I SA 1620/98

II SA/Łd 836/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2007-01-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Blewązka
Barbara Rymaszewska /przewodniczący/
Czesława Nowak-Kolczyńska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 26 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Protokolant asystent sędziego Joanna Wegner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2007 roku sprawy ze skargi C. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego oddala skargę. -
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...][....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującą R. S. wykonanie robót budowlanych związanych z doprowadzeniem instalacji gazowej z podłączonymi do niej urządzeniami do odpowiedniego stanu technicznego w lokalu mieszkalnym na parterze budynku mieszkalnego przy ul. A w Ł.
R. S. nie wykonała powyższego obowiązku. Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na R. S. grzywnę w celu przymuszenia i wezwał stronę do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym.
Postanowieniem z dnia [...] na wniosek R. S. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 59 i 125 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 roku, Nr 229, poz. 1954 ze zm.) umorzył wobec R. S. postępowanie egzekucyjne oraz kwotę nałożonej, a nieuiszczonej grzywny w celu przymuszenia.
Postanowieniem z dnia [...] (sprostowanym postanowieniem z dnia [...] )Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł – B umorzył postępowanie egzekucyjne.
Na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] zażalenie w dniu [...] złożył C. B. – sąsiad R. S. podnosząc szereg argumentów kwestionujących zasadność umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Postanowieniem z dnia [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. umorzył postępowanie zażaleniowe na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 k. p. a. Podniósł, że C. B. nie jest stroną postępowania egzekucyjnego, a zatem nie ma prawa do zaskarżenia wydawanych w toku tego postępowania rozstrzygnięć.
Na powyższe postanowienie C. B. wniósł w dniu [...] skargę do Sądu podnosząc zarzuty merytoryczne co do prawidłowości wykonania instalacji gazowej przez R. S. W szczególności podniósł, że posiada interes prawny i faktyczny w wykonaniu przez R. S. robót związanych z doprowadzeniem instalacji gazowej z podłączonymi urządzeniami do odpowiedniego stanu technicznego. Podkreślił, iż organ nie sprawdził, czy roboty te zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i zgodnie z zaleceniami zawartymi w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Podniósł, iż miał prawo uczestniczyć w wizji lokalnej przeprowadzonej przez organ, co zostało mu uniemożliwione. Zakwestionował protokół z wizji lokalnej. Zaznaczył, iż roboty budowlane winny być wykonywane na podstawie projektu przebudowy instalacji przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, a użyte materiały – certyfikaty. Roboty należało ukończyć poprzez wykonanie odbioru oraz uzyskać opinię kominiarską. Uruchomienia pieca winien był wykonać autoryzowany dostawca kotła. W ocenie skarżącego R. S. nie wykonała nałożonych decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego obowiązków. W szczególności nie założyła kratek wentylacyjnych i wkładu kwasoodpornego. Autorzy opinii kominiarskiej nie legitymowali się świadectwami kwalifikacyjnymi ani certyfikatami. Nie sporządzili rysunków rozmieszczenia przewodów kominowych ani opisu podłączeń. Inspektorzy biorący udział w wizji lokalnej nie mieli kwalifikacji do samodzielnej oceny technicznej. Organ zaś nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego.
W odpowiedzi na skargę z dnia 28 września 2006 roku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Pismem procesowym z dnia [...] skarżący uzupełnił skargę podnosząc tożsame ze skargą zarzuty. Ponownie podniósł, iż R. S. instalację wykonała niezgodnie ze sztuką budowlaną.
W piśmie procesowym z dnia [...] skarżący ponownie podkreślił wskazywane wcześniej nieprawidłowości w zakresie procesu budowlanego podjętego przez R. S.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - zwanej dalej p. p. s. a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art. 145 § 1 p. p. s. a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 134 § 1 p. p. s. a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Bada więc zaskarżone orzeczenie pod kątem wszelkich naruszeń prawa, a nie tylko tych wskazanych w skardze. Stosownie zaś do treści art. 133 § 1 p. p. s. a. Sąd rozstrzyga na podstawie akt sprawy.
Z wymienionych przepisów wynika, iż Sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
W niniejszej sprawie organy administracji nie naruszyły przepisów prawa.
W myśl art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 roku, Nr 229, poz. 1954 ze zm.), o ile przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zawiera samodzielnej regulacji odnoszącej się do instytucji zażalenia na postanowienia wydane na gruncie postępowania egzekucyjnego. Wobec tego, zgodnie z powyższym odesłaniem, przechodząc na grunt Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 141 § 1 k. p. a. zażalenie na postanowienie przysługuje jedynie wówczas, gdy tak stanowi przepis ustawy.
W przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego istnieje przepis przewidujący zaskarżenie zażaleniem postanowienia o umorzeniu tego postępowania. Jednakże przepis ten reglamentuje dopuszczalność wniesienia zażalenia w zakresie podmiotów uprawnionych do dokonania tej czynności procesowej.
W myśl art. 59 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym. Przepis jasno wskazuje, że legitymację do zaskarżenia postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego posiadają jedynie dwie kategorie podmiotów: zobowiązany oraz wierzyciel (o ile nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym). Innymi słowy – żaden inny podmiot poza wymienionymi powyżej nie jest uprawniony do zaskarżenia postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż C. B. nie należy do kategorii podmiotów legitymowanych do wniesienia zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, bowiem nie przysługuje mu przymiot zobowiązanego ani też wierzyciela w tym postępowaniu. Wobec tego zażalenie C. B. zasadnie uznano za środek złożony przez osobę nieuprawnioną do dokonania tej czynności.
W doktrynie, jak też w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż stwierdzenie, że wnoszący środek odwoławczy nie jest stroną w sprawie winno skutkować umorzeniem postępowania przez organ odwoławczy w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 k. p. a. (por. np. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2001 roku, sygn. akt II SA/1969/00, publ. Lex nr 81667, wyrok NSA z dnia 15 lipca 1999 roku, sygn. akt I SA 1620/98, publ. Lex nr 48567)
W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na postawie art. 138 § 1 pkt 3 k. p. a. zasadnie umorzył postępowanie zażaleniowe. Wydane rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem, poprzedzono je nadto należytą analizą stanu faktycznego i prawnego sprawy.
Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącego w przedmiocie prawidłowości wykonania instalacji gazowej oraz wypełnienia obowiązków nałożonych na R. S. ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] podnieść należy, iż nie są one trafne. Przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w niniejszej sprawie było jedynie zaskarżone przez C. B. w dniu [...] postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wydane w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W niniejszym postępowaniu poza kontrolą legalności pozostaje powyższa decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia[..] . Z tych powodów na obecnym etapie sprawy brak jest podstaw do roztrząsania wskazanych wyżej zarzutów skarżącego dotyczących innego aktu administracyjnego, wydanego w odrębnym postępowaniu.
Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd, uznając skargę za niezasadną, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.