I SA 1410/03

I SA 1410/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący/
Elżbieta Lenart /sprawozdawca/
Elżbieta Sobielarska
Sygn. powiązane
I OSK 435/05 - Wyrok NSA z 2006-02-03
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2004 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pomocy finansowej na remont lokalu mieszkalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji w T. na rzecz L. C. kwotę 10 zł ( dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. Komendant Wojewódzki Policji z/s w R. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. orzekającą o zwrocie pomocy finansowej przyznanej L. C. w formie zaliczki na podstawie decyzji Komendanta Powiatowego Policji w P. nr [...] z dnia [...] grudnia 1994 r. na remont spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego w P. przy ul. [...].
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 1994 r. Komendant Rejonowy Policji w P. przyznał L. C. - funkcjonariuszowi Komendy Rejonowej Policji w P. pomoc finansową w formie zaliczki w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na remont zajmowanego mieszkania w P. przy ul. [...].
Działając w trybie nadzoru Komendant Wojewódzki Policji w C. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. stwierdził nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia1994 r. Komendanta Rejonowego Policji w P. na podstawie art. 156 § 1 pkt.2 kpa uzasadniając, że została ona wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Od powyższej decyzji L. C. wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który po rozpatrzeniu akt sprawy uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organ I instancji uznał wprawdzie, że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa, jednakże nie wskazał jakie przepisy zostały naruszone.
Po uzupełnieniu postępowania Komendant Wojewódzki Policji w C. wydał w dniu [...] grudnia 1996 r. ponownie w powyższej sprawie decyzję nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Komendanta Rejonowego Policji w P. nr [...] z dnia [...] grudnia 1994 r.
L. C. odwołał się od tej decyzji do Komendanta Głównego Policji, który decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 1997 r. uchylił decyzję organu I instancji, uznając, że postępowanie w niniejszej sprawie nie wyjaśniło jednoznacznie statusu prawnego zajmowanego przez skarżącego lokalu mieszkalnego. Ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie mogło nastąpić po jednoznacznym ustaleniu przez organ I instancji stanu prawnego mieszkania.
Po uzupełnieniu brakujących informacji Komendant Wojewódzki Policji w C. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] marca 1997 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 1994 r. Komendanta Rejonowego Policji w P. - w oparciu o art.156 § 1pkt. 2 kpa - stwierdzając, że wydana została z rażącym naruszeniem prawa.
Od tej decyzji L. C. wniósł odwołanie do organu II instancji.
Po rozpatrzeniu akt sprawy Komendant Główny Policji uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że wprawdzie istnieją przesłanki do uznania wadliwości decyzji nr [...] w P., to wadliwość ta spowodowana została wadą postępowania administracyjnego prowadzonego przed wydaniem decyzji. Ustalenie pełnego stanu prawnego nastąpiło dopiero w trakcie rozpatrywania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w C. sprawy zasadności przyznanej tą decyzją pomocy finansowej.
W świetle powyższego konieczne było ponowne przeprowadzenie postępowania, w celu sprawdzenia w jakim stopniu wada wpłynęła na treść decyzji.
W dniu 22 sierpnia 1997 r. Komendant Wojewódzki Policji w C. wydał postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, w oparciu o art. 145 § 1 p. 5 kpa, wyznaczając jednocześnie Komendanta Rejonowego Policji w P. do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
Po przeprowadzeniu postępowania Komendant Rejonowy Policji w P. decyzją Nr [...] z dnia [...] października 1997 r. uchylił dotychczasową decyzję Nr [...] z dnia [...] grudnia 1994 r. Komendanta Rejonowego Policji w P.
Od powyższej decyzji L. C. odwołał się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w C., który - po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego - ustalił jednoznacznie, że zajmowany przez skarżącego lokal mieszkalny nr [...] położony w budynku nr [...] przy Al. [...] w P. jest lokalem spółdzielczym własnościowym stanowiącym ograniczone prawo rzeczowe. Ponieważ grunt, na którym posadowiony jest budynek nr [...] stanowi własność Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w P., przedmiotowy lokal nie stanowi odrębnej nieruchomości.
Ponieważ przy obowiązujących uregulowaniach prawnych tj. Zarządzenia Nr 41 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 marca 1993 r. brak było możliwości przyznania pomocy finansowej na remont lokalu do którego prawo jest ograniczonym prawem rzeczowym, Komendant Wojewódzki Policji w C. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 1997 r. utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję.
Powyższą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w C. nr [...] z dnia [...] grudnia 1997 r. L. C. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem skarżącego nie zachodziła podstawa do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Do wniosku o przyznanie pomocy finansowej bowiem załączone było postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] listopada 1994 r. o założeniu księgi wieczystej dla przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Zatem organowi pierwszej instancji znany był fakt, iż lokal ten był spółdzielczym lokalem własnościowym.
W dniu 12 sierpnia 1998 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 sierpnia 1998r. w sprawie sygn. akt I SA 2399/02 oddalił skargę L. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w C. z dnia [...] grudnia 1997 r. nr [...].. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że L. C. nie posiadał lokalu mieszkalnego stanowiącego jego odrębną nieruchomość i brak było podstaw do przyznania pomocy finansowej na remont mieszkania w świetle obowiązującego § 3 ust.1 pkt. 2 Zarządzenia nr 41 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 marca 1993 r.
Następnie Komendant Powiatowy Policji w P. decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. – wydaną na podstawie art.94 ust.2 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1999r. o Policji(Dz. U. Nr 7 poz.58) i §5 ust.1pkt.1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131 poz.1468) - postanowił o zwrocie pomocy finansowej na remont lokalu mieszkalnego , pobranej przez L. C. na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 1994r. Komendanta Rejonowego Policji w P.
Komendant uznał , że pomoc finansowa już w chwili jej przyznania była świadczeniem nienależnym i dlatego musi być zwrócona.
Po rozpoznaniu odwołania L. C., decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2003r , Komendant Wojewódzki Policji z/s w R. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. orzekającą o zwrocie pomocy finansowej, podzielając pogląd Komendanta Powiatowego Policji w P. odnośnie stwierdzenia , że pomoc finansowa otrzymana przez L. C. była świadczeniem nienależnym.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego L. C. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie przepisów prawa administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z przepisem art. 3 §1 i § 2 oraz art.134 §1ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd ten sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej polegającą na rozpoznawaniu skarg m. in. na decyzje administracyjne, przy czym rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Powyższe zatem oznacza, że Sąd ma obowiązek z urzędu dokonać wszechstronnej oceny zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z obowiązującymi przepisami prawnymi.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał , że niniejsza skarga zasługuje na uwzględnienie - lecz z innych powodów niż podane przez L. C. - gdyż decyzja ta narusza przepisy prawa materialnego jak i procesowego.
Jak wynika z treści decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 1994 r. Komendant Rejonowy Policji w P. przyznał L. C. - funkcjonariuszowi Komendy Rejonowej Policji w P. pomoc finansową w formie zaliczki pieniężnej z przeznaczeniem na remont kapitalny zajmowanego mieszkania.
Z treści art.91 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. Nr 7 poz. 58) wynika, że policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Natomiast ust.2 stanowi, że minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania tego równoważnika. Na podstawie tego upoważnienia ustawowego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100 poz. 919). Zatem kwestie związane z równoważnikiem pieniężnym za remont lokalu mieszkalnego reguluje powołane wyżej rozporządzenie, które w § 7 wymienia przypadki skutkujące zwrotem wypłaconego równoważnika.
Tymczasem decyzja Komendanta Powiatowego Policji w P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. orzekająca o zwrocie pomocy finansowej przyznanej L. C. w formie zaliczki na podstawie decyzji Komendanta Powiatowego Policji w P. nr [...] z dnia [...] grudnia 1994r. na remont spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego w P. przy ul. [...] m [...] została wydana na podstawie art. 94 ust.2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji i §5 ust.1 pkt.1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131 poz.1468). Te przepisy regulują kwestie związane z pomocą finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego, nie zaś na remont lokalu mieszkalnego. Ponieważ decyzja [...] z dnia kwietnia 2003 Komendanta Powiatowego Policji w P. została wydana na podstawie niewłaściwych przepisów prawa, dlatego też podlega uchyleniu zarówno ona, jak i decyzja utrzymująca ją w mocy.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 §1 pkt.1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr.152 poz. 1270) , orzekł jak w sentencji wyroku.
Na podstawie art.152 powołanej wyżej ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) .