I PZP 1/14

Sąd Najwyższy w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpoznał zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Apelacyjny dotyczące początku biegu przedawnienia roszczenia o odszkodowanie z tytułu nierównego traktowania w zatrudnieniu, polegającego na zróżnicowaniu wynagrodzenia. Sąd Apelacyjny pytał, czy bieg przedawnienia rozpoczyna się z dniem dowiedzenia się o praktykach dyskryminacyjnych i czy dotyczy całej kwoty, czy poszczególnych miesięcznych wynagrodzeń. Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, wskazując na istotne uchybienia proceduralne Sądu Apelacyjnego. Po pierwsze, Sąd Apelacyjny nie rozważył zarzutów apelacji dotyczących ustalenia dyskryminacji, co czyniło pytanie prawne przedwczesnym. Po drugie, Sąd Apelacyjny nie przedstawił własnych, poważnych wątpliwości prawnych ani własnej koncepcji rozstrzygnięcia, a jedynie powołał się na rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy podkreślił, że roszczenia o odszkodowanie z tytułu nierównego traktowania w zatrudnieniu są roszczeniami ze stosunku pracy i podlegają przedawnieniu na podstawie art. 291 § 1 k.p. Wskazał, że wymagalność tych roszczeń, a co za tym idzie początek biegu przedawnienia, może być ustalana na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego o odpowiedzialności deliktowej (art. 4421 § 1 k.c.), co oznacza, że bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym pracownik dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, ale nie dłużej niż 10 lat od zdarzenia wywołującego szkodę. Podkreślono, że roszczenie o odszkodowanie nie jest świadczeniem okresowym, a jego przedawnienie nie biegnie oddzielnie dla każdej miesięcznej różnicy w wynagrodzeniu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający