I SA/Wa 176/05

I SA/Wa 176/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-12-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Kosińska
Jolanta Zdanowicz
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Zdanowicz asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi C. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] września 2004 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
I SA/Wa 176/05
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez C. P. od decyzji Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] września 2004 r. wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonych we wsi B., oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...] w obrębie B. o pow. [...] ha na następujące działki: nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [....] ha – przeznaczoną pod drogę publiczną [...], przedstawione na mapie z projektowanym podziałem, przejętej od Składnicy Map i Dokumentów Geodezyjnych w P. w dniu [...] sierpnia 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] Burmistrz Gminy [...] pozytywnie zaopiniował projekt podziału nieruchomości położonej we wsi B., oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w obrębie B. o pow. [...] ha na działki: nr [...] oraz nr [...].
Decyzją Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] września 2004 r. orzeczono w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej we wsi B., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w obrębie B. o pow. [...] ha na działki: nr [..] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha - przeznaczoną pod drogę publiczna [...].
Od powyższej decyzji odwołanie złożył C. P.
Zdaniem odwołującego się, przedstawiony w zaskarżonej decyzji podział jest dla niego niekorzystny, a ponadto istnieje rozbieżność pomiędzy obowiązującymi ustawami a zatwierdzonym projektem podziału, co widoczne jest na załączniku graficznym, stanowiącym wyrys z obecnie obowiązującego planu. Z uwagi na powyższe, zdaniem odwołującego, podział został dokonany sprzecznie z ustaleniami art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie oraz całokształt sprawy wskazało, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenów wsi B., zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr 42, poz. 138 z dnia 4 sierpnia 1998 r. powyższe działki położone są na terenie trzech jednostek strukturalnych oznaczonych symbolami [...]. W wyniku podziału powstaną wyżej wymienione działki ewidencyjne.
Proponowany projekt podziału został dokonany z urzędu z uwagi na realizację celu publicznego, jakim jest wydzielenie działek o projektowanych nr [...] o pow. [...] ha pod poszerzenie istniejącej drogi wojewódzkiej - ul. [...].
W wyniku podziału powstaną nowe działki położone na terenie oznaczonych symbolami [...], dla których przyjęto m.in. następujące ustalenia planistyczne określając minimum powierzchniowe działek budowlanych na terenach oznaczonych [...]:
- w zabudowie mieszkaniowej 1200 m²,
- w zabudowie usługowej 3000 m²,
minimalne powierzchnie działek budowlanych na terenie oznaczonym MU:
- w zabudowie mieszkaniowej 1500 m²,
- w zabudowie usługowej 1500 m².
W myśl art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. Dokonany podział ma służyć wydzieleniu gruntów pod drogę publiczną.
Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami celami publicznymi w rozumieniu ustawy są m.in. wydzielenie gruntów pod drogi publiczne, budowa i utrzymywanie tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego itd. Dlatego podział mógł być dokonany z urzędu, nawet bez zgody właściciela nieruchomości. Plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem prawa miejscowego. Wiąże on zarówno właścicieli nieruchomości, jak i organy administracji. Ustalenia takiego planu, wraz z innymi przepisami prawa, kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości i mogą prowadzić do jego ograniczenia.
Organ wskazał, że przez zgodność z ustaleniami planu ustawodawca rozumie zarówno zgodność dotyczącą przeznaczenia terenu, jak i możliwość zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (art. 93 ust. 2 ustawy). Oznacza to, że dopuszczalny jest tylko taki podział nieruchomości, który gwarantuje, że działki gruntu powstałe w jego wyniku będą mogły być zagospodarowane zgodnie z celem przewidzianym dla tych gruntów w planie zagospodarowania przestrzennego.
W wyniku podziału powstaną nowe działki: o nr [...] o pow. [...] ha, położona na terenie oznaczonym [...] oraz [...] o pow. [...] ha położona na terenie oznaczonym symbolem [...] – obszar dróg. Na wyżej wymienionych działkach, które powstaną po proponowanym podziale, przewidziana jest zatem możliwość zagospodarowania nowych działek zgodnie z celem przewidzianym w planie zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu.
Odnosząc się do zarzutu odwołującego się, że projekt podziału nie jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz, że istnieją rozbieżności pomiędzy obowiązującymi ustaleniami, a zatwierdzonym projektem podziału, organ wskazał, że twierdzenia te nie zostały poparte żadnymi dowodami.
Na powyższą decyzję skargę w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył C. P.
Skarżący podtrzymał zarzuty podniesione w swoim odwołaniu i podkreślił, że podziału działek dokonano na podstawie obowiązującego prawa (miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego), ale nadużywając go. Wskazał także na plan projektowanego podziału i oznaczony na nim obszar wydzielony niezgodnie z linią rozgraniczającą ul. [...].
Zdaniem skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając sprawę nie przeanalizowało dogłębnie przedstawionego materiału dowodowego i skupiło się na części tekstowej. Nie przeanalizowało też możliwości przyszłego zagospodarowania działki o projektowanym nr [...] i na tej podstawie wywiodło twierdzenie, że projekt podziału jest zgodny z obowiązującym planem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że na działkach, które powstaną po podziale przewidziana jest możliwość zagospodarowania tych działek zgodnie z celem przewidzianym w planie miejscowym.
Organ podniósł, że zarzuty skarżącego są nieuzasadnione ponieważ podział nieruchomości dokonywany w oparciu o art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami może mieć miejsce tylko w sytuacji, gdy podział jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego, tj. zarówno z jego wypisem jak i wyrysem. Działka wydzielona pod drogę znajduje się na obszarze oznaczonym w planie symbolem [...] - obszar dróg i nie jest możliwe, aby dodatkowo jakaś część działki, która leży na terenie oznaczonym w planie miejscowym innym symbolem, o innym przeznaczeniu – dodatkowo, czy też przypadkiem, mogła być zakwalifikowana decyzją o podziale nieruchomości od innego obszaru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola sprowadza się więc do wyjaśnienia, w toku rozpoznawania danej sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji oraz w oparciu o materiał dowodowy zebrany w toku postępowania administracyjnego, a zawarty w aktach nadesłanych sądowi przez organ administracji.
Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skargę należy uznać za zasadną z przyczyn, które sąd bierze pod uwagę z urzędu z mocy wyżej powołanego przepisu.
Jak wynika z zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji organy wskazały, że projekt podziału działki ewidencyjnej [...] na działki [...] (przy czym działka [...] przeznaczona pod drogę publiczną [...]) jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenów wsi B., zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. oraz, że działka będąca przedmiotem podziału położona jest na terenie trzech jednostek strukturalnych – [...].
Z kolei, z załączonego do akt administracyjnych wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego wyżej wskazaną uchwałą Rady Miejskiej [...] wynika, że plan dotyczył działek [...]. W dokumencie tym nie ma mowy ani o działce [...] (czyli tej przed podziałem), ani o powstałej na skutek podziału działki [...] nowej działce [...] (przeznaczonej pod drogę publiczną).
Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w swojej wstępnej części odwołuje się do wyrysu, będącego jego załącznikiem. Wyrys ten przedstawia działki [...], czyli zgadza się z wypisem i wyrysem jedynie, gdy chodzi o działkę [...], ponieważ działka [...] nie została ujęta we wspomnianym wypisie i wyrysie z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Ponadto, w aktach sprawy znajduje się dokument, (kserokopia fragmentu mapy z kolorowymi oznaczeniami), na który powoływał się skarżący w odwołaniu i w skardze. Na dokumencie tym odręcznym pismem naniesiona jest jego legenda. Z treści tego dokumentu nie wynika przez kogo, kiedy i dla jakich celów został sporządzony.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji odnosząc się do zarzutu odwołania skarżącego odnośnie rozbieżności pomiędzy ustaleniami planu, a zatwierdzonym projektem graficznym określa ten dokument załącznikiem graficznym stanowiącym wyrys z planu. Jednakże jako załącznik do planu oznaczony jest inny dokument, na którym znajduje się pieczęć z adnotacją, że jest to załącznik do wypisu i wyrysuj z planu zagospodarowania przestrzennego, pieczęć i podpis Kierownika Wydziału Architektury oraz pieczęć Urzędu Miasta i Gminy [...]. Dokument oznaczony jako "Zał. nr 3" nie ma żadnej urzędowej adnotacji, a do tego dokumentu odnosiły się także zarzuty skargi.
Wskazać również należy, z uzasadnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie wynika w jaki sposób organ ustalił stan faktyczny. Nie wynika, aby przeprowadził postępowanie dowodowe. W końcowym fragmencie uzasadnienia decyzji organ powołuje się na mapę z projektowanym podziałem przyjętą do Składnicy Map i Dokumentów Geodezyjnych w P. w dniu [...] sierpnia 2004 r., jednakże mapy tej lub jej odpisu ewentualnie poświadczonej za zgodność kserokopii nie ma w aktach sprawy
Nota bene, akta organu drugiej instancji zawierają jedynie decyzję tego organu i odpowiedź na skargę.
Należy podnieść, że wszelkie ustalenia dokonane przez organ administracji w toku postępowania i wskazane w uzasadnieniu decyzji muszą mieć potwierdzenie w dowodach zabranych w aktach sprawy.
W niniejszej sprawie zasada ta został złamana, o czym była mowa powyżej. Organy obydwu instancji wydając zaskarżoną decyzję naruszyły przepisy art. 7, 8, 77 § 1, 107 § 3 kpa, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Uzasadnia to uchylenie decyzji organów obydwu instancji z mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) ppsa.
Rozstrzygnięcie z pkt 2 sentencji wyroku uzasadnione jest treścią art. 152 ppsa.