I SA 1496/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienia dotyczące podziału nieruchomości, uznając, że organy nie zbadały przesłanek do zastosowania wyjątku od planu miejscowego pozwalającego na zniesienie współwłasności.
Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy odmowę podziału nieruchomości w celu zniesienia współwłasności. Skarżący domagali się podziału nieruchomości zabudowanej dwoma budynkami, aby wyjść ze współwłasności. Organy administracji odmówiły, powołując się na niezgodność z planem miejscowym dotyczącym minimalnej powierzchni działek. Sąd uchylił postanowienia, wskazując, że organy nie zbadały możliwości zastosowania art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który zezwala na podział w celu zniesienia współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę C. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta J. odmawiające zezwolenia na podział nieruchomości w celu zniesienia współwłasności. Nieruchomość, stanowiąca współwłasność C. D. i E. M. w równych częściach, była zabudowana budynkiem mieszkalnym i letniskowym. Współwłaścicielki wniosły o podział nieruchomości, aby wyjść ze współwłasności, proponując podział na dwie części, z których każda obejmowałaby jeden z budynków wraz z niezbędną działką gruntu. Organy administracji odmówiły, opierając się na planie ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta J., który przewidywał minimalną powierzchnię działek 1500-2000 metrów kwadratowych dla zabudowy jednorodzinnej na terenach zalesionych. Sąd uznał skargę za zasadną i uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza. Sąd wskazał, że organy administracji nie zbadały, czy w sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania przepisu art. 95 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi wyjątek od wymogów planu miejscowego i zezwala na podział nieruchomości w celu zniesienia współwłasności, jeżeli nieruchomość jest zabudowana co najmniej dwoma budynkami, a podział ma na celu wydzielenie dla poszczególnych współwłaścicieli budynków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do ich prawidłowego użytkowania. Sąd podkreślił obowiązek organów do zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji nieprawidłowo odmówił podziału nieruchomości, ponieważ nie zbadał wszystkich okoliczności sprawy, w tym możliwości zastosowania przepisu art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi wyjątek od wymogów planu miejscowego w określonych sytuacjach.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że organy administracji miały obowiązek zbadać, czy w sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który pozwala na podział nieruchomości w celu zniesienia współwłasności, nawet jeśli projektowany podział nie spełnia wymogów planu miejscowego, pod warunkiem, że nieruchomość jest zabudowana co najmniej dwoma budynkami, a podział ma na celu wydzielenie dla współwłaścicieli tych budynków wraz z niezbędnymi działkami gruntu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (12)
Główne
P.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub procesowego.
u.g.n. art. 93 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Podział nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi.
u.g.n. art. 93 § 2
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Zgodność podziału z ustaleniami planu oznacza zgodność z przeznaczeniem terenu i możliwością zagospodarowania wydzielonych działek.
u.g.n. art. 95 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Niezależnie od ustaleń planu miejscowego, podział nieruchomości może nastąpić, jeżeli ma na celu zniesienie współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami, podział ma polegać na wydzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli budynków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do prawidłowego korzystania z budynków.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi.
P.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza, czy zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.
Przepisy wprowadzające P.u.s.a. i P.p.s.a. art. 97 § 1
Ustawa Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sprawy wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r. podlegają rozpoznaniu przez WSA.
u.g.n. art. 93 § 4
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Zgodność podziału z planem miejscowym opiniuje właściwy organ administracji.
u.g.n. art. 93 § 5
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Organ administracji wydaje postanowienie opiniujące podział nieruchomości.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej jest obowiązany do zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy.
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej jest obowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
u.z.p.
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym
Gmina może ustalić w planie miejscowym zasady i warunki podziału terenów, w tym minimalną wielkość działek budowlanych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy administracji nie zbadały przesłanek zastosowania art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi wyjątek od wymogów planu miejscowego w przypadku podziału nieruchomości w celu zniesienia współwłasności zabudowanej co najmniej dwoma budynkami.
Odrzucone argumenty
Niezgodność projektu podziału z planem miejscowym dotyczącym minimalnej powierzchni działek.
Godne uwagi sformułowania
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić, jeżeli ma na celu zniesienie współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami... Zadaniem organu administracji publicznej jest zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w taki sposób aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością.
Skład orzekający
Cezary Pryca
sprawozdawca
Daniela Kozłowska
przewodniczący
Joanna Banasiewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami w kontekście podziału nieruchomości w celu zniesienia współwłasności, gdy plan miejscowy określa inne wymogi dotyczące wielkości działek."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podziału nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami w celu zniesienia współwłasności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważna jest dokładna analiza przepisów i nieignorowanie wyjątków od reguł, nawet jeśli wydaje się, że sprawa jest prosta i dotyczy jedynie zgodności z planem miejscowym.
“Nawet plan miejscowy nie zawsze jest przeszkodą w podziale nieruchomości – sąd przypomina o wyjątkach od reguł.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 1496/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-03-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-06-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Cezary Pryca /sprawozdawca/ Daniela Kozłowska /przewodniczący/ Joanna Banasiewicz Skarżony organ Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych Treść wyniku Uchylono postanowienie I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska, Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz, NSA Cezary Pryca (spr.), Protokolant Anna Jurak, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 r. sprawy ze skargi C D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z [...] sierpnia 2001 r. numer [...] Burmistrza Miasta J., 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Burmistrza Miasta J. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ administracji publicznej podniósł, że w dniu 10 lipca 2001 roku C. D. i E. M., w celu wyjścia ze współwłasności, wystąpiły do Urzędu Miejskiego w J. z wnioskiem o zezwolenie na podział zabudowanej nieruchomości położonej w J. przy ulicy [...], dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...], zgodnie z załączonym projektem podziału. Zabudowana nieruchomość położona w J. i objęta treścią księgi wieczystej Kw. [...] składa się działki gruntu oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] arów i [...] metrów kwadratowych i według treści działu II księgi wieczystej Kw. [...] stanowi przedmiot współwłasności w częściach ułamkowych C. D. w 1/2 części oraz E. M. w 1/2 części. Na nieruchomości położonej w J. i objętej księgą wieczystą Kw. [...] znajduje się budynek mieszkalny i budynek letniskowy. Nieruchomość położona w J., objęta Kw. [...] jest podzielona do użytkowania w ten sposób, że część nieruchomości o powierzchni [...] metrów kwadratowych zabudowaną budynkiem mieszkalnym użytkuje E. M. a część nieruchomości o powierzchni [...] metrów kwadratowych zabudowaną budynkiem letniskowym użytkuje C. D. Według planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta J., działka położona w J. i oznaczona numerem [...], dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolem B58 MNL- zabudowa jednorodzinna na działkach zalesionych o powierzchni 1500-2000 metrów kwadratowych. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Burmistrz Miasta J. negatywnie zaopiniował przedłożony przez C. D. i E. M. projekt podziału nieruchomości położonej w J. i oznaczonej jako działka numer [...], dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Burmistrza Miasta J. Na postanowienie z dnia [...] maja 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła C. D. Skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła, że celem podziału nieruchomości na dwie równe części było wyjście ze współwłasności i ułatwienie spraw związanych z użytkowaniem nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoją argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest o tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym . Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że stosownie do treści art.134 § 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Zgodnie z treścią art.93 ust.1, ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. 115, poz.741 ze zmianami) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi, a zgodność podziału z ustaleniami planu oznacza zarówno zgodność z przeznaczeniem terenu, jak i z możliwością zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Jednocześnie przepis art.93 ust.4 i ust.5 powołanej wyżej ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi opiniuje właściwy organ administracji publicznej, wydając w tym względzie odpowiednie postanowienie. Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że nieruchomość będąca przedmiotem współwłasności C. D. i E. M. znajduje się na terenie, który zgodnie z treścią planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta J., przeznaczony jest pod zabudowę jednorodzinną na działkach zalesionych o powierzchni 1500-2000 metrów kwadratowych. Organy administracji publicznej uznały, że jedyną przyczyną powodującą negatywną opinię złożonego projektu podziału jest fakt, iż w wyniku podziału powstałyby działki mniejsze od wskazanych w treści planu miejscowego. W orzecznictwie wskazuje się, że przepisy ustawy z 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. 15/99, poz.139 ze zmianami) zezwalają gminie na ustalenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustalić zasady i warunki podziału terenów na działki budowlane, w tym także dają uprawnienia gminom do określenia minimalnej wielkości działek przeznaczonych pod zabudowę ( vide wyrok NSA z 22.06.2001 r IV S.A. 282/01 niepublikowany). Pamiętać jednak należy, że powołany na wstępie przepis art.93 ust.1,ust.2 i ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami określa zasady obowiązujące przy podziale nieruchomości. Znajdujące w dziale III tego samego rozdziału przepisy, zawierają także wyjątki od zasady określonej w powołanym wyżej przepisie prawa. W omawianym zakresie wskazać należy na treść art.95 pkt.1 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. We wskazanym przepisie prawa ustawodawca stwierdza, że niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić jeżeli ma na celu zniesienie współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami, wzniesionymi na podstawie pozwolenia na budowę i podział ma polegać na wydzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli, wskazanych we wniosku, budynków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do prawidłowego korzystania z budynków. Z treści wniosku złożonego przez obie współwłaścicielki wynika, że dążą do zniesienia współwłasności przez taki podział nieruchomości aby powstały działki gruntu, na których znajdują się budynki. Zgodnie z treścią art.7 k.p.a., art.77 k.p.a. zadaniem organu administracji publicznej jest zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w taki sposób aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Organ administracji publicznej nie ustalił, czy w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki umożliwiające zastosowanie przepisu art.95 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 c, art.152, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271) orzekł, jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI