I SA 1284/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-02-19
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościwłasnośćdecyzja administracyjnanieważnośćpostępowanie nadzorczeuchylenie decyzjiWSAprawo rzeczowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje stwierdzające nieważność orzeczeń z 1952 r. dotyczących nieruchomości, uznając, że sąd pierwszej instancji nie powinien rozpatrywać sprawy od nowa, lecz jedynie usunąć wskazane uchybienia proceduralne.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdzającą nieważność orzeczeń z 1952 r. dotyczących prawa własności czasowej do gruntu. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzednią decyzję organu, stwierdzając, że organ nadzoru nie powinien rozpatrywać sprawy od początku, lecz jedynie usunąć wskazane w poprzednim wyroku uchybienia proceduralne, takie jak brak ustalenia wszystkich następców prawnych byłych właścicieli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę B. A., M. R. oraz Z. M. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2002 r. dotyczącą nieważności orzeczeń administracyjnych z 1952 r. w przedmiocie prawa własności czasowej do gruntu. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzednią decyzję organu z dnia [...] lutego 2002 r. Sąd wskazał, że poprzedni wyrok sądu administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2001 r. (sygn. I SA 193/01) uchylił decyzje nadzorcze z powodu uchybień proceduralnych, takich jak ocena jedynie decyzji odwoławczej przy jednoczesnym wadliwym orzeczeniu pierwszoinstancyjnym oraz brak ustalenia i zapewnienia udziału wszystkim następcom prawnym byłych właścicieli. Sąd podkreślił, że organ nadzoru został zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy w celu usunięcia tych uchybień, a nie do rozstrzygnięcia sprawy od nowa i od początku, w oderwaniu od pierwotnego stanowiska dotyczącego jej istoty, którego sąd nie kwestionował. W związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Organ nadzoru jest zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy w celu usunięcia wskazanych przez sąd uchybień proceduralnych, a nie do rozstrzygnięcia sprawy od nowa i od początku, w oderwaniu od pierwotnego stanowiska dotyczącego jej istoty, którego sąd nie kwestionował.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny, uchylając poprzednie decyzje organu, wskazał konkretne uchybienia proceduralne, takie jak brak ustalenia wszystkich następców prawnych i wadliwość oceny decyzji. Celem ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ było usunięcie tych uchybień, a nie ponowne merytoryczne badanie sprawy od podstaw.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (4)

Główne

PPSA art. 145 § 1 pkt 1 c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Przepisy wprowadzające PPSA art. 99

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 156 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy nieodwracalnych skutków prawnych decyzji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ nadzoru powinien jedynie usunąć wskazane w poprzednim wyroku uchybienia proceduralne, a nie rozpatrywać sprawę od nowa. Niedostateczne ustalenie i zapewnienie udziału wszystkim następcom prawnym byłych właścicieli w postępowaniu nadzorczym.

Odrzucone argumenty

Argument organu nadzoru, że sprzedaż lokali i oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nie są skutkami orzeczeń z 1952 r., lecz innych decyzji wydanych później (co było próbą ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy).

Godne uwagi sformułowania

organ nadzoru został zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy, aby wskazane uchybienia usunąć, nie zaś po to, aby sprawę rozstrzygnąć od nowa i od początku, w oderwaniu od pierwotnego stanowiska dotyczącego jej istoty, którego sąd nie kwestionował.

Skład orzekający

Izabella Kulig-Maciszewska

przewodniczący

Emilia Lewandowska

członek

Leszek Włoskiewicz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu działania organu nadzoru po uchyleniu jego decyzji przez sąd administracyjny, zasady postępowania przy stwierdzaniu nieważności decyzji, znaczenie ustaleń faktycznych i proceduralnych w postępowaniu nadzorczym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z orzeczeniami z okresu PRL i późniejszym postępowaniem nadzorczym. Kontekst historyczny i prawny może ograniczać bezpośrednie zastosowanie do innych spraw.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie wytycznych sądu i unikanie ponownego rozpatrywania sprawy od podstaw, gdy sąd nakazał jedynie usunięcie uchybień proceduralnych. Dotyczy długotrwałego sporu o nieruchomości z okresu PRL.

Sąd administracyjny: Organ nie może ignorować wytycznych sądu i zaczynać sprawy od nowa!

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA 1284/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-02-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-06-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Emilia Lewandowska
Izabella Kulig-Maciszewska /przewodniczący/
Leszek Włoskiewicz /sprawozdawca/
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska Sędziowie WSA Emilia Lewandowska NSA Leszek Włoskiewicz (spr.) Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2004r. sprawy ze skargi B. A., M. R. oraz Z. M. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji dotyczących nieruchomości [...] 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 2002 r. [...] 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu
Uzasadnienie
I SA 1284/O2
UZASADNIENIE
Prezydium Rady Narodowej w W. orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] czerwca 1952 r. [...] odmówiło dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] (nr hip. [...]), natomiast Ministerstwo Gospodarki Komunalnej decyzją z dnia [...] grudnia 1952 r. [...] pozostawiło w mocy to orzeczenie.
Obecnie nieruchomość wchodzi w skład działki nr [...] - zabudowanej domem mieszkalnym, w którym część lokali sprzedano - nr [...] oraz częściowo nr [...] - pozostającej w użytkowaniu wieczystym Zespołu [...] z o.o. w W. - i częściowo działki nr [...], które stanowią własność komunalną, poza działką nr [...] stanowiącą współwłasność Gminy W. i Skarbu Państwa.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] lipca 1998 r. [...] stwierdził, że orzeczenie administracyjne z dnia [...] czerwca 1952 r. oraz decyzja z dnia [...] grudnia 1952 r. zostały wydane z naruszeniem prawa - w części dotyczącej lokali nr [...],[...],[...],[...],[...] i [...] w domu nr [...] przy ul. [...] (działka nr [...]), które zostały sprzedane z udziałem w budynku i urządzeniach służących do wspólnego użytku i oddaniem gruntu w użytkowanie wieczyste, oraz w części wchodzącej w skład działki nr [...] oddanej w użytkowanie wieczyste - w pozostałej zaś części stwierdził nieważność obydwu tych aktów, po czym decyzją z dnia [...] grudnia 1998 r. [...] uchylił swą pierwotną decyzję w części odnoszącej się do orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. i przekazał odwołanie od tego orzeczenia do rozpatrzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. oraz Wojewodzie [...] według właściwości, odpowiednio do stanu własności.
Sąd administracyjny wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2001 r. I SA 193/01 uchylił obydwie decyzje nadzorcze.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. [...] stwierdził nieważność orzeczenia administracyjnego z dnia [...] czerwca 1952 r. i decyzji z dnia [...] grudnia 1952 r., natomiast decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. [...] utrzymał w mocy swą decyzję.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast uznał tym razem, że - odmiennie niż poprzednio - będące przedmiotem postępowania nadzorczego decyzje (orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w W. oraz decyzja Ministerstwa Gospodarki Komunalnej) nie wywołały nieodwracalnych skutków prawnych w rozumieniu art.156 § 2 kpa, gdyż sprzedaż lokali i oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nie są ich skutkiem, lecz skutkiem innych decyzji wydanych później.
W skardze B. A., M. R. i Z. M. (właściciele lokali nr [...],[...] i [...] w domu nr [...] przy ul. [...]) zarzuciły, że art. 156 § 2 in fine kpa znajdował zastosowanie w sprawie.
W odpowiedzi Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Jak podano w wyroku z dnia 12 kwietnia 2001 r. I SA 193/01, do uchylenia poprzednio wydanych w sprawie decyzji doszło wyłącznie dlatego, że - gdy chodzi o decyzję z dnia [...] grudnia 1998 r. - organ nadzoru ograniczył się do oceny decyzji odwoławczej, chociaż tą samą wadą było obciążone pierwszoinstancyjne orzeczenie administracyjne, ponadto - co dotyczy zarówno decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r., jak i decyzji z dnia [...] lipca 1998 r. - nie ustalono i nie zapewniono udziału w postępowaniu nadzorczym wszystkim następcom prawnym byłych właścicieli nieruchomości [...]j.
Tylko te uchybienia zarzucono organowi nadzoru, i zawarta w wyroku ocena prawna jest zatem wyraźna, gdyż organ nadzoru został zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy, aby wskazane uchybienia usunąć, nie zaś po to, aby sprawę rozstrzygnąć od nowa i od początku, w oderwaniu od pierwotnego stanowiska dotyczącego jej istoty, którego sąd nie kwestionował.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c i art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 99 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI