I SA 1263/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji odszkodowawczej za wywłaszczoną nieruchomość, uznając, że pozbawienie strony udziału w postępowaniu nie stanowi rażącego naruszenia prawa.
Sprawa dotyczyła skargi A. W. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z 1986 r. o odszkodowaniu za wywłaszczoną działkę. Skarżąca zarzucała rażące naruszenie prawa procesowego, ponieważ została pozbawiona udziału w postępowaniu. Sąd administracyjny oddalił skargę, wskazując, że pozbawienie strony udziału w postępowaniu, o ile nastąpiło bez jej winy, stanowi podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), a nie do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi A. W. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2002 r., która utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w T. z dnia [...] kwietnia 1986 r. Decyzją z 1986 r. przyznano odszkodowanie za działkę nr [...] o powierzchni 2767 m2, położoną w K., która przeszła na własność Państwa na podstawie ustawy z 1972 r. o terenach budowlanych. Odszkodowanie złożono w depozycie sądowym, a decyzję wywieszono na tablicy ogłoszeń, gdyż A. W. była nieznana z miejsca pobytu. W 1987 r. A. W. odebrała odszkodowanie, a w 2001 r. wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji odszkodowawczej, zarzucając, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wojewoda odmówił stwierdzenia nieważności, wskazując, że pozbawienie strony udziału w postępowaniu może prowadzić do wznowienia, ale nie jest rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał to stanowisko, dodając, że decyzja była skierowana do właściwej strony. Skarżąca zarzuciła w skardze "oczywiście rażące naruszenie prawa procesowego". Sąd uznał, że instytucja stwierdzenia nieważności nie służy usuwaniu wad postępowania, a pozbawienie strony udziału w postępowaniu bez jej winy jest podstawą do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), a nie do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Wobec powyższego, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pozbawienie strony udziału w postępowaniu bez jej winy stanowi podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a nie do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że instytucja stwierdzenia nieważności nie służy usuwaniu wad postępowania, a ustawa wyraźnie kwalifikuje pozbawienie strony udziału w postępowaniu jako przyczynę wznowienia, a nie stwierdzenia nieważności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Pozbawienie strony udziału w postępowaniu bez jej winy nie stanowi rażącego naruszenia prawa w rozumieniu tego przepisu.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151
Pomocnicze
Dz. U. Nr 27, poz.192 ze zm. art. 5 § ust. 2
Ustawa o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach
Dz. U. Nr 22, poz. 99 art. 58
Ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Dz. U. Nr 22, poz. 99 art. 59
Ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Pozbawienie strony udziału w postępowaniu bez jej winy jest podstawą do wznowienia postępowania.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut skarżącej, że pozbawienie jej udziału w postępowaniu odszkodowawczym stanowi rażące naruszenie prawa procesowego, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji.
Godne uwagi sformułowania
instytucja stwierdzenia nieważności nie służy usuwaniu wad postępowania administracyjnego pozbawienie strony udziału w postępowaniu może tylko prowadzić do wznowienia (...) lecz nie stanowi rażącego naruszenia prawa
Skład orzekający
Emilia Lewandowska
przewodniczący
Joanna Runge-Lissowska
członek
Leszek Włoskiewicz
sprawozdawca
Przemysław Żmich
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja rozróżnienia między podstawami stwierdzenia nieważności decyzji a podstawami wznowienia postępowania w kontekście wadliwości proceduralnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów z lat 70. i 80. XX wieku, choć zasady interpretacji k.p.a. pozostają aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne rozróżnienie między stwierdzeniem nieważności a wznowieniem postępowania, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego, choć stan faktyczny jest historyczny.
“Kiedy wadliwa decyzja administracyjna może zostać unieważniona, a kiedy tylko wznowiona? Sąd wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 1 630 482 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA 1263/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-03-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-05-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Emilia Lewandowska /przewodniczący/ Joanna Runge-Lissowska Leszek Włoskiewicz /sprawozdawca/ Przemysław Żmich Sygn. powiązane OSK 1296/04 - Wyrok NSA z 2005-05-11 Skarżony organ Inne Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska (del. ) Leszek Włoskiewicz /spr./ Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odszkodowaniu za nieruchomość oddala skargę Uzasadnienie I SA 1263/02 UZASADNIENIE Będąca własnością A. W. działka nr [...], o powierzchni 2767 m2, położona w K., na terenie przeznaczonym pod budownictwo jednorodzinne, przeszła na własność Państwa na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 27, poz.192 ze zm.). Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w T. - działając na podstawie art. 58 i 59 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99) - decyzją z dnia [...] kwietnia 1986 r. [...] przyznał odszkodowanie w kwocie 1 630 482 zł nieznanej z miejsca pobytu, jak podano, A. W. Decyzję tę wywieszono na tablicy ogłoszeń, odszkodowanie zaś złożono w depozycie sądowym podająca z kolei, że A. W. nie żyje. W 1987 r. A. W. zgłosiła się do Urzędu Miejskiego w T. i odebrała odszkodowanie, natomiast w 2001 r. wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji odszkodowawczej z dnia [...] kwietnia 1986 r., zarzucając że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu odszkodowawczym. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji odszkodowawczej, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zaś decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. [...] utrzymał w mocy tę odmowną decyzję. Wojewoda podał, że pozbawienie strony udziału w postępowaniu może tylko prowadzić do wznowienia (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), lecz nie stanowi rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podał ponadto, że - odnosząc się do przedstawionego w odwołaniu nowego zarzutu - nie zachodzi również przyczyna określona w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż decyzję odszkodowawczą skierowano do właściwej strony, którą była A. W. jako właścicielka nieruchomości. W skardze A. W. zarzuciła, że decyzję odszkodowawczą wydano "z oczywiście rażącym naruszeniem prawa procesowego" i dlatego decyzja podlegała stwierdzeniu nieważności. W odpowiedzi Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przekonaniu skarżącej rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. Pomijając nawet, że instytucja stwierdzenia nieważności nie służy usuwaniu wad postępowania administracyjnego, w każdym razie owo rażące naruszenie prawa polegało przecież na pozbawieniu skarżącej , bez jej winy, udziału w postępowaniu, o czym wprost mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., nie można więc nadawać uchybieniu innej kwalifikacji niż ustawa, która uznała je tylko za przyczynę wznowienia. Wobec powyższego - nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi - orzeczono jak w sentencji na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI