I PZP 6/08

Sąd Najwyższy rozpoznał zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Okręgowy w Krakowie, dotyczące składu sądu drugiej instancji właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie obciążenia strony kosztami sądowymi. Sąd Okręgowy przedstawił dwie możliwe interpretacje art. 397 § 2 zd. 2 k.p.c. Pierwsza, oparta na wykładni językowej, sugerowała, że przepis ten dotyczy tylko postanowień zawierających jednocześnie odmowę zwolnienia od kosztów, cofnięcie zwolnienia, odrzucenie wniosku o zwolnienie, nałożenie obowiązku uiszczenia kosztów i skazanie na grzywnę. Druga interpretacja, celowościowa, wskazywała, że celem ustawodawcy było usprawnienie postępowania poprzez odciążenie sądów od czynności związanych z kosztami, co przemawiałoby za szerszym rozumieniem katalogu postanowień. Sąd Najwyższy, po analizie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, w tym art. 394 § 1, uznał, że wykładnia językowa nie może być jedynym kryterium. Stwierdził, że przepis art. 397 § 2 zd. 2 k.p.c. ma zastosowanie również wtedy, gdy zaskarżone postanowienie dotyczy tylko jednego z wymienionych w nim rozstrzygnięć, w tym obciążenia strony kosztami sądowymi. Podkreślił, że celem wprowadzenia przepisów o kosztach było usprawnienie postępowania, co potwierdza zasadność jednoosobowego składu sądu do rozpoznania zażaleń w sprawach dotyczących kosztów sądowych. W konsekwencji Sąd Najwyższy podjął uchwałę, że rozpoznanie zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie obciążenia strony kosztami sądowymi następuje w składzie jednego sędziego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający