Orzeczenie · 2007-08-03

I PZP 7/07

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2007-08-03
SAOSPracyochrona dóbr osobistych w zatrudnieniuWysokanajwyższy
prawo pracydobra osobisteochrona prawnajurysdykcjasąd pracypostępowanie cywilnenaruszenie godnościzarządzanieodpowiedzialność

Sąd Najwyższy podjął uchwałę w odpowiedzi na zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Apelacyjny w Łodzi, dotyczące kwalifikacji sprawy o roszczenia pracownika z tytułu naruszenia dóbr osobistych, wniesionej przeciwko osobom fizycznym zarządzającym zakładem pracy, a nie przeciwko pracodawcy. Sąd Apelacyjny wskazywał na potrzebę szerokiego rozumienia pojęcia spraw związanych ze stosunkiem pracy, podkreślając, że decydujące znaczenie ma związek materialnoprawny i podmiotowy. Sąd Najwyższy, analizując definicję spraw z zakresu prawa pracy zawartą w art. 476 § 1 k.p.c., stwierdził, że kluczowe jest istnienie stosunku pracy między stronami sporu. Rozstrzygnięto, że nawet jeśli naruszenie dóbr osobistych nastąpiło w związku ze stosunkiem pracy, to powództwo skierowane wyłącznie przeciwko innym pracownikom, a nie przeciwko pracodawcy (rozumianemu szeroko), nie jest sprawą z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 pkt 1 k.p.c. i powinno być rozpoznawane w postępowaniu zwykłym.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie jurysdykcji sądów w sprawach o naruszenie dóbr osobistych przez pracowników, gdy pozwanymi są osoby fizyczne zarządzające, a nie sam pracodawca.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie pracownik pozywa wyłącznie osoby fizyczne, a nie pracodawcę.

Zagadnienia prawne (1)

Czy powództwo o roszczenia z tytułu naruszenia dóbr osobistych przez osoby zarządzające zakładem pracy, wniesione przez pracownika - wyłącznie przeciwko osobom fizycznym, a nie przeciwko pracodawcy, który posiada własną osobowość prawną - jest sprawą z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, powództwo o roszczenia pracownika z tytułu naruszenia dóbr osobistych, wniesione przeciwko osobie fizycznej niebędącej pracodawcą, nie jest sprawą z zakresu prawa pracy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że dla zakwalifikowania sprawy jako sprawy z zakresu prawa pracy kluczowe są zarówno aspekt przedmiotowy (podstawa faktyczna roszczenia), jak i podmiotowy (istnienie stosunku pracy między stronami). Powództwo skierowane przeciwko osobom fizycznym, które nie są pracodawcą, nawet jeśli naruszenie nastąpiło w związku ze stosunkiem pracy, nie spełnia tych kryteriów.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
Jan G.osoba_fizycznapowód
Andrzej B.osoba_fizycznapowód
Waldemar M.osoba_fizycznapowód
Sylwester A.osoba_fizycznapowód
Jan P.osoba_fizycznapowód
Wiesław Z.osoba_fizycznapowód
Sławomir K.osoba_fizycznapowód
Jarosław B.osoba_fizycznapowód
Ryszard C.osoba_fizycznapowód
Jacek K.osoba_fizycznapowód
Marek W.osoba_fizycznapozwany
Krzysztof D.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 476 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Definicja spraw z zakresu prawa pracy, obejmująca sprawy o roszczenia ze stosunku pracy lub z nim związane. Sąd Najwyższy podkreślił, że dla zakwalifikowania sprawy jako związanej ze stosunkiem pracy konieczne jest uwzględnienie zarówno aspektu przedmiotowego (podstawa faktyczna roszczenia), jak i podmiotowego (istnienie stosunku pracy między stronami).

Pomocnicze

k.c. art. 24

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący ochrony dóbr osobistych.

k.c. art. 448

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych.

k.p. art. 300

Kodeks pracy

Przepis stanowiący, że w sprawach nieuregulowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego.

u.z.z. art. 35 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o związkach zawodowych

Przepis dotyczący dyskryminowania pracowników z tytułu przynależności związkowej.

k.p. art. 31 § § 1

Kodeks pracy

Przepis dotyczący czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonywanych przez pracodawcę będącego jednostką organizacyjną.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kluczowe dla zakwalifikowania sprawy jako sprawy z zakresu prawa pracy są zarówno aspekt przedmiotowy (podstawa faktyczna roszczenia), jak i podmiotowy (istnienie stosunku pracy między stronami). • Powództwo skierowane przeciwko osobom fizycznym, które nie są pracodawcą, nawet jeśli naruszenie nastąpiło w związku ze stosunkiem pracy, nie jest sprawą z zakresu prawa pracy. • Istnienie stosunku pracy jest konieczne dla uznania, że rozpoznawana sprawa jest ze stosunkiem pracy związana.

Odrzucone argumenty

Szerokie rozumienie pojęcia spraw związanych ze stosunkiem pracy, obejmujące również sprawy, gdzie stroną pozwaną są osoby fizyczne zarządzające pracodawcą. • Argument, że decydujące znaczenie ma materialnoprawny związek roszczenia ze stosunkiem pracy, nawet jeśli nie ma bezpośredniego stosunku pracy między stronami sporu.

Godne uwagi sformułowania

Sprawa o roszczenia pracownika z tytułu naruszenia dóbr osobistych przez osoby zarządzające zakładem pracy, wniesiona przez pracownika - wyłącznie przeciwko osobom fizycznym, a nie przeciwko pracodawcy, który posiada własną osobowość prawną - nie jest sprawą z zakresu prawa pracy. • Aspekt podmiotowy kategorii spraw „związanych ze stosunkiem pracy” jest równie ważny jak przedmiotowy. • Nie można uznać zatem, że roszczenia kierowane przez jednego pracownika przeciwko innemu są związane ze stosunkiem pracy w rozumieniu art. 476 § 1 pkt 1 k.p.c., choćby powstały w okolicznościach bezpośrednio związanych ze świadczeniem pracy.

Skład orzekający

Teresa Flemming-Kulesza

przewodniczący-sprawozdawca

Józef Iwulski

sędzia

Zbigniew Korzeniowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie jurysdykcji sądów w sprawach o naruszenie dóbr osobistych przez pracowników, gdy pozwanymi są osoby fizyczne zarządzające, a nie sam pracodawca."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie pracownik pozywa wyłącznie osoby fizyczne, a nie pracodawcę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia jurysdykcyjnego, które ma praktyczne znaczenie dla prawników zajmujących się prawem pracy i cywilnym, wyjaśniając granice między postępowaniem zwykłym a postępowaniem przed sądem pracy.

Czy pozew przeciwko szefowi to zawsze sprawa z zakresu prawa pracy? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

0

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst