I SA 2157/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę na bezczynność organu administracji, wymierzając grzywnę Prezydentowi Miasta za niewykonanie wyroku NSA.
Skarga dotyczyła niewykonania przez Prezydenta Miasta wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2002 r., który uchylił decyzję odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie podziału nieruchomości. Pomimo wznowienia postępowania przez organ, nie podjęto dalszych czynności, co skarżąca uznała za bezczynność. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną, stwierdzając naruszenie zasad postępowania administracyjnego i wymierzając organowi grzywnę.
Sprawa dotyczyła skargi Z. J. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2002 r. (sygn. akt I SA 1846/01). Wyrok ten uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz decyzję Burmistrza odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości z 1992 r. Po wyroku NSA, Prezydent Miasta postanowieniem z listopada 2002 r. wznowił postępowanie, jednak skarżąca zarzuciła organowi dalszą bezczynność i brak postępów w sprawie. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną, stwierdzając, że organ nie podjął stosownych działań po wznowieniu postępowania, naruszając tym samym zasady postępowania administracyjnego (art. 8, 11, 12, 35 § 3, 36 Kpa). Sąd podkreślił, że wznowienie postępowania skutkuje koniecznością wydania rozstrzygnięcia administracyjnego, a nie tylko pouczania strony o braku podstaw do działań. Dodatkowo, w trakcie postępowania ujawniono śmierć kolejnych stron postępowania, co wymagało zawieszenia postępowania, czego organ nie uczynił. W związku z tym, Sąd wymierzył Prezydentowi Miasta grzywnę za niewykonanie wyroku NSA i zasądził zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, organ dopuścił się bezczynności, ponieważ po wznowieniu postępowania nie podjął dalszych czynności procesowych zmierzających do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że samo wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania nie jest równoznaczne z jego wykonaniem. Organ nie podjął dalszych kroków, co naruszyło zasady postępowania administracyjnego i celowość postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (15)
Główne
PPSA art. 154 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Kpa art. 145 § § 1 pkt 4 i 5
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 146 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 149 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 150
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 151 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 97 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 35 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 36 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 6
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97
Dz. U. nr 100 z 2000r. póz. 1086 z późn. zm. art. 30 § ust. 2
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ dopuścił się bezczynności w wykonaniu wyroku NSA, nie podejmując dalszych czynności po wznowieniu postępowania. Organ naruszył zasady postępowania administracyjnego, w tym terminy załatwiania spraw i obowiązek ciągłości postępowania. Organ nie podjął działań w związku ze śmiercią stron postępowania, co skutkowało brakiem zawieszenia postępowania.
Odrzucone argumenty
Organ argumentował, że brak jest podstaw do podjęcia działań z urzędu i że decyzja podziałowa nie podlega uchyleniu z uwagi na upływ 5 lat od jej uprawomocnienia (art. 146 § 1 Kpa). Organ twierdził, że sprawa jest skomplikowana i wymagała długiego okresu rozpatrywania.
Godne uwagi sformułowania
ograniczenie się do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania – co nie oznacza wykonania wyroku NSA organ pozostaje w sprzeczności z wiążącą oceną prawną sądu administracyjnego nie należy mylić z dopuszczalnością wznowienia postępowania sąd co do zasady może badać legalność decyzji, nie zaś zastępować organ administracyjny w merytorycznym załatwienia sprawy tok powinien opierać na pewnych racjonalnych założeniach, winien mieć charakter ciągły, tj. toczyć się bez przerwy
Skład orzekający
Jerzy Sulimierski
przewodniczący sprawozdawca
Jan Tarno
sędzia
Anna Tarnowska-Mieliwodzka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Niewykonywanie wyroków sądów administracyjnych przez organy, bezczynność organów, konsekwencje śmierci stron w postępowaniu administracyjnym, wymierzanie grzywien organom."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niewykonania wyroku NSA w sprawie podziału nieruchomości, ale zasady dotyczące bezczynności i odpowiedzialności organów są szeroko stosowalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest egzekwowanie wyroków sądowych i jakie konsekwencje ponoszą organy za bezczynność. Jest to przykład walki obywatela o swoje prawa przeciwko opieszałemu urzędowi.
“Sąd wymierzył grzywnę miastu za ignorowanie wyroku NSA! Długotrwała batalia o podział nieruchomości.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 2157/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-03-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-09-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Tarnowska-Mieliwodzka Jan Tarno Jerzy Sulimierski /przewodniczący sprawozdawca/ Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Sulimierski (spr.) Sędziowie NSA Jan Tarno a WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2004 r. sprawy ze skargi Z. i J. o wydanie rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości co do działki nr [...] przy ul. [...] i [...] oraz o wymierzeniu grzywny Prezydentowi m.[...] W. 1. oddala skargę w przedmiocie orzeczenia o wzruszenie ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt podziału działki nr [...] w postępowaniu przed sądem administracyjnym, 2. wymierza Prezydentowi m.[...] W. grzywnę w wysokości [...] złotych, 3. zasądza od Prezydenta m.[...] W. na rzecz Z. J. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania administracyjnego. Uzasadnienie I SA 2157/03 UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 czerwca 2002r. sygnatura akt l SA 1846/01, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2001 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Dzielnicy Gminy P. w W. z dnia [...] stycznia 1992r. nr [...], zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości opisanej w KW [...], oznaczonej jako działka nr [...], położonej przy ul. [...] i [...] - uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy W. Stosownie do ww. orzeczenia NSA w Warszawie, pismem z dnia [...] sierpnia 2002r., Z. J. wystąpiła do Burmistrza Gminy W. w sprawie podjęcia postępowania i uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 1992r., zatwierdzającej projekt podziału dz. ew. nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] i [...]. Prezydent m.[...] W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2002r. nr [...]r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5, 149 § 1 i art. 150 Kpa, wznowił postępowanie. Z. J., powołując się na art. 152 § 1 Kpa, w dniu [...] grudnia 2002r. wystąpiła do Urzędu Dzielnicy W. m.[...] W. z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji podziałowej Nr [...] z dnia [...].01.1992r. do czasu zakończenia postępowania wznowieniowego. W dniu [...] maja 2003r. Z. J. ponownie zwróciła się do Prezydenta m.[...] W. w sprawie przeprowadzenia dalszego postępowania w sprawie. Kolejnym pismem z dnia [...] maja 2003r. skierowanym do Pełnomocnika Prezydenta m.[...] W. dla Dzielnicy W. Z. J. podniosła dalszy zarzut bezczynności urzędu w tej sprawie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...] Prezydent Miasta [...] W. w odpowiedzi na zarzuty Z. J., dotyczące podjęcia (czynności) rozgraniczenia nieruchomości, poinformował, iż postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości przeprowadza się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U. nr 100 z 2000r. póz. 1086 z późn. zm.). W sprawie zaś z w wniosku Z. J. nie zachodzą przesłanki określone w art. 30 ust. 2 cytowanej ustawy, uzasadniające podjęcie z urzędu rozgraniczenia nieruchomości. Z. J. pismem z dnia [...] września 2003r. skierowanym do Prezydenta m.[...] W. oraz z dnia [...] września 2003r. skierowanym do Urzędu Dzielnicy W. m.[...] W., wskazała m.in., iż ograniczono się wyłącznie do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie podziału nieruchomości – co nie oznacza wykonania wyroku NSA w sprawie sygn. akt l SA 1846/01. W świetle powyższych okoliczności zachodzących w sprawie, Z. J. w dniu [...] września wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku NSA w Warszawie z dnia 25 czerwca 2002r. sygn. akt l S.A. 1846/01 przez Prezydenta m.[...] W. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 czerwca 2002r. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. oraz decyzję Burmistrza Gminy W. Nr [...] z dnia [...] marca 2001 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Wskutek pisemnych i ustnych ponagleń skarżącej, Prezydent m.[...] W. ograniczył się zaś wyłącznie do wydania postanowienia z dnia [...] listopada 2002r. nr [...]. Liczne pisma i monity kierowane do Prezydenta m.[...] W. i Urzędu Dzielnicy W. (szczegółowo wymienione powyżej) w sprawie szybkiego zakończenia wszczętego postępowania administracyjnego i brak działań ze strony organu administracyjnego, utrwaliły u skarżącej przekonanie, iż właściwemu organowi administracji publicznej całkowicie umknęło, że od dnia [...] listopada 2002r. nie nadał sprawie dalszego biegu, a sam fakt wydania postanowienia o wznowieniu postępowania nie oznacza wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprawa wszczęta w grudniu 1999r. z winy organu administracyjnego nie została zakończona. Ponadto strona skarżąca podniosła, że od wznowienia postępowania do czasu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pomimo dalszego upływu 10 miesięcy – nie nadano dalszego biegu sprawie. W odpowiedzi na skargę Z. J. Prezydent m.[...] W. podniósł, iż Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 czerwca 2002r. sygn. akt. l SA 1846/01 uchylił decyzję Burmistrza Gminy W. nr [...] z dnia [...] marca 2001 r. W dniu [...] sierpnia 2002r. skarżąca wskazała, iż wystąpiła z wnioskiem o uchylenie ostatecznej decyzji podziałowej z dnia [...] stycznia 1992r, zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości uregulowanej w KW [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...]. Prezydent m.[...] W., stosownie do ww. wyroku NSA w dniu [...] listopada 2002r. postanowieniem nr [...] ograniczył się do wznowienia postępowania w sprawie podziału powyższej nieruchomości. Prezydent m.[...] W. w odpowiedzi, podnosił, że brak jest podstaw do podjęcia działań z urzędu. W toku przeprowadzonego postępowania organ ustalił, bowiem że na podstawie art. 146 § 1 Kpa, w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 Kpa, decyzja w sprawie podziału wzmiankowanej nieruchomości nie podlega uchyleniu w związku z upływem 5 lat od jej uprawomocnienia się; tym samym wniosek skarżącej o wstrzymanie decyzji podziałowej o jej uchylenie jest bezzasadny. Ponadto w odpowiedzi na skargę wskazał na treść art. 151 § 2 Kpa - jako podstawę prawną umożliwiającą ograniczenie się organu do stwierdzenia wydania decyzji podziałowej z naruszeniem prawa. Prezydent m.[...] W. ponadto stwierdził, że powzięcie przez organ informacji o fakcie, iż w dniu wydania przedmiotowego postanowienia wznawiającego postępowanie w sprawie M. G., będąca stroną postępowania zakończonego ostateczną decyzją podziałową, zmarła w 1998r. Do dnia udzielenia odpowiedzi na skargę, tj. [...] listopada 2003r., nie ustalono następców prawnych ww. osoby - o czym skarżącą poinformowano. Długi okres rozpatrywania sprawy Z. J. organ uzasadnił skomplikowanym charakterem sprawy. Z okoliczności podnoszonych przez skarżącą na rozprawie przed sądem administracyjnym wynika, iż zmarła kolejna osoba będąca stroną postępowania – E. G. Organ nie występował do stron o wskazanie następców prawnych po osobach zmarłych. Pełnomocnik skarżącej B. J. oświadczyła, że skargę opiera na zasadzie art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić, albowiem sąd nie znalazł podstaw do jej oddalenia bądź odrzucenia. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny (Dz.U.. Nr 153, poz. 1270). Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2002r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie jednoznacznie stwierdził, że – wbrew twierdzeniom organu administracyjnego - istnieją podstawy do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości opisanej w KW [...], oznaczonej jako działka nr [...], położonej przy ul. [...] i [...], gdyż została wydana z pominięciem strony posiadającej interes prawny - Z. J. Faktem jest, ze Prezydent m.[...] W., wskutek wydania ww. wyroku, postanowieniem z dna [...] listopada 2002 r. (na wniosek strony) wznowił postępowanie w sprawie. Wznowienie postępowania w sprawie skutkuje koniecznością wydania stosowanego rozstrzygnięcia administracyjnego. Na tle okoliczności sprawy nieporozumieniem jest więc udzielenie m.in. wyjaśnień w odpowiedzi na skargę przez Prezydenta m. [...] W. (po wyroku sądu administracyjnego i wznowieniu postępowania) o "braku podstawy prawnej do podjęcia działań z urzędu". Natomiast ograniczenie się do pouczania strony wyłącznie w drodze pisemnej o tym, iż na podstawie art. 146 § 1 Kpa,w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 Kpa, decyzja w sprawie podziału wzmiankowanej nieruchomości nie podlega uchyleniu w związku z upływem 5-cio letniego okresu od jej uprawomocnienia należałoby kwalifikować jako uchylanie się organu od wydania rozstrzygnięcia i możliwości poddania go dalszej kontroli w toku instancji oraz w drodze skargi przed sądem administracyjnym. Takie postępowanie organu pozostaje w sprzeczności z wiążącą oceną prawną sądu administracyjnego wyrażoną w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 czerwca 2002r. Wyjaśnienia wymaga należy, że art. 146 § 1 i 2 Kpa wprowadzając określone tam przesłanki negatywne ograniczające dopuszczalność uchylenia decyzji administracyjnej w trybie wznowienia postępowania nie należy mylić z dopuszczalnością wznowienia postępowania. Również podnoszone przez stronę skarżącą żądanie wydania orzeczenia przez sąd administracyjny na podstawie art. 151 Kpa nie znajduje oparcia w prawie, ponieważ sąd co do zasady może badać legalność decyzji, nie zaś zastępować organ administracyjny w merytorycznym załatwienia sprawy . Należy stwierdzić, iż sprawa podziału nieruchomości, z wniosku wymienionej o wznowienie postępowania podziałowego, toczy się od 1999 r. i nie zapadło w tej sprawie rozstrzygnięcie administracyjne, pomimo istnienia interesu prawnego po stronie wnioskodawczyni. Od wydania postanowienia w dniu [...] listopada 2002r. o wznowieniu postępowania, w rzeczywistości organ nie podjął dalszych czynności procesowych, co skutkuje naruszeniem podstawowych zasad administracyjnych wyrażonych w art. 8, 11, 12, Kpa oraz art. 35 § 3 Kpa, a także art. 36 Kpa § 1, które stanowią, iż sprawę szczególnie skomplikowaną, wymagającą przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, organ załatwia w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, a o każdym przypadku nie załatwienia sprawy w wymienionym terminie organ obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczynę zwłoki w załatwieniu sprawy i wskazać nowy termin załatwienia sprawy. Postępowanie administracyjne jest uregulowanym procesowym ciągiem czynności procesowych podejmowanych przez organy administracji publicznej celem rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Ze względu na celowy charakter postępowania administracyjnego, jego tok powinien opierać na pewnych racjonalnych założeniach, winien mieć charakter ciągły, tj. toczyć się bez przerwy od momentu wszczęcia postępowania aż do chwili wydania rozstrzygnięcia administracyjnego. Na podkreślenia zasługuje fakt, że pomimo śmierci jednej ze stron (zaistnienia przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 k.p.a.), Prezydent m.[...] W. nawet nie wydał w tej sprawie tego rodzaju postanowienia, co potwierdziła pełnomocnik Prezydenta m.[...] W. na rozprawie. Uniemożliwia to przyjęcie uzasadnionego prawem przyjęcia stanu zawisłości sprawy. Ponadto w toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawnione zostało, iż zmarła jeszcze inna osoba, będąca stroną w postępowaniu, o czym organ - wskutek niepodejmowania żadnych działań - nie wiedział. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) wymierzył Prezydentowi m.[...] W. grzywnę w wysokości [...] Wymierzając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę zakreślone ustawą granice wymiaru grzywny - do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej, zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2004r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2003r. (M.P. Nr 9, póz. 137). Zwrot kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270). W tym stanie sprawy, na zasadzie art. 2 i art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI