego 2002 r. nr[...], w którym stwierdzono, że R. S. utracił prawo do równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery, w związku z odmową przyjęcia przez niego, osobnej kwatery stałej w dniu 11 grudnia 2001 r. Pisma te należy uznać za decyzje administracyjne w przedmiocie równoważnika za brak osobnej kwatery stałej. Jak niejednokrotnie podkreślano w orzecznictwie NSA akt jest decyzją administracyjną nie ze względu na nazwę, ale jego treść. Jeżeli pismo pochodzi od organu właściwego do rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej i sprawę tę rozstrzyga w sposób wiążący, kierując swe rozstrzygnięcie do określonego podmiotu, to jest to decyzja administracyjna w rozumieniu art. 104 kpa lub 138 kpa. Pismo Dyrektora Oddziału Rejonowego WAM z dnia [...] maja 2002r. nosi wszystkie cechy decyzji administracyjnej, zawiera bowiem wszystkie wskazane wyżej elementy.
W tym stanie rzeczy należy uznać, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, są dotknięte wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 kpa, zostały bowiem wydane w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 )

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI