I SA 1312/02

I SA 1312/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-02-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-06-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Banasiewicz
Leszek Włoskiewicz /przewodniczący/
Monika Nowicka /sprawozdawca/
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący s.NSA Leszek Włoskiewicz, Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz, WSA Monika Nowicka /spr./, , Protokolant Małgorzata Mierzejewska, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2004 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania funkcjonariuszowi policji pomocy finansowej oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA 1312/02
UZASADNIENIE
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego G. W. wnosiła o uchylenie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Centrum Szkolenia Policji w L. z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej oraz wnosiła również o uchylenie decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na skutek reformy sądownictwa administracyjnego, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. niniejsza skarga stała się - na podstawie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271) - przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, G.
W., będąca funkcjonariuszem policji, wnioskiem z dnia 14 grudnia 1998 r.
wystąpiła o przyznanie pomocy finansowej na zakup mieszkania. W jego
uzasadnieniu podała, że na skutek rozwodu i podziału majątku dorobkowego zawarła
z Towarzystwem [...]- Spółka z o.o. w Z.
wstępną umowę sprzedaży mieszkania, której odpis dołączyła. Z wniosku i
dołączonych doń dokumentów wynikało także, iż poprzednio zajmowany przez nią i
jej rodzinę spółdzielczy własnościowy lokal mieszkalny położony w L. przy
ulicy [...] otrzymał - w wyniku umownego podziału majątku dorobkowego -
były mąż, zaś ona sama uzyskała - tytułem spłaty udziału - kwotę w wysokości 60
000 złotych.
Decyzją z dnia [...] stycznia 1999 r. Komendant Centrum Szkolenia Policji w L. odmówił udzielenia objętej wnioskiem pomocy finansowej. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, że z mocy § 1 ust. 2 Zarządzenia Ministra
I SA 1312/02
Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów ( M.P. Nr 76, poz. 709 ) pomoc finansowa nie przysługuje policjantowi, który nie spełnia warunków do otrzymania lokalu mieszkalnego. Na podstawie zaś przepisu art. 95 ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ( Dz. U. Nr 30, poz. 179 ze zm. ) nie przydziela się policjantowi lokalu mieszkalnego w razie zbycia przez niego m. in. własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego. Zdaniem organu bowiem dokonanie podziału majątku dorobkowego przez wnioskodawczynię w formie umowy notarialnej należało traktować jako zbycie lokalu.
Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy prawomocną decyzją Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 1999 r.
Po zawarciu z Towarzystwem [...] umowy przyrzeczonej wnioskodawczyni ponownie w dniu 5 grudnia 2001 r. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej, załączając kserokopię umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z zawiadomieniem o ujawnieniu prawa własności w księdze wieczystej.
Po ustaleniu, że nabyty lokal jest tym lokalem, którego dotyczyła w/w umowa przedwstępna, działając w granicach upoważnienia Zastępca Komendanta Centrum Szkolenia Policji w L. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. umorzył postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu swego stanowiska podniósł, że ponieważ aktualnie wnioskodawczyni po raz drugi zwraca się o przyznanie pomocy finansowej na zakup tego samego lokalu, którego dotyczył pierwotny wniosek, należało uznać, iż przedmiotowa sprawa została już rozstrzygnięta prawomocną decyzją z dnia [...] stycznia 1999 r. a zatem niniejsze postępowanie - na zasadzie przepisu art. 105 k.p.a.-jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu.
W odwołaniu skierowanym do Komendanta Głównego wnioskodawczyni podniosła argumenty podważające rozstrzygnięcie merytoryczne zawarte w poprzednio wydanych decyzjach tj. z dnia [...] stycznia i [...] marca 1999r. Stwierdziła ponadto, że jej wniosek z dnia 5 grudnia 2001 r. miał charakter wniosku o wznowienie postępowania o przyznanie pomocy finansowej. Podniosła również, iż
I SA 1312/02
decyzję wydał nie sam Komendant a jego zastępca a zatem osoba nieuprawniona do wydawania decyzji w tego rodzaju sprawie.
Rozpatrując sprawę w trybie instancji Komendant Główny Policji podzielił poglądy organu I instancji i utrzymał jego decyzję w mocy, uznając jednocześnie, że wniosek z dnia 5 grudnia 2001 r. nie stanowił wniosku o wznowienie postępowania. Odnosząc się do tej kwestii organ dokonał wykładni przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. będącego podstawą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, w sytuacji kiedy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję i wskazał również na konieczność zachowania ustawowych terminów przy wnoszeniu tego rodzaju wniosku.
Komendant Główny uznał też jako bezzasadny zarzut przekroczenia przez Zastępcę Komendanta Centrum Szkolenia w L. kompetencji, gdyż zgodnie z postanowieniami § 14 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MSW i A z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów ( Dz. U. Nr 131, poz. 1469 ) organem właściwym do wydawania decyzji w sprawach przydziału lokali ( kwater tymczasowych ) a zatem również w sprawach świadczeń finansowych związanych z prawem do lokalu jest Komendant Centrum Szkolenia Policji w L.. Decyzją zaś tego ostatniego organu wydana w dniu 13 lipca 2000 r. za numerem 498 Zastępca Komendanta Centrum Szkolenia Policji został upoważniony do podejmowania decyzji m. in. w sprawach związanych z oceną uprawnień funkcjonariuszy do pomocy finansowej.
W skardze do Sądu skarżąca ponownie odniosła się krytycznie do merytorycznych rozstrzygnięć zawartych w prawomocnych decyzjach z dnia [...] stycznia i [...] marca 1999 r. zajmując stanowisko, że pozbawienie jej przez organy pomocy finansowej na zakup mieszkania uważa za formę dyskryminowania jej wbrew ustawowym i konstytucyjnym gwarancjom.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna i z tych względów podlegała oddaleniu.
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie zaskarżeniem została objęta decyzja Komendanta Głównego Policji utrzymująca w mocy decyzję o umorzeniu
I SA 1312/02
postępowania. Oznacza to, że przedmiotem rozpoznania nie była zasadność
odmowy przyznania skarżącej pomocy finansowej a zasadność umorzenia
postępowania w tego rodzaju sprawie.
Należy uznać, że trafnie organy uznały, iż wydanie prawomocnej decyzji w sprawie
objętej wnioskiem z dnia 14 grudnia 1998 r. uniemożliwiło rozstrzyganie po raz drugi
w tej samej sprawie. Wniosek bowiem skarżącej z dnia 5 grudnia 2001 r. był
ponownym wnioskiem w takiej właśnie sprawie.
Twierdzenia późniejsze, iż wniosek ten był wnioskiem o wznowienie poprzednio
prowadzonego i zakończonego postępowania, niezależnie od jego dopuszczalności,
nie znajdują oparcia przede wszystkim w samej treści przedmiotowego pisma.
Wynikało z niego bowiem jasno i czytelnie, że stanowi ono wniosek w sprawie
przyznania pomocy finansowej. W piśmie tym skarżąca w żaden sposób nie
zaznaczyła, iż zamiarem jej było wznowienia poprzednio toczącego się
postępowania.
Abstrahując zatem od zasadności prawomocnie zapadłych poprzednio rozstrzygnięć,
gdyż nie ta kwestia - jak wspomniano wyżej - była przedmiotem oceny ze strony
Sądu należało uznać, że ponieważ rzeczą niedopuszczalną było orzekanie po raz
drugi w rozstrzygniętej już prawomocnie sprawie, wszczęte tego rodzaju
postępowanie musiało zostać umorzone.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.
1270 ) orzekł jak w sentencji wyroku.