I PZ 28/11

Postanowienie z dnia 6 października 2011 r. I PZ 28/11 W razie złożenia apelacji osobiście przez stronę, brak jest podstaw sto- sowania do odpowiedzi na apelację trybu z art. 132 § 1 k.p.c. Przewodniczący SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca), Sędziowie SN: Zbigniew Hajn, Jolanta Strusińska-Żukowska. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 paździer- nika 2011 r. sprawy z powództwa Magdaleny M. przeciwko Zespołowi Szkół Ogólno- kształcących […] w Z. o odszkodowanie, na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krako- wie z dnia 10 czerwca 2011 r. […] u c h y l i ł zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r. […] Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił wniosek pozwanego z dnia 2 czerwca 2011 r. o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego. We wniosku tym pełnomocnik strony podniósł, że sąd zaniechał orzeczenia o kosztach mimo stosownego żądania złożo- nego w odpowiedzi na apelację. Sąd Okręgowy wskazał, że jego zdaniem wniosek o zwrot kosztów nie został złożony w wymaganym przez art. 109 § 1 k.p.c. terminie. Odpowiedź na apelację wniesiona przez stronę została zwrócona zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2011 r. na podstawie art. 132 § 1 k.p.c. Ponowne przesłanie odpowiedzi na apelację nastąpiło w dniu 30 kwietnia 2011 r. Nastąpiło to z uchybieniem terminu, wynikającego z art. 327 k.p.c. w związku z art. 167 k.p.c. Sąd potraktował tę czynność także jako bezsku- teczną w całości, w tym we wszystkich zawartych w niej wnioskach. Zażalenie na to postanowienie wniósł pełnomocnik pozwanego, zarzucając naruszenie art. 132 § 1 k.p.c. w związku z art. 109 § 1 k.p.c. w związku z art. 372 2 k.p.c. w związku z art. 167 k.p.c., przez przyjęcie, że pozwany w przewidzianym ter- minie nie zgłosił wniosku o zwrot kosztów postępowania a także naruszenie art. 372 k.p.c. w związku z art. 391 k.p.c. w związku z art. 127 k.p.c., przez błędne przyjęcie, że odpowiedź na apelację wniesiona po upływie przewidzianego terminu nie może być traktowana jak zwykłe pismo procesowe. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik podniósł, że apelacja w sprawie została wniesiona przez samą powódkę. Nie było zatem przesłanek dla zastosowania art. 132 § 1 k.p.c. i wymagania, by pozwany przesłał odpowiedź na apelację do samej powódki. W jego ocenie art. 132 § 1 k.p.c. dotyczy jedynie sytuacji, w których obie strony reprezentowane są przez profesjonal- nych pełnomocników. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście zasadne, co prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wniosek o uzasadnienie wyroku złożyła w sprawie powódka samo- dzielnie. Uzasadnienie wyroku zostało doręczone samej powódce, a nie jej pełno- mocnikowi. Apelację w sprawie wniosła także sama powódka. Mimo tego Sąd Okręgowy odpowiedź na apelację pozwanego potraktował jako złożoną wbrew dyspozycji art. 132 § 1 k.p.c. Pełną rację ma skarżący podno- sząc, że wobec złożenia apelacji przez samą powódkę, nie istniała przesłanka do nadania odpowiedzi na apelację trybu opisanego w art. 132 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpatrujący niniejszą sprawę podziela pogląd, że użyte w tej normie stwierdzenie „doręczają nawzajem” dotyczy tylko tych sytuacji, w których w sprawie po obu stro- nach występują profesjonalni pełnomocnicy. W niniejszej sprawie w postępowaniu po wydaniu orzeczenia Sąd Rejonowy doręczył uzasadnienie wyroku samej powódce. Sam Sąd nie uważał zatem, że na- leży doręczyć odpis uzasadnienia jej pełnomocnikowi. Nie ma zatem żadnych prze- słanek, by pełnomocnik drugiej strony - otrzymując apelację podpisaną przez samą powódkę - czuł się zobligowany do działania zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c. W tym sta- nie rzeczy nie było powodów dla uznania odpowiedzi na apelację wniesioną bezpo- średnio do sądu za bezskuteczną, co implikowałoby także bezskuteczność wniosku o przyznanie kosztów postępowania. Wobec powyższego nie ma przesłanek dla od- mowy rozpoznania wniosku o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów procesu. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 3 ========================================