I SA 1956/03

I SA 1956/03 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daniela Kozłowska
Ewa Dzbeńska /przewodniczący/
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /sprawozdawca/
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Daniela Kozłowiecka Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Starosty Powiatu L. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] w przedmiocie przekazania mienia postanawia umorzyć postępowanie sądowe.
Uzasadnienie
I SA 1956/03
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej po rozpoznaniu wniosku Starosty Powiatowego w L. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] marca 2003 r., odmawiającej przekazania na rzecz Powiatu L. składników mienia wchodzących w skład Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w L., utrzymał w mocy swoją decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zasada zgodnie z którą przy podziale mienia podlegającego przejęciu przez nowo utworzoną jednostkę samorządu terytorialnego, należy kierować się obiektywnymi kryteriami z punktu widzenia zdolności wykonywania zadań publicznych przez jednostkę – m.in. miejsce położenia mienia, może podlegać ograniczeniom w szczególnie uzasadnionych przypadkach.
W uzasadnieniu podniesiono ponadto, iż brak podstaw prawnych do przekazania na rzecz Powiatu L. składników mienia powiatowego wykorzystanego przez SPZOZ w L., wynika również z braku kognicji Prezesa Rady Ministrów do przekazania uprawnień organu założycielskiego tej jednostki.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta Powiatu L. zarzucając decyzji:
- naruszenie prawa materialnego – art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym,
- naruszenie uchwały nr [...] Rady Powiatu w S. z dnia [...] stycznia 2002 r. w sprawie przekazania mienia stanowiącego własność Powiatu S. – Powiatowi L..
- naruszenie uchwały nr [...] Rady Powiatu w L. z dnia [...] lutego 2002 r. w sprawie przejęcia mienia Powiatu S. na rzecz Powiatu L.,
- art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o jej oddalenie. Powołał się na argumentację podniesioną w uzasadnieniu decyzji.
Pismem z dnia 15 listopada 2004 r. skarżący Starosta Powiatu L. cofnął skargę wskazując, że cofnięcie podyktowane jest restrukturyzacją SPZZOZ w L. prowadzoną przez Powiat S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc z dniem 1 stycznia 2004 r. – na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – właściwym do rozpoznania sprawy zważył, co następuje.
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), daje skarżącemu możliwość rozporządzania skargą, także po jej wniesieniu do Sądu. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę.
Sąd nie stwierdził niedopuszczalności jej cofnięcia, bowiem nie zmierza ono do obejścia prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.