I SA 1937/02

I SA 1937/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daniela Kozłowska /przewodniczący sprawozdawca/
Emilia Lewandowska
Marek Stojanowski
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w skaldzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie WSA - Emilia Lewandowska NSA - Marek Stojanowski Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Gminy W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] maja 2002 r. nr [...]2 w przedmiocie komunalizacji nieruchomości - oddala skargę -
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r., nr 61571, orzekł o przekazaniu nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...], pow. 25 ha 2601 m- na własność Gminy W. na podstawie art. 18 w związku z art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 11 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.). Uzasadniając to stanowisko Wojewoda podał, że Rada Gminy W. w uchwale z dnia [...] kwietnia 2001 r., podjętej na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wyraziła zgodę na nabycie tej nieruchomości w celu realizacji zadań własnych polegających na zabezpieczeniu potrzeb zbiorowych w sferze kultury fizycznej. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy zaspokojenie potrzeb mieszkańców w tym zakresie, a nieruchomość zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się w strefie rekreacji miejskiej. Gminie na jej wniosek może być przekazane mienie ogólnonarodowe inne niż wymienione w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r., jeżeli jest ono związane z realizacją jej zadań.
Odwołanie od tej decyzji złożył Prezydent W. zarzucając jej naruszenie zasad postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego i podnosząc, że grunty te stanowią część dawnej działki ewidencyjnej nr [...], która jako część kompleksu "L." decyzją Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia [...] listopada 1996 r. została przekazana w bezterminowe i bezpłatne użytkowanie W. na potrzeby masowego wypoczynku ludności, nauki i dydaktyki. Zatem W. miało przymiot strony w postępowaniu z wniosku Gminy W.. Wojewoda nie zawiadomił Miasta o wszczęciu postępowania i nie umożliwił zaprezentowania stanowiska w sprawie. O postępowaniu nie był również poinformowany minister właściwy do spraw środowiska nadzorujący gospodarkę leśną w lasach Skarbu Państwa. Pozbawienie przez organ I instancji Miasta uczestnictwa w postępowaniu stanowi naruszenie art. 28, 61 § 4 oraz art. 77 § 1 k.p.a. Decyzja Wojewody [...] pozostaje w sprzeczności z powołaną decyzją Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. O wyłączeniu spod komunalizacji lasów państwowych i gruntów leśnych wypowiadała się Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa. Niestosowanie przepisów komunalizacyjnych do państwowych lasów i terenów leśnych oparte było m. in. na przepisie art. 40 ust. 1 i art. 74 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2000 r. Nr56, poz. 679). Jedyną formą władztwa nad takimi terenami jest użytkowanie. Działka znajduje się na terenie obszaru chronionego krajobrazu.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] maja 2002 r., [...], uchyliła decyzję Wojewody [...] i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia uznając, że narusza ona art. 7 i 77 k.p.a. i art. 5 ust. 4 Przepisów wprowadzających ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego i nie ustalił, czy nieruchomość stanowiła grunty leśne i czy wchodziła w skład kompleksu L., stanowiącego własność Skarbu Państwa, przekazanego w użytkowanie W. na podstawie art. 40 ustawy o lasach. Jeżeli tak, to wyłącza to możliwość komunalizacji. Jeżeli nie, to trzeba zbadać, czy art. 5 ust. 4 może mieć zastosowanie w tej sprawie. KKU powołała orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadniające stanowisko, że gminie może być przekazane mienie, które jest aktualnie związane z realizacją jej zadań, a nie dopiero w przyszłości. Ponadto takie związanie musi wynikać z zadań gminy.
Skargę na powyższą decyzję wniosła Gmina W., w której podniosła, że art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych uprawniał do przekazania przedmiotowej nieruchomości jedynie na własność gminy. Okoliczność, że W. dysponuje nieruchomością nie czyni niemożliwym przekazania jej własności Gminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).
Skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż zaskarżone decyzje nie naruszają prawa. Sąd podzielił stanowisko Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, iż w sprawie nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy. Chodzi zwłaszcza o ustalenie, czy art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) uzasadnia przekazanie mienia Gminie oraz, czy wymieniony grunt nie był już skutecznie przekazany W. w użytkowanie na podstawie art. 40 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (DZ. U. z 2000 r. Nr 56, poz. 679 ze zm.), o czym orzeka decyzja Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] listopada 1996 r. Wskazane w tej decyzji potrzeby, na które grunt ten został przekazany są określone w art. 40 ust. 1 ustawy o lasach.
Orzekając ponownie w tej sprawie Wojewoda [...] uwzględni, że stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.) stroną tego postępowania stało się W.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.