I SA 2127/02

I SA 2127/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-05-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Banasiewicz /sprawozdawca/
Marek Stojanowski /przewodniczący/
Monika Nowicka
Skarżony organ
Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) WSA Monika Nowicka Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2004 r. sprawy ze skargi Województwa ... na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia ... lipca 2002 r., nr ... w przedmiocie odmowy przekazania nieodpłatnie na własność Województwa ... mienia Skarbu Państwa oddala skargę
Uzasadnienie
I SA 2127/02
UZASADNIENIE
Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia ... lipca 2002 r., nr ..., na podstawie art. 49 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1590 ze zm.) w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Województwa ..., utrzymał w mocy decyzję Wojewody ... z dnia ... lutego 2002 r., znak, ....
W uzasadnieniu decyzji przedstawiono, co następuje:
Wojewoda ... decyzją z dnia ... lutego 2002r., znak ... odmówił przekazania – na wniosek Zarządu Województwa ... - nieodpłatnie na własność Województwa ... mienia Skarbu Państwa, obejmującego nieruchomość zabudowaną położoną w ... przy ul. ..., obr. ..., oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr ... o powierzchni 0,2254 ha, objętą księgą wieczystą KW nr ... prowadzoną przez Sąd Rejonowy w ... Wydział Ksiąg Wieczystych, zabudowaną
budynkiem Ośrodka ... "T." oraz magazynem.
Od decyzji Wojewody ... odwołał się Zarząd Województwa ..., podnosząc w uzasadnieniu, że Województwo ... przejęło część zadań, które dotychczas były prowadzone przez administrację rządową, a tym samym przejął dużą część pracowników, którzy wpłacali składki na Fundusz Świadczeń Socjalnych i tym samym przyczyniali się do utrzymania ośrodka.
W toku postępowania odwoławczego, rozpatrując wniesione odwołanie oraz całość okoliczności sprawy Minister Skarbu Państwa stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Skarb Państwa, w imieniu którego wystąpił Urząd Wojewódzki w ... od osób fizycznych aktem notarialnym z dnia ... maja 1978 r. Zgodnie z odpisem z księgi wieczystej KW nr ... właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest Skarb Państwa, nieruchomość pozostawała w zarządzie Urzędu Miasta ..., a od dnia 20 stycznia 2000 r. w zarządzie ... Urzędu Wojewódzkiego ..., który nie został wygaszony.
Zgodnie z treścią art. 49 ustawy o samorządzie województwa przedmiotem przekazania na rzecz województwa może być mienie Skarbu Państwa służące realizacji zadań województwa, a w szczególności określonych w art. 14 cytowanej ustawy.
Z załączonych akt sprawy wynika, że przedmiotowa nieruchomość w chwili wydawania decyzji przez Wojewodę ... nie była wykorzystywana przez Województwo ..., nie można wiec uznać, że mienie objęte decyzją służy aktualnie do wykonywania zadań Województwa ... . Nie można też, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA, przekazać mienia, które ma tym zadaniom służyć ewentualnie w przyszłości. Z tych względów stanowisko organu I instancji uznano za prawidłowe.
Województwo ... w skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagało się uchylenia obydwu wydanych w sprawie decyzji jako naruszających przepisy prawa materialnego, w szczególności art. 49 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa oraz art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawę reformującą administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), co miało wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem strony skarżącej organy administracji dokonały nieprawidłowych i niepełnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy.
Podkreślono, że stosownie do art. 52 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną nastąpiło z dniem 1 stycznia 1999 r. przejęcie przez województwo z mocy prawa pracowników dotychczasowych urzędów wojewódzkich, wykonujących do dnia wejścia w życie ustawy zadania i kompetencje podlegające przejęciu przez samorząd województwa. Zauważono, że organy rozpoznając sprawę pominęły, że pracodawca podczas wieloletniej pracy tych osób odprowadzał składkę od ich wynagrodzeń na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, z którego m.in. dofinansowano obiekty socjalne.
Zarzucono ponadto, iż organy nie oceniły stanu faktycznego sprawy w kontekście przesłanek określonych w art. 60 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
Minister Skarbu Państwa w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Organ podkreślił m.in., że postępowanie w sprawie niniejszej toczyło się na wniosek skarżącego w trybie art. 49 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa i stwierdził, ze zarzut naruszenia tego przepisu jest bezzasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie podnieść należy, że z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie przepisy reformujące sądownictwo administracyjne. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Rozpoznając sprawę w trybie określonym w przepisach powołanej ustawy uznać należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.
Podkreślić trzeba, że wniosek strony skarżącej o wszczęcie postępowania w sprawie niniejszej dotyczył przekazania na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 2 i art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. Nr 91 poz. 576 ze zm.) Województwu ... prawa własności nieruchomości zlokalizowanej przy ul. ... w ..., zabudowanej budynkiem Ośrodka ... "T.". We wniosku tym podano, że nieruchomość jest we władaniu ... Urzędu Wojewódzkiego. Organy prawidłowo oceniały zasadność powyższego wniosku w świetle art. 49 ust. 1 powołanej wyżej ustawy i uznały, po rozważeniu całokształtu materiału dowodowego, że okoliczności sprawy nie dają podstaw do jego uwzględnienia.
Zauważyć należy, że przedstawione w skardze argumenty związane z faktem wieloletniego przekazywania składek na Fundusz Świadczeń Socjalnych od wynagrodzeń pracowników urzędu wojewódzkiego, którzy z dniem 1 stycznia 1999 r. stali się pracownikami strony skarżącej, pozostać musiały bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem brak było podstaw w obowiązujących przepisach, aby można było podzielić stanowisko strony skarżącej.
Skoro postępowanie prowadzone było z wniosku strony skarżącej na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa w stosunku do mienia, które nie pozostawało w dniu 1 stycznia 1999 r. we władaniu Samorządu Województwa ... (okoliczność bezsporna – przyznana we wniosku), to za nieporozumienie uznać trzeba zarzut naruszenia art. 60 powołanej ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, który to przepis dotyczy całkowicie odmiennego trybu komunalizacji mienia.
Z powyższych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała oddaleniu.