I SA 1819/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie komunalizacji nieruchomości po cofnięciu skargi przez Prezydenta W.
Sprawa dotyczyła komunalizacji nieruchomości położonej w Warszawie, w której Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nabycie nieruchomości z mocy prawa przez Dzielnicę Gminy W. Zarząd Powiatu W. wniósł skargę do NSA, zarzucając naruszenie prawa materialnego. Jednakże Prezydent W., jako następca prawny skarżącego, cofnął skargę, co skutkowało umorzeniem postępowania przez WSA.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z maja 2002 r. utrzymała w mocy decyzję Wojewody z września 2001 r. stwierdzającą nabycie z mocy prawa nieodpłatnie przez Dzielnicę Gminę W. własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Organ uzasadnił, że W. "W." nie legitymowały się tytułem prawnym do nieruchomości, która pozostawała w ich faktycznym władaniu. Starosta Powiatu W. odwołał się, powołując się na nabycie działki z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Zarząd Powiatu W., zarzucając naruszenie art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. przez komunalizację nieruchomości, która znajdowała się we władaniu W. "W." i służyła wykonywaniu zadań publicznych. Jednakże, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy, Prezydent W. reprezentował W., które stało się następcą prawnym skarżącego. Pismem z 18 maja 2004 r. Prezydent W. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie sądowe, uznając cofnięcie skargi za wiążące.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez Prezydenta W., reprezentującego następcę prawnego skarżącego, było skuteczne i nie zachodziły przesłanki do odmowy jego uwzględnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (8)
Główne
u.p.s.t. art. 5 § ust. 1
Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych
Ocena przesłanek komunalizacyjnych następuje na dzień wejścia w życie ustawy.
p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do umorzenia postępowania po cofnięciu skargi.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.s.t. art. 18 § ust. 2
Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną art. 60 § ust. 1
p.p.s.a. art. 97 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa właściwość WSA w sprawach przekazanych do rozpoznania na podstawie przepisów przejściowych.
p.p.s.a. art. 60
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje skutki prawne cofnięcia skargi.
u.u.m.st.W. art. 26 § ust. 1
Ustawa z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy
Określa reprezentację miasta stołecznego Warszawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie skargi przez następcę prawnego skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
cofnięcie skargi wiąże sąd nie zachodzą przesłanki, o których stanowi powołany przepis, a mianowicie gdy cofnięcie zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania z mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności
Skład orzekający
Monika Nowicka
przewodniczący
Emilia Lewandowska
członek
Janina Antosiewicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu administracyjnosądowym."
Ograniczenia: Sprawa umorzona na skutek cofnięcia skargi, nie zawiera merytorycznego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, dotyczący umorzenia postępowania na skutek cofnięcia skargi, bez merytorycznego rozstrzygnięcia kwestii komunalizacji nieruchomości.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 1819/02 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-05-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-08-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Emilia Lewandowska Janina Antosiewicz /sprawozdawca/ Monika Nowicka /przewodniczący/ Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie WSA Emilia Lewandowska NSA Janina Antosiewicz (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prezydenta W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] w przedmiocie komunalizacji nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oznaczonej nr działki [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowe Uzasadnienie I SA 1819/02 UZASADNIENIE Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2002 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 18 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania Starosty Powiatu W. utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] września 2001 r. stwierdzającą nabycie z mocy prawa nieodpłatnie przez Dzielnicę Gminę W. własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 70291 m2. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że W. "W." nie legitymowały się tytułem prawnym do tej nieruchomości, która pozostaje w ich faktycznym władaniu. Ponowne postępowanie prowadzone w tej sprawie wykazało jednoznacznie brak tytułu prawnego po stronie W. "W.", który mógłby stanowić przeszkodę w komunalizacji nieruchomości na rzecz Gminy. Odwołując się do decyzji Starosta nie podważał tych ustaleń powołał się natomiast na okoliczności, że sporną działkę Powiat nabył z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. wobec przejęcia prowadzenia tej jednostki jako zadania własnego. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa nie uwzględniając odwołania Starosty stwierdziła nadto, iż w postępowaniu komunalizacyjnym oceniono przesłanki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 10.05.1990 r. na dzień wejścia w życie tej ustawy. Komisja nie jest zaś właściwa do orzekania w trybie art. 60 ust. 1 ustawy z 13.10 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Zarząd Powiatu W. zarzucając naruszenie prawa materialnego art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. przez komunalizację nieruchomości, która na podstawie uchwały Prezydium Rady Narodowej W. z [...] lutego 1991r. znajdowała się we władaniu W. "W." i służyła wykonywaniu zadań publicznych należących do organów administracji rządowej. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie. I SA 1819/02 Skarga w tej sprawie podlegała rozpoznaniu na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako właściwy w tej sprawie z zastosowaniem przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Prezydent W., będący stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz.U. Nr 41, poz. 361 z późn. zm.) reprezentującym W., które stało się następcą prawnym skarżącego, pismem z dnia 18 maja 2004 r. cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. cofnięcie skargi wiąże sąd. Uznając, iż nie zachodzą przesłanki, o których stanowi powołany przepis, a mianowicie gdy cofnięcie zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania z mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI