II PZ 19/11

Sygn. akt II PZ 19/11 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 6 września 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Zbigniew Myszka 
SSN Romualda Spyt 
 
w sprawie z powództwa J. S. 
przeciwko Zespołowi Szkół nr 1 z Oddziałami Sportowymi […] 
o ustalenie istnienia stosunku pracy, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 września 2011 r., 
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i 
Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 marca 2011 r.,  
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
 
 
Uzasadnienie 
 
    
Sąd Okręgowy postanowieniem z 21 marca 2011 r. odrzucił apelację 
powódki J. S. od wyroku Sądu Rejonowego z 10 grudnia 2010 r. oddalającego jej 
powództwo. 
    
W apelacji powódka wniosła o zmianę wyroku w całości i zasądzenie 
wynagrodzenia za pracę za wrzesień i październik 2010 r. 
    
Apelację uznano za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie 
art. 373 k.p.c. Z motywów odrzucenia wynika, że Sąd pierwszej instancji miałby 
orzec jedynie w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pracy, natomiast apelacja 
skarży wyrok co do wynagrodzeń za pracę za wrzesień i za października 2010 r. i 

 
 
2 
żąda zasądzenia tych świadczeń. Apelacja została więc wywiedziona od 
nieistniejącego orzeczenia. 
   
W zażaleniu zarzucono brak podstaw do odrzucenia apelacji. 
 
    
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
    
Zażalenie jest zasadne. Apelacja niezasadnie została odrzucona. 
    
Przede wszystkim nie ma wątpliwości, że przedmiot sprawy przed Sądem 
pierwszej instancji obejmował zgłoszone w pozwie żądanie ustalenia (trwania) 
stosunku pracy do 31 sierpnia 2011 r. i żądanie zasądzenia wynagrodzenia za 
wrzesień i październik 2010 r. wynikające z rozszerzenia powództwa pismem z 21 
października 2010 r. Pozwany wdał się w spór co do obu tych roszczeń wnosząc o 
ich oddalenie, gdyż według niego stosunek pracy ustał 31 sierpnia 2010 r. (jego 
pismo z 1 grudnia 2010 r.). 
    
Takie też żądania było przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu pierwszej 
instancji. Wynika to z oddalenia powództwa (sentencja wyroku). W części wstępnej 
uzasadnienia wyroku Sąd wszak wskazał, że powództwo składa się z żądania 
ustalenia stosunku pracy i żądania wynagrodzenia. Samo natomiast oddalenie 
żądania ustalenia stosunku pracy po 31 sierpnia 2010 r. wystarczająco tłumaczy, 
dlaczego Sąd pierwszej instancji nie musiał uzasadniać (literalnie) oddalenia 
żądania wynagrodzenia za wrzesień i października 2010 r., skoro rozstrzygnął, że 
po 31 sierpnia 2010 r. nie było stosunku pracy.  
   
O objęciu tym orzeczeniem (oddaleniem) również żądania wynagrodzenia za 
pracę świadczy uwzględnienie przez Sąd pierwszej instancji - postanowieniem z 4 
lutego 2011 r. - zażalenia pozwanej na brak rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa 
procesowego strony pozwanej należnych jej od oddalonego roszczenia o 
wynagrodzenie za pracę. 
   
Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji zostało zaskarżone apelacją w 
całości. Oczywiste jest zatem, że powódka skarży to o czym rozstrzygnął Sąd 
pierwszej instancji, czyli o oddaleniu żądania ustalenia dalszego stosunku pracy i 
wynagrodzenia za pracę za wskazane miesiące. 

 
 
3 
   
Apelacja została przedstawiona Sądowi drugiej instancji i nieuprawnione było 
założenie, że przedmiot zaskarżenia rozmija się z przedmiotem orzeczenia.  Innymi 
słowy apelacja nie została wniesiona od nieistniejącego orzeczenia i nie było 
podstaw do jej odrzucenia na podstawie art. 373 k.p.c. 
   
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 39815 § 1 k.p.c. 
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.