I SA 2120/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił decyzję Prezesa UMiRM stwierdzającą nieważność decyzji z 1989 r. w sprawie opłaty za zarząd nieruchomością, wskazując na potrzebę ponownego rozważenia kwestii następstwa prawnego i nieodwracalności skutków prawnych.
Sprawa dotyczyła skargi 'P' S.A. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, która stwierdziła nieważność decyzji z 1989 r. ustalającej opłatę roczną za zarząd nieruchomością. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na potrzebę ponownego rozpatrzenia kwestii następstwa prawnego skarżącej spółki oraz nieodwracalności skutków prawnych pierwotnej decyzji. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy nie rozważył wszystkich istotnych okoliczności, w tym przekształceń własnościowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę 'P' S.A. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2003 r., która uchyliła decyzję Wojewody i stwierdziła nieważność decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami z dnia [...] lipca 1989 r. w części dotyczącej gruntu o pow. [...] m², zajętego pod ogród działkowy. Organ odwoławczy uznał, że decyzja z 1989 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ grunt stanowił własność Skarbu Państwa i nie został przekazany w zarząd Zakładom 'P.' na podstawie właściwych przepisów. Skarżąca spółka argumentowała, że nieruchomość została przejęta na własność Państwa, a grunt był w jej użytkowaniu przed wejściem w życie odpowiednich ustaw, co uzasadniało ustalenie opłaty i późniejsze uwłaszczenie oraz prywatyzację. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na istotne braki postępowania, w tym brak należytego wyjaśnienia kwestii następstwa prawnego skarżącej spółki po poprzednikach prawnych oraz nieodwracalności skutków prawnych pierwotnej decyzji. Sąd podkreślił, że organ nadzorczy nie rozważył wszystkich okoliczności, w tym przekształceń własnościowych, które mogły mieć znaczenie dla oceny przesłanek negatywnych stwierdzenia nieważności decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że organ odwoławczy nie rozważył wystarczająco kwestii nieodwracalności skutków prawnych decyzji z 1989 r., co jest przesłanką negatywną do stwierdzenia jej nieważności.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że organ stwierdzający nieważność decyzji musi zbadać, czy nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 156 § 2 k.p.a., w tym nieodwracalność skutków prawnych. W przypadku przekształceń własnościowych skarżącej spółki, kwestia ta wymagała pogłębionej analizy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (16)
Główne
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
P.u.s.a. art. 1 § 1 i 2
Ustawa – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a. art. 97 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 152
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 200
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.g.g.w.n. art. 38
Ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
u.g.g.w.n. art. 87
Ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
u.g.g.w.n. art. 47
Ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
u.p.o.d. art. 32
Ustawa o pracowniczych ogrodach działkowych
u.g.t.m.o. art. 38
Ustawa o gospodarce terenami w miastach i osiedlach
u.n.f.i.p. art. 7 § 3
Ustawa o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji
Ustawa z dnia 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym art. 9
Ustawa z dnia 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym art. 17 § 2
Ustawa z dnia 9 marca 1949 r. o pracowniczych ogrodach działkowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy nie rozważył wystarczająco kwestii nieodwracalności skutków prawnych decyzji z 1989 r. Nie zostało wykazane następstwo prawne skarżącej spółki po poprzednich podmiotach. Materiały dowodowe wymagają uzupełnienia i ponownego rozważenia.
Godne uwagi sformułowania
organ w postępowaniu nadzorczym nie jest władny do rozpatrywania sprawy co do istoty organ skupił się wyłącznie na przesłankach pozytywnych i pominął analizę występujących w sprawie okoliczności
Skład orzekający
Daniela Kozłowska
przewodniczący sprawozdawca
Anna Łukaszewska-Macioch
członek
Elżbieta Lenart
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych, w szczególności kwestii nieodwracalności skutków prawnych oraz konieczności badania następstwa prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z zarządem nieruchomościami i przekształceniami własnościowymi w okresie PRL i transformacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii prawnych związanych z zarządem nieruchomościami i stwierdzaniem nieważności decyzji administracyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa nieruchomości i administracyjnego.
“Nieważność decyzji z PRL-u: Sąd bada nieodwracalność skutków prawnych i następstwo prawne spółki.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 2120/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-01-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-09-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Łukaszewska-Macioch Daniela Kozłowska /przewodniczący sprawozdawca/ Elżbieta Lenart Symbol z opisem 6071 Trwały zarząd nieruchomościami Skarżony organ Minister Budownictwa Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie NSA - Anna Łukaszewska-Macioch WSA - Elżbieta Lenart Protokolant - Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi ‘P" S.A. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza na rzecz "P." S.A. od Ministra Infrastruktury kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie I SA 2120/03 U z a s a d n i e n i e Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2003 r., [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. z dnia [...] lipca 1989 r., [...], o ustaleniu od Zakładu [...] "P." opłaty rocznej za zarząd nieruchomością o powierzchni [...] m², położoną w K. przy ul.[...]. Po rozpatrzeniu odwołania Związku [...] w K. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r., [...], uchylił powyższą decyzję Wojewody [...] i stwierdził nieważność decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. z dnia [...] lipca 1989 r. w części dotyczącej gruntu o pow. [...]m², zajętego pod ogród działkowy Uzasadniając decyzję Prezes UMiRM wskazał, że przedmiotowy grunt stanowił własność Skarbu Państwa i nie został przekazany w zarząd Zakładom [...] "P." na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami wywłaszczaniu nieruchomości, bądź przepisów wcześniejszych. Przepis art. 32 ustawy z 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych stanowi, że miejskie i przyzakładowe ogrody działkowe stają się ogrodami działkowymi w rozumieniu ustawy i Polski Związek Działkowców przejmuje nieodpłatnie majątek, należności i zobowiązania dotychczasowych jednostek organizacyjnych ogrodów działkowych. Skoro PZD przejął nieodpłatnie majątek i zobowiązania dotychczasowych ogrodów, to z dniem wejścia w życie ustawy z 6 maja 1981 r. stał się on użytkownikiem terenów zajętych uprzednio pod ogrody działkowe. W postępowaniu ustalono, że ogród działkowy na przedmiotowym terenie istniał już w latach 50-tych i istnieje obecnie. Powołane przez Wojewodę art. 38 ustawy o gospodarce terenami w miastach i osiedlach oraz art. 87 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości nie mogą stanowić samodzielnej podstawy do uznania, że Zakłady [...] "P." uzyskały zarząd spornym gruntem. Powołane przepisy stanowią jedynie o przekształceniu istniejącego prawa do gruntu, ustanowionego uprzednio w formie prawem przewidzianej. W związku z tym należało stwierdzić, że decyzja z [...] lipca 1989 r. wydana została z rażącym naruszeniem art. 47 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości oraz art. 32 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych. Decyzja z [...] lipca 1989 r. w części dotyczącej gruntu o powierzchni 19900 m² nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych w rozumieniu art. 156 § 2 k.p.a. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego "P." SA podniósł, że przedmiotowa nieruchomość wraz z przedsiębiorstwem "PW" spółka z o.o. w K. została przejęta na własność Państwa na podstawie orzeczenia Ministra Przemysłu Chemicznego z dnia [...] grudnia 1961 r., wydanego na podstawie art. 9 i 17 pkt 2 ustawy z dnia 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym (Dz. U. Nr 11. poz. 37). Grunt, o którym mowa w decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. był w użytkowaniu Fabryki U. przed dniem wejścia w życie ustawy z 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach i zgodnie z art. 38 przeszedł w użytkowanie w rozumieniu tej ustawy. Stosownie do art. 87 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości grunty będące w użytkowaniu przechodzą w zarząd. Decyzja z dnia [...] maja 1989 r. o opłatach była m.in. podstawą do uwłaszczenia decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 1993 r. Zakładów "P." działką nr [...] o powierzchni [...] m², co zostało ujawnione w kw nr [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych w K.. Zakłady "P." przekształciły się w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, a następnie 92,8 % akcji spółki przeszło na rzecz "C." spółka z o.o. w Z. i S. S. , którzy nabyli akcje od Skarbu Państwa według ceny uwzględniającej wartość spornego gruntu. Decyzja o opłatach nie narusza również art. 32 ustawy z 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych, gdyż ogród ten nie został utworzony zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 9 marca 1949 r. o pracowniczych ogrodach działkowych i nie posiadał przymiotu ogrodu pracowniczego, a więc nie mógł stać się z dniem 12 maja 1981 r. ogrodem pracowniczym w rozumieniu art. 32 ustawy 6 maja 1981 r. Ponadto decyzja z [...] lipca 1989 r. o opłatach wywołała nieodwracalne skutki prawne, skoro doszło do uwłaszczenia i ujawnienia prawa użytkowania wieczystego w księdze wieczystej , a także do prywatyzacji przedsiębiorstwa. Odpowiadając na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Skarga jest uzasadniona. Przede wszystkim jednak należało z urzędu zwrócić uwagę na okoliczność, że przedmiotowe postępowanie dotyczyło stwierdzenia nieważności decyzji skierowanej do podmiotu, który obecnie już nie istnieje. W postępowaniu działała aktualnie funkcjonująca Spółka Akcyjna "P." K., ale z żadnego dokumentu znajdującego się w aktach sprawy nie wynika następstwo prawne powyższej Spółki po istniejącym Zakładzie [...] "P.". Nie zostało również wykazane następstwo prawne wymienionego Zakładu po dawnej Fabryce "U.". Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, że organ odwoławczy nie w pełni wyjaśnił kwestię posiadania przez Zakład "P." w K. użytkowania nieruchomości, której dotyczyła zaskarżona decyzja. Należy ocenić, jakie znaczenie miało przyznanie w zarządzeniu Ministra Przemysłu Chemicznego z dnia [...] lipca 1951 r. Fabryce U. w K. przy ul. [...]. Ocenie powinien podlegać także tryb, w jakim część nieruchomości, której dotyczy decyzja z [...] lipca 1989 r. została zagospodarowana jako ogród działkowy. Konieczne jest też ustalenie, czy był to ogród stały, czy tymczasowy. Wydając zaskarżoną decyzję Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nie rozważył w ogóle kwestii nieodwracalności skutków prawnych. Organ stwierdził tylko, że decyzja z [...] lipca 1989 r. w części dotyczącej [...] m² nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych. Jak wynika z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółka "P." SA powstała w 1994 r. jako jednoosobowa spółka Skarbu Państwa w trybie przepisu art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (Dz. U. Nr 44, poz. 202). Aktualnie jednak Spółka ta przestała być jednoosobową spółką Skarbu Państwa, a stała się spółką akcyjną, podlegającą w pełni regulacji przepisów kodeksu spółek handlowych. Powyższe przekształcenie nie jest bez znaczenia dla ustalenia, czy decyzja z [...] lipca 1989 r. wywołała nieodwracalne skutki prawne. W zaskarżonej decyzji organ nie wypowiedział się w tym zakresie. Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest ustalenie, czy określona decyzja administracyjna jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. oraz czy nie zachodzą przesłanki negatywne, o których mowa w art. 156 § 2 k.p.a. Oznacza to, że organ w postępowaniu nadzorczym nie jest władny do rozpatrywania sprawy co do istoty, a jedynie ogranicza swoje postępowanie do ustalenia przesłanek pozytywnych i negatywnych. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w zaskarżonej decyzji skupił się wyłącznie na przesłankach pozytywnych i pominął analizę występujących w sprawie okoliczności, np. przekształceń własnościowych skarżącej, które mogły mieć znaczenie przy ocenie, czy w sprawie nie występują przesłanki negatywne do stwierdzenia nieważności decyzji. Wobec powyższego Sąd uznając, że zgromadzony materiał dowodowy wymaga uzupełnienia i ponownego rozważenia orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI