I PZP 1/07

Sąd Najwyższy podjął uchwałę w odpowiedzi na zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Okręgowy w Katowicach, dotyczące obciążenia pracodawcy kosztami sądowymi w sprawach pracowniczych o wartości przedmiotu sporu nieprzekraczającej 50.000 zł, gdy pracownik był zwolniony z tych kosztów. Powódka Mieczysława L. dochodziła uznania wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne. Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo i obciążył pozwaną Akademię Medyczną kosztami sądowymi, w tym opłatą stosunkową, której powódka nie miała obowiązku uiścić. Pozwana złożyła apelację, kwestionując zasadność obciążenia jej tymi kosztami, argumentując, że pracownik jest zwolniony z opłat na mocy ustawy, a obciążenie pracodawcy narusza zasadę równości stron. Sąd Okręgowy, dostrzegając rozbieżności w orzecznictwie i piśmiennictwie, przedstawił zagadnienie prawne Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy, po analizie przepisów ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 35, 96 ust. 1 pkt 4 i 113 ust. 1, stwierdził, że ustawa ta nie wprowadza przedmiotowego zwolnienia od kosztów dla obu stron postępowania w sprawach z zakresu prawa pracy. Zwolnienie ustawowe przysługuje pracownikowi wnoszącemu powództwo (art. 96 ust. 1 pkt 4), ale nie obejmuje ono opłat od pism wymienionych w art. 35 ust. 1. Pracodawca, jako strona pozwana, nie jest objęty tym zwolnieniem i może ubiegać się o nie na zasadach ogólnych. W przypadku uwzględnienia powództwa pracownika, sąd, na mocy art. 113 ust. 1, obciąży pracodawcę kosztami, których pracownik nie miał obowiązku uiścić, o ile pracodawca nie uzyskał zwolnienia od kosztów sądowych. Uchwała ta ma na celu ujednolicenie praktyki sądowej w zakresie rozliczania kosztów sądowych w sprawach pracowniczych.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający