I PZ 25/05

Postanowienie z dnia 5 stycznia 2006 r. 
I PZ 25/05 
 
Strona może uzupełnić braki skargi kasacyjnej do chwili upływu terminu 
do jej wniesienia. 
 
Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie 
SN: Krystyna Bednarczyk, Zbigniew Hajn. 
 
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 stycznia 
2006 r. sprawy z powództwa Stanisława K. przeciwko [...] Urzędowi Skarbowemu w 
K. o przywrócenie do pracy, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu 
Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach z dnia 7 czerwca 
2005 r. [...] 
 
u c h y l i ł   zaskarżone postanowienie. 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2004 r. Sąd Okręgowy w Kielcach odrzucił 
skargę kasacyjną powoda Stanisława K. od wyroku tego Sądu z dnia 18 marca 2005 
r. oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpie-
czeń Społecznych w Kielcach z dnia 17 czerwca 2004 r.  
Sąd Okręgowy podniósł, że zarządzeniem przewodniczącego z dnia 13 maja 
2005 r. powód został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wska-
zanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, 
zaś uzupełnienie tego braku nastąpiło po upływie 7 dniowego terminu od dnia dorę-
czenia zarządzenia. 
Powód wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zaskarżając postano-
wienie w całości zarzucał mu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ 
na wynik sprawy, w szczególności naruszenie art. 3984 § 1 i 2 i art. 3986 § 2 k.p.c., 
polegające na odrzuceniu skargi kasacyjnej powoda, mimo że spełniała wszystkie 
wymogi formalne określone w tym przepisie oraz naruszenie art. 3985 § 1 k.p.c., po-

 
2
legające na odrzuceniu kompletnej skargi kasacyjnej i niezawierającej żadnych 
uchybień, mimo że została wniesiona w terminie dwóch miesięcy od doręczenia wy-
roku z uzasadnieniem stronie skarżącej.  
Skarżący nie negował stanowiska Sądu drugiej instancji, iż nie podał w zakre-
ślonym terminie wartości przedmiotu zaskarżenia, jednak uznawał za niezasadny 
pogląd „jakoby skarga kasacyjna datowana na 01.06. 2005 r. była formą wykonania 
zarządzenia przewodniczącego wydziału o uzupełnieniu skargi kasacyjnej z 
11.05.2005 r.”. Twierdził, że strona uzupełniająca w ustawowym terminie do wniesie-
nia środków zaskarżenia wadliwy środek zaskarżenia nie może być w gorszej sytua-
cji procesowej gdy chodzi o termin tej czynności niż strona składająca środek za-
skarżenia w ostatnim dniu terminu. Tym bardziej nie może być w gorszej sytuacji 
procesowej strona składająca w zakreślonym przez ustawę terminie niewadliwy śro-
dek zaskarżenia pozostając w usprawiedliwionym przekonaniu, że wcześniej wadliwy 
środek zaskarżenia powinien być zwrócony w trybie art. 130 § 2 k.p.c. i potraktowany 
jako niewywołujący żadnych skutków prawnych.  
 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Zażalenie jest zasadne. W niniejszej sprawie wystąpił problem konkurencyjno-
ści terminów prawa procesowego: terminu sądowego na wykonanie zarządzenia 
przewodniczącego do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego i terminu 
ustawowego do wniesienia skargi kasacyjnej określonego w art. 398 5 § 1 k.p.c. Roz-
strzygnięcie Sądu Okręgowego w tym przedmiocie jest błędne.  
Podkreślić należy, iż wymagania skargi kasacyjnej określono w art. 3984 k.p.c. 
Strona może jednak również z własnej inicjatywy uzupełnić ten brak przed upływem 
terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skoro bowiem uprawniona jest do złożenia 
tej skargi nawet w ostatnim dniu terminu, to nie ma przeszkody, aby w tym czasie z 
własnej inicjatywy uzupełniła braki wcześniej wniesionej skargi kasacyjnej w zakresie 
jej wymagań konstrukcyjnych, objętych hipotezą art. 3984 § 1 k.p.c. (wyrok Sądu 
Najwyższego z dnia 13 stycznia 1998 r. II CKN 517/97, OSNC 1998 nr 7 - 8, poz. 
127, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2001 r. IV CZ 118/01, 
OSNC 2002 nr 2, poz. 29). Takie stanowisko jest zgodne z zasadą rozporządzalno-
ści czynności procesowych, co oznacza, iż do chwili upływu terminu do wniesienia 
skargi kasacyjnej znajduje się ona w sferze pełnej dyspozycyjności strony, z czego 

 
3
wynika uprawnienie do zmiany już wniesionej skargi. Odnosi się to również do tzw. 
braków usuwalnych (art. 3984 § 2 k.p.c.).  
W niniejszej sprawie odpis wyroku Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem 
powód otrzymał w dniu 5 kwietnia 2005 r., natomiast skargę kasacyjną wniósł 11 
maja 2005 r. Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 13 maja 2005 r. został wezwa-
ny do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej przez wskazanie wartości przedmiotu 
zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, które to zarządzenie otrzy-
mał 20 maja 2005 r., natomiast skargę kasacyjną niezawierającą braku złożył 1 
czerwca 2005 r. 
Skarga kasacyjna niezawierająca braków wniesiona w terminie jakkolwiek w 
chronologicznie drugim piśmie procesowym, nie podlega odrzuceniu. 
Błędne i nieuprawnione jest natomiast stanowisko skarżącego, iż skarga ka-
sacyjna powinna być, wobec nieuzupełnienia braków, zwrócona. Stosownie do art. 
3986 § 1 k.p.c., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 
3944 § 2 k.p.c., przewodniczący w sądzie drugiej instancji wzywa skarżącego do usu-
nięcia braków w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast 
skargę, której braków nie usunięto w terminie sąd drugiej instancji odrzuca na posie-
dzeniu niejawnym (art. 3986 § 2 k.p.c.).  
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 386 § 1 w związku z art. 3941 i 
art. 39821 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.  
========================================