I PZ 64/98

Sąd Najwyższy1998-12-02
SAOSPracyprzywrócenie do pracyŚrednianajwyższy
przywrócenie do pracykasacjazażaleniecofnięcie środka odwoławczegosłuszny interes pracownikaniezdolność do pracyrenta inwalidzkaKodeks pracyKodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie zażaleniowe w sprawie o przywrócenie do pracy, uznając, że cofnięcie zażalenia przez pracownicę nie narusza jej słusznego interesu, zwłaszcza w kontekście jej dalszego zatrudnienia po rozwiązaniu umowy.

Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie pracownicy na postanowienie o odrzuceniu jej kasacji w sprawie o przywrócenie do pracy. Pracownica cofnęła następnie zażalenie i kasację. Sąd Najwyższy umorzył postępowanie zażaleniowe, uznając, że cofnięcie środka odwoławczego nie narusza słusznego interesu pracownika, biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy, w tym dalsze zatrudnienie pracownicy po rozwiązaniu umowy.

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę z powództwa Barbary D. przeciwko Terenowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w D. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie. Sąd Wojewódzki odrzucił kasację powódki z powodu wniesienia jej po terminie. Powódka wniosła zażalenie, zarzucając błędy w doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Następnie jednak, w piśmie z dnia 23 listopada 1998 r., powódka cofnęła zażalenie oraz kasację, zrzekając się dalszego prowadzenia sprawy. Sąd Najwyższy, stosując odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, umorzył postępowanie zażaleniowe. Sąd uznał, że cofnięcie zażalenia było dopuszczalne i nie naruszało słusznego interesu pracownicy, ponieważ rozwiązała ona stosunek pracy z powodu niezdolności do pracy trwającej dłużej niż okres pobierania zasiłku chorobowego, a po rozwiązaniu umowy została zatrudniona na innym stanowisku na czas potrzebny do uzupełnienia stażu pracy do renty inwalidzkiej. Sąd podkreślił, że pracownica nie odzyskała zdolności do pracy i nie mogła być zatrudniona, a także ma prawo żądać ponownego zatrudnienia w przyszłości.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie narusza, jeśli przyczyna rozwiązania stosunku pracy była niezdolność do pracy trwająca dłużej niż okres pobierania zasiłku chorobowego, a po rozwiązaniu stosunku pracy pracodawca zatrudnił pracownika na innym stanowisku na czas potrzebny do uzupełnienia stażu pracy niezbędnego do nabycia uprawnień do renty inwalidzkiej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że cofnięcie zażalenia nie narusza słusznego interesu pracownika, ponieważ pracownica nie odzyskała zdolności do pracy i nie mogła być zatrudniona, a dodatkowo miała prawo żądać ponownego zatrudnienia w przyszłości. Kluczowe było dalsze zatrudnienie pracownicy po rozwiązaniu umowy w celu uzupełnienia stażu do renty.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzyć postępowanie zażaleniowe

Strona wygrywająca

Barbara D.

Strony

NazwaTypRola
Barbara D.osoba_fizycznapowódka
Terenowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w D.instytucjapozwany

Przepisy (9)

Pomocnicze

KPC art. 3935

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis określający podstawę do odrzucenia kasacji wniesionej po terminie.

KPC art. 133 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący doręczania pism sądowych.

KPC art. 469

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący cofnięcia środka odwoławczego, stosowany a contrario.

KPC art. 386 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący skutków cofnięcia środka odwoławczego.

KPC art. 391

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący stosowania przepisów o postępowaniu w sprawach o kasację.

KPC art. 39319

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis odsyłający do stosowania innych przepisów KPC w postępowaniu kasacyjnym.

KP art. 53 § 5

Kodeks pracy

Przepis dotyczący prawa pracownika do żądania ponownego zatrudnienia w określonych sytuacjach.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 grudnia 1970 r. w sprawie doręczania pism sądowych przez pocztę art. 10 § 2

Przepis dotyczący awizowania przesyłek.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 grudnia 1970 r. w sprawie doręczania pism sądowych przez pocztę art. 14 § 2

Przepis dotyczący prawidłowości doręczania pism.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Cofnięcie zażalenia i kasacji przez powódkę. Stan faktyczny sprawy (niezdolność do pracy, dalsze zatrudnienie po rozwiązaniu umowy w celu uzupełnienia stażu do renty) nie narusza słusznego interesu pracownika przy cofnięciu środka odwoławczego.

Odrzucone argumenty

Zarzuty powódki dotyczące nieprawidłowości doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem (nie zostały rozstrzygnięte z uwagi na cofnięcie zażalenia).

Godne uwagi sformułowania

Nie narusza słusznego interesu pracownika cofnięcie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu kasacji w sprawie o przywrócenie do pracy, jeżeli... Nie można bowiem uznać, że czynność ta naruszała „słuszny interes pracownika” - jak stanowi art. 469 KPC - skoro powódka nie odzyskała zdolności do pracy i nie mogła być zatrudniona.

Skład orzekający

Jadwiga Skibińska-Adamowicz

przewodniczący-sprawozdawca

Roman Kuczyński

członek

Barbara Wagner

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność cofnięcia środka odwoławczego w sprawach pracowniczych w specyficznych okolicznościach, gdy dalsze zatrudnienie pracownika po rozwiązaniu umowy ma na celu uzupełnienie stażu do świadczeń rentowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie pracownik nie odzyskał zdolności do pracy i został zatrudniony na czas określony w celu uzupełnienia stażu do renty.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje niuanse proceduralne w sprawach pracowniczych i interpretację pojęcia 'słusznego interesu pracownika' w kontekście cofnięcia środka odwoławczego, co jest istotne dla praktyków prawa pracy.

Czy pracownik zawsze musi walczyć o swoje? Sąd Najwyższy o cofnięciu zażalenia w sprawie o przywrócenie do pracy.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Postanowienie z dnia 2 grudnia 1998 r. I PZ 64/98 Nie narusza słusznego interesu pracownika cofnięcie zażalenia na pos- tanowienie o odrzuceniu kasacji w sprawie o przywrócenie do pracy, jeżeli przyczyną rozwiązania stosunku pracy była niezdolność pracownika do pracy trwająca dłużej niż okres pobierania zasiłku chorobowego, a po rozwiązaniu stosunku pracy pracodawca zatrudnił pracownika na innym stanowisku na czas potrzebny do uzupełnienia stażu pracy niezbędnego do nabycia upraw- nień do renty inwalidzkiej. Przewodniczący: SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca), Sę- dziowie SN: Roman Kuczyński, Barbara Wagner. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 grudnia 1998 r. sprawy z powództwa Barbary D. przeciwko Terenowej Stacji Sanitarno-Epi- demiologicznej w D. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie, na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Spo- łecznych w Warszawie z dnia 10 września 1998 r. [...] p o s t a n o w i ł: u m o r z y ć postępowanie zażaleniowe. U z a s a d n i e n i e Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie posta- nowieniem z dnia 10 września 1998 r. odrzucił kasację Barbary D., którą wniósł jej pełnomocnik, będący adwokatem, od wyroku tego Sądu z dnia 23 kwietnia 1998 r. w sprawie przeciwko Terenowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w D. o przywróce- nie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Przyczyną odrzuce- nia kasacji było stwierdzenie, że została wniesiona po upływie terminu przewidzia- nego do jej wniesienia, wobec czego z mocy art. 3935 KPC podlegała odrzuceniu. 2 Na powyższe postanowienie powódka wniosła zażalenie zarzucając w nim, że Sąd Wojewódzki błędnie uznał, iż awizowanie przesyłki i niepodjęcie jej w terminie przez pełnomocnika powódki jest równoznaczne z doręczeniem mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Na przesyłce tej bowiem pracownik poczty stwierdził, że nie może jej doręczyć z powodu zamkniętego mieszkania, lecz nie umieścił na niej adnotacji o dacie jej złożenia do urzędu pocztowego, jak również nie umieścił odcisku datownika. Ponadto reklamacja powyższej przesyłki ([...] z dnia 1 lipca 1998 r.) również nie zos- tała załatwiona w sposób prawidłowy. Tak więc odrzucenie kasacji z powodu jej spóźnienia nastąpiło z naruszeniem przepisów § 10 ust. 2 i § 14 ust. 2 rozporządze- nia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 grudnia 1970 r. w sprawie doręczania pism sądowych przez pocztę (Dz.U. Nr 31, poz. 266) oraz z naruszeniem art. 133 § 1 KPC. Przytaczając powyższe zarzuty powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia stwierdzając, że termin do wniesienia kasacji rozpoczął swój bieg 20 sierpnia 1998 r., natomiast kasację nadała w urzędzie pocztowym 26 sierpnia 1998 r. W piśmie z dnia 23 listopada 1998 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego dnia 27 listopada 1998 r., powódka cofnęła zażalenie oraz kasację wniesione przez jej pełnomocnika i oświadczyła, że „zrzeka się dalszego prowadzenia tej sprawy”. W tym stanie rzeczy, z mocy art. 469 KPC (stosowanego a contrario) oraz art. 386 § 3 KPC w związku z art. 391 KPC, do których stosowania odsyła art. 39319 KPC, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie wywołane złożeniem przez powódkę zażalenia. W stanie faktycznym sprawy, zwłaszcza zaś ze względu na to, że rozwią- zanie z powódką stosunku pracy nastąpiło z uwagi na jej niezdolność do pracy wskutek choroby trwającą dłużej niż okres pobierania zasiłku chorobowego, a także ze względu na to, że zakład pracy zatrudnił ją - po rozwiązaniu umowy o pracę - na okres 3 miesięcy w celu uzupełnienia stażu pracy niezbędnego do nabycia upraw- nień do renty inwalidzkiej, Sąd Najwyższy uznał, że cofnięcie środka odwoławczego w postaci zażalenia było dopuszczalne. Nie można bowiem uznać, że czynność ta naruszała „słuszny interes pracownika” - jak stanowi art. 469 KPC - skoro powódka nie odzyskała zdolności do pracy i nie mogła być zatrudniona. Nie bez znaczenia jest także okoliczność, że stosownie do art. 53 § 5 KP powódka ma prawo żądać ponow- nego zatrudnienia jej przez stronę pozwaną w razie spełnienia się warunków okreś- lonych w tym przepisie. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. 3 ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI