I SA 2245/03

I SA 2245/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Pryca
Daniela Kozłowska /sprawozdawca/
Emilia Lewandowska /przewodniczący/
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) NSA Cezary Pryca Protokolant Joanna Kaklin po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi R. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2003 r., nr [...] w przedmiocie użytkowania wieczystego oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA 2245/03
U z a s a d n i e n i e
Burmistrz Gminy W. decyzją z dnia [...] października 2002 r., nr [...], odmówił przyznania R. F., D. M., J. S., J. M., S. C. i M. L. ustanowienia użytkowania wieczystego do części gruntu położonego w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] o pow. [...] m², stanowiącego własność Gminy W.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2003 r., [...], uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania z następującym uzasadnieniem. Akta nadesłane przez organ pierwszej instancji są niepełne, zawierają dokumenty dopiero od 1958 r. Nie ma w nich wniosku dekretowego, jest natomiast kserokopia dokumentu z [...] marca 1949 r. potwierdzającego wniesienie opłaty od wniosku. Fakt złożenia wniosku potwierdza pismo [...] Urzędu Wojewódzkiego z [...] sierpnia 2001 r., oparte na rejestrze wniosków. Burmistrz Gminy W. przyjął, że w aktach nie ma wniosku o własność czasową oraz że na podstawie zapisu w rejestrze wniosków nie można ustalić daty jego wniesienia. Oznacza to według organu pierwszej instancji, iż za datę złożenia wniosku należy przyjąć datę wniesienia opłaty, a ta wskazuje, że wniosek został złożony po terminie określonym w dekrecie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło w dalszej części uzasadnienia, że w decyzji pierwszej instancji nie odniesiono się do wydanych już w sprawie [...] decyzji, z których żadna nie mówi o złożeniu wniosku po terminie. Decyzja Burmistrza z [...] października 2002 r. nie została poprzedzona rzetelnym materiałem dowodowy. Należało odszukać akta nieruchomości z okresu 1945 – 58 i dopiero na podstawie tych dokumentów ustalić, czy wniosek o prawo do gruntu został złożony w terminie.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. F. podniósł, że wydane w sprawie decyzje są niezgodne z prawem polskim i Unii Europejskiej. Organy przekręcają fakty, aby uniknąć wypłaty odszkodowania dla hipotecznych właścicieli mieszkań. Nakazanie szukania wniosku powoduje odwlekanie sprawy. Za brak tego wniosku odpowiadają władze i to one mogą ten wniosek odtworzyć. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast uwzględnił ten wniosek i uchylił odmowne decyzje o użytkowaniu wieczystym. Są w aktach dokumenty świadczące o złożeniu wniosku w terminie ustawowym, który dotychczas nie został rozpoznany.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podnosząc, że rozstrzygnięcie jest pozytywne do skarżącego i wskazuje organowi pierwszej instancji, w jaki sposób i w jakim zakresie powinien uzupełnić materiał dowodowy dotyczący przedmiotowej nieruchomości w celu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie o ustanowienie użytkowania wieczystego o odszkodowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).
Skarga jako nieuzasadniona nie mogła być uwzględniona.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo orzekło o uchyleniu decyzji pierwszej instancji o odmowie ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości o pow. [...] m² przy ul. [...] w W. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Skoro, jak stwierdziło SKO i co potwierdzają akta sprawy, materiał dowodowy zawiera istotne braki zachodziła podstawa do zastosowania w sprawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w decyzji z dnia [...] września 2003 r. uzasadniło, z jakich powodów orzekło o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, wskazując przy tym na istotne braki materiału dowodowego. Chodzi zwłaszcza o brak w aktach sprawy wniosku o ustanowienie własności czasowej przedmiotowej nieruchomości, złożonego w trybie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), mającego zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z powodu braku tego dokumentu organ odwoławczy ocenił wydaną decyzję odmowną jako przedwczesną i wskazał na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego. W ocenie Sądu także te wskazania wydane zostały stosownie do powołanego wyżej przepisu art. 138 § 2 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).