II CZ 113/11

Sąd Najwyższy2011-12-15
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
postępowanie apelacyjneumorzenie postępowaniazawieszenie postępowaniazażalenieskarga kasacyjnaSąd NajwyższySąd Apelacyjnyk.p.c.

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego o umorzeniu postępowania, uznając je za niedopuszczalne.

Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie apelacyjne, ponieważ wniosek o jego podjęcie nie został złożony w ciągu roku od zawieszenia. Pozwana wniosła zażalenie, twierdząc, że postępowanie zostało zawieszone na innej podstawie. Sąd Najwyższy odrzucił jednak zażalenie jako niedopuszczalne, wskazując, że postanowienie Sądu Apelacyjnego kończące postępowanie w sprawie nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, a jedynie skargą kasacyjną.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r. umorzył postępowanie apelacyjne na podstawie art. 182 § 1 k.p.c., ponieważ wniosek o podjęcie postępowania, zawieszonego na zgodny wniosek stron, nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu. Pozwana wniosła zażalenie na to postanowienie, argumentując, że postępowanie zostało zawieszone na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Trybunał Konstytucyjny, a nie na zgodny wniosek stron. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., postanowienia Sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, o których mowa w art. 3981 § 1 k.p.c., nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego. Zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania apelacyjnego jest takim postanowieniem, od którego przysługuje skarga kasacyjna. Ponieważ pozwana, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła zażalenie zamiast skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy odrzucił je jako niedopuszczalne na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, takie postanowienie nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, a jedynie skargą kasacyjną.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. w związku z art. 3981 § 1 k.p.c., postanowienia Sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie nie są zaskarżalne zażaleniem do Sądu Najwyższego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strona wygrywająca

Spółdzielnia Mieszkaniowa "C." w P.

Strony

NazwaTypRola
J. C.osoba_fizycznapowód
Spółdzielnia Mieszkaniowa "C." w P.spółkapozwany

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 3941 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Postanowienia Sądu drugiej instancji, o których mowa w art. 3981 § 1 k.p.c., nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego.

k.p.c. art. 3981 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3986 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3986 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 177 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 182 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie do Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne od postanowienia Sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, o którym mowa w art. 3981 § 1 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Argumentacja pozwanej, że postępowanie zostało zawieszone na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c., a nie na zgodny wniosek stron, nie miała znaczenia dla dopuszczalności zażalenia.

Godne uwagi sformułowania

Zażalenie do Sądu Najwyższego okazało się niedopuszczalne nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego postanowienia Sądu drugiej instancji i to nawet kończące postępowanie w sprawie, o których mowa w art. 3981 § 1 k.p.c.

Skład orzekający

Grzegorz Misiurek

przewodniczący

Teresa Bielska-Sobkowicz

członek

Zbigniew Kwaśniewski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego od postanowień Sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przepisu k.p.c. dotyczącego środków zaskarżenia w Sądzie Najwyższym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z zaskarżaniem orzeczeń, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy zażalenie nie wystarczy? Sąd Najwyższy o dopuszczalności środków zaskarżenia.

Sektor

nieruchomości

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 113/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 15 grudnia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa J. C. 
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "C." w P. 
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r., 
zażalenia strony pozwanej  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 13 maja 2011 r.,  
 
 
 
odrzuca zażalenie. 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny, działając na 
podstawie art. 182 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne (k. 126), wskazując 
w jego uzasadnieniu, że wniosek o podjęcie postępowania, zawieszonego na 
zgodny wniosek stron w dniu 25 marca 2010 r. (k. 121), nie został zgłoszony 
w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu.     
W zażaleniu na to postanowienie pozwana wywodzi, że do zawieszenia  
postępowania apelacyjnego nie doszło na zgodny 
wniosek stron, lecz 
postępowanie zawieszono na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. do czasu 
rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Trybunał  Konstytucyjny.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:  
Zażalenie do Sądu Najwyższego okazało się niedopuszczalne, ponieważ 
z mocy art. 3941 § 2 k.p.c. nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu 
Najwyższego postanowienia Sądu drugiej instancji i to nawet kończące 
postępowanie w sprawie, o których mowa w art. 3981 § 1 k.p.c. Tymczasem 
zaskarżone postanowienie jest postanowieniem w przedmiocie umorzenia  
postępowania apelacyjnego kończącym postępowanie w sprawie, a więc 
wymienionym w art. 3981 § 1 k.p.c, od którego strona może wnieść skargę  
kasacyjną, a nie zażalenie.      
Ponieważ  pozwana  działając  przez  profesjonalnego  pełnomocnika 
zaskarżyła postanowienie zażaleniem do Sądu Najwyższego, które, z mocy art. 
3941 § 2 k.p.c. w związku z art. 3981 § 1 k.p.c., jest niedopuszczalne od 
postanowienia w przedmiocie rozstrzygnięcia określonego w jego sentencji, przeto 
takie zażalenie jako niedopuszczalne do Sądu Najwyższego podlegało odrzuceniu.  
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 
3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę