I SA 2018/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-01-25
NSAnieruchomościŚredniawsa
wywłaszczenienieruchomościodszkodowaniespadkobiercyres iudicatadepozyt sądowyprawo administracyjnedecyzja ostateczna

WSA w Warszawie oddalił skargi spadkobierców na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, uznając, że sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta.

Spadkobiercy byłego właściciela gruntu wywłaszczonego w 1978 roku wnieśli skargę na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie odszkodowania. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że pierwotna decyzja o wywłaszczeniu i ustaleniu odszkodowania była ostateczna, a pieniądze zostały złożone do depozytu sądowego. Ponowne rozpatrywanie sprawy byłoby naruszeniem zasady res iudicata.

Sprawa dotyczyła skarg spadkobierców M. R., J. K. i T. Z. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta o umorzeniu postępowania w sprawie wypłaty odszkodowania za część gruntu wywłaszczonego w 1978 roku. Pierwotna decyzja wywłaszczeniowa ustaliła odszkodowanie w kwocie [...] zł, z czego część przypadająca na nieustalonych spadkobierców Z. K. została złożona do depozytu sądowego, a część dla F. K. wypłacona. Spadek po Z. K. nabyli F. K., T. Z., J. K. i M. R. po ¼ części, a spadek po F. K. nabyli T. Z., J. K. i M. R. po ⅓ części. Sąd uznał, że złożenie pieniędzy do depozytu sądowego ma skutki spełnienia świadczenia, a sprawa odszkodowania została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną. Ponowne wydanie decyzji w tej sprawie naruszałoby art. 156 § 1 pkt 3 kpa (res iudicata). Skarżący podnosili, że wartość odszkodowania była symboliczna, jednak sąd stwierdził, że okoliczność zgłoszenia się po ponad dwudziestu latach nie może stanowić podstawy do waloryzacji, a świadczenie zostało spełnione poprzez złożenie do depozytu. W związku z tym, WSA oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, ponowne rozpatrzenie sprawy jest niemożliwe z uwagi na zasadę res iudicata (art. 156 § 1 pkt 3 kpa).

Uzasadnienie

Sąd uznał, że złożenie kwoty odszkodowania do depozytu sądowego jest równoznaczne ze spełnieniem świadczenia. Ponieważ sprawa odszkodowania została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną, ponowne postępowanie prowadziłoby do wydania decyzji nieważnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (5)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Ponowne wydanie decyzji w sprawie już rozstrzygniętej ostateczną decyzją administracyjną powoduje wadę nieważności decyzji (res iudicata).

u.z.t.w.n. art. 8 § ust. 8 pkt 1

Ustawa o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości

Podstawa do ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi.

Pomocnicze

k.c. art. 470

Kodeks cywilny

Złożenie kwoty pieniężnej do depozytu sądowego ma takie same skutki jak spełnienie świadczenia.

Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustrojów sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Określa rozpoznawanie spraw wniesionych do NSA przed wejściem w życie nowych przepisów przez WSA.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprawa odszkodowania została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną. Złożenie odszkodowania do depozytu sądowego jest równoznaczne ze spełnieniem świadczenia. Ponowne prowadzenie postępowania naruszałoby zasadę res iudicata (art. 156 § 1 pkt 3 kpa). Opóźnienie w zgłoszeniu się spadkobierców nie stanowi podstawy do waloryzacji odszkodowania.

Odrzucone argumenty

Wartość wypłaconego odszkodowania była symboliczna i naruszała prawo własności.

Godne uwagi sformułowania

ponowne wydanie decyzji w sprawie już rozstrzygniętej spowodowałoby, że decyzja taka obarczona byłaby wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa (res iudicata) złożenie kwoty pieniężnej do depozytu sądowego ma takie same skutki jak spełnienie świadczenia Okoliczność, iż pozostali spadkobiercy zgłosili się po przeszło dwudziestu latach, nie może stanowić podstawy do waloryzacji odszkodowania.

Skład orzekający

Krystyna Kleiber

przewodniczący sprawozdawca

Joanna Banasiewicz

sędzia

Małgorzata Boniecka-Płaczkowska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Stosowanie zasady res iudicata w sprawach administracyjnych dotyczących odszkodowań za wywłaszczenie, skutki złożenia świadczenia do depozytu sądowego, brak możliwości waloryzacji odszkodowania po wielu latach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej z okresu PRL i późniejszych przepisów wprowadzających sądownictwo administracyjne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną res iudicata w kontekście odszkodowań za wywłaszczenia, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i nieruchomości.

Czy można dochodzić odszkodowania za wywłaszczenie po 20 latach? Sąd odpowiada: nie, jeśli sprawa była już prawomocnie zakończona.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA 2018/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-09-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Banasiewicz
Krystyna Kleiber /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber (spr.), Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz, WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Protokolant Iwona Kosińska, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skarg M. R., J. K. i T. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargi
Uzasadnienie
I SA 2018/03
UZASADNIENIE
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wypłaty odzszkodowania za część gruntu położonego w W. w rejonie ulic [...] o powierzchni [...].m².
Decyzja Prezydenta została wydana po przeprowadzeniu postępowania wszczętego na wniosek J. K., M. R. i T. Z. – spadkobierców byłego właściciela, w toku którego zostało ustalone co następuje.
Decyzją Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia1978r. Nr [...] wywłaszczona została część nieruchomości pn. hip.r [...] o pow. [...] m2 (z ogólnej pow[...] m2), położona w W. w rejonie ulicy [...], stanowiącej współwłasność kilkudziesięciu osób, między innymi F. K. w [...] częściach oraz nieustalonych spadkobierców Z. K. w [...] częściach. W decyzji tej ustalono odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia nieruchomości o powierzchni [...] m2 w kwocie [...] zł, w tym na rzecz F. K. przypadła kwota [...] zł, a na rzecz nieustalonych spadkobierców po Z. K. kwota [...] zł.
Część odszkodowania, w kwocie [...] zł, przypadająca na nieustalonych spadkobierców Z. K. została zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] sierpnia 1979 r. Sygn. akt III [...] złożona przez Dyrekcję Rozbudowy Miasta W. do depozytu sądowego, natomiast odszkodowanie, w kwocie [...] zł, zostało wypłacone F. K.
Postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] maja 1979 r. Sygn. akt [...] spadek po Z. K. nabyli F. K., T. Z., J. K. i M.
R. po ¼ części każdy.
Natomiast spadek po F. K. z mocy ustawy nabyli T. Z., J. K. i M. R. po ⅓ części każdy z nich na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] kwietnia 1989 r. Sygn. akt [...].
Zgodnie z przepisem art. 470 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 93 z późn. zm.), złożenie kwoty pieniężnej do depozytu sądowego ma takie same skutki jak spełnienie świadczenia.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, że sprawa odszkodowania została już rozpatrzona ostateczną decyzją administracyjną, a zatem ponowne wydanie decyzji w sprawie już rozstrzygniętej spowodowałoby, że decyzja taka obarczona byłaby wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa (res iudicata).
Odwołanie wnieśli J. K. i M. R. Wojewoda uznając je za niezasadne stwierdził, że dokonana przez organ I instancji ocena stanu faktycznego i prawnego jest prawidłowa i wynika z niej oczywisty brak podstaw do merytorycznego rozpatrywania sprawy odszkodowania, co uzasadnia utrzymanie decyzji w mocy.
Spadkobiercy Z. K. nie godząc się z decyzją, złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu podkreślili, że wartość wypłaconego odszkodowania była symboliczna, czym narusza w sposób rażący ich prawo własności.
Odpowiadając na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga wniesiona do Naczelnego Sądu
Administracyjnego w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustrojów sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Decyzje Prezydenta W. oraz Wojewody [...] są zgodne z ustaleniami i zastosowaną podstawą prawną.
Odszkodowanie za nieruchomość zostało ustalone na podstawie art. 8 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości (Dz.U. Nr 10 z 1974 r. poz. 64) decyzją z dnia 31 sierpnia 1978 r., po przeprowadzeniu rozprawy.
Współwłaścicielka i spadkobierczyni J. K. – F. K. brała udział w postępowaniu administracyjnym i opisana decyzja została jej doręczona, a o odszkodowanie przez nią przyjęte.
Okoliczność, iż pozostali spadkobiercy zgłosili się po przeszło dwudziestu latach, nie może stanowić podstawy do waloryzacji odszkodowania. Zobowiązana decyzją, do wypłaty odszkodowania, Dyrekcja Rozbudowy Miasta, przekazała je do depozytu sądowego, czym spełniła świadczenie.
Niewątpliwym jest, że sprawa wywłaszczenia i odszkodowania zostały zakończone ostateczną decyzją administracyjną, z dnia [...] sierpnia 1978 r. Ponowne prowadzenie postępowania administracyjnego prowadziłoby do wydania decyzji nieważnej z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 3 kpa).
Z tego względu Prezydent W. zasadnie umorzył postępowanie, a Wojewoda [...] utrzymał tę decyzję w mocy. Z tego względu, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), skargę oddalono

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI