I SA 1726/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę Prezydenta W. na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego w sprawie uwłaszczenia, uznając, że gmina nie miała legitymacji do wniesienia odwołania.
Sprawa dotyczyła skargi Prezydenta W. na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego w przedmiocie uwłaszczenia nieruchomości przez "H." SA. Organ odwoławczy umorzył postępowanie, uznając, że gmina nie posiadała legitymacji do wniesienia odwołania, ponieważ nie wykazała prawa własności ani interesu prawnego do części nieruchomości. Sąd administracyjny zgodził się z tym stanowiskiem, oddalając skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi Prezydenta W. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, która umorzyła postępowanie odwoławcze w sprawie uwłaszczenia nieruchomości przez "H." SA. Decyzja organu odwoławczego opierała się na ustaleniu, że Wojewoda [...] decyzją z 1993 r. stwierdził nabycie przez "H." SA prawa użytkowania wieczystego gruntu. Od tej decyzji odwołał się Burmistrz Dzielnicy-Gminy W. Organ odwoławczy uznał, że gmina nie posiadała legitymacji do wniesienia odwołania, ponieważ nie wykazała prawa własności ani interesu prawnego do nieruchomości, w szczególności do części o powierzchni 829 m2, mimo powoływania się na "przywilej komunalizacyjny". Sąd administracyjny podzielił to stanowisko, stwierdzając, że skarżący nie miał przymiotu strony w postępowaniu uwłaszczeniowym zgodnie z art. 28 k.p.a. W związku z tym, postępowanie odwoławcze wszczęte przez gminę należało umorzyć. Sąd oddalił skargę Prezydenta W. jako bezzasadną, uznając decyzje organów za zgodne z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, gmina nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia odwołania w postępowaniu uwłaszczeniowym, jeśli nie wykaże prawa własności lub interesu prawnego do nieruchomości, nawet jeśli powołuje się na "przywilej komunalizacyjny".
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak wykazania przez gminę prawa własności lub interesu prawnego do nieruchomości, w tym do konkretnej części gruntu, pozbawia ją przymiotu strony w postępowaniu uwłaszczeniowym zgodnie z art. 28 k.p.a. W związku z tym, postępowanie odwoławcze wszczęte przez gminę podlegało umorzeniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.z.u.g.i.w.n. art. 2 § 1-3, 9
Ustawa o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.w.p.u.s.a. art. 97 § 1
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
Definiuje pojęcie strony postępowania.
p.w.u.s.t. art. 5
Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych
Podstawa powoływania się na "przywilej komunalizacyjny" przez skarżącego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Gmina nie posiadała przymiotu strony w postępowaniu uwłaszczeniowym z uwagi na brak wykazania prawa własności lub interesu prawnego do nieruchomości. "Przywilej komunalizacyjny" nie jest wystarczający do uznania interesu prawnego bez konkretnego tytułu prawnego.
Odrzucone argumenty
Argumentacja Prezydenta W. oparta na "szczególnym przywileju komunalizacyjnym" przysługującym gminie z mocy prawa.
Godne uwagi sformułowania
skarżący nie ma przymiotu strony w postępowaniu uwłaszczeniowym sam "przywilej komunalizacyjny" nie jest wystarczający do uznania jego interesu prawnego
Skład orzekający
Janina Antosiewicz
przewodniczący
Emilia Lewandowska
sprawozdawca
Anna Tarnowska-Mieliwodzka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu stron w postępowaniach uwłaszczeniowych i znaczenia \"przywileju komunalizacyjnego\"."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z ustawą z 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zagadnienia proceduralne dotyczące legitymacji procesowej i interesu prawnego w kontekście historycznych przepisów uwłaszczeniowych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i nieruchomości.
“Kiedy "przywilej komunalizacyjny" nie wystarcza: Sąd wyjaśnia, kto jest stroną w sprawach o uwłaszczenie.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 1726/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-04-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-07-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Tarnowska-Mieliwodzka Emilia Lewandowska /sprawozdawca/ Janina Antosiewicz /przewodniczący/ Skarżony organ Inne Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz Sędziowie WSA Emilia Lewandowska /spr./ As. WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Prezydenta W. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala Uzasadnienie I SA 1726/02 U z a s a d n i e n i e Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...], umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania Burmistrza Dzielnicy-Gminy W. od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 1993 r., wydanej w przedmiocie uwłaszczenia "H." SA w W. nieruchomością położoną w W. przy ul. [...] . Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Wojewoda [...], działając na podstawie art. 2 ust. 1-3 i 9 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.), decyzją nr [...] z dnia [...].08.1993 r. stwierdził nabycie z dniem 5.12.1990 r. przez "H." SA w W. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul. [...] o pow. 8124 m2 (działka nr [...]) oraz nieodpłatne nabycie własności budynków i urządzeń położonych na tym gruncie. Od decyzji tej Zastępca Burmistrza Dzielnicy-Gminy W. złożył odwołanie. Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy uznał, że przedmiotowa działka stanowiła w dniu 5.12.1990 r. własność Skarbu Państwa. Istniało także prawo zarządu na rzecz jednostki uwłaszczonej. Prawo zarządu na rzecz wnioskodawcy zostało ustalone na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 1978 r. wydanej przez Kierownika Wydziału Terenów Urzędu Dzielnicowego W. Na mocy tej decyzji został przekazany w użytkowanie Przedsiębiorstwu [...] "E." (obecna nazwa przedsiębiorstwa - "H." S.A.) grunt o pow. 7.295 m2 położony w W. przy ul. [...]. Na podstawie decyzji nr [...] znak: [...] z dnia [...].07.1993 r. wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego w W. powierzchnia w/w gruntu została zwiększona do pow. 8124 m2 zgodnie z odnowioną ewidencją gruntów. W stosunku do powierzchni 7295 m2 istnieje ostateczna decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].10.1994 r. odmawiająca komunalizacji I SA 1726/02 nieruchomości z mocy prawa ( w decyzji tej powyższy obszar oznaczono jako działka nr [...]). W odwołaniu wskazano różnicę powierzchni, jednakże odwołujący się nie przedłożył żadnej decyzji stwierdzającej fakt komunalizacji w odniesieniu do tych 829 m2 , a skoro w obiegu prawnym istnieje ww. decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w W. nr [...] z dnia [...].07.1993 r. wskazująca na nową powierzchnię, wskazywałoby to na fakt, iż powierzchnia określona w cyt. decyzji z dnia [...].12.1978 r. była określona błędnie. Skoro gmina nie posiada prawa własności przedmiotowej nieruchomości, należy uznać, że Zastępca Burmistrza Dzielnicy-Gminy W. nie posiadał legitymacji prawnej do wniesienia odwołania. Orzeczono zatem jak w sentencji. W skardze na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...].06.2002 r. Prezydent W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...].08.1993 r. W uzasadnieniu skargi powołano się na "szczególny przywilej komunalizcyjny" przysługujący skarżącemu z mocy prawa na zasadzie art. 5 ustawy z 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.). Nie bez znaczenia w ocenie skarżącego jest okoliczność, że przywilej gminy jest wcześniejszej daty bo na dzień 27.05.1990 r. Z tego skarżący wywodzi, że jest stroną zaskarżonego postępowania, gdyż ma oczywisty interes prawny wynikający z ustawy komunalizacyjnej. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 19.07.2002 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, które wpłynęły przed 01.01.2004 r. a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. I SA 1726/02 W rozpoznawanej sprawie skarga jest bezzasadna gdyż zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji są zgodne z prawem. Prawidłowo organ odwoławczy uznał, że skarżący nie ma przymiotu strony w postępowaniu uwłaszczeniowym, prowadzonym w trybie przepisów ustawy z dnia 29.09.1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) i dlatego umorzył postępowanie odwoławcze. Jest bowiem bezsporne, że skarżący nie posiada tytułu prawnego potwierdzającego jego prawa do uwłaszczonej nieruchomości, bądź też jej części o pow. 829 m2 . Sam "przywilej komunalizacyjny", na który skarżący się powołuje, nie jest wystarczający do uznania jego interesu prawnego do bycia uczestnikiem postępowania uwłaszczeniowego. Ponieważ skarżący, jak to zasadnie uznał organ odwoławczy, nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa to postępowanie odwoławcze, wszczęte na skutek wniesionego przez niego odwołania należało umorzyć, co zostało orzeczone zaskarżoną decyzją. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI