I SA 1794/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Miasta R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa dotyczącą komunalizacji mienia ruchomego, uznając, że użyczenie nie stanowi podstawy do nabycia własności.
Miasto R. wniosło skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności mienia ruchomego, które było w posiadaniu miasta na podstawie umów użyczenia. Sąd uznał, że posiadanie zależne wynikające z umów użyczenia nie spełnia przesłanek do nabycia własności na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy wprowadzającej reformę administracji publiczną. W konsekwencji, skarga została oddalona.
Sprawa dotyczyła skargi Miasta R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności mienia ruchomego. Mienie to znajdowało się w użytkowaniu Gminy na podstawie umów użyczenia zawartych w latach 1994-1998. Miasto R. argumentowało, że nabyło własność na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Sąd administracyjny, podzielając wykładnię Sądu Najwyższego, stwierdził, że pojęcie 'władania' mieniem Skarbu Państwa, wymagane do nabycia własności z mocy prawa, musi dawać możliwość samodzielnego korzystania z niego zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki, zbliżone do wykonywania władztwa przez właściciela. Sąd uznał, że posiadanie zależne wynikające z umów użyczenia nie spełnia tej przesłanki. W związku z tym, skarga Miasta R. została oddalona, a decyzje organów obu instancji uznano za zgodne z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, posiadanie zależne wynikające z umowy użyczenia nie stanowi przesłanki do nabycia własności mienia z mocy prawa.
Uzasadnienie
Sąd, opierając się na wykładni Sądu Najwyższego, uznał, że 'władanie' mieniem Skarbu Państwa, wymagane do nabycia własności z mocy prawa, musi być zbliżone do wykonywania władztwa przez właściciela, a nie jedynie posiadanie zależne wynikające z umów użyczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
u.p.r.a.p. art. 60 § ust. 1
Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną
Wykładnia pojęcia 'władanie' jako posiadania dającego możliwość samodzielnego korzystania z mienia zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki, zbliżonego do wykonywania władztwa przez właściciela.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Regulacja dotycząca przekazania spraw do rozpoznania wojewódzkim sądom administracyjnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Posiadanie zależne mienia Skarbu Państwa na podstawie umów użyczenia nie stanowi przesłanki do nabycia jego własności z mocy prawa na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy wprowadzającej reformę administracji publicznej.
Odrzucone argumenty
Miasto R. nabyło z mocy prawa własność mienia ruchomego na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy wprowadzającej reformę administracji publicznej, będąc w jego posiadaniu na podstawie umów użyczenia.
Godne uwagi sformułowania
władanie mieniem państwowym, które dawało władającemu możliwość samodzielnego korzystania z niego zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki, czyli takich form władztwa nad mieniem Skarbu Państwa, które zawierało w sobie wiele cech właściwych dla wykonywania władztwa przez właściciela.
Skład orzekający
Janina Antosiewicz
przewodniczący
Emilia Lewandowska
sprawozdawca
Anna Tarnowska-Mieliwodzka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'władania' mieniem państwowym w kontekście nabycia własności z mocy prawa na podstawie przepisów wprowadzających reformę administracji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z reformą administracji publicznej i nabyciem mienia na podstawie umów użyczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia interpretacji przepisów przejściowych po reformie administracji publicznej, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i nieruchomościami.
“Czy użyczenie mienia państwowego oznacza jego własność? Sąd wyjaśnia kluczowe rozróżnienie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 1794/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-04-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-07-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Tarnowska-Mieliwodzka Emilia Lewandowska /sprawozdawca/ Janina Antosiewicz /przewodniczący/ Skarżony organ Minister Skarbu Państwa Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz Sędziowie WSA Emilia Lewandowska /spr./ As. WSA Anna Tarnowska -Mieliwodzka Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Miasta R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie komunalizacji mienia ruchomego skargę oddala Uzasadnienie I SA 1794/02 UZASADNIENIE Minister Skarbu Państwa decyzją z [...].06.2002 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...].09.2000 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia, że Gmina Miasto R. nabyła z mocy prawa własność mienia ruchomego należącego do Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...], znajdującego się w użytkowaniu Gminy. W toku postępowania odwoławczego Minister Skarbu Państwa stwierdził, że w dniu 25 października 1993 roku zostało zawarte porozumienie pomiędzy Wojewodą [...] a Prezydentem Miasta R. w sprawie przekazania niektórych zadań i kompetencji z zakresu administracji rządowej do wykonania Gminie R.. Zgodnie z § 3 zawartego porozumienia do realizacji zadań i kompetencji jakie przejęła Gmina R. przekazane zostały jej odpowiednie składniki mienia Skarbu Państwa do nieodpłatnego korzystania. W przypadkach określonych w § 3 ust. 8 w/w porozumienie przewidywało zwrot tego mienia na rzecz Skarbu Państwa. Na tej podstawie zostały zawarte umowy użyczenia przedmiotowego mienia w 1994 roku, 1995 roku, 1996 roku, 1997 roku oraz 1998 roku. Zarządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 roku utworzono Rejonowy Odział Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej w R. Z akt sprawy nie wynika jednak aby Wydział Geodezji Urzędu Miejskiego w R. był rejonowym oddziałem Wojewódzkiego Ośrodka. Bezspornym w sprawie jest, że w dniu 1 stycznia 1999 roku przedmiotowe mienie ruchome, znajdujące się we władaniu Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R., stało się z mocy prawa własnością Województwa [...] na podstawie art. 60 ust. 1 i art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z 13.10.1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, a tym samym nie stanowiło własności Skarbu Państwa. W skardze na decyzję Ministra Skarbu Państwa Miasto R. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 60 ustawy z 13.10.1998 r. –Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). I SA 1794/02 Minister Skarbu Państwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracji zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 29.07.2002 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z 20.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wpłynęły przed 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej sprawie skarga jest bezzasadna. Miasto R. wniosło o przekazanie na własność Miasta R. mienia ruchomego Skarbu Państwa, będącego we władaniu wnioskodawcy na podstawie umów użyczenia, zawartych z Wojewódzkim Ośrodkiem Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] w latach 1994-1998 . Nabycie tego mienia z mocy prawa w trybie art. 60 ust. 1 ustawy z 13.10.1998 r. –Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm. ) wymaga spełnienia przez wnioskującego przesłanek określonych w tym przepisie. Jedną z tych przesłanek jest "władanie" mieniem Skarbu Państwa. Zgodnie z wykładnią pojęcia "władanie" dokonaną w kontekście art. 60 ust. 1 powołanej ustawy przez Sąd Najwyższy w wyroku z 4.12.2002 r. sygn. akt III RN 206/01, którą skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, nabycie ex lege prawa własności mienia mogło dotyczyć tylko takiego władztwa nad mieniem państwowym, które dawało władającemu możliwość samodzielnego korzystania z niego zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki, czyli takich form władztwa nad mieniem Skarbu Państwa, które zawierało w sobie wiele cech właściwych dla wykonywania władztwa przez właściciela. Nie ulega wątpliwości, że skarżącemu przysługiwało tylko prawo korzystania z przedmiotowego mienia na podstawie umów użyczenia. Tak więc mieniem pozostającym we władaniu skarżącego było jedynie prawo użyczenia jako inne prawo majątkowe i nabycie z mocy prawa przez Miasto R. mienia dotyczyć I SA 1794/02 mogło tylko prawa użyczenia przedmiotowych ruchomości, a nie prawa ich własności. Ostatecznie więc należy stwierdzić, że posiadanie zależne ruchomości Skarbu Państwa przez Miasto R., wynikające z umów użyczenia, nie stanowi przesłanki nabycia prawa własności tych ruchomości na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy z 13.10.1998 r. Zatem decyzje organów obu instancji odmawiające komunalizacji przedmiotowych ruchomości na rzecz Miasta R. są zgodne z prawem. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI